f ſit os meum carni meę. Sigͦ milis factus ſum pellicanohſolitudinis: factus ſum ſicutˣ nocticorax ī domicilio.

eſcꝫ in ara crucis cōfrixa ſūt. a Percuſſus ſum vt fęnū: ęſtu tribulationis ⁊ falce diuinę ſententię: quam alibi nontam ſalcem qͣꝫ gladiū vocat. Zach̓. xiij. c. deus pater dicens:Framea ſuſcitare ſuper paſtorem meū: ⁊ ſuper virū cohęrentem mihi .i. ſuper filium quē miſi ad reducendā ouem perditā:qui eiuſdem ſubſtātięmecū eſt. b ¶ Et aruicor meū: id eſt ī caumate paſſionis īminēetis obſtupuit. Hoc eſtt qd̓ ipſe dixit/ Matth̓.xxvj. d. Triſtis eſt anima mea vſqꝫ ad mortem. Et hoc fuit: quia ẜm ſenſualitatē humanā timebat et reſpūebat mori. Hoc eſt/ c ¶ Quia oblitus ſum comedere panem meū: id eſt ẜm ſenſualitatē non curabam facerevoluntatē patris/ patiendo mortē: quę cibus meus eſt: Ioh̓.iiij. d. Ego cibū habeo māducare quē vos neſcitis. Et poſt. e.Meus cibus eſt vt faciam voluntatē eius qui miſit me: vt perficiā opus eius. d ¶ A voce gemitꝰ mei in cruce. e ¶ Adhęſit os meū: id eſt iohānes fortis diſcipulus: f ¶ Carnimeę: id matri meę. Hi em̄ duo ei in cruce pendenti aſtiterūt:ſicut adhuc in libro laicorum depingit̉. Tunc etiā adhęſit oscarni: quando ipſe chriſtus cōmendauit matrē iohanni: Ioh̓.xix. e. Cum vidiſſet ieſus matrē ⁊ diſcipulū ſtantē quem diligebat/ dicit matri ſuę: Mulier/ ecce filius tuus. Deinde dicitdiſcipulo/ ecce mat̉ tua: Et ex illa hora accępit eā diſcipulꝰ inſuā. g Similis factus ſum pellicano ſolitudinis.Hic cōparat ſe chriſtus tribus auibus .ſ. pellicano/ nocticoraci/ ⁊ paſſeri. Et hoc ẜm tres ſtatus ſuos .ſ. ante paſſionem/ inpaſſione/ poſt paſſionē. Pellicanus eſt auis quę habitat in ſolitudine: ⁊ chriſtꝰ in ſolitudine vteri virginalis habitauit: q̨̄ hoīfuit inuia ⁊ incognita viro: et ſolus de virgine natus/ ī ſolitudine p̨̄ſepij inter duo/ vt dicit̉ animalia reclinatus. In ſolitudine etiā deſerti cōuerſatus: ita ꝙ parentibus ⁊ notis incognitusfactus fuit. Fuit ergo ſimilis pellicano ſolitudinis ante paſſionem. De ſtatu aūt paſſionis addit: h ¶ Factus ſum ſicutnocticorax ī domicilio: vel ī parietinis. Nocticorax ēcoruus noctis: qui manet in parietinis .i. in ruinis: qd̓ chriſtocōuenit ẜm ſtatum ſuę paſſionis: quia de iudęis excęcatis natus fuit qͣſi coruꝰ noctis: ⁊ ab ipſis ruituris occiſus eſt. Tamēab eis eiꝰ miſericordia nō receſſit: ſꝫ ꝓ ipſis orauit/ dicēs/ Luc̄.xxiij. e. Pat̓ igͦſce illis ⁊cͣ. In paſſionē gͦ potuit dicere: Factꝰſū ſic̄ nocticorax in domicilio: vel in parietinis. Inreſurrectione autēX mentū animę. Hęc autem oſſa areſcunt ſicut cremium inpatella: quę quandoqꝫ extracta ex pinguedine/ vel minuit̉/ velannihilant̉: Sic virtutes/ vel deficiunt omnino ſicut per peccatum mortale: vel etiā qͣꝫtum ad motus tepeſcunt. Hiere. lj.d. Exoſſauit me rex nabuchodonoſor. Tertia cauſa eſt neceſſitas moriendi: Vnde dicit: a ¶ Percuſſus ſum vt fęnum: quia ſicut fęnū in radice ſecatum de neceſſitate moritur⁊ areſcit: Ita nos in radice noſtra: id eſt in adam falce peccatipercuſſi/ neceſſitatem moriendi cōtraximus. Nota etiā ꝙ primo fęnum falce percutit̉: ſecundo ſole: poſtea raſtris: et percuſſum nō reddit granum/ ſicut ſpica tritici: Sic caro vt dictūeſt: primo percuſſa eſt falce: id eſt dura ſententia mortalitatisaſtricta. ij. Regꝭ. xiiij. c. Om̄es morimur. Secundo ſole: id eſtferuore tribulatiōis. Iob. xiiij. a. Homo natꝰ de muliere breui viuens tempore repletur multis miſerijs. Tertio humanisvexatur dentibus quaſi raſtris: quę homīes detrahendo corrodunt. ij. Regꝭ. xij. g. Circumęgit ſuper eum carpenta ferrata. Item grana eſui apta non habet caro. Ioh̓. vj. g. Caronon prodeſt quicqͣꝫ. Quarta cauſa quare petit velociter exaudiri eſt ſterilitas animę ſiue cordis. Vnde dicit: b ¶ Et aruitcor meū. Et cauſam ſterilitatis aſſignat/ dicens: c ¶ Quiaoblitus ſū comedere panē meū: id eſt ſeruare mandatūde ligno vetito/ vel comedere lignū vitę/ vel panem verbi deiquo viuit hō in virore fidei ⁊ fortitudine charitatis: quē ſi obliuiſcit̉ comedere/ merito areſcit cor eius: Sic̄ dicebant filij iſrl̓

Numeri. xj. b. Anima noſtra arida eſt: nihil aliud reſpiciuntoculi noſtri niſi man. q. d. panem non comedimꝰ: et ideo aruitcor noſtrū. Iudith. xj. b. Fames inuaſit eos ab ariditate aq̨̄:ideo inter mortuos computant̉. Aquę/ lachymę cordis ſunt:quibus debet cōſpergi ⁊ confici panis verbi dei: ſicut de apoſtolis dicitur: Euntesibant et flebant mittētes ſemina ſua. Sineiſta aqua non bene reſpicitur anima: Undedicit̉ Ecc̄i. vj. a. Fructus tuus pereat: ⁊ relinquaris velut lignūaridū in heremo. Videt̉ ꝙ loquat̉ theologis: qui tota die panem verbi dei maſticant: ſed non fructificat in eis: quia nimisaridi ſunt: Caueant ne ſtrangulent̉ iſto pane: Homo em̄ quidurum panem ⁊ ſiccum comedit/ ſi nō habeat aquam vel aliquid liquidum/ cito poteſt ſtrangulari. Iſtum panem obliuiſcunt̉ comedere multi ex vſu alterius cibi: ſicut canes ex vſucarnium ceſſant comedere panem. Hi ſunt ſcholares qui adſcientias carnales ⁊ morticinas tendunt propter voluptatemlucri. Nam Phil̓. iij. d. Terrena ſapiūt. Et j. Corinth̓. ij. d.Animalis homo non percipit ea quę ſunt ſpiritus dei. Itemquidam maſticant panem iſtum legendo ⁊ in ventrem memorię mittunt: ſed deficiente calore charitatis/ non digerunt necinde nutriunt̉. Quinta cauſa quare petit velociter exaudirieſt dominiū ſenſualitatis: Vnde dicit: d ¶ A voce gemitus mei: id eſt a voce diaboli: qui eſt cauſa gemitus mei ⁊ pͥma origo: quia dixit Gen̄. iij. a. Quacunqꝫ hora comederitisex eo eritis ſicut dij/ ſcientes bonum ⁊ malum. Ab illa inquāvoce e ¶ Adhęſit os meū: id eſt ratio mea. f ¶ Carnimeę: id eſt ſenſualitati: vt iam dominet̉ in nobis ſenſualitas.Hiere. xj. c. Ad vocem loquelę grandis exarſit ignis in ea .ſ.ignis cōcupiſcentię in ratione. Et dicit̉ os/ ratio: quia os firmū ⁊ forte ⁊ ſolidum: Sic debet eſſe ratio. Et ſicut dominusper firmamentū diuiſit aquas ab aquis: ita ratio debet poniinter delectatiōes carnales ⁊ ſpirituales: vt ſpirituales ſupraſint quaſi dominantes: ⁊ carnales infra quaſi conculcatę ⁊ viles. Hoc tamē poteſt exponi in ꝑſona eccleſię: d ¶ A vocegemitus mei adhęſit os meū carni meę. Oſſa eccleſię ſunt clerici: hi vt habeant emolimentū ab eccleſia: gemitum eccleſię vocetenus quādoqꝫ aſſumunt. Eccleſia enim gemit pro morte filiorum: Et ipſi aliquādo vocem gemitus ſumunt/ quādo legunt vel prędicāt de hoc. Sed oſtendūt operibus ꝙ non vere ex corde gemebant: ſed vocetenus tm̄: ſicutvetulę conducticię: quia a voce gemitus huius: id eſt poſtqͣꝫita prędicauerūt/ adhęſit os meū/ dicit eccleſia: id eſt talisp̨̄dicator: carni meę: id eſt mulieribꝰ et carnalibꝰ illecebris:Quales erant filij heli. j. Regꝭ. ij. e. qui dormiebāt cum mulieribus quę obſeruabant ad oſtiū tabernaculi. Enumeratisſuis miſerijs/ poſtea enumerat ſua merita: vt ſic piū iudicemmoueat. Et oſtendit ſuam triplicē pęnitentiā. Prima eſt penitentia heremitica: Vnde dicit: g ¶ Similis factus ſumpellicano ſolitudinis. Per pellicanum qui pullos ſuosoccidit: ⁊ poſtea lugens tribus diebus ſanguine ſuo viuificateos: intelligunt̉ pęnitentes qui modo ſeipſos mortificant: etpoſtea viuificabunt̉ in futuro. Uel quia pęnitentes ſunt quiprius opera ſua peccando mortificauerunt: nunc autē lugentes ⁊ pęnitentiā agentes tribus diebus .ſ. cōtritione/ confeſſione/ ſatiſfactione viuificāt ea. Quia ꝟo addit: ſolitudinis:dat intelligere pęnitentiā heremiticā: quę fit in ſolitudine vbihabitant heremitę. Iob. iij. c. Quieſcerē cum illis qui habitant ſolitudinē. Eſa. lj. a. Ponam deſertū eius delitias. Iobxxxix. a. Cōtemit multitudinē ciuitatis. Secūda pęnitentiaeſt quę fit in ſęculo: Vnde ſubiungit: h ¶ Factus ſum ſicut nocticorax in domicilio/ vel in parietinis: perquę bene intelligit̉ mūdus qui in ruina eſt. j. Ioh̓. ij. c. Traſitmūdus ⁊ cōcupiſcentia eius. Nocticorax aūt qui ibi habitat/ ⁊ eſt auis quę de nocte quęrit ſibi cibum/ ſunt pęnitētes inſęculo: qͥ in medio prauę ⁊ ꝑuerſę nationis habitātes/ quęrūtK ſibi cibū vitę

88

Psͣ .125

Al. jſicut

Itmāducaregl̓. jndheſerūt ſaſa mea

Al̓. ⁊ qͥ habitatin ſolitudinēAl̓. Fnycticoraqui habitat inpari etinisDe theologis

Chuſtꝰ ſe cōpamitribꝰ auibꝰ

Gen̄. 1. a.

Aliter

Moraliter

Penitētes aſſimilāt̉ pellicano

Caro noſtraVcōꝑat

Phil̓. 2. c.