Pſalmus
gͦ ⁊ clamor meꝰ ad te rveniat.cNō auertas faciē tuā a me:d̓ in qu̓acūqꝫ die tribulor inclitͦ naͣ ad me aurē tuā. In qua-
multipliciter facta legit̉. a ¶ Et clamor meus/ qui plus eſtqͣꝫ oratio: b ¶ Ad te veniat/ vt te ad miſerēdū excitet. De hͦclamore/ Matth̓ .xxvij .ſ. Circa horā nonā clamauit ieſꝰ vocemagna/ dicēſ: Heli heli/ lāma azabtani. c ¶ Nō auertas faciē tuā a me: quin me exaudias. d ¶ In quacūqꝫ die tribulo r: pręcipue/ velmaxime in die tribulatiōis: id eſt in paſſiōe:e ¶ Inclina ad meaurē tuā. Et vt dicit̉in Glo. in his tribꝰ verſibꝰ ē figura epimone:id eſt crebra repetitioſentētię: in qͣ notat̉ orātis deſideriū. Un̄ adhuc tertiū verſumaddit/ dicēs: f ¶ In quacūqꝫ die ⁊cͣ. exaudi me. Planūeſt: velociter em̄ fuit chriſtꝰ exauditꝰ: qꝛ tertia die reſuſcitatꝰ.Ioh̓. xj. e. Ego autē ſciebam: quia ſemꝑ me audis. Heb̓. v. b.Cum clamore valido ⁊ lachrymis offerens exauditus eſt proſua reuerentia.X pro vobis. Item cōtra alios. Lucꝭ. ix. g. Vis/ dicimus vtdeſcendat ignis de cęlo ⁊cͣ. Cōmunis/ in ꝑſona eccleſię: vel vtomnibꝰ ꝓſit. Ideo dicit̉: Pater noſter/ nō meus: ⁊ da nobis/nō mihi. Breuis. Matth̓. vj. b. Orantes nolite multū loqͥ ſic̄ethnici faciūt: Putāt em̄ ꝙ ī multiloqͥo ſuo exaudiāt̉. In chriſto. Ioh̓. xvj. e. Si qͥd petieritꝭ patrē in noīe meo/ dabit vob̓.Cum ſpe. Iaco. j. a. Poſtulet in fide nihil hęſitās ⁊cͣ. Locus.Eſa. lvj. e. Domus mea domꝰ oratiōis vocabit̉ ⁊cͣ. iij. Regꝭ.viij. c. Quodcūqꝫ orauerint in loco iſto ⁊cͣ. Ardor .i. charitasj. Corꝭ. xiij. a. Si linguis hoīm loqͣr ⁊ angeloꝝ: charitatē autēnō habeā: factus ſū velut ęs ſonās ⁊cͣ. a ¶ EEt clamor meꝰ .ſ.cordis. Damaſcenꝰ. Oratio ē intellectꝰ aſcēſus ad deū. Exo.xiiij. d. Quid clamas ad me? b. ¶ Ad te veniāt/ volando cūduabꝰ alis .ſ. cū elemoſyna ⁊ ieiunio. Tob̓. xij. b. Bona ē or̄ocū ieiunio ⁊ elemoſyna ⁊cͣ. c Nō auertas faciē tuā a me.Poſſumꝰ dicere vt ſupͣ dictū ē/ ꝙ eſt crebra repetitio eiuſdē inhis tribꝰ verſibꝰ: Et ẜm hͦ nō eſt tāta vis faciēda ī expoſitiōecuiuſlibet verbi. Vel diuerſificare poſſumꝰ ſingula verba ⁊cͣ.qd̓ hic notat̉/ q̨̄ ⁊ qualis ſit viri iuſti oratio. Primo em̄ captatbeniuolentiā/ dicēdo: Dn̄e: et ſe ſeruū exhibendo ⁊ recognoſcēdo. De inde oſtēdit orationē eſſe liberam/ dicēs: Exaudiorationē. Spontanea enim eſt oratio/ non coacta. Poſteaoſtēdit eam eſſe diſcretā/ cum addit/ meā. Poſtea oſtendit eāeſſe deuotā/ cū dic̄: Et clamor meꝰ ad te veniat. Poſteaoſtendit qͥd petat .ſ. videre deū facie ad faciē/ cum dicit: Nonauertas faciē tuā a me. Liptote eſt: minꝰ dicit ⁊ plus ſignificat. Item oſtēdit orationē ſuā eſſe neceſſariā/ dicens: Inquacūqꝫ die tribulor. Specioſa em̄ eſt miſericordia in tꝑetribulatiōis: ſicut dicit̉ Ecc̄i. xxxv. d. Itē oſtēdit eam eſſe humilē/ dicēs: Inclina ad me aurē tuā. Ecc̄i. xxxv. d. Or̄ohūiliantis ſe ⁊cͣ. Itē fidelē/ cum dicit: In quacūqꝫ die inuocauero te ⁊cͣ. Inuocare em̄ fideliū eſt. Iohel̓. iij. g. Oīsqui inuocauerit ⁊cͣ. Itē anxiā/ cuꝫ dixit: Uelociter exaudime. Dic̄ gͦ: Nō auertas faciē tuā. Hęc ē facies deſiderata: de qͣ. sͣ. Tibi dixit cor meū exqͥſiuit te facies mea: faciē tuādn̄e reqͥrā: Ne auertas faciē tuā a me. Et notādū ꝙ dn̄s qn̄qꝫUindictę. Iob. xiij. c. Manū tuā lōge faca me.Manū Largitatis. Psͣ. Aperis tu manū tuā ⁊ implesomne animal benedictione.Animā. Hiere. xv. a. Non eſt anima mea ad populū iſtum:eijce eos a facie mea.Faciē. Hiere. xviij. c. Dorſum ⁊ nō faciē oſtendā eis.d ¶ In quacūqꝫ die tribulor. Pl̓ti ſūt dies tribulatiōis.Eſa .xxxvij. a. Dies tribulatiōis ⁊ āguſtię dies hęc ⁊cͣ. Sꝫ ſpecialit̓ dies mortꝭ ⁊ dies iudicij ſt̓ dies tribulatiōis. Soph̓. j. d.Tribulabit̉ ibi fortis. Ro. ij. b. Tribulatio ⁊ anguſtia in omnēanimā hoīs oꝑantis malū. e ¶ Inclina ad me aurē tuā.Non dicit aures: qꝛ vna eſt miſcd̓ię: de qͦ Exo. iij. b. Clamorēeoꝝ audiui. Alia eſt iuſticię: de qua Sap̄. j. c. Auris c̨eli auditoīa. f In quacūqꝫ die inuocauero te .i. intꝰ vocaueroper fidem. Aliter: qui in fide non petit/ nihil recipit. Iaco. j. a.
Poſtulet aūt in fide nihil hęſitās. g ¶ Uelociter exaudime. id eſt non differas exaudire: Abacuk. j. a. Vſqꝫ quo clamabo ⁊ nō exaudies: vociferabor ad te vim patiēs ⁊ nō ſaluabis? Eſa. v. e. Feſtinet ⁊ cito veniat opus eiꝰ. h ¶ Quia de Afecerūt. Secūda pars: in qua eſt flebilis narratio quā pͥmoallegorice ī ꝑſona chriſti exponā. In paſſiōe.ergo cōſtitutus/ dicit:¶ Uelociter exau/ 7di me .ſ. anteqͣꝫ moriit.ar. Quare? Quia iam Amoriturꝰ ſū. Hoc eſt: cōh Quia defecerūtit fumꝰ dies mei .i. terminus venit vitę meę in corporeortali. Et dicit: ſicut fumꝰ qui euaneſcit. In quo notariit ꝙ ml̓tis ꝓpt̓ ſtulticiā eoꝝ vacua ⁊ inutilis fuit eiꝰ vita etr illiꝰ: qꝛ noluerūt cōuerti ad fidē eiꝰ. Un̄ cōquerit̉ ꝑ Eſa.x. a. dicēs: In vacuū laboraui: ſine cauſa ⁊ vane fortitudimeā ꝯſumpſi. iEt oſſa mea: ad litterā: ſicut cremiūruerūt .i. in cruce a ſuę carnis humore ⁊ pinguedine qͣſi ſeparata ſt̓ qn̄ ita me extēderūt vt oīa oſſa mea apparerēt ⁊ numerari poſſēt. Un̄. sͣ. Dinumerauer̄t oīa oſſa mea. Huic expoſitioni cōcordat alia lr̄a q̨̄ hꝫ Oſſa mea ſic̄ in frixorioxſcꝫ in ara crucisMoraliter: h ¶Quia defecerūt ſic̄ ſumꝰ dies mei.Hoc pōt dicere eccl̓ia: cuiꝰ dies ſunt doctores ⁊ ſacerdotes:de qͥbꝰ. sͣ. Dies diei eructat verbū. Itē Iob. ix. d. Dies dieitrāſier̄t: ſic̄ naues poma portātes. i Et oſſa religioſi: qꝛ cādida/ recta ⁊ fortia. Dies autem eius defecerunt ſicut fumusper elationē. Fumus em̄ aſcendēdo deficit. Oſſa vero vt cremiū aruerūt/ ꝑ indeuotionem ⁊ cupiditatē. Cremiū em̄ dicit̉illd̓ qd̓ de carne pingui frixa ī patella remanet: d̓ qͦ pōt haberi ꝟſus. Eſt cęſū/ frixū ꝯtractū/ pingue/ liqͣtū. Hęc hodie ſatꝯueniūt multꝭ religioſis ⁊ eccl̓iaſticis viris: qꝛ ſūt cęſi ꝑ ſchiſmata. Psͣ. Effuſa eſt ꝯtētio ſuꝑ pͥncipes. Ioh̓. ix. c. Schiſmaerat int̓ eos .ſ. iudęos .i. obſeruatores traditionū. Hi ſūt relizioſi. Itē/ Frixi/ ſūt ī ſartagine cupiditatis ⁊ igne ambitiōis.Hiere. xxix. e. Quos frixit rex babylonis in igne ꝓ eo ꝙ fecerūt ſtulticiā in iſrl̓. Hoc ad lr̄aꝫ dicit̉ de ſacerdotibꝰ qͥ ſuſannāvoluerūt corrūpere: Daniel̓. xiij. Item/ Cōtracti/ ꝑ infamiā.Iob. .xxx. d. Cutis mea denigrata eſt ſuꝑ me: ⁊ oſſa mea aruerūt p̨̄ caumnate. Thren̄. iiij. a. Mutatꝰ ē color optimꝰ .i. ꝯuerſatio bona exterior. Itē/ Pingues fuer̄t quōdā ſpūalit̓ .i. deuoti ⁊ abūdantes in bonis ſpūalibꝰ: ⁊ albi ꝑ mūdiciā. Hiere.xxxj. c. Inebriabo aīas ſacerdotū pīguedīe. Nūc aūt receſſitiſta pinguēdo ⁊ ſucceſſit alia .ſ. abundātia tꝑaliū: de qua Psͣ.Prodijt qͣſi ex adipe iniqͥtas eoꝝ. Itē/ Liquati ſunt/ ſic̄ cremiū .i. extractꝰ ē liqͦr ſpūalis. Hiere. lj. d. Nabuchodonoſorrex babylōis reddidit me qͣſi vas īane. Nota ꝙ ſuꝑbia etiā dr̄Quia excęcat. Sap̄. ij. c. Sit fortitudo noſtra lexiuſticię ⁊cͣ. Excęcauit em̄ illos malicia eoꝝ.Quia vento cedit. Sap̄. v. b. Quid nobis profuitſuꝑbia aūt diuitiarū iactantia ⁊cͣ.nus ¶ Quia expellit de domo. Eſa. xiiij. c. Quomō ceciQuia aſcēdendo euaneſcit. Psͣ. Deieciſti eos dū Idiſti lucifer ⁊cͣ.alleuarēt̉. O ſee. xiij. b. Erūt ſic̄ fumꝰ d̓ fumario.Quia d̓ igne ſurgit .i. nimio amore ſui. j. Timoth̓.vj. b. Radix omniū malorū ſuperbia. ¶ De pęnitente autem xexponi pōt totū: qꝛ hic ē pſalmꝰ pęnitētialis. Et aſſignant̉ hͦrōnes qͣre pęnitēs ſupra orauit ſe velocit̉ exaudiri. Prima rōeſt: qꝛ breuis ē vita bonis. Vn̄ dicit: h ¶ Quia defecerūtſicut fumꝰ dies mei. Fumꝰ ſubito apparet/ ⁊ ſubito diſpaparet: Sic dies hoīs ſūt. Iob. xiiij. a. Breues dies hoīs ſūt.Iob. ix. d. Dies mei velociores fuerunt curſore: tranſieruntquaſi naues poma portātes. Iaco. iij. d. Quid eſt vita hominis? vapor ad modicum parens. Secunda ratio vel cauſa eſtdefectꝰ boni. Un̄ dic̄: ¶ Et oſſa mea ſicut cremiū aruerūt. Oſſa vocat virtutes: qꝛ ſicut oſſa totū corpꝰ ſuſtinēt/ ⁊ ſine oſſibꝰ tota caro deflueret: ita virtutes ſunt robur ⁊ ſuſtētaX mentū animę.
Allegorice x
Allegorice/
Al̓. rꝑueniatAl̓. INe
Moraliter
Psͣ. .21.
Moraliter
Psͣ. 18.
Psͣ. .106.
Psͣ. 72.
Psͣ .26.
Psͣ .144.Auertit 5
n Aliterdeh̓ pęnitente