Pſalmus
s Nō a̓dhęſit mihi cor prauū:dēclinātē a me malignū nōcognoſcebā. Dētrahētēʳ ſef creto ꝓxīo ſuo: hūc ꝑſeq̄bar.g Suꝑbo oculo et inſatiabilih corde: rū hͦ nō edebā. Ocl̓i
mei ad fideles terrę vtr ſedeātl mecū: ambulās ī via īmacuin lata h̓ mihi mīſtrabat. Noͣnhītabit ī medio domꝰ meę ˣ qͥfacit ſuꝑbiā: ⁊qͥ lōqͥt̉ iniqͣ nōhͦ direxit ī ꝯſpectu ocl̓oꝝ meo-
Al̓. reū declinaret a me ma Ilignus23. q. 4. c. nimiū. et. c. quipeccatAl̓. focculteAl̓. rhuic nōcōueſcebat
a. Nō adhęſit mihi/ in amore: b Cor prauū .ſ. cor iudę:qd̓ nō dilexi: qꝛ ibi erat īimici recęptaculū. Ioh̓. xiij. a. Cū diabolus miſiſſet in cor vt traderet eū iudas ⁊cͣ. Ecce cor prauū.c ¶ Declinantē a me malignū .i. iudaꝫ: de qͦ Ioh̓. xiij. d.Poſt buccellā exiuit continuo. d ¶ Nō cognoſcebā .i. nōapprobabaꝫ. Vn̄ dixi:Matth̓. xxvj. b. Veꝝtamē vę hoī illi ꝑ quēfiliꝰ hoīs tradet̉: bonūerat ei ſi natꝰ non fuiſſet hō ille. e Detrahētē ſecreto ꝓxioe ſuo .ſ. mihi i. iudā: deī quo Matth̓. xxvj. b.Tūc abijt vnꝰ de duodecim qͥ dr̄ iudas ſcarioth ⁊cͣ. f ¶ Hūc ꝑſeq̄bar: qn̄ dicebāIoh̓. xiij. c. Ille ē cui intinctū panē porrexero. Et ſequit̉: Etcū intinxiſſet ieſus panē/ dedit iudę ſimonis ſcariothis. Sic ꝑſequebat̉ eū chriſtꝰ: vt vel ſaltē tātū facinꝰ erubeſceret ꝑpetrare. Et poſſet aliqͥs dicere: īmo tu nō ꝑſeq̄baris eū: ſed videbaris ei ꝯſentire: qꝛ comedebas cū eo: Un̄ ſubdit: gͦ.¶ Suꝑbooculo ⁊ inſatiabili corde: cū hoc nō edeba .i. cū iudaqͥ habebat oculū ſuperbū/ eo ꝙ noluit doctrinę ⁊ regulę ſubijciſaluatoris: ⁊ cor inſatiabile ꝑ cupiditatē/ q̨̄ fecit eū vendere p̄ciū mūdi ꝓ triginta denarijs. Un̄ cōquerit̉ dn̄s Zach̓ xj. c.Appēderūt mercedē meā trigīta argēteos. Et poſt addit: Decoꝝ p̄ciū qͦ appreciatꝰ ſū ab eis: Ironia eſt. Cū hoc ergo dic̄chriſtꝰ: nō edebā: nō dicit: hic nō edebat mecū: qd̓ vtiqꝫ falſum eſſet: Un̄ dixit/ Matth̓. xxvj. b. Qui intīgit manū mecūin parapſide: hic me tradet. Sꝫ cū hoc nō edebā: qꝛ nō meei ſocialē ⁊ cōſentaneū exhibebā: licet patiēter ſuſtinerē ꝙ ederet panes meos qͥ magnificabat ſuꝑ me ſupplātationē. Sꝫ alijſdiſcipulis ſocialē me exhibebā: ⁊ mihi placebat eoꝝ ſocietas:Hoc eſt qd̓ ſequit̉: h. ¶ Oculi mei ad fideles tͣrę .i. ad alios diſcipulos qͦs de eadē terra iſrl̓ elegerā: qui nō ꝓditores:ſed fideles erāt mihi: k Ut ſedeāt mecū ad mēſam meā:ſicut in die cęnę: et frequēter comedebant etiā cū illo. Itē ſedeāt mecū in futuro iudicio. Matth̓. xix. d. Vos qui ſecutieſtis me ī regeneratiōe cū ſederit filiꝰ hoīs ī ſede maieſtatꝭ ſuę:ſedebitis ⁊cͣ. ¶ Ambulās ī via īmaculata hic mihi miniſtrabat. q. d. oēs diſcipuli mei qͥ mīſtri mei erāt/ mūdi erāt.Unde dicebat eis/ Ioh̓. xij. d. Si quis mihi miniſtrat/ me ſequat̉ .ſ. ꝑ viā īmaculatā. m Nō habitabit ī medio domꝰmeę/ inferioris .ſ. eccleſię militātis: nec ſuꝑioris .ſ. eccl̓ię triūphātis: n¶ Qui facit ſuꝑbiā .ſ. iudas: qͥ licꝫ ad tp̄us fueritde eccleſia militāte: tn̄ ibi non habitauit ꝑſeuerāter: nec ꝑ cōſequēs intrauit domū cęleſtē: qꝛ intrauit in ipſū ſathanas: et fecit eū cōtra dn̄m ſuꝑbire: ⁊ ꝯtra ſeipſū deſꝑare/ ⁊ ſuſpēdere ſe.Matth̓ .xxvij. a. Abiens laqueo ſe ſuſpēdit. Et ipſe/ o ¶ Quiloquit̉ iniqͣ .ſ. v̓ba ꝓditiōis ꝯͣ dn̄m ſuū: p ¶ Nō direxit .i.nō fuit rectꝰ: Nec placuit in ꝯſpectu ocl̓oꝝ meoꝝ.X licꝫ non faciant: tamē cor habent prauum: vt vel mala velint/ vel ſaltem bona non velint. Contra quod bene ſubiungit:a ¶ Non adhęſit mihi cor prauū. q. d. non dilexi prauicordes: nec ipſi in me aliquā ſocietatē inuenerūt vt eos defenderē vel eis fauerē. Quo ꝯͣ de reprobis qͥ ſunt corpus diabolidicit̉/ Iob. xlj. a. Corpꝰ eius qͣſi ſcuta fuſilia ⁊ compactū ſeſeſqͣmis p̄mētibꝰ: vna vni ꝯiūgit̉: et nec ſpiraculū quidē īcedit ꝑeas: vna alteri adhęrebit: ⁊ tenētes ſe nequaqͣꝫ ſeꝑabunt̉. Poſſet adhuc dici: Tu nō adhęres ei: ſed hoc facis ex hypocriſi nemalus dicaris: qꝛ illū in corde tuo approbas. Cōtra qd̓ addit:c ¶ Declinātē a me malignū nō cognoſcebā: ꝑ approbationē: ſic̄ illd̓ Matth̓. vij. d. Nūqͣꝫ noui vos ⁊cͣ. q. d. ſic̄ exterius ſeꝑaui malos a meo ꝯſortio: ſic interiꝰ ſeꝑaui eos a cordisiudicio. Pōt aūt moralit̓ etiā d̓ chriſto legi ꝟſus iſte vt dicat:a Nō adhęſit mihi cor prauū: ſed rebꝰ mūdanis. Psͣ.Ahęſit pauimēto aīa mea. Et alibi: Filij hominū vſqꝫ qͦ grauicorde: vt qͥd diligitis vanitatē ⁊ q̨̄ritis mēdaciū. c Declinātē a me malignū ⁊cͣ. Hoc ꝯͣ ꝑ̨latos qͥ maligne ingrediunt̉platiōes .ſ. malo igne cupiditatis ⁊ ambitiōis accēſi: de qua. j.Ioh̓ .v. d. Totꝰ mūdꝰ ī maligno poſitꝰ eſt .i. in malo igne. Hi
ſt̓ declinātes a dn̄o. Hiere. vj. g. Oēs iſti pͥncipes declinātinambulātes fraudulēter. Qn̄ colūnę domꝰ declināt/ domꝰ minat̉ ruinā: Ita eſt de colūnis eccl̓ię/ q̨̄ ſūt p̨̄lati. ¶Detrahētē ſecreto ꝓximo ſuo. In hac ſerie excludit a ſe vir iuſtuspͥmo vitiū cordis cū dicit: Nō adhęſit mihi cor prauū⁊cͣ. Secūdo excludita ſe v̓itium oris/ hiccū dicit: Detrahētem ⁊cͣ. Tertio vitiūoculoꝝ/ cū ſubiungit:Suꝑbo oculo ⁊cͣ.Dicit gͦ Detrahētēſecreto ꝓximo ſuohūc perſeq̄bar: Etmerito ꝑſeqͥt̉ eos viriuſtꝰ qͦſ dn̄ſ odit: Ro. j. d. Detractores/ deo odibileſ. Prouer.xxiiij. a. Abomīatio hoīm detractor: Licꝫ nō ſit abomīatiobrutoꝝ. Prouer. xxiij. c. Noli eē in cōuiuijs potatorū: nec incōmeſatiōibꝰ eoꝝ qͥ carnes ad veſcēdū conferūt. Et bn̄ dicitſecreto: qꝛ detractores retro ⁊ nō in p̨̄ſentia hoīs detrahūtei. Eccͣi. .xxviij. b. Suſurro ⁊ bilinguis maledictꝰ: multos em̄turbauit pacē hn̄tes. Itē bn̄ dicit: ꝓxīo ſuo: qꝛ ęgyptio nōinuidet aut detrahit ſcytha: nec britannū iudęus ęmulat̉: ſedvnuſqͥſqꝫ cōtribulibꝰ inuidet ꝓximis ⁊ vicinis: ⁊ his qͥ eiuſdēoꝑis ⁊ artificij exiſtūt. Un̄ Beda ſuꝑ illd̓ Lucꝭ. iiij. d. Nemoꝓph̓a acceptꝰ ē ī patria ſua: Propriū ⁊ qͣſi naturale ē ciues ciuibꝰ īuidere. fiHūc ꝑſeq̄bar. Supͣ dixit de declināte/ nōcogͦſcebā: hic ampliꝰ dic̄ .ſ. ꝑſeq̄bar: et infra nō edebā:q. d. excōicatꝰ ē ⁊ merito: qꝛ ipſi ſunt ꝑſecutores oīm: ſimileshiſmael/ cuiꝰ manꝰ ꝯͣ oēs: ⁊ manꝰ oīm ꝯͣ eū. gͦ.¶ Suꝑbo oculo ⁊ īſatiabili corde cū hoc n̄ edebā. q. d. ſuꝑbū ⁊ auarū deuitabā qͣſi excōicatos .j. Corꝭ. v. d. Nūc aūt ſcribo vob̓nō cōmiſceri: ſi is qui noīat̉ frater int̓ vos/ eſt fornicatori autauarꝰ/ aut idolis ſeruiēs/ aut maledicus: cū hmōi nec cibū ſumere. In ſuꝑbo aūt oculo ſuꝑbia cordis notat̉. Dic̄ em̄ AugꝰImpudicꝰ oculꝰ īpudici cordis ē nūciꝰ. Eodē gͦ mō ſuꝑbusoculꝰ/ ſuꝑbi cordis ē nūciꝰ. Sil̓e/ Prouer. vj. c. Sex ſunt quęodit deꝰ ⁊ ſeptimū deteſtat̉ aīa eiꝰ: oculos ſublimes ⁊cͣ. Coraūt īſatiabile dr̄ cor auari: qꝛ Eccͣs. v. b. Auarꝰ nō īplebit̉ pecunia. Ecc̄i. xiiij. b. Inſatiabil̓ ē oculꝰ cupidi. Petrꝰ Rauen̄.Inſatiabilis corde ē qͥ deſiderat vn̄ neq̄at ſatiari. Quid ē hͦ?Uanitas ⁊ voluptas ⁊ cętera vitia. Cū hoc gͦ dicit vir iuſtꝰ:nō edebā. Ecc̄i. ix. d. Uiri iuſti ſint tibi cōuiuę. Prouerb̓.xxiij. a. Ne comedas cū hoīe inuido. Inuidia em̄ ſeqͥt̉ ex ſuꝑbia. Itē Psͣ. Innocētes ⁊ recti adhęſerūt mihi. Hoc neceſſeē: qꝛ nō ſufficit negatio: videlicꝫ nō edere cū malis/ niſi etiā bonos inuitet pauꝑes. Un̄ ſeqͥt̉: h. ¶ Oculi mei .ſ. īteriores ſūti ¶ Ad fideles trę: vbicūqꝫ vel vndecūqꝫ ſint: dū tn̄ fidelesſint. RUt ſedeat mecū/ ī mēſa. q. d. cū malis nō comedo:Nō tn̄ comedo ſolus: ſꝫ bonos ſodales q̨̄ro. Iob. xxxj. b. Sicomēdi buccellā meā ſolꝰ ⁊cͣ. Tob̓. ij. a. Cū factū eſſet prādiūbonū ī domo tobię/ dixit filio ſuo: Uade ⁊ adduc aliqͦs de tribu nr̄a timētes deū: vt epulent̉ nobiſcū. Glo. tn̄ non exponitvt ſedeāt/ de ſedere ad mēſā: ſꝫ de ſpūali ſeſſiōe ī vnitate fidei/ in p̨̄ſenti: vel ī futuro/ in regno ęterno. Nō aūt ſufficit hrebonos ſodales niſi etiā habeat̉ bona familia. Vn̄ ſubiūgit: l¶ AAmbulās ī via īmaculata hͨ mihi mīſtrabat. Utināhͦ poſſēt dicere oēs ꝑlati ⁊ potēteſ: ſic̄ dr̄ d̓ abraā Gen̄. xvij. d̓ꝙ oēs vernacl̓os domꝰ ſuę ⁊ vniuerſos qͦs emerat circūcidit.Ita fac̄ bonꝰ p̨̄latꝰ. Un̄ a puitate familię cōuincit̉ p̄uitas dn̄i.Eccͣi. x. a. Scd̓m iudicē ppl̓i: ſic ⁊ mīſtri eiꝰ. Prouerb̓. xxix. b.Princeps qͥ libēter audit v̓ba mēdacij/ oēs mīſtros hꝫ implos. De hͦ aūt purgat ſe h̓ iuſtꝰ: Un̄ adhuc ſubiūgit: m Nōhītabit in medio domꝰ meę: ad lr̄aꝫ: qͥ facit ſuꝑbia. l.nō habeo ſuꝑbos famulos: īmo expellā eos. jͣ. Machab. ij. ſ.Perſecuti ſt̓ filios ſuꝑbię. Et. jͣ. Et nō dederūt cornu pͣctori.Amos. vj. c. dicit dn̄s: Deteſtor ego ſuꝑbiā iacob .i. clericoꝝ:⁊ domos eiꝰ odi: qꝛ videlicꝫ plenę ſt̄ ſuꝑba familia. Nec tm̄ ſūꝑbos/ ſꝫ ⁊ maledicos ſeruos debet bonꝰ p̨̄latꝰ ⁊ qͥlibet iuſtꝰ expellere: Un̄ ſubdit: o¶ Qui loqͥt̉ iniqͣ nō direxit. QuidꝫSeqͥt̉: q In ꝯſpectu oculoꝝ meoꝝ .i. nō ſecit vt placeret mihi.
Allegorice v
al̓. Hꝯfide
Al̓. ⁊faclēsAl̓. rloqui
Gen̄. 16. d.
Psͣ .40.
Psͣ .24.
1Moraliter
Psͣ. .118.Psͣ .4.