Druckschrift 
2 (1499)
Einzelbild herunterladen
 

g pſallā intelligā ī via īmacuS lata qn̄ venieſ ad me. Per ambulabā in innocētia corgdis mei: in me̓dio domꝰ meę.h Non ꝓponebam ante ocui los meos remriniuſtā: facientes p̨̄uaricationesr odiui.

fugere a ventura ira ⁊cͣ. Et ſeipſum. Matth̓. xxiiij. c. Tuncplāgēt oēs tribꝰ terrę: videbūt filiū hoīs venientē in nubibꝰceli virtute magna maieſtate: Et totū vſqꝫ in finē capituli: et. xxv. totū. a Pſallā in cruce. Hoc em̄ fuit pſalteriū cithara nr̄i dauid. Un̄. ij. Regꝭ. vj. c. Dauid ꝑcutiebat īorganis armigatꝭ .i. ad armos ligatis .ſ. inaſſeribꝰ crucis: et ſaltabat totis viribꝰ antedn̄m. Et faciebat reducēs arcā .i. eccl̓iā īdomū ſuā ī hierl̓m cęleſtē. b EEt ītelli ī via īmaculata: Ul̓ ẜm Hierony/ Erudiar ī viā ꝑfecta. q. d. ego innocēſ īmaculatꝰ/ ml̓ta flagella erudiar:vt exꝑientiā ſciā infirmitatē dolorem.Heb̓. v. c. eſſet filiꝰ dei didicit ex his paſſus ē obediētiā .ſ. vſqꝫ ad mortē. Eſa.liij. a. Deſiderauimꝰ virū doloꝝ ſciē infirmitatē. Et faciā: c Qn̄ veniēsad me ad iuuādum. Un̄ ſic dicit Glo. qͣſi ope tua/ pſallam etintelligam.X mulcet: ſecūdū t̓ret. Primū accēdit amorē: ſecūdū hūiliat timorē. Debet aūt cātare p̨̄dicator ſolū ore: ſꝫ corde oꝑe. Mich̓. vj. c. Indicabo tibi o quid ſit bonū: vtiqꝫfacere iudiciū diligere miſcd̓iā ſollicite ābulare deo tuo.a Pſalla intelligā ⁊cͣ. Hoc ſil̓r pōt legi de qͦlibet fideligeneralit̓: vel de p̨̄dicatore ſpecialit̓. Dic̄ qͥlibet fidel̓: Pſal .i. bona oꝑa faciā/ ſperās miſcd̓iā timēs iudiciū. Sed quia placēt deo oꝑa de genere bonoꝝ/ niſi oīa mala opera relinquant̉: bn̄ ſubiungit: b Et intelligā in via īmaculataqn̄ venies ad me .i. īmaculatū me cuſtodiā: ſollicite cōſiderabo aduentū tuū/ ſiue ad iudiciū/ ſiue in morte mea. Lucꝭ.xij. e. Et vos eſtote ꝑati .ſ. ab omī peccato mūdati: qꝛ hora putatis filiꝰ hoīs veniet. Abacuk. ij. a. Suꝑ cuſtodiā meāſtabo figā gradū ſuꝑ munitionē .ſ. cuſtodiēdo me a peccato: ꝯtēplabor vt videā qͥd dicat̉ mihi: quid rn̄deā ad arguentēme. Vel p̨̄dicator dicit: Pſallā. q. d. cantabo miſcd̓iā iudiciū p̨̄dicādo: ſed qd̓ p̨̄dicabo/ ī ꝯtēplatiōe hauriā: hoc ē: ſal orando: intelligā ī via īmaculata .i. via immaculatadabit mihi intellectū magꝭ qͣꝫ ſtudiū: ẜm illud Ecc̄i .xxxvij. c.Aīa viri ſācti enūciat aliqn̄ vera/ qͣꝫ ſeptē circūſpectores ſedētes ī excelſo .ſ. in cathedra. Psͣ. A mādatis tuis intellexi. Caſſianꝰ. Impoſſibile ē aīaꝫ q̨̄ mūdanis diſtēſiōibꝰ vel tenuit̓ occupat̉ donū ſcīę ꝓmereri/ vel generatricē ſpūaliū ſenſuum/ vl̓tenacē fieri ſacraꝝ lectionū: Et p̨̄dicare qͣꝫ pſallere intelligere tūc bene faciā an̄­ c Qn̄ veniēs ad me gr̄aꝫ.Ioh̓. xv. a. Sine me nihil poteſtis facere. Lucꝭ. xxiiij. g. Sedete ī ciuitate quouſqꝫ induamī virtute ex alto. d Peram/bulabā. Secūda ꝑs: in exponit partes q̨̄ ſit via īmaculata. Sed pͥus de chriſto exponamꝰ/ vt dicat: Perambula vel deambulabā. Deambulatio eiꝰ fuit paſſio: vbi deambulauit flagellis ad illuſiōes: illuſiōibꝰ ad ſputa: de ſputis ad colaphos: de colaphis ad crucē: de cruce in mortē. Hęcdeambulatio habet̉/ Matth̓. xxvij. Hęc eſt deambulatio iſaac: de dr̄ Gen̄. xxiiij. g. eo tꝑe deambulabat viā q̨̄ ducitad puteū: cuiꝰ nomē eſt viuētꝭ vidētis. Hęc ē paſſio chriſti: ducit ad puteū altū ad fontē vitę ęternę ꝑfectę viſiōis: vbiviuemꝰ ſine fine: videbimꝰ deū facie ad faciē. Et per aliā viā venit̉ ad hūc fontē: qꝛ Act̉. xiiij. d. Per ml̓tas tribulatiōesoportet nos ītrare ī regnū dei. Sꝫ Lucꝭ. xxiiij. d. Sic oportuit pati chriſtū: ita intrare ī gloriā ſuā. Paſſionē aūt eiꝰ aggrauat ſine culpa ſua paſſus ē. Un̄ addit e In īnocētia: tm̄ oꝑis: ſed et f Cordis mei. j. Pet̓. ij. d. Qui pctm̄fecit nec inuētꝰ ē dolꝰ ī ore eiꝰ. Itē int̓ ignotos: ſꝫ int̓ notos paſſus ē: Un̄ dicit: g In medio domꝰ meę .i. cognatiōis meę. Zach̓. xiij. c. dicit ei: Quid ſt̓ plagę iſtę ī medio manuū tuaꝝ? Et dicet: His plagatꝰ ſum ī domo eoꝝ diligebātme. Tertio aggrauat eiꝰ paſſionē: eiꝰ bonitatē cōmendat:cum malediceret̉ maledicebat: pateret̉ cōminabat̉..Bet̄. ij. d. Un̄ dicit: h ꝓponebā an̄ oculos meosre lniuſtā .i. curaba me vindicare de iniuria: īmo potiꝰip̄ſis orabā. Luc̄. xxiij. e. Pater dimitte illis: non em̄ ſciūt qͥdfaciūt. Licꝫ aūt vindictā vellet: tn̄ peccatū eoꝝ amabat:

Un̄ ſubdit: Faciētes p̨ͣuaricatiōes odiui: inquātūtales .i. phariſęos. Matth̓. xv. a. Irritū feciſtis mādatū deiꝓpt̓ traditionē veſtrā. Psͣ. Iniqͦs odio habui: legē tuā dilexi. Et poſſet aliqͥs īſtātiā ponere de iuda quē videbat̉ amare: qꝛ eo erat māducabat: Un̄ de ipſo ſpecialit̓ ſb̓iungit: adhęſit:Moraliter: d Perambulabā ī innocētia cordis mei. Suꝑ dixerat/ inviā īmaculata: et qͣſi qͥs q̨̄reret/ q̨̄ ē viaīmaculata: Rn̄det: in īnocētia ꝑambulabā .i. ꝑfecte ambulabā. Uel deambulaba: qͣſi in ſpacioſa via: in innocetia. Hęc ē via aſcēdēdi ad cęlū. Psͣ.pͥuabit bonis eos ambulabāt ī īnocētia.Iob. xxij. d. Saluabit̉ īnocēs: ſaluabit̉ aūtmūdicia manuū ſuaꝝ. Psͣ. Quiſ aſcēdet īmōtē dn̄i/ aut qͥs ſtabit ī loco ſctō eiꝰ? Innocēs manibꝰ mūdo corde. q. d. hęc duo neceſſaria ſt̓ .ſ. innocētia oꝑis cordis: qꝛ Prouer. xj. c. Manꝰ ī manu erit innocēs malꝰ. Un̄ dic̄. In īnocētia cordis mei: radix ē an̄cedēs ad īnocētiā manuū. Si em̄ ē innocēs corde ē manu. aūt ecōuerſo: qꝛ qn̄qꝫ quis non nocet manu: et tn̄tra aduerſantes ſibi tractat ſanguinea bella homicidia ſacrilegia multa alia mala. Ecc̄i. xx. c. Eſt qui vetat̉ p̨̄ inopiapeccare. Et hoc faciebā: An medio domꝰ meę .i. ꝯſcīę:q̨̄ tūc hꝫ mediū latū ſpacioſū ibi eſt innocētia. Et poſteainnocētiā ꝑtes exponit. h ꝓponebā an̄ oculosmeos iniuſtā .i. res iniuſta placuit mihi: nec ꝓpoſuifacere. Et ita legit̉: an̄ oculos cordis. Vel etiaꝫ pōt legiante oculos corꝑis: p̨̄cedūt oculos cordis: qꝛ multotiēsintrat mors feneſtras: illicite cōcupiſcit̉ qd̓ incaute reſpicit̉. Propt̓ qd̓ dicebat/ Iob. xxxj. a. Pepigi fędus oculismeis: vt ne cogitarem quidē de ꝟgine. dicit cogitauerit de ꝟgine: ſed qd̓ noluerit cogitare. Et eſt qd̓ dicit:ꝓponebā ⁊cͣ .ſ. vt facerē: qꝛ ſic ꝓponere criminoſū eſt. Sedponere ad deteſtandū bonū eſt: alioquin quō diceret Psͣ.Peccatū meū corā me eſt ſemꝑ. Itē rem iniuſtā ante oculosſuos ꝓponit/ qui memor eſt iniuriaꝝ. Leuitꝭ. xix. d. quęras vltionē/ nec memor eris iniurię ciuiū tuoꝝ. Sūt aūt multi qui ī ſe nolūt malū facere: ſed curāt ſi alij faciūt: qd̓ nonfacit vir iuſtus. Ideo addit: i Faciētes p̨̄uaricatiōesodiui. Pluraliter dicit: qꝛ multę ſunt p̨̄uaricatiōes. Eſt em̄Corde. Eſa. xlvj. c. Redite p̨̄uaricatores ad cor.Ore. Hiere. xxix. g. PreuaricationēNatura/ locutus eſt aduerſus dn̄m.lis q̨̄ fit Oꝑe. Gal̓. ij. d. Si q̨̄ deſtruxi iteꝝreędifico: p̨̄uaricatorē me cōſtituo.Cōſuetudine. Eſa. xxiiij. c. mihi:p̄uaricātes p̨̄uaricati ſūt.Diſciplinę. j. Timoth̓. ij. d. Mulier ſeducta in p̨̄uaricationē fuit.Uniuerſal̓. Ezech̓. xiiij. d. Terra pecMo) cauerit vt p̨̄uaricet̉ p̨̄uaricās extēdā maſaicę Particularis. Hiere. iij. c. Ui ( meā.dit p̨̄uaricatrix ſoror eius iuda.Angelicę. Heb̓. ij. a. Qui angelos dictꝰ eſt ſermo: factꝰ eſt firmꝰ oīs p̨̄uaricatio ī obediētia accępit iuſtā mercedis retributionē.Euāgelicę. Act̉. j. d. Acciꝑe locū mīſterij huiꝰ etapl̓atus: de p̨̄uaricatꝰ eſt iudas. Roma. ij. d.Per p̨̄uaricationē legis deū inhonoras.De mutuo. Ecc̄i. vij. b. Noli p̨̄uaricariin amicū pecuniā differenti.Hūa/ De lege ſeruitutꝭ. iiij. Regꝭ. j. a. Preuaricatꝰ eſt moab in iſrael.De fędere. Ezech̓. xvij. ſ. Fędꝰ qd̓ p̨̄uaricatus eſt ponā in caput eius.Diabolicę. j. Machab̓. xj. g. Pręuaricati ſt̓ pͥncipes demetrij in cades quę eſt in galilea. Poſſet aūt aliquisdicere: Tu odis facientes pręuaricationes: ſed illis faues quilicet faciāt

188

Psͣ .118.

Moraliter

pepaſ

At. Imalāpodio habul

Psͣ .83.Psͣ .23.

Horaliter

Psͣ. .50.

3Psͣ .118.

ſegprice

1. Corꝭ. 13. d.

Preuaritio legis