Druckschrift 
2 (1499)
Einzelbild herunterladen
 

XCV

atria eius: adorate dn̄m inR atrio ſctō eiuſ. Cōmo̓ueat̉ a8 facie eiꝰ vniuerſa terra: dicite irgentibꝰ qꝛ dn̄ſ regnauitr.

Afferte dn̄o. Secunda pars: in qua primo monet ſubditos vt offerant: ſecūdo pręlatos vt prędicent vtrūqꝫ aduētum chriſti. Dicit: Affertę. q. d. ex quo talis tantus eſt dominus: afferte dn̄o/ o vos b Patrię gentium/ vniuerſę: quia iudęi afferre volūt. c. Afferte dico dn̄o gloriam honorem.Gloriam intus in corde per fidem: et honorem/ exterius per operationem. Primumvtiqꝫ neceſſarium eſt:Quia Heb̓. xj. a. Sine fide impoſſibile eſtquenqͣꝫ placere deo: Credere enim oportet accedentem addeum quia eſt: inquirentibus ſe remunerator ſit. Secundum nihilominus neceſſarium eſt: Quia Iaco. ij. d. Fidesſine operibus mortua eſt. Et ne vobis ipſam fideꝫ vel operaattribuatis: f Afferte domino gloriam/ ita nomini eius/ non veſtro: vt ſcilicet eius gratię attribuatis fidemquam ipſe infundit: opera quę ipſe operatur in vobisoperantibus. Sicut autem ſupra ter dixerat cantate: itahic ter dicit afferte/ propter trinitatem quam fide operedebemus honorare. Item in hoc ternario notatur trina trium magorum oblatio: Matth̓. ij. b. qua ip̄m deum/ regemet hoīem prędicauerūt: ẜm in ꝓſa cantat eccleſia: Thuredeum prędicāt: auro regē regum: hominē mortalē myrrha.Similit̓ hic dicit: c Afferte dn̄o gloriam .ſ. deo/ thus.e Et honorē .ſ. regi aurū. g Gloriā .ſ. hoīs ſepulturęmyrrha. Glorioſi enī ſic ſepeliunt̉. h Nomini eiꝰ .i. humanitati: Scd̓m enī deus non indiget noīe/ qꝛ ſolus eſt.i Tollite hoſtias .i. corda ꝯtrita ad deū erigite. Psͣ. Sacrificiū deo ſpūs ꝯtribulatꝰ ⁊cͣ. Et ſic vacui: k Introite ī atria eiꝰ. Atria dn̄i appellat eccleſiam militāte: quā eſtintroitꝰ ad tēplū eccleſię triūphātꝭ. Et dic̄ pluralit̓/ atria: qꝛmultę ſunt eccl̓ię: oēſ tn̄ in vnā ꝯueniūt: Un̄ ſingularit̓ ſubiūgit: l Adorate dn̄m in atrio ſctō eiꝰ .i. in vnitate eccleſię ſo voſ patrię gētiū: q̨̄ ſolebatꝭ adorare diabolū in diuerſitate idolatrię. Quęlibet enī ciuitas habebat deū ſuū diuerſū diuiſū ab alijs. Vel atria intelligit̉ doctrina ꝓph̓aꝝ etpētatenchus quā intrat̉ ad atriū interiꝰ .i. ad doctrinā euāgelij: Un̄ dic̄: Introitę ī atria .i. in doctrinā ꝓph̓aꝝ moyſi. Et demū: adorate dn̄m in atrio ſctō eiꝰ .i. in eccleſiaet doctrina noui teſtamēti. Et ſi plęriqꝫ gētibꝰ nolint ꝯuertilo vos apl̓i p̨̄lati: p̄dicate: vt ſic: m Cōmoueat̉ a facie eiꝰ vniuerſa t̓ra. Cōmoueat̉ penitētiā: n A facie eiꝰ/ vēturi ad iudiciū: o Uniuerſa tra .i. corda gentiū terrena amātiū ſectātiū. p Dicite/ p̨̄dicādo q Ingētibꝰ quia dn̄s regnauit reſurgendo a mortuis. Alialittera habet: regnauit a ligno deuſ: qꝛ per lignū deuicitdęmonem ipſam mortem: quia ſceptrum imperium eiusſuper humerū eiꝰ: Eſa. ix. b. Uel ſic. m Commoueat̉ afacie eius: id eſt a pręſentia eius: o Uniuerſa terraiudęoꝝ. Matth̓ .xxj. a. Cum intraſſet ieſus hieroſolymā/mota eſt vniuerſa ciuitas. Item/ a facie eius/ morientis.cōmota ē terra/ Mat xxvij. f. et. xxviij. a. p Dicite ītibus: id eſt o vos gentes dicite quia dominus regnauit: Hoc factum fuit: qn̄ centurio erat de gentibꝰ dixitMatth̓ .xxvij. f. Vere filiꝰ dei erat iſte. Scd̓m aūt pͥmā expoſitionē ꝓcedamꝰ. r Dn̄s quia vere regnauit/ reſurgendo a mortuiſ: qd̓ oſtēdit poſt reſurrectionē: Ideo ſubdit☞Etenim correxit orbēMoraliter a Afferte dn̄o. Supra locutus eſt defeſſione et pulchritudine alijs dicens: Confeſſio pulchritudo ⁊cͣ. Un̄ ad illa monet dicēs: Afferte dn̄o/ ovos/ b Patrię gētiū .i. gentilit̓ viuētiū. Et dic̄/ patrię: īquo notatur magna eſt multitudo peccatorum hominum.c Afferte dn̄o oblationes prędictas quę placent acceptabiles ſunt in ꝯſpectu eius .ſ. confeſſionē quę decorat: Hoc ē hic dicit/ d Gloriam. Confeſſio enim peccatoꝝ decoreſt confitentis/ qui per eam lauatur: et gloria dei qui occultaſcire recognoſcit̉ / a quo venia petit̉. Vnde Ioſue. vij. c. Da

gloriā deo et ꝯfitere indica mihi qͥd feceris. Qd̓ autē addit:e Et honorem refertur ad id qd̓ ſupra dixit: ſanctimonia. Per ſanctimoniā enim noſtram deum honoramꝰ. Unde. j. Theſſal̓. iiij. a. Hęc ē volūtas dei ſctīficatio vr̄a: vt abſtineatꝭ vos a fornicatione: ſciat vnuſqͥſqꝫ veſtrum poſſidere vas ſuum in ſancticatiōe honore. Qd̓autē ſubiūgit: f Afferte dn̄o gloriamnoī eiuſ refert̉ ad idqd̓ dixit: magnificētia: ſcd̓m id qd̓ aitapoſtolus .j. Corꝭ. x.g. Siue comeditis ſiue bibitis ſiue aliud quid facitis: omniain gloriam dei facite. Et Matth̓. v. b. Sic luceat lux veſtracoram hominibus vt videant opera veſtra bona glorificētpatrem veſtrum qui in cęlis eſt. Uel hęc tria verba: gloriam/ honorem et gloriam/ poſſūt referri ad illa tria q̨̄ ſūtin pęnitētia: videlicet ad ꝯtritionē/ ꝯfeſſionē/ et ſatiſfactionē. ſunt tres oblationes quę neceſſarie ſunt in reconciliatione peccatoris ad deum: quaſ etiam ipſi innocētes afferre domino debent: Qd̓ ſignificatū eſt. j. Regꝭ. j. d. vbi dicitur deanna ſamuele: adduxit eum ſecum poſtqͣꝫ ablactauerat intribus vitulis tribꝰ modijs farinę amphora vini. Ablactatur homo/ a peccati dulcedine ſeparat̉. Per treſ vituloset tres modios farinę ille tres oblatiōes intelligunt̉: et duplicantur ibi. Et ter dicitur/ afferte: quia non debet ſemel conteri vel ꝯfiteri vel ſatiſfacere: ſed debet pluries īterare. i Tollite hoſtias viuas: De qͥbus Roma. xij. a.Obſecro vos fratres per miſericordiā dei vt exhibeatis corpora veſtra hoſtiā viuentē/ ſanctā/ deo placentē. Eccͣj .xxxv.c. Noli offerre munera praua: enī ſuſcipiet illa. Prouer.xxj. d. Hoſtię impioꝝ abomīabiles. Et notandum eſt aiteTollitę: id eſt ſurſum leuate: vt ꝓpt̓ cęleſtia fiant. Quotra Oſeę. v. a. Uictimas declinaſtꝭ in ꝓfundū. Hypocritę ſevictimāt ſed ī ꝓfūdū inferni: Boni vero tollunt eleuāt hoſtias. Leuitꝭ. ix. d. Armos dextros ſeꝑauit aaron eleuanſ coraꝫ dn̄o. Et ē hic bona exhortatio ad religionē: Religioſusenī eſt hoſtia chriſto oblata/ a carne mūdo ſeꝑata: in altitudinem vitę eleuata. Vnde bene ſubiūgit admonitionem adingreſſum religionis/ cum dicit: Et introite in atriaeius: adorate dn̄m in atrio ſancto eius. Atrium enītempli cęleſtis interiꝰ eſt religio: et diuerſę religiones diuerſa ſūt atria. Sicut plene diximꝰ ſupͣ in Psͣ. Te decet ⁊cͣ. Inillo verſu: Beatus quem elegiſti aſſumpſiſti inhabitabitin atrijs tuiſ. Qui voluerit/ ibi reqͥrat. Item atrium ſanctumdei/ eſt eccleſia dedicata. Gen̄. xxviij. d. Terribilis eſt locusiſte: non eſt hic aliud niſi domus dei porta cęli. Ibi adorādus eſt dominꝰ. Psͣ. In noctibus extollite manus veſtras īſancta: id eſt in eccleſia. Qd̓ eſt ꝯtra dicentes horas in campis in cameris. iij. Regꝭ. viij. d. Quicunqꝫ orauerit in locoiſto: exaudies in loco habitaculi tui ī cęlo: et cum exaudierisppitiꝰ eris. m Commoueatur a facie eius vniuerſa terra: id eſt corda terrena: id eſt timeant faciem iudicaturi: qui iudicans terrenos damnabit. Unde Apocꝭ. viij. d. habitantibꝰ in terra. Si hęc terra timeret deum/ non timeret pericula mundi. Eccͣj. xxxiiij. c. Qui timet deum nihiltrepidabit. Quia ꝟo cōmoueri nolūt a facie timorꝭ domini:merito cōmouentur a faciebus mundi/ et fere ab omnibus q̨̄vident. Iob. xv. c. Cunctis diebus ſuis impius ſuperbit: etnumerus annorum incertus eſt tyrannidis eius: Ecce duęcōmotiones: ſcilicet per ſuperbiā per iram. Et addit alia:Sonitus terroris ſemꝑ in auribus eius: et cum pax ſit ſemꝑinſidias ſuſpicatur. Glo. Mala mens ſemper in laboribꝰ eſt:ſicut bona ſemper trāquilla: quia aut molitur mala quę inferat: aut metuit ne ſibi hęc ab alijs inferant̉. Eſa. vij. a. Commotum eſt cor eius cor populi eiꝰ/ ſicut cōmouent̉ ligna ſiluarum a facie venti. Vt autem cōmoueri poſſint a facie domini: p Dicite ī gentibꝰ o vos p̨̄dicatoreſ .i. prędicatepeccatoribus: r Quia dn̄s regnauit .i. ſe regē dn̄moīpotēteꝫ iam eſſe on̄dit/ puniēdo eos qui timere nolebāt.Etenī correxit orbē

xſ

Al̓ ⁊nationibuſAl̓ ſa ligno

Ps. 50.

Psͣ. 64.

Psͣ .133.

Ooraliter