XCV
atria eius: adorate dn̄m inR atrio ſctō eiuſ. Cōmo̓ueat̉ a8 facie eiꝰ vniuerſa terra: dicite irgentibꝰ qꝛ dn̄ſ regnauitr.
¶ Afferte dn̄o. Secunda pars: in qua primo monet ſubditos vt offerant: ſecūdo pręlatos vt prędicent vtrūqꝫ aduētum chriſti. Dicit: Affertę. q. d. ex quo talis ⁊ tantus eſt dominus: afferte dn̄o/ o vos b ¶ Patrię gentium/ vniuerſę: quia iudęi afferre nō volūt. c. ¶ Afferte dico dn̄o gloriam ⁊ honorem.Gloriam intus in corde per fidem: et honorem/ exterius per operationem. Primumvtiqꝫ neceſſarium eſt:Quia Heb̓. xj. a. Sine fide impoſſibile eſtquenqͣꝫ placere deo: Credere enim oportet accedentem addeum quia eſt: ⁊ inquirentibus ſe remunerator ſit. Secundum nihilominus neceſſarium eſt: Quia Iaco. ij. d. Fidesſine operibus mortua eſt. Et ne vobis ipſam fideꝫ vel operaattribuatis: f ¶ Afferte domino gloriam/ ita ꝙ nomini eius/ non veſtro: vt ſcilicet eius gratię attribuatis fidemquam ipſe infundit: ⁊ opera quę ipſe operatur in vobis cōoperantibus. Sicut autem ſupra ter dixerat cantate: itahic ter dicit afferte/ propter trinitatem quam fide ⁊ operedebemus honorare. Item in hoc ternario notatur trina trium magorum oblatio: Matth̓. ij. b. qua ip̄m deum/ regemet hoīem prędicauerūt: ẜm ꝙ in ꝓſa cantat eccleſia: Thuredeum prędicāt: auro regē regum: hominē mortalē myrrha.Similit̓ hic dicit: c ¶ Afferte dn̄o gloriam .ſ. deo/ thus.e ¶ Et honorē .ſ. regi aurū. g ¶ Gloriā .ſ. hoīs ſepulturęmyrrha. Glorioſi enī ſic ſepeliunt̉. h Nomini eiꝰ .i. humanitati: Scd̓m enī ꝙ deus non indiget noīe/ qꝛ ſolus eſt.i ¶ Tollite hoſtias .i. corda ꝯtrita ad deū erigite. Psͣ. Sacrificiū deo ſpūs ꝯtribulatꝰ ⁊cͣ. Et ſic nō vacui: k ¶ Introite ī atria eiꝰ. Atria dn̄i appellat eccleſiam militāte: ꝑ quā eſtintroitꝰ ad tēplū eccleſię triūphātꝭ. Et dic̄ pluralit̓/ atria: qꝛmultę ſunt eccl̓ię: oēſ tn̄ in vnā ꝯueniūt: Un̄ ſingularit̓ ſubiūgit: l ¶ Adorate dn̄m in atrio ſctō eiꝰ .i. in vnitate eccleſię ſo voſ patrię gētiū: q̨̄ ſolebatꝭ adorare diabolū in diuerſitate idolatrię. Quęlibet enī ciuitas habebat deū ſuū diuerſū ⁊ diuiſū ab alijs. Vel ꝑ atria intelligit̉ doctrina ꝓph̓aꝝ etpētatenchus ꝑ quā intrat̉ ad atriū interiꝰ .i. ad doctrinā euāgelij: Un̄ dic̄: Introitę ī atria .i. in doctrinā ꝓph̓aꝝ ⁊ moyſi. Et demū: adorate dn̄m in atrio ſctō eiꝰ .i. in eccleſiaet doctrina noui teſtamēti. Et ſi plęriqꝫ d̓ gētibꝰ nolint ꝯuertilo vos apl̓i ⁊ p̨̄lati: p̄dicate: vt ſic: m ¶ Cōmoueat̉ a facie eiꝰ vniuerſa t̓ra. Cōmoueat̉ ꝑ penitētiā: n ¶ A facie eiꝰ/ vēturi ad iudiciū: o ¶ Uniuerſa tra .i. corda gentiū terrena amātiū ⁊ ſectātiū. p ¶ Dicite/ p̨̄dicādo q Ingētibꝰ quia dn̄s regnauit reſurgendo a mortuis. Alialittera habet: regnauit a ligno deuſ: qꝛ per lignū deuicitdęmonem ⁊ ipſam mortem: quia ſceptrum ⁊ imperium eiusſuper humerū eiꝰ: Eſa. ix. b. Uel ſic. m ¶ Commoueat̉ afacie eius: id eſt a pręſentia eius: o ¶ Uniuerſa terraiudęoꝝ. Matth̓ .xxj. a. Cum intraſſet ieſus hieroſolymā/ cōmota eſt vniuerſa ciuitas. Item/ a facie eius/ morientis.cōmota ē terra/ Mat xxvij. f. et. xxviij. a. p ¶ Dicite ī gētibus: id eſt o vos gentes dicite quia dominus regnauit: Hoc factum fuit: qn̄ centurio qͥ erat de gentibꝰ dixitMatth̓ .xxvij. f. Vere filiꝰ dei erat iſte. Scd̓m aūt pͥmā expoſitionē ꝓcedamꝰ. r ¶ Dn̄s quia vere regnauit/ reſurgendo a mortuiſ: qd̓ oſtēdit poſt reſurrectionē: Ideo ſubdit☞Etenim correxit orbēMoraliter a ¶ Afferte dn̄o. Supra locutus eſt de cōfeſſione et pulchritudine ⁊ alijs dicens: Confeſſio ⁊ pulchritudo ⁊cͣ. Un̄ ad illa monet h̓ dicēs: Afferte dn̄o/ ovos/ b ¶ Patrię gētiū .i. gentilit̓ viuētiū. Et dic̄/ patrię: īquo notatur ꝙ magna eſt multitudo peccatorum hominum.c ¶ Afferte dn̄o oblationes prędictas quę placent ⁊ acceptabiles ſunt in ꝯſpectu eius .ſ. confeſſionē quę decorat: Hoc ēꝙ hic dicit/ d ¶ Gloriam. Confeſſio enim peccatoꝝ decoreſt confitentis/ qui per eam lauatur: et gloria dei qui occultaſcire recognoſcit̉ / a quo venia petit̉. Vnde Ioſue. vij. c. Da
gloriā deo et ꝯfitere ⁊ indica mihi qͥd feceris. Qd̓ autē addit:e ¶ Et honorem refertur ad id qd̓ ſupra dixit: ſanctimonia. Per ſanctimoniā enim noſtram deum honoramꝰ. Unde. j. Theſſal̓. iiij. a. Hęc ē volūtas dei ſctīficatio vr̄a: vt abſtineatꝭ vos a fornicatione: ⁊ ſciat vnuſqͥſqꝫ veſtrum poſſidere vas ſuum in ſancticatiōe ⁊ honore. Qd̓autē ſubiūgit: f ¶ Afferte dn̄o gloriamnoī eiuſ refert̉ ad idqd̓ dixit: magnificētia: ſcd̓m id qd̓ aitapoſtolus .j. Corꝭ. x.g. Siue comeditis ſiue bibitis ſiue aliud quid facitis: omniain gloriam dei facite. Et Matth̓. v. b. Sic luceat lux veſtracoram hominibus vt videant opera veſtra bona ⁊ glorificētpatrem veſtrum qui in cęlis eſt. Uel hęc tria verba: gloriam/ honorem et gloriam/ poſſūt referri ad illa tria q̨̄ ſūtin pęnitētia: videlicet ad ꝯtritionē/ ꝯfeſſionē/ et ſatiſfactionē.Hę ſunt tres oblationes quę neceſſarie ſunt in reconciliatione peccatoris ad deum: quaſ etiam ipſi innocētes afferre domino debent: Qd̓ ſignificatū eſt. j. Regꝭ. j. d. vbi dicitur deanna ⁊ ſamuele: ꝙ adduxit eum ſecum poſtqͣꝫ ablactauerat intribus vitulis ⁊ tribꝰ modijs farinę ⁊ amphora vini. Ablactatur homo/ cū a peccati dulcedine ſeparat̉. Per treſ vituloset tres modios farinę ille tres oblatiōes intelligunt̉: et duplicantur ibi. Et h̓ ter dicitur/ afferte: quia non debet hō ſemel conteri vel ꝯfiteri vel ſatiſfacere: ſed debet hͦ pluries īterare. i ¶ Tollite hoſtias viuas: De qͥbus Roma. xij. a.Obſecro vos fratres per miſericordiā dei vt exhibeatis corpora veſtra hoſtiā viuentē/ ſanctā/ deo placentē. Eccͣj .xxxv.c. Noli offerre munera praua: nō enī ſuſcipiet illa. Prouer.xxj. d. Hoſtię impioꝝ abomīabiles. Et notandum eſt ꝙ aiteTollitę: id eſt ſurſum leuate: vt ꝓpt̓ cęleſtia fiant. Quo cōtra Oſeę. v. a. Uictimas declinaſtꝭ in ꝓfundū. Hypocritę ſevictimāt ſed ī ꝓfūdū inferni: Boni vero tollunt ⁊ eleuāt hoſtias. Leuitꝭ. ix. d. Armos dextros ſeꝑauit aaron eleuanſ coraꝫ dn̄o. Et ē hic bona exhortatio ad religionē: Religioſusenī eſt hoſtia chriſto oblata/ a carne ⁊ mūdo ſeꝑata: in altitudinem vitę eleuata. Vnde ⁊ bene ſubiūgit admonitionem adingreſſum religionis/ cum dicit: k¶ Et introite in atriaeius: adorate dn̄m in atrio ſancto eius. Atrium enītempli cęleſtis interiꝰ eſt religio: et diuerſę religiones diuerſa ſūt atria. Sicut plene diximꝰ ſupͣ in Psͣ. Te decet ⁊cͣ. Inillo verſu: Beatus quem elegiſti ⁊ aſſumpſiſti inhabitabitin atrijs tuiſ. Qui voluerit/ ibi reqͥrat. Item atrium ſanctumdei/ eſt eccleſia dedicata. Gen̄. xxviij. d. Terribilis eſt locusiſte: non eſt hic aliud niſi domus dei ⁊ porta cęli. Ibi adorādus eſt dominꝰ. Psͣ. In noctibus extollite manus veſtras īſancta: id eſt in eccleſia. Qd̓ eſt ꝯtra dicentes horas in campis ⁊ in cameris. iij. Regꝭ. viij. d. Quicunqꝫ orauerit in locoiſto: exaudies in loco habitaculi tui ī cęlo: et cum exaudierisppitiꝰ eris. m ¶ Commoueatur a facie eius vniuerſa terra: id eſt corda terrena: id eſt timeant faciem iudicaturi: qui iudicans terrenos damnabit. Unde Apocꝭ. viij. d. Uęvę vę habitantibꝰ in terra. Si hęc terra timeret deum/ non timeret pericula mundi. Eccͣj. xxxiiij. c. Qui timet deum nihiltrepidabit. Quia ꝟo cōmoueri nolūt a facie timorꝭ domini:merito cōmouentur a faciebus mundi/ et fere ab omnibus q̨̄vident. Iob. xv. c. Cunctis diebus ſuis impius ſuperbit: etnumerus annorum incertus eſt tyrannidis eius: Ecce duęcōmotiones: ſcilicet per ſuperbiā ⁊ per iram. Et addit d̓ alia:Sonitus terroris ſemꝑ in auribus eius: et cum pax ſit ſemꝑinſidias ſuſpicatur. Glo. Mala mens ſemper in laboribꝰ eſt:ſicut bona ſemper trāquilla: quia aut molitur mala quę inferat: aut metuit ne ſibi hęc ab alijs inferant̉. Eſa. vij. a. Commotum eſt cor eius ⁊ cor populi eiꝰ/ ſicut cōmouent̉ ligna ſiluarum a facie venti. Vt autem cōmoueri poſſint a facie domini: p ¶ Dicite ī gentibꝰ o vos p̨̄dicatoreſ .i. prędicatepeccatoribus: r ¶ Quia dn̄s regnauit .i. ſe regē ⁊ dn̄moīpotēteꝫ iam eſſe on̄dit/ puniēdo eos qui eū timere nolebāt.Etenī correxit orbē
xſ
Al̓ ⁊nationibuſAl̓ ſa ligno
Ps. 50.
Psͣ. 64.
Psͣ .133.
Ooraliter