Pſalmus

a Etēni correxit orbē terrę: qͥnō cōmo̓uebit̉: iudicabit populos ī ęqͥtate. LLętēnt̉ cęli ⁊exultet terra: cōmo̓ueat̉ mah re et ple̓nitudo eius: gaudebunt campi ⁊ omnia quę inf eis ſunt. Tunc exultabunt

h oͣmnia ligna ſiluarum a facie dominitquia venit: quoniā venit iudicare terrā. Iudicabit orbē tterre in ęqu̓itate: et populos ī vēritate ſua.¶ Pſalmꝰ ipſi dauid quando terra eius reſtituta eſt ei.

a ¶ Etenī correxit orbē terrę .i. eccleſiā quę iocūditate ꝑfecta aſſiſtit indeficiēs: Un̄ addit: b ¶ Qui nō cōmouebitur: et ſi moueat̉ nō tn̄ ex toto cōmouebit̉: quia nauicula petri et ſi fluctuet nō tn̄ ſb̓merget̉. Hāc aūt correctionem ⁊ poſtea ꝯfirmationē/ primo incępit facere im primis eccleſię .ſ. inapoſtol̓: quia Marcivltꝭ. c. d̓r/ ꝙ recūbētibus illis vndecim apparuit eis ieſus ⁊ exꝓbrauit incredulitatēeoꝝ ⁊ duriciā cordis:qꝛ his qͥ viderāt eū reſurrexiſſe a mortuis n̄credider̄t. Poſtea ātī die pentecoſtes ꝯfirmauit eoſne oīno moueri poſſēt. Psͣ. Uerbo dn̄i cęli firmati ſūt: ⁊ ſpū oris eiꝰ oīsꝟtꝰ eoꝝ. Nec tm̄ qꝛ regnauit p̨̄dicate: ſꝫ ⁊ qꝛ c ¶ Iudicabitppl̓os/ ī futuro iudicio: d ¶ In ęqͥtate: bonos ſuꝑͣ meritūremunerās: malos citra meritū puniēſ. Et ī ęqͥtate .i. ſine ꝑſonarū et munerū ⁊ p̄cū acceptiōe. Prouer. vj. d. Zelꝰ ⁊ furor viri nō ꝑcet ī die vīdictę: nec acqͥeſcet cuiuſqͣꝫ p̄cibꝰ: nec ſuſcipiet ꝓ redēptiōe dona pl̓ima. Et ꝓ hac ęqͥtate iudicij in qͣremūerabunt̉ boni: e ¶ Lętent̉ cęli .i. apl̓i ⁊ p̨̄dicatores: qͥenarrāt gl̓iam dei ⁊ cōpluūt terrā ſimpliciū. f Et exultetterra .i. ſb̓diti cōpluti ab his cęlis/ qͥ bonū fructū attuleruntdn̄o ſuo ī tꝑe ſuo. Lucꝭ. xxj. f. His aūt fieri incipiētibꝰ reſpicite ⁊ leuate capita vr̄a/ qm̄ appropinquat redēptio vr̄a. Iteꝫqꝛ ī hac ęqͥtate iudicij punient̉ pctōres: g ¶ ōmoueaturmare .i. illi qͥ adhuc ſūt ī amaritudīe pctī ⁊ īfidelitatꝭ cōmoueant̉ ad pęnitētiā ⁊ fidē. h ¶ Et plenitudo eiꝰ/ omēs .ſ. amīmo vſqꝫ ad maximū: vt plenitudo gētiū intret in atria dn̄i.i. ī eccl̓iaꝫ: ẜm ꝙ d̓r Roma. xj. c. Cęcitas ex ꝑte ꝯtigit in iſrl̓donec plenitudo gētiū intraret. Et ſic ip̄i d̓ mari facti cāpi .ſ.humiles ex elatꝭ: i ¶ Gaudebūt cāpi ⁊ oīa q̨̄ in eis ſūt.i. oēs ꝟtutes eoꝝ tā naturę qͣꝫ grę. k ¶Tūc .i. poſt ꝯuerſionē: l¶ Exultabūt oīa ligna ſiluarū .i. gētes q̨̄ erāt olimligna ſiluarū infructuoſa ⁊ iutilia: nūc aūt pꝰ ꝯuerſionē factiſūt ligna domꝰ dn̄i: qꝛ p̄ciſi ſūt ab oleaſtro/ ⁊ inſerti ī bonā oliuā: ſic̄ dicit̉ Roma. xj. c. Eſa. xxxv. a. Lętabit̉ deſerta/ ⁊ inuia: exultabit ſolitudo ⁊ florebit qͣſi liliū. Exultabūt/ dico:n ¶ A facie dn̄i vēturi ad iudiciū/ et faciē habet qꝛ hō: Un̄pͦ dic̄: o ¶ Quia venit pͦ in carnē ⁊ faciē oſtēdet in iudicio.p Qm̄ venit .i. cito veniet: q¶ Iudicare terrā/ viuosſcꝫ ⁊ mortuos. Un̄ articulꝰ ē fidei: ꝙ eſt venturꝰ iudicare viuos ⁊ mortuos. Cū aūt venerit iudicare nō impediet̉ executio iudicij: Quia r ¶ Iudicabit orbē terrę i totū mūdū:g¶ In ęqͥtate/ ſine ꝑſonaꝝ acceptiōe: vt dictū ē. Ęqͥtas enīeſt lance librata iuſticię digniſſima retributio meritoꝝ. Deorbe aūt terrarū nō bruta aīalia/ ſꝫ tm̄ hoīes rōne vtētes iudicabit: Un̄ reſtringēs exponit qd̓ dixerat/ dicēs: t EEt/ ꝓ ideſt: v¶ Populos .ſ. iudicabit: x In v̓itate ſua/ q̄ nulliparcet/ vt dictum eſt.a ¶ Etenī correxit orbē terrę .i. totū mūdū puniuit ꝑ diluuiū. b ¶ Qui nō cōmouebit̉ .i. cui vlteriꝰ nō dabit̉ tp̄s pęnitētię vt cōmoueat̉ ⁊ placare poſſit deū. Sic p̨̄dicabat apl̓sEph̓. v. b. dicēs: Hoc ſcitote ītelligētes ꝙ oīs fornicator autīmūdus aūt auarꝰ qd̓ ē idoloꝝ ſeruitꝰ/ non habet hęreditatēī regno dei: nemo vos ſeducat īanibꝰ ꝟbis: qm̄ ꝓpt̓ hoc venitira dei ī filios diffidētię. Et qui iam ſic ī ira correxit orbeꝫterrę: adhuc c ¶ Iudicabit ppl̓os ī ęqͥtate. Un̄: tū ꝓpt̓p̨̄teritā aīaduerſionē: tū ꝓpt̓ futurā diſtrictionē timeri debet.Uel ſic pōt legi ꝟſus iſte: a ¶ Etenī correxit orbē terrę.Orbis terrę ſūt iuſti: ſic̄ dictū eſt. sͣ. de eccl̓ia ⁊ apl̓is. Hi etiāſūt veſtꝭ chriſti. Sap̄. xviij. d. In veſte pōderꝭ quā habebattotꝰ erat orb̓ terrarū: b ¶ Qui n̄ cōmouebit̉. Prouer. x. d̓Iuſtꝰ qͣſi fūdamētū ſempit̓nū. Corrigit̉ tn̄ cū eiꝰ cor regit̉ verbo vel ꝟ̓bere. Terre/ bn̄ dic̄: qꝛ ī cęlo nihil ē corrigēdū: ſꝫ ī ędificio terrę lapides dolandi ſunt ne diſſideāt. Illum ergo quinō cōmouebit̉ / a ſe: corrigit dn̄s flagello. Heb̓. xij. b. Quēenī diligit dn̄s caſtigat: flagellat aūt oēm filiū quem recipit.

Ecc̄ͣj. xxx. a. Qui diligit filiū aſſiduat ei flagella. ¶ Iudicabit ppl̓os .i. ꝯfuſos affectus ⁊ tumultuātes. Eſa. xxv. b.Tumultū alienoꝝ humiliabis: d ¶ In ęqͥtate: ꝯͣ motꝰ illecebroſos ęquā mēſurā tribulatiōis ⁊ amaritudīs īmittendo.Eſa .xxvij. b. In mēſura ꝯͣ mēſurā cū abiecta fuerit iudicabiteā: meditatꝰ ē in ſpiritu ſuo duro ꝑ diē ęſtꝰ:idcirco ſuꝑ hoc dimittet̉ iniqͥtas domui iacob: ⁊ iſte oīs fructꝰ vtauferat̉ pctm̄ eiꝰ. Deꝰhac autē correctiōe etiudicio ſiue in p̨̄teritoſiue ī futuro/ vt dictūē ſiue etiā in pn̄ti fiata dn̄o lętari debēt boni viri: qꝛ totū ē ad ſuū ꝓfectū: Un̄ addit: e ¶ Lętēt̉ celi ⁊exultet terra. Cęli: qꝛ alti ⁊ clari/ ſignificāt ordinē p̨̄latoꝝ:vt. sͣ. dictū eſt. Terra: qꝛ ſtat ⁊ ferax ē: ſtatū clauſtraliū/ qͥ invoto ſtabiles ⁊ bonoꝝ operū ſūt feraces. Psͣ. Dn̄i ē terra etplenitudo eiꝰ. g ¶ Cōmoueat̉ mare ⁊ plenitudo eius.Per mare ītelligit̉ ſtatꝰ mercatoꝝ: qͥ currūt ꝑ maria/ ⁊ nunqͣꝫſine ꝑiculo ſūt vel corpoꝝ vel aīarū. Eccͣj .xxvj. d. Duę ſpēsdifficileſ ⁊ ꝑiculoſe mͥ apparuer̄t: Difficile exuit̉ negociāſ a negligētia: ⁊ caupo n̄ iuſtificabit̉ a pctīs labioꝝ. Propt̓ hͦ gͦ cōmouēt̉. Sꝫ nō ita agricolę: de qͥbꝰ ītelligit̉ qd̓ ſeqͥt̉: iGaudebūt cāpi ⁊ oīa q̨̄ in eis ſūt. Cāpi enī dicūt̉ agricolę: qͥcolūt cāpos: ⁊ paſcunt oēs/ etiā reges: ⁊ tondent̉ oī āno pertalias ⁊ exactiōes. Eſa. lxiij. c. Qui eduxit eos qͣſi aīal ī campo deſcēdēs: Uel enī in campo deſcēdit ad q̨̄rēdū ſibi cibū.Sap̄. xix. b. Apparuit cāpus germināſ d̓ ꝓfūdo nimio ꝑ quēoīs natio trāſiuit. Iſti gaudēt qn̄ annūciat̉ eis d̓ chriſto. Similit̓ ⁊ milites: de qͥbꝰ intelligi pōt qd̓ ſequit̉: k ¶ Tūc exultabūt .ſ. cū eis p̨̄dicatū fuerit: m. ¶ Oīa ligna ſiluaꝝ. Siluę: qꝛ incultę ſūt ꝓceraſqꝫ hn̄t arbores ⁊ feras nutriūt ⁊ ſolēexcludūt: milites ſunt qͥ porcos etiā paſcūt glāde ⁊ canes venatiōe. Iſta ſatꝭ patēt. Hi gͦ exultāt d̓ ꝟ̓bo dn̄i: ẜm ꝙ d̓r Eſalv. d. Mōtes ⁊ colles cātabūt corā vob̓ laudē: ⁊ oīa ligna regiōis plaudēt māu. Et d̓ hͦ lętant̉/ qꝛ p̨̄muniūt̉ d̓ aduētu dn̄i:Un̄ dic̄: n ¶ A facie dn̄i qꝛ venit: qm̄ venit iudicareterrā. Primo venit nūc ī cordibꝰ fideliū ꝑ gr̄am: tandē veniet iudicare ꝑ ſnīam. Et qͥ h̓ gaudet d̓ aduentu iſto ⁊ illū deſiderat: tūc gaudebit d̓ illo. Mali ꝟo ecōtrario triſtabunt̉: Un̄Sap̄. v. a. Uidētes turbabūt̉ tīore horribili ⁊cͣ. q ¶ Iudicare terrā: merito: qꝛ in terra ſunt iudicia atqꝫ liteſ: nō dicit cęlū vel infernū: qꝛ ibi nō ſūt iudicia neqꝫ lites. r ¶ Iudicabit orbē terrę ī ęqͥtate ⁊ ppl̓os ī veritate ſua. Per orbē intelligi pn̄t laici: ꝑ ppl̓os dn̄i clerici. Orbis gͦ merito iudicabit̉ in ęqͥtate: qꝛ fec̄ iniqͥtatē ꝓ ęqͥtate: qꝛ iudiciū p̨̄uidēſ ioblaicꝰ dicebat: Iob. xxiij. b. Ęqͥtatē ꝓponat ꝯͣ me. q. d. non timeo eā: qꝛ nō feci iniqͥtatē. Populꝰ ꝟo dei .i. clerus iudicabit̉ī veritatē: qꝛ docuit ꝟbo vel exēplo falſitatē. Hiere. x. c. Falſum ē qd̓ ꝯflauit. Hiere. v. g. Prophetę ꝓph̓abāt mēdaciū .i.tꝑalia. Alia lr̄a hꝫ: Iudicabit orbē in iuſticia: nō īiuſte:ſic̄ ml̓ti iudiceſ. Et ppl̓os ī fide ſua: nō ẜm dicta falſoꝝ teſtiū/ vel ẜm ꝯſilia aduocatoꝝ: ſic̄ moderni iudices faciūt: ſꝫ ſic̄ip̄e credit .i. ſcit eē faciēdū. Itē in fide .i. ẜm legē fidei: nō ẜmſtatuta ⁊ leges hominū. Malach̓. ij. b. Lex ꝟitatꝭ fuit in oreeiꝰ: ⁊ iniqͥtas nō eſt inuēta ī labijs eiꝰ. Hoc d̓r d̓ iudicibꝰ ppl̓iiſrl̓: videlicet d̓ leui: Talis enī fuit quondā leui: et talis mododeberet eſſe clerus: qui ei ſucceſſit in officio.d Ominꝰ regnauit ⁊cͣ. ¶ Expo. Pſalmi. XCVITitulꝰ. Pſalmꝰ ipſi dauid qn̄ terra eiꝰ reſtituta ē ei. Sūptꝰ ē iſte titulꝰ de hiſtoria q̨̄ eſt. ij. Regꝭ. xix. vbid̓r: ꝙ poſtqͣꝫ mortuꝰ ē abſalon filiꝰ dauid: reſtitutū ē ei regnūNō tn̄ ad lr̄aꝫ d̓ illo facto ītelligēdū eſt qd̓ agit̉ in hͦ pſalmo: ſꝫmyſtice de ſignato. Cōtinuatio ſic patet. In p̨̄cedēti pſalmocępit laudes canere poſt inuitatoriū: In hͦ aūt pſalmo materiā magnę laudis ꝓſequit̉ .ſ. chriſti reſurrectionē: qn̄ nouꝰ rextrabea carnis ſe induit ⁊ humanitate ſe coronauit; Iuxta lilud Cantꝭ. iij. d. Videte regē ſalo monē in diademate: qͥ coronauit eum mater

x

Al̓ ⁊ ante iiAl̓ ̉ quoni.1

UIocūdent̉ⁱAl̓ jmoueatur e

Al̓ r tetrar-

Psͣ. .32.

Psͣ .23.

Moxaliter