Quoniā ipſiꝰ eſt mare et ip̄efecit illud: etꝭ ſiccā manꝰ eiuſeformauerūt. Uenite adoremus et ꝓcidamꝰr et ploremꝰ

f an̄rdeū qͥ fecit noſ: quia ip̄egͦ eſt dn̄s deꝰ nr̄. Et nos ppl̓shͦ paſcuę eiꝰ: et oueſrmanꝰ eiꝰ.Hodie ſi vocē eiꝰ audieritꝭ:

a Qm̄ ipſius eſt mare: ad litterā: b ¶ Et ipſe fecit illud. Iob. xxvj. d. In fortitudine eius repente maria ꝯgregata ſūt. Uel marę .i. mūdꝰ: qͥ ſuꝰ ē. Ioh. j. a. In ꝓpria venit ⁊ ſui eū nō recęperūt. Septimo/ qꝛ eſt creator et conditorvniuerſarū creaturarū: qd̓ notat̉/ cū dicit: Et ipſe fecit illud: et cū addit: cEt ſiccam .i. terrā:d MManꝰ eiꝰ formauerunt .i. oꝑatiofilij. Uel ſi d̓ patre loquit̉: Manus eiꝰid eſt filius qui eſt manus patris ⁊ potētia.Uel ſiccam: id eſt eccleſiā ſitientē imbrem doctrinę eiuſ itainuitauit ad laudeꝫ. Sed qꝛ multi grauati pctōꝝ ſarcina/ laudare nō poſſunt: ideo reuocat ꝯſequenter iudęos ad pęnitentiam. Et primo ad fidem: quę prima eſt in iuſtificatiōe impijcum dicit: e ¶ Uenite: ſicut ſupra paſſibꝰ fidei. Secūdo/ adcultum dei/ cum dicit: Adoremus. Tertio ad humilitatēcum dicit: Et ꝓcidamus ante deum. Quarto/ ad gemitum/ cū dicit: Ploremus. Quinto/ quo fine cū dicit: Ante deū/ nō corā hoībꝰ. Sexto/ qͣre: Quia ip̄e ē dn̄s deꝰnr̄. Dn̄s/ timēdus: deus/ colēdus: noſter/ amādus. Et vtmaiorem ꝯfidentiam ſumamꝰ: g ¶ Et nos/ ſumꝰ/ populꝰpaſcuę eius quem pauit manna in deſerto. h¶ Et ouesmanus eius: id eſt domeſticę ⁊ ſub manu eius nutritę: vnde confidere poſſumus/ ꝙ nos ad eum reuertētes ſuſcipiet adpęnitentiā. Et hoc ſub ꝯditione ſequēti: iHodię ſi vocem eius audieritꝭ: quā ꝑ me veſtris auribꝰ intonat o iudęi. q. d. ante poteratis vos excuſare per ignorātiā: ſed ſi modo nō audieritꝭ manifeſta erit malicia. Ignorātes quidē digni ſunt venia/ malicioſi vero non. Hoc modo p̨̄dicabat eis petrus: Actꝭ. iij. c. dicens: Auctorem vitę interemiſtꝭ quem deſuſcitauit a mortuis: cuius nos teſtes ſumꝰ. Et. jͣ. Et nūc fratres: ſcio quia per ignorātiā feciſtis ⁊cͣ. Pęnitemini igitur etꝯuertimini vt deleant̉ pctā vr̄a. Et poſtea adducit auctoritatē legis dicēs: Moyſes qͥdē dixit: Qm̄ ꝓphetā ſuſcitabit vobis dn̄s deꝰ veſter d̓ fratribꝰ vr̄is: tanqͣꝫ meip̄m audietꝭ iuxtaoīa quę locutus fuerit vob̓: Et erit/ oīs aīa quę cunqꝫ non audierit prophetā illum/ exterminabitur de plębe.De plenitudīe eiꝰ oēs nos accępimꝰ: ⁊ gr̄aꝫ ꝓ gr̄a .ſ. gr̄aꝫ p̨̄mioꝝ ꝓ gr̄a meritoꝝ. Nec credat aliqͥs qd̓ eū poſſit euaderea ¶ Qm̄ ipſiꝰ ē mare ⁊ ipſe fecit illud: ⁊ ſiccā manuſeiꝰ formauerūt. q. d. ipſe dn̄at̉ ⁊ pctōribꝰ et iuſtis: quia eſtcreator oīm. Per mare/ enī intelligunt̉ pctūres: ſic̄ dic̄ Eſa.lvij. d. Cor impij qͣſi mare feruēſ qd̓ qͥeſcere nō pōt. Per ſiccam ꝟo intelligūtur iuſti a qͥbꝰ aquę mūdanarū delitiarū etdiuitiarū ſequeſtratę ſūt. Psͣ. Aīa mea ſic̄ terra ſine aqͣ tibi.Et ꝓpter hęc oīa: e ¶ Uenite ad dominū: id eſt redite peviam pęnitentię: de qua Exo. v̓. a. Deus hebręorū vocauitnos vt eamus viam triū dierū in deſerto ⁊ ſacrificemus dn̄odeo noſtro. Et dicit hic quattuor verba. Primo/ Uenite.Scd̓o/ adoremꝰ. Tertio/ procidamꝰ ante deū. Quarto/ ploremus coram dn̄o. Primū contra pigros: Secūdum contra ſuperbos: Tertiū contra rigidos: Quartū contra duros. Multi enim ſunt pigri ⁊ venire ad deum nolunt:ſed in lectulo fetido/ ſcilicet in conſciētia īmunda ⁊ in peccatolacent: ⁊ computreſcunt iumenta in ſtercore ſuo: Iohel̓. j. d.Multi etiā ſūt ſuperbi ⁊ rigidi: qͥ eū adorare per debitū cultum: nec ante ipſum ꝓcidere per humilem timorem nolunt.De talibus Iob. xv. c. Tetendit aduerſus deum manū ſuā:et contra omnipotentē roboratus eſt: cucurrit aduerſus deūerecto collo ⁊cͣ. Sunt ⁊ duri corde ⁊ plorare pro ſuis peccatꝭnon quęrunt: nec malleo verbi dei emolliri poſſunt. Unde dicit Zach̓. vij. c. Poſuerunt cor ſuū vt adamantem ne audirent legem. Ꝙ etiam dicit: Ploremus ante deum quifecit nos eſt contra hypocritas qui plorare ⁊ orare voluntcoram hoībus vt ſancti reputentur. Matth̓. vj. a. Cum oratis: non eritis ſicut hypocritę qui amant in ſynagogis et inangulis platęarum ſtantes orare vt videant̉ ab hoībus ⁊cͣ.

Hoc autem debemꝰ facere: fuia ipſe/ et nō alius eſtdominus deꝰ noſter:: vt ſuꝑ expoſitū eſt. Ioſue. xxiiij. e.Seruiemus dn̄o: quia ipſe eſt dn̄s deus noſter. g¶ Et noſ:Diſc etiue dicit/ nos: quia vt dicit̉ in Psͣ. Nō fecit talit̓ omni nationi. Nos ergo/ populus paſcuę eius: omnes videlicet fideleſ qͥ corpꝰ 7eius ſctm̄ ſumūt. Psͣ.Panem angeloꝝ māducauit homo. Specialiter auteꝫ ſacerdotes dicunt̉ populꝰ paſcuę eius: quia continue: id eſt quotidie comedunt in menſa regis chriſti ipſum panem corporiſ ⁊ bibūtſanguinē ipſius. ij. Regꝭ. ix. d. Miphiboſeth comedet ſuꝑmenſam meaꝫ quaſi vnus de filijs regis: id eſt d̓ angelis. Etdicit: Populus: in quo notatur diſcretio ⁊ vnitas ſiue cōcordia: quę maxime neceſſarie ſunt miniſtris eccleſię. Itempopulus paſcuę eiꝰ/ ſunt theologi: de quibus Eſa. xlix.c. Super vias paſcent̉ ⁊ in omnibus planis paſcua eoꝝ: noneſurient neqꝫ ſitient ⁊ non percutiet eos ęſtus ⁊ ſol: id eſt vbiſcriptura plana ē/ ibi nutrit: vbi obſcura eſt/ ibi exercet: Et qͥvere in ea paſcunt̉/ non eſuriūt nec ſitiunt diuitias vel p̄bendas nec delitias. Item/ populus paſcue eius/ ſunt contemplatiui. Ecech̓. xxxiiij. d. In paſcuis vberrimis paſcameas ⁊ ī montibꝰ excelſis iſrael erūt paſcua eaꝝ: id eſt ī cęleſtibus ⁊ arduis. Et. jͣ. In paſcuis pinguibꝰ paſcent̉/ ſuꝑ monteſiſrael ego paſcā oues meaſ. Psͣ. Nihil mihi deerit in loco paſcuę. h ¶ Et oues manus eius. Oues manus dei: id eſtmanui eius aſſuetę/ ſūt fideles omnes/ et pręcipue religioſi:quos omnes ipſe pro volūtate ſua deducit ſicut oues ſimplices. Psͣ. Qui deducit velut ouem ioſeph. Hi deſignati ſuntper ouem illam/ de qua ſumpſit nathan parabolaꝫ ad dauid:ij. Regꝭ. xij. a. Pauꝑ homo inquit nihil habebat oīno pręt̓vnam ouem paruulaꝫ quā emerat ⁊ nutrierat ⁊ quę creueratapud eum cum filijs eius ſimul de pane eius comedens ⁊ decalice bibēs ⁊ in ſinu illius dormiēſ: eratqꝫ ei ſicut filia. Pauper ille/ chriſtus poteſt dici: ouis illa paruula religio quę ſubmanu dei paſcitur ⁊ nutrit̉. Hiere. vj. a. Paſcet vnuſqͥſqꝫ eoſqui ſub manu ſua ſunt. Multo fortius paſtor bonus chriſtꝰ:oues etiam manus eius dicunt̉ omnes animę: eo ꝙ ad manūeius oportet redire vt ab eo recipiant ſicut meruerint/ ⁊ liberentur boni de manu lupoꝝ: id eſt pręlatorū malorū qui modo eas diripiunt. Hiere. xxxiij. c. Adhuc trāſibūt greges admanū numerantis/ ait dn̄s. Ezech̓. xxxiiij. c. Egoipſe requiram oues meas ⁊ viſitabo ſicut viſitat paſtor gregem ſuum:id eſt non ſicut mercēnarius alienū. In hoc autem cognoſcipoteſt ſi ſumus oues chriſti/ ſi vocem eius audiamus: Undeaddit: i ¶ hodie ſi vocem eius audieritis. Ioh̓. x. e.Ques meę vocem meam audiūt ⁊ ego cognoſco eaſ ⁊ ſequūtur me: et ego vitam ęternam do eiſ ⁊cͣ. Hodie autem nō auditur vox chriſti vocantis ad pęnitentiā. Prouerb̓. j. c. Uocaui ⁊ renuiſtis. Eſa. xxij. d. Vocauit dn̄s ad fletū ⁊ ad planctum ⁊ ad caluitium ⁊ ad cingulū ſacci: et ecce gaudium ⁊ lęticia. Bene autē auditur vox vocantis ad p̨̄bendas. Hodię:id eſt in vita p̨̄ſenti/ quę eſt vnū hodie: Futura ꝟo vita ē craſ.Marcialis. Sera nimiſ vita ē craſtina/ viue hodie. Quicūqꝫnon viuit: quō pōtaudire? Et nota ꝙ multi ſūt qͥ non audiūtQuia longe ſunt. Eccͣs. iiij. d. Appropinqua vtQuia ſurdi. Eſa. xlij. c. Surdi audite. (audias.Quia dormiūt. Ecc̄j .xxij. a. Cum dormiente loquitur qui narrat ſtulto ſapientiā.Quia decluant ad alia. Prouerb̓. xxviij. b. QuiQuidam.declinat aurem ſuam ne audiat legem ⁊cͣ.Quia obturant aures vt aſpis. Psͣ. Furor illisẜm ſimilitudinem ſerpentis.Quia mortui. Ecc̄s. iiij. a. Laudaui magis mortuos qͣꝫ viuentes.Quia videlꝫ viui fugiūt ſermōes dn̄i ⁊ exeūt eccleſiā. Zach̓. vij. c. Noluer̄t attēdere ⁊ auerterūt ſcapulā ⁊cͣ.

cA

Psͣ .147.

Al̓ ⁊ dn̄mAl̓ ⁊ quoniamFPs. 77.

al raridamAl j finixerūtAlTante eum

Psͣ. 22.

Psͣ. 79.

deut̉. 18. c.

Ioraliter X

hē. 14 2.

Marcialis li. j.ad iulium

Psͣ. 57.