XCIIII
Ili adhęret tibi ſedes iniqͥtatꝭ .i. iniquꝰ hō:QQui fingl laborē in p̄cępto i. qͥ etiā filioſ ⁊Is ꝑ laborē ⁊ tribulationē ſic̄ ꝑ p̄cęptū corrigis: etnō adberet tibi nec tibl̓ piacet. mō in oīno ꝓnibiri ohediat̉ ſic̄ p̨̄cępto tuo: Iniqͥ aūt nō obediūt ſꝫeos exercitant̉ boni ⁊ cogūt̉ ad te clamare ⁊ retuſt: e Captabur ī aīaꝫ iuſti .i. qſda capturat̉ ⁊ī qͥbꝰ capiat̉ obijciēt. h¶ Et ſi iuſte nocere n̄ poſuinē innocētem ꝯdenabūt. Vel p̄t hͦ alit̓ ꝯtiigui. Dico ꝙ c GFingis loborē in p̨̄cępto.plex laboriaīę ⁊ corꝑiſ. De labore aīę dic̄: e ¶ Caiqͥ in aīaꝫ iuſti: vt eā ſibi ſimileꝫ faciāt. Et hͦ eſt⁊ ⁊ āguſtia aīę: qn̄ tēptāt mali eā trahere ad pctm̄.corꝑis ſb̓iūgit: h ¶ EEt ſāguineꝫ īnocētē ꝯdēęc aūt oīa ſūt ad vtilitatē iuſtoꝝ vt .ſ. ſic vexati adit:. ẜm ꝙ dic̄ Gregꝰ: Dala q nos h̓ premut ad decōpellūt. Hoc ē qd̓ addit: i Et i hiſ ⁊ ex his/ fahi ons i retugiū .i. et vo compellor tetudere adecipit fugivtrūqꝫ no g meā. Nunqͥd adhęret tibi ſe̓factꝰ eſt deſ iniqͥtatꝭ: qui fingꝭ laborēpiſi enī fuim cet te t in ncępio. Captabut ī aīaꝫſugientes ſꝫ iuſti: et ſāguine innocēte cōt etiā refu idēnabūt. Et facᵐꝰ ē mihi dn̄ſ
k ī refugiū: et deꝰ meꝰ īradiutoiriū ſp̄ei meę. Et reddet illisn tiniqtatē ip̄oꝝ et ī malicia eoIrū diſꝑde̓t eoſ: diſꝑde̓t illosdn̄s deꝰ nr̄. Lauſ cātici ip̄i dd̓
IIx a ¶ Nunod adhęret tibi ſedes iniqͥtatꝭ i. iniouꝰ hō:O one: ci Qui ſingꝭ labore in p̨̄cępto .i. qͥ etiā filioſ ⁊amicos tuos ꝑ laborē ⁊ tribultionē ſic̄ ꝑ p̨̄cęptū corrigis: etvis ꝙ labori obediat̉ ſic̄ p̨̄cępto tuo: Iniqͥ aūt nō obediūt ſꝫzdicūt: vn̄ nō adheret tibi nec tibi̓ piacet ino tn̄ oino ꝓ nihilo ſūt: qꝛ ꝑ eos exercitant̉ boni ⁊ cogūt̉ ad te clamare ⁊ reftugre. Un̄ ſeqt̉: e Captabur ī aīaꝫ iuſti .i. qͣſda capturat ⁊falſa crimīa qͥbꝰ capiāt̉ obijciēt. h Et/ ſi iuſte nocere n̄ poſſint/ ſanguinē innocētem ꝯdenabūt. Vel p̄t hͦ alit̓ ꝯtinuari ⁊ diſtīgui. Dico ꝙ/ c ingis lab̓orē in p̨̄cępto.Eſt aūt duplex laboriaīę ⁊ corꝑiſ. De labore aīę dic̄. e ¶ Captabūt/ iniqͥ/ in aīaꝫ iuſti: vt eā ſibi ſimileꝫ faciāt. Et hͦ eſtmagnꝰ labor ⁊ āguſtia aīę: qn̄ tēptāt mali eā trahere ad pctm̄.De labore corꝑis ſb̓iūgit: h Et ſāguineꝫ īnocēte ꝯdēnabūt. Hęc aūt oīa ſūt ad vtilitatē iuſtoꝝ: vt .ſ. ſic vexati addn̄ꝫ refugiāt: ẜm ꝙ dic̄ Gregꝰ: Mala q nos h̓ premut ad deum nos ire cōpellūt. hoc ē qd̓ addit: i. Et i hiſ ⁊ ex his/ factus ē mihi dn̄s ī refugiū .. et vb comnpelior fefugere aadn̄ꝫ/ ⁊ dn̄ſ recipit fugientē. Qd̓ ⁊ vtrūqꝫ noᵐ g meā. Nunqͥd adhęret tibi ſe̓tat̉ in hͦ ꝟbo: factꝰ eſt Ideſ iniqͥtatꝭ: qui fingꝭ r laborērefugiū: Niſi enī fugeremꝰ ad eūſ vēt re ᵉ in ꝑ̄cępto. Captabūt ī aīaꝫfuigiū: eniſi fugieutes ſꝫ iliſti: et ſaguinē innocēte cōreciꝑet n̄ eēt etiā refu idēnabūt. Et factꝰ ē mihi dn̄ſgiū. Sup̄. Dn̄e refugiū factꝰ es nob̓. Sꝫ qn̄qꝫ refugit hō ad aliquē: qͥ lꝫ eū recipiat/ n̄ tn̄ iuuat eū: qꝛ forte nō p̄t vl̓ nō vult: ſic aūt n̄ ē de dn̄o:Un̄ addit: k Et deꝰ meꝰ factꝰ ē ī adiutoriū ſpei meęduobꝰ modis .ſ. qꝛ iuuat me ad ſperādū: ⁊ qꝛ iuuat me ad ſperatū obtinēdū. Et licꝫ mali vtiles ſint bonis: qꝛ eos exercēt ⁊cōpellūt ad dn̄ꝫ refugere: nō tn̄ ꝓpt̓ hͦ īmunes erūt a pęna ꝓpt̓mala q̨̄ faciūt eiſ: ſꝫ nihilominꝰ punient̉: Un̄ ſb̓iūgit ⁊ ꝯcludit:lEt reddet illis iniqͥtateꝫ ipſoꝝ .i. pęnam ꝓ iniqͥtate.Thren̄. iij. g. Reddeſ eis vicē dn̄e iuxͣ oꝑa manuū ſuaꝝ. Hiere. lj. a. Tp̄s vltiōis eiꝰ eſt dn̄o/ viciſſitudinē ip̄e retribuet ei.m ¶ Et ī malicia eoꝝ .i. ꝓ malicia eoꝝ: n ¶ Diſꝑdet eoſ.i. diuerſis pęnis ꝑdet. Et vt d̓ hͦ nō dubites repetit: diſperdet. Et on̄dit ꝙ diſꝑdere poterit/ qꝛ Dn̄s deꝰ nr̄.a ¶ Nunquid adhęret tibi .i. ſtat tecum ⁊ ꝓ te: b ¶ Sedes iniqͥtatꝭ .i. cathedra peſtilētię: de qua in Psͣ. j. in quaſedēt oēs reges ⁊ p̨̄lati iniqͥ. q. d. nō adhęrēt tibi: ſꝫ potiꝰ ſūt ꝯͣte. c¶ Qui fingꝭ .i. emollis: et tractabilē ⁊ tolerabilē facis:d iLaborē vel dolorē in p̨̄cępto/ tuo .ſ. in p̨̄cępto charitatꝭ: in qͦ oēs ꝯiūgꝭ ⁊ vniſ tibi: vt ꝯiūcti inuicē atqꝫ tibi leuit̓portēt qd̓ diſiūcti portare nō pn̄t. Cōuerſo multi pręlati nōfingūt nec emolliūt: īmo indurāt ⁊ importabilē reddūt laborē in ſuo p̨̄cępto: qd̓ cū auſteritate ⁊ duricia faciūt ſubditꝭ: ⁊ ꝑhͦ diuidūt eoſꝑ ſchiſmata ⁊ murmuratiōes. Ezech̓. xxxiiij. a.Cū auſteritate īꝑabatꝭ eiſ ⁊ cū potētia: ⁊ diſꝑſę ſūt oueſ meę.Et ex hͦ māifeſte ſeqͥt̉: ꝙ taleſ nō adhęrēt deo nec ſtāt cū deo:qꝛ ipſe dic̄ Matth̓. xij. c. Qui nō eſt mecū ꝯͣ me ē: ⁊ qͥ nō colligit mecū diſꝑgit. Et quō ſūt ſedes iniqͥtatꝭ ſb̓iūgit: e ¶aptabūt .i. caꝑe tēptabūt ⁊ deſiderabūt. Quid? Diuitias/ delitias/ ⁊ honores eccl̓iaſticos. f.¶ In aīaꝫ .i. ꝯͣ aīaꝫ: g uſti/ chriſti: qͥ dedit aīaꝫ ſuā ad emēdum illa quę ipſi ambiūt.h Et ſanguinē innocētē ꝯdēnabūt .i. ꝑticipeſ erūt eorū qui ꝯdēnauerūt ſanguinē chriſti: Quia ſic̄ dic̄ Glo. Augꝭ.ſuꝑ illud Psͣ. Dederūt ī eſcā meā fel: Contēptor ſedētꝭ ī clo grauiꝰ peccat qͣꝫ oͥ crucifixit ābulātē in terra. Et hͦ fac̄ ſedetiniqͥtatꝭ. Uel ſic: e ¶ Caꝑtabūt ī aīaꝫ iuſti .ſ. cuiuſcūqꝫ: vteū ad pctm̄ trahāt/ vel vt ei alit̓ noceāt: qꝛ ꝯͣria ē vita eiꝰ vitęip̄oꝝ. Un̄ dicūt illud Sap̄. ij. c. Circūueniamꝰ iuſtū qm̄ inutilis ē nob̓ ⁊ ꝯͣriꝰ oꝑbꝰ nr̄is ⁊cͣ. h ¶ Et ſanguinē innocente ꝯdēnabūt/ male iudicādo. Ecce h̓ arguunt̉ iudiceseccl̓ię d̓ duobꝰ. De iniqͥtate/ cū dic̄: Captabūt ⁊cͣ. De īiuſticia/ cū dic̄: et ſāguinē innocētē ꝯdēnabūt. Quę duoꝓhibent̉/ Leuitꝭ. xix. c. Nō facies qd̓ iniquū eſt: nec iniuſteiudicabis. Non tm̄ aūt de iſtis iudicibꝰ ſꝫ de multꝭ cōmunit̉pōt dici/ e ¶ Captabūt ī aīaꝫ iuſti: quia de caſu alteriusgaudēt. Eſa. xiiij. c. Abietes qͦꝫ lętatę ſūt ſuꝑ te ⁊ cedri liba-
ni: et dbi: et tu vulneratꝰ es ſic̄ ⁊ nos: nr̄i ſimilis effectꝰes. Per abietes q̨̄ ſūt infructuoſę/ pctōres infructuoſi intelligunt̉: ꝑ cedros ſuꝑbi. h ¶ Et ſāguinē innocētē ꝯdēnabūt/ detrahēdo. Dan̄. xiij. e. Sic fatui filij iſrl̓ non iudicāteſneqꝫ qd̓ veꝝ ē cognoſcētes ꝯdēnaſtis filiā iſrael. Tale autemQm̄ a nō ſuo iudice factū ē. Exo. ij. c. Quis ꝯſtituilicē ſuꝑ nos? Ro. xiiij. a. Tu qͥs es qͥ iudicasſtꝭ ⁊ iudex. Iob. xiij. b (uū: ſuo dn̄o ſtatiē eiꝰ accipitꝭ ⁊ ꝓ deo iudicare nitimī? ?t teſtꝭ ſimul. Hiere. xxix .ſ. Ego ſū teſtīaꝫ ſine teſtibꝰ pluribꝰ qͣꝫ vno n̄ iurato. Ebit teſtꝭ vnꝰ ꝯͣ aliquē qͥcqͥd illud pctī ⁊ facinſine ex (ſed ī ore duoꝝ aut triū teſtiū ſtabitiōe teſtiū. Iob. xxix. c. Cām quā neſciebā diDeūt̓. xix. d. Cūqꝫ diligētiſſime ꝑſcrutāteſtē ⁊cͣ. Per hͦ habet̉ ꝙ diligētiſſime ſūt exaadmittit fortiora teſtimoniā ad ꝯͣriū.dicāt ꝑ ꝯiecturas leuiſſimas: et qn̄qꝫ faciēteꝯͣriū: vt cū iudicāt hy5.Xt 20ꝰ 0ꝰ 40pocritā qꝛ bn̄ fac̄. Et Ai riū ſpei mee. Et redint̓ hͨ oīa dic̄ vir iuſtꝰ: Ain riniqͥtatē ip̄oꝝ: eti Factꝰ ē mihi dn̄ſnaliciin refugiū. Ps. Tuī diſpoes refugiū meū a tribulatiōe q̨̄ circūdediKme. k Et deꝰ meī adiutoriū ſpei meę. Fit dn̄s ī refugiū: vt a malo recedamuſ. Fit ī adiutoriū vt bonū faciamꝰ: Qm̄ adiutor ⁊ ꝓtectornr̄ eſt. Adiutor/ ī bonis agēdis: ꝓtector a mal̓ nō faciēdiſ. Etdic̄: In adiutoriū ſpei: qd̓ ſupͣ duobꝰ modiſ expoſitū eſt.Spes aūt diuerſimode ẜm diuerſoſ actꝰ adiuuat̉. Scd̓m enīꝙ ſpeſ mola ē iuuat̉ tīore ad molēdū. Deꝰ autē tīor d̓r/ Gen̄.xxxj. f. Niſi deꝰ pr̄is mei/ ⁊ timor iſaac .i. riſus/ affuiſſet mͥ ⁊cͣ.Itē ne luxuriet̉ in p̨̄ſūptionē/ timore frenat̉. Sap̄. xvij. c. Timor ē pręſūptiōis adiutoriū. Itē qꝛ ſpes ē ancora: Heb̓. vj.d. iuuat̉ funicul̓ charitatꝭ ad retinēdū nauē vitę nr̄ę ne flatibꝰferat̉ tēptationū. Itē qꝛ pigra ē ſpes nr̄a indiget funicul̓ verboꝝ. Ecc̄s. xij. d. Verba ſapiētū qͣſi ſtimuli. Itē alis ꝯſolationū. Eſa. xl. a. Cōſolamī ꝯſolamī ppl̓e meꝰ dic̄ deꝰ vr̄. l¶ Etreddet ill̓ ⁊cͣ. In hͦ ꝟſu tria ꝟba ponit: ꝑ q̨̄ notant̉ quātitas⁊ qͣlitas et pennitas pęnę. Per reddet/ notatur quantitas.Apocꝭ. xviij. b. Quātū ſe gl̓ificauit ⁊ ī delitijs fuit: tātū dateei tormentū ⁊ luctū: Ecce redditio. Un̄ dic̄: Et reddet illiſiniqͥtatē ipſoꝝ. Per hͦ qd̓ dic̄: m E Et ī malicia eoꝝ diſperdet eos: notat̉ qͣlitas pęnę. Sap̄. xj. c. Per q̨̄ peccatqͥs: ꝑ hͨ ⁊ puniet̉. Per hͦ ꝙ ſimplicit̓ addit: o Diſꝑdet denotat̉ pennitaſ: qꝛ deꝰ ſimplex ⁊ pennis ſiue ęt̓nꝰ. Itē diſꝑdere ē diſiūctos ꝑdere. Hodie fere oēſ diſſociati ſūt ⁊ diſiūcti. ijTimoth̓. iij. a. Sine affectiōe/ ſine fędere. Itē bis dic̄/ diſꝑdet/ qꝛ ī corꝑe ⁊ ī aīa ꝑdet. Hiere. xvij. c. Duplici ꝯtritiōeꝯtere eoſ. Lucꝭ. xij .f. Diuidet eū ⁊cͣ .ſ. in tres ꝑteſ: vt caro det̉ꝟmibꝰ: aīa dęmonibꝰ: poſſeſſio alienis hęredibꝰ. Ecc̄j. x. b.Cū moriet̉ hō hęreditabit v̓meſ ſerpētes ⁊ beſtias. Vermesde carne: ſerpētes inferni .i. dęmones de aīa: beſtiaſ .i. vaſtias .ſ. hoīes vaſtatores de poſſeſſione. Hęc etiā tria notant̉. sͣin Psͣ. vbi d̓r: Introibūt in inferiora terrę: tradent̉ in manuſgladij/ ꝑteſ vulpiū erūt. Introibūt ī inferiora t̓rę .i. ſepulchraqͦ ad corpꝰ: tradent̉ in manus gladij .i. ſnīę diuinę/ qͦ ad aīaꝫ:partes vulpiū erūt/ qͦ ad poſſeſſiōes. ¶ Expo. Psͣ. XCIIIIEnite exultemꝰ dn̄o ⁊cͣ. Titulꝰ. Laus cāticiip̄ſi dauid. In p̨̄cedēti pſalmo ęgit d̓ dānatiōe maloꝝ q̨̄ erit ī ſcd̓o aduētu: In hͦ aūt pſalmo agit d̓ pͦ aduētu ⁊ d̓ bn̄ficijs ī eo collatꝭ: vt qͦs nō attrahūt cōminatiōes:attrahāt ſaltē bn̄ficia ⁊ ꝓmiſſiōes: et ꝑ hͦ monet nos ad laudēchriſti. Un̄ is ē ſenſus tituli: Laus iſta/ cātici .i. exultatiōiſet deuotiōis fit ipſi dauid .i. chriſto. Et ꝑ hͦ patet intētio: q̨̄eſt monere ad laudem et exultationē. Modus. Biꝑtitus eſtpſalmus. Primo ꝓpheta laudes deſcribens inuitat iudęosquos chriſto reſiſtere pręuidebat. Scd̓o ipſe chriſtus moneteoſdem iudęoſ ne obdurent̉: ne contingat eis vt patribus: ibi:Nolite obdurare Inuitans ergo iudęosqui erant incre-
X
Pdolorem t
Psͣ .89.
Psͣ 32.
ī Spes diuerſimode adiuuat̉
Poraliter X
Psͣ. .62.
Psͣ. 68.
Partitiopſalmi