Pſalmus
a Quia n̄ repellet dn̄ſ plębe̓ꝫſuā: et hęreditatē ſuā nō de̓ē relinquet. Quoaduſqꝫ iuſtificia ꝯuertat̉ in iudiciū: et quig riuxta illā oēſ qͥ recto ſūt corde. Qu̓is ꝯſurget mihi adt uerſus malignātes: aut quiſmſtabit me̓cū aduerſus oꝑan
ntes iniqͥtateꝫ? Niſi quia dn̄s8 adiuuit me: paulominꝰ rhabitaſſet ī īferno aīa mea. Sidice̓bā motꝰ ē pes meꝰ: miſes ricordia tua dn̄e adiuuabatt me. Scd̓m multitudinē doloꝝ meoꝝ ī corde meo: ꝯſolatiōes tuęˣ lętificauer̄t aīaꝫ
a ¶ Quia n̄ repellet dn̄ſiſꝫ amplectit̉ ⁊ ſuſcipit: b ¶ Plębē ſuā chriſtianā ⁊ iuſtā. c Et hęreditatē ſuā .i. eccl̓iā:d ¶ Nō derelinquet: Cui dixit ⁊ ꝓmiſit/ Matth̓. vltꝭ. d.Ecce ego vobiſcū ſū oībꝰ diebꝰ vſqꝫ ad ꝯſūmationeꝫ ſęculi.Hoc eſt ꝙ dicit: Non derelinquet quoāduſqꝫ iuſticia ꝯuertat̉ in iudiciū .i. vſqꝫ ī finē ſęculi in die iudicij: in qͦq iuſticia iuſtoꝝ qͥ h̓ ꝑſecutionē patiunt̉ ꝓpterhriſtū/ ꝯuertet̉ in iudiciū: qꝛ qͥ mō iudicāet tur ⁊ ꝯdēnant̉ iniuſte:tunc fiēt iudices aliorū. Lucꝭ. xj. c. Ip̄i iudices vr̄i erūt. Mat.xix. d. Sedebitꝭ ſuꝑ ſedes duodecim: iudicātes duodecim tribus iſrl̓ ⁊cͣ. Hic/ quoaduſqꝫ incluſiuū: qꝛ etiā tūc nō derelinquet: ſic̄ ⁊ ſumit̉/ donec: ibi: Donec pona inimicos tuos ſcabellū pedū tuoꝝ. Eon̄dit qͥ ſūt iuſti: pͥmo q̨̄rēs/ ⁊ poſtea ſoluēſ. Un̄ dic̄: f ¶Et qͥiuxta illā iuſticiā ſupple ſūt vel viuūt? Rn̄det/ g Oēs.recto ſūt corde. Recto corde ſūt/ qͥ oīno volūtatē ſuā ſubijciūt volūtati diuinę: et ſi motꝰ ſenſualitatꝭ aliqn̄ occurrat: vttimor male humiliare volēs/ vel amor male incēdere ſatagēſ:repͥmūt ⁊ ſubijciūt rōnē: exēplo dn̄i qͥ dixit/ Matth̓. xxvj. d.Nō ſic̄ ego volo ſꝫ ſic̄ tu. Sic expoſita eſt littera huius partitionis breuiter ⁊ ſatis moraliter.ſꝫ pānꝰ: qꝛ nō ꝓpt̓ vtilitatē ſuā/ ſꝫ ꝓpt̓ vrbanitatē ſęculi multadona ⁊ elemoſynas dāt. Deīde addunt̉ cęrei lucide ardētes:ſed tn̄ nō lucēt mortuo. Hęc ē ſapīa ſęculi q̨̄ ſapiētes nō illuminat nec ꝓdeſt eis: De qͣ d̓r/ Lucꝭ. xvj. b. Filij huiꝰ ſęculiprudētiores ſūt filijs lucꝭ ī generatiōe ſua. Poſtea cantat̉ etPlacebo/ et dirige/ et exultabūt: qn̄ laudat̉ pctōr ī deſiderijsaīę ſuę: ⁊ ꝑ hͦ erigit̉ in ſuꝑbiā ⁊ exultat īanit̓. Deīde Requiē:qn̄ ſuggerit̉ ei vt reqͥeſcat in fęcibꝰ ſuis: ⁊ vt non laboret ma.nū. Tandē cū luctu ⁊ triſticia defert̉ ⁊ detrudit̉ in foueam inferni: vt ſupͣ dictū eſt/ mīſterio dęmonū: et ibi claudit̉: vt d̓rEſa. xxiiij. d. Cōgregabunt̉ in ꝯgregatiōe vniꝰ facꝭ in lacū: etclaudent̉ ibi ī carcere. Hoc dictū eſt d̓ malis. Sꝫ nō ſic d̓ bonis: a ¶ Quia nō repellet dn̄s plębē ſuā. Sꝫ nōne alibi d̓r: Deꝰ repuliſti nos? Sol̓. Nō repellit ab vtilibꝰ ſꝫ anoxijs: ſic̄ mat̓ filiū ab igne vel ab aqͣ vel fouea repellit/ ſꝫ nona regno vl̓ dignitate. Lucꝭ. xij. d. Nolite timere puſillꝰ grex:qꝛ cōplacuit pr̄i vr̄o dare vob̓ regnū. b ¶ Plębē: non ait diuites ⁊ nobiles. Lucꝭ. j. e. Diuites dimiſit inanes. Psͣ. Exaltaui electū d̓ plębe mea. c ¶ Et hęreditatē ſuā .i. iuſtoſ:d Nō derelinquet. Psͣ. Nō vidi iuſtū derelictū. Heb̓.xiij. a. Nō te deſera neqꝫ derelinquā. Ioſue. j. a. Nō dimittā neqꝫ derelinquā te. e ¶ Quoaduſqꝫ iuſticia ꝯuertat̉ī iudiciū. Hoc. sͣ. expoſitū eſt d̓ iuſticia hoīs: nūc exponamus d̓ iuſticia dei: q̨̄ nūc ꝯuerſa ē ad miſcd̓iaꝫ: et tota ꝯuertit̉cū qͥſ pęnitet. Anſelmꝰ in monologion. Vere dn̄e idcirco esmiſericorſ qꝛ ſūme iuſtꝰ es. Tādē aūt iuſticia eiꝰ ꝯuertet̉ in iudiciū: vt iuſte iudicet ⁊ cogͦſcet̉ dn̄s iudicia faciēſ/ qͥ nō cogͦſcitur īiurias patiēs. f Et q̇ iuxta illā .i. qͥ erūt aſſeſſores iuſticię dei ⁊ iuſti iudicꝭ. g ¶ eſ qͥ recto ſūt corde .i. qͥ terrena cōtemnūt ꝓpt̓ deſideriū ęt̓noꝝ. Matth̓. xix. d. Vos qͥreliqͥſtꝭ oīa ⁊ ſecuti eſtis me: ſedebitꝭ ſuꝑ ſedes ⁊cͣ.s h ¶ Quis ꝯſurget ⁊cͣ. Tertia ꝑs: in qͣ on̄dit ꝙ iuſti ab iniqͥs paſſi ⁊ oppreſſi fluctuāt: qͥbꝰ ē mō refugiū deꝰ qͥ ē futuruꝫvindex ⁊ iudex peccātiū. Proph̓a gͦ vidēs malos opprimerebonos: ī ꝑſona eoꝝ exclamat ad dn̄m ⁊ petit auxiliū/ dicens:Quis ꝯſurget mihi/ in auxiliū: i ¶ Aduerſus malignateſ vt vinca eos? k ¶ Aut ſi n̄ poſſū vineere: ¶ ¶ Quisſtabit/ ꝑſeuerant̉: m M Hecū aduerſus oꝑantes iniqͥtatē: vt nō vincar ab iniqͥtate eoꝝ: q. d. nullꝰ pręt̓ dn̄ꝫ. Probatio. n ¶ Niſi enī: qꝛ dn̄ſ adiuuit me: paulominꝰ .i. fere: pMabitaſſet ī inferno aīa mea .i. ī fouea pctōꝝ. q.d. fere ꝯſēſiſſē iniqͥtati iniqͦꝝ niſi dn̄ſ adiuuiſſet me. Psͣ. Dn̄smihi adiutor eſt: non timebo qͥd faciat mihi homo. Oſtendit
autem quos iuuat dn̄s: ſcilicet eos qui ſe debiles ⁊ indigentes auxilio ꝯfitentur: Vnde dicit. q Si dicebā motus ēpes meus: id eſt qui ſtabat in cęlo/ lapſus eſt: vel cito lapſurus ī lutū. sMiſericordia tua dn̄e adiuuabat me: ⁊pedē erigebat ⁊ ꝯfirmabat: tn̄ ī hiſ ē magnꝰ dolor ⁊ labor .ſ. reſiſtere īimicꝭ ⁊ tot aduerſa ſuſtinere. Sed odn̄e n̄ deficio: Quiat Scd̓m multitudinē ⁊c̄. ij. Corꝭ. j. b.Sicut ſocij paſſionūeſtis: ſic eritiſ ⁊ ꝯſolationis. Et ſupͣ. a. Sic̄abūdāt paſſiōes chriſti in nob̓: ita ⁊ ꝑ chriſtum abūdat ꝯſolationr̄a. Ita me ꝯſolarꝭ:equūt̉/ huiꝰ ꝯſolatiōis nō ſūt ꝑticipeſ: QuiaMoralit̓ h Quis ꝯſurget mihi aduerſus maligNunqͥd adhęret tibinātes. Vox pōt eē chriſti vel cuiuſlibet celatoris qͥ quęritauxiliū ꝯͣ dęmones malignātes: qͥ aīaſ chriſti ſanguīe redem/ptas maligne ſeducūt ⁊ ꝑdūt. Sic dixit moyſes/ Exo. xxxij.f. Si qͥs ē dn̄i iūgat̉ mͥ. Sed qꝛ pauci tales ſūt: qͥ quęrūt quęſūt ieſu chriſti: notabilit̓ dic̄: Si qͥs: Et h̓ interrogatiue: qͥsꝯſurget? q. d. pauci vel nulli: nec etiā pręlati qͥ aīas tuēdasſuſcęperūt. Un̄ dic̄ btūs Bern̄. Quē dab̓ mihi d̓ numero p̨̄latoꝝ qͥ nō magꝭ inuigilet marſupijs euacuādis qͣꝫ moribusinformādis? Phil̓. ij. c. Oēs q̨̄ ſua ſūt q̨̄rūt: nō quę ieſu chriſti. Ezech̓. xiij. a. Nō aſcēdiſtꝭ ex aduerſo nec oppoſuiſtꝭ vosmurū ꝓ domo iſrl̓. kAut qͥs ſtabit mecū aduerſusoꝑantes iniqͥtatē. Aliqͥ inſurgūt qn̄qꝫ ꝯͣ dęmones malionātes: qͥ videlicet pͦ tēptatos ꝯfortare ⁊ monere incipiūt: ſednō ſtāt ꝯͣ iam oꝑantes iniqͥtatē: qꝛ cū vidēt eoꝝ maliciā p̨̄ualere intātū ꝙ traxerint hoīem ad pctm̄/ qͣſi victi ⁊ fracti diſſimulāt ⁊ negligūt qn̄ fortiꝰ ſtare ⁊ inſtare deberēt: vt aīas deore leonis eriꝑent. Amos. iij. d. Hęc dicit dn̄s: quō ſi eruatpaſtor de ore leonis duo crura aut extremū auriculę: ſic eruent̉ filij iſrl̓ qͥ habitāt ī ſamaria .i. fideleſ qͥ ſūt ī eccleſia. Sꝫ qꝛmō vix ē qͥ eruat: cogit̉ eccl̓ia clamare ad dn̄ꝫ/ in Psͣ. Cōplaceat tibi dn̄e vt eruaſ me: dn̄e ad adiuuādū me reſpice. Un̄ inꝑſona cuiuſlibet fidelis bn̄ hic ſubdit̉: n ¶ Niſi qꝛ dn̄s ⁊cͣ.q. d. nō eſt pręlatꝰ qͥ ꝯſurgat/ qͥ ſtet ad eruendū. Et/ niſi quiadn̄s/ ſolus o ¶ Adiuuit me: paulominꝰ habitaſſet ininferno aīa mea. q. d. ſi mortuꝰ fuiſſem ī pctō: aīa iuiſſet īinfernū: qꝛ nō erat qͥ me a pctō eriꝑet niſi deꝰ ſua miſcd̓ia meadiuuans ad exeundū de peccato. Thren̄. iij. c. Miſericordię dn̄i quia non ſumus conſumpti. Quomodo autem exithomo de peccato? Per ꝯfeſſionē. Un̄ ſubiungitur: q ¶ Sidicebam/ confitendo: r ¶ Motus eſt ꝑes meus: ideſt lapſus ſum in peccatū: s¶ Miſericordia tua domine adiuuabat me peccatū dimittēs ⁊ vitam reſtituens.Psͣ. Dixi confitebor aduerſum me iniuſticiā meā dn̄o: et turemiſiſti impietatē peccati mei. Pes meꝰ. Pes animę eſtamor vel affectus: qui mouet̉ quando derelicto veteri amicochriſto: nouus amatur: id eſt mūdus. Ecc̄j. ix. c. Non derelinquas amicū antiquū: nouus enī non erit ſimilis illi. Et qꝛpharao ꝯtēptus ſurgit in ſcādala. Et recedētē a ſeruitute diaboli ⁊ accedentē ad ſeruitutē dei: ſtare oportet in iuſticia: ⁊ p̄parare animā ſuā ad temptationē: Ecc̄ͣj. ij. a. Ex qͥbus teptationibꝰ multū moleſtat̉ ⁊ affligit̉ aīa. Un̄ de ꝯſolatiōe ſubiugit: t Scd̓m multitudinē doloꝝ meorū in cordemeo: ꝯſolatiōes tuę lętificauer̄t aīaꝫ meā. Si enī adſuā cuſtodiā vigilet aīa: dn̄s ꝯſolationem īmittet. Eſa. lj. a.Cōſolabit̉ dn̄s ſion ⁊ ꝯſolabit̉ oēſ ruinas eiꝰ. j. Corꝭ. x. c. Fldelis deꝰ qͥ nō patiet̉ vos tēptari ſupͣ id qd̓ poteſtꝭ: ſed facietcū tēptatiōe etiā ꝓuētū vt poſſitꝭ ſuſtinere. Tob̓. iij. d. Poſttēpeſtatē trāquillū facꝭ: et poſt lachrymationē ⁊ fletū exultationē infundis. Sꝫ qꝛ ſupͣ quęſiuit: Quis ꝯſurget ⁊cͣ. autqͥs ſtabit mecū ⁊cͣ. Poſſent forte rn̄dere multi vel omēsp̨̄lati: nos ſtamꝰ cū dn̄o. Un̄ ꝓbat ꝯſeq̄nt̉: ꝙ n̄ eſt verū/ diceſ:Nunqͥd adhęret
3
Al̓ f Qm̄
FAl̓ NQuouſqꝫ
Al̓ r inhablꝰuerat
Al̓fhabēt eaꝫ
5y 20Al̓ ⁊ exurget ꝑ
ꝯAl̓ tꝯſiſtetᶠ
Al̓ ⁊ Dn̄eAl̓ rexhortaAl̓ ⁊ iocun: dauerunt
Psͣ. .109.
Moraliter X
Psͣ .9.
Psͣ .39.
Psͣ. 88Dsͣ .36.
Psͣ. 31.
Tertia pars
Psͣ. 117.