XCIII
¶¶ Dn̄s ſcit cogitatiōes hominū: Ergo multo fortiꝰoꝑa. Ecc̄j. xlij. d. Nō pręterit illū oīs cogitatꝰ: ⁊ nō abſcōditſe ab eo vllus ſermo. Et de illis cogitatiōibꝰ ſcit: b ¶ Qm̄vanę ſūt: Cogitatiōes ꝟo dei iuſtę ſūt licꝫ occultę. Sꝫ hasapit amicꝭ ſuis: Un̄ dic̄ eos bonos eſſe dicēſ: c¶Bęatushō quē tu erudieris dn̄e .i. extra puerilē ruditatē poſueris/ vt pueꝝ tuū: ⁊ hͦ ꝑ diſciplinā ꝟ̓beꝝ. Hiere. vj. b. ẜm Septuaginta: Per omne flagellum erudieris hieruſalē. e ¶ Etde lege tua docueris eum: per diſciplinam verboꝝ/ viadultum iam/ non vt puerum. Erudieris dico/ ⁊ docuerꝭeum ad hoc .ſ. f ¶ Ut mitiges ei a diebus maliſ: id eſtvt leuius ferat ⁊ ſuſtineat tribulatiōes quę ei inferunt̉ in malicia huiꝰ pn̄tꝭ tꝑis: q̨̄ tn̄ nō diu durabūt ei: Sꝫ tm̄ g ¶ Donec fodiat̉ pctōri fouea .i. donec illi qͥ ſūt pctōres ſuꝑbiet nolentes ꝑ pęnitētiā humiliari: compleuerint pctā ſua/ ꝑ q̨̄d̓ ꝓſꝑitate moderna corruēt ī ſupplicia ęt̓na. Et vere mitigatdn̄s tribulatiōes bonoꝝ: ⁊ faciet eas finem in breui habere:x Quia nō repellet dn̄sa ¶ Dn̄s ſcit cogitatiōes hominū: qm̄ vanę ſūt: etcito ad vanā gloriā ſurgūt: Propt̓ hͦ p̨̄cępit dn̄s Matth̓. x.b. vt diſcipuli excuterent puluerē de pedibꝰ ſuis. Hiere. x. c.Stultꝰ factꝰ eſt oīs hō a ſciētia ſua: ꝯfuſus ē oīſ artifex in ſculptili: qm̄ falſū ē qd̓ ꝯflauit: ⁊ nō eſt ſpūs ī eis: vana ſūt ⁊ opꝰdignū riſu. Ac ſi aꝑte dicat: ne gloriet̉ ſapiēs in ſapiētia ſua:qꝛ ſi gloriat̉/ ſtultꝰ eſſe cōprobat̉. Et ſubtil̓ cōpoſitor ſermonū d̓ ornatu vel ſubtilitate ſermonū nō gloriet̉: qꝛ niſi a dn̄oſpūs ⁊ vita ſuꝑinfundat̉/ potiꝰ ſūt ad aures mulcēdū ⁊ riſumꝓuocādum/ qͣꝫ ad ędificandum. Et ideo be a Dominꝰ rſcit cogitatiōes hone ſubdit̉: ci Bea ęminū: qm̄ va̓ne ſūt. Bēatꝰ rtus homo que tu: ꝯhomo quē tu e̓rudierꝭ dn̄e:nō aliꝰ d ¶ Erudieris dn̄e: ⁊ de legetua docuerꝭ eū. Ioh̓. vj. e. Erūt oēs docibiles dei. Eſa.liiij. d. Ponā vniuerſos filios tuos doctoſ a dn̄o. Btī gͦ ſcholares dn̄i/ qͦs ī ſcholis ſuis erudit .i. exͣ tꝑaliū ruditatē ⁊ groſſiciem ponit. Hiere. vj. b. Erudire hieruſaleꝫ ne forte recedataīa mea a te: ne forte ponā te deſertū terrā inhabitabilē. Clerici enī qͥ mō pingues ſūt ⁊ abūdātes ī tꝑalibꝰ niſi oīa relinquāt aūt ſaltē ꝯtēnāt/ in deſertū redigent̉: Tutiꝰ ē gͦ oīa relinq̄re ⁊ ſcholarē dn̄i fieri ⁊ diſcipulū ieſu chriſti. Sed qꝛ pauciſūt qͥ hͦ velint facere: bn̄ in ſingl̓ari dicit: Btūs hō quemt tu erudieris dn̄e. Ad hͦ aūt ꝙ hō ſit diſcipulꝰ chriſti: triareqͥrunt̉ .ſ. vt hō relinquat ſua/ ſuos/ ⁊ ſeip̄m/ ⁊ ſe tribulationiexponat. Lucꝭ. xiiij .ſ. Si qͥs venit ad me ⁊ nō odit pr̄eꝫ ⁊ matre ⁊ vxorē ⁊ filios ⁊ fratres ⁊ ſorores: adhuc aūt ⁊ aīam ſuānō pōt meꝰ eē diſcipulꝰ. Et qͥ nō baiulat crucē ſuā ⁊ venit pꝰme nō pōt meꝰ eē diſcipulꝰ. Et. jͣ. g. Qui n̄ renūciauerit oībꝰq̨̄ poſſidet nō pōt meꝰ eē diſcipulꝰ. Cū aūt ita erudierit ⁊ extra iſtā ruditatē poſuerit diſcipl̓os ſuos: tūc docet eos d̓ legeſua: ẜm ꝙ ꝓmittit Oſee. ij. c. Ducā eā in ſolitudinē .i. religionē: et ibi loquar ad cor eiuſ. De lege/ inqͥt tua/ quę vna eſt:nō de legibꝰ hoīm: quę tot ſūt/ quot caſus particulares accidūt. Hęc lex dn̄i eſt charitas: q̨̄ ligat ⁊ adhęrere fac̄ deo: Deq̄ Roma. xiij. c. Plenitudo legis ē dilectio. Et in Psͣ. Lexdn̄i īmaculata ꝯuertēs aīas. Hec eſt enī q̨̄ oīa dura fac̄ mollia: Nihil enī difficile amāti j. Corꝭ. xiij. b. Charitas patiēseſt/ benigna ē. Hoc ē ꝙ ſequit̉: f ¶ Ut mitiges ei a diebꝰmal̓: Qd̓ duobꝰ modis legi pōt .i. vt dies mali ſint mitigatiꝑ legē charitatꝭ: et huic ꝯcordat qd̓ modo p̨̄dictū eſt. Uel vttantū faciat ī eo charitas vt ipſi dies mali mitigēt ⁊ delectēthoīem. Eph̓. v. d. Redimētes tp̄s: qm̄ dies mali ſunt .i. tp̄smalū emite quaſi vtile vobis. Iaco. j. a. Omne gaudiū exiſtimate fratres cum ī varias temptatiōes incideritꝭ. Roma.v. a. Gloriamur in tribulationibꝰ/ ſciētes qm̄ tribulatio patiētiam oꝑat̉ ⁊cͣ. g ¶ Donec fodiatur pctōri fouea. Corpctōris cōfodit̉ iaculis ſuꝑbię/ ligonibꝰ auaricię/ roſtro porcino luxurię. Eſa. xxxiiij. d. Ibi habuit foueā hericius: id eſtauaricia/ quę vallatur ſpinis ſicut hericius. Prouer. xxiij. c.Fouea ꝓfunda meretrix: id eſt luxuria. Item fodit̉ ei foueain inferno: in qͣ cū mortuꝰ fuerit ſepeliet̉: Sic̄ Lucꝭ. xvj. f. d̓r
d̓ diuite/ ꝙ mortuꝰ ē diueſ ⁊ ſepultꝰ ī inferno. Notādū eſt aūtin hͦ ꝟſu ꝙ dn̄s mitigat tribulationē multꝭ modis. Itē ꝙ peccator accedit ad foueā ſucceſſiue. On̄s gͦ mitigat tribulationēInternā ꝯſolationē dādo. Eccͣj. (ſex modis:xxxviij. a. Unguētariꝰ faciet vnguēta ſuauitatet vnctiōes ꝯficiet ſanitatꝭ. Psͣ. Scd̓m multitudinē doloꝝ meoꝝ ī corde meo ꝯſolatiōes tuęPaſſionē chriſti ad (lętificauerūt aīam meā.memoriā reducēdo. Eccͣj .xxxviij. a. Nōne a ligno dulcorata ē aqua amara? Un̄ cantat eccleſia: Dulce lignū/ dulces clauos .ſ. ab effectu.Ipſaꝫ tribulationē/ aut ex toto auferēdo/ aut diminuēdo. Psͣ. Dixit ⁊ ſtetit ſpūs ꝓcellę. PsͣRemitte mihi vt refrigerer.Patiētiam augmētando .j. Corꝭ. x. c. Fidelis ēdeus qͥ non patietur voſ temptari ſupra id qd̓poteſtis: ſed faciet cum temptatiōe ꝓuentū vtExēpla ſctōꝝ oſtendēdo. (poſſitis ſuſtinere.Gregꝰ. Facta p̨̄cedentiū recolamꝰ ⁊ grauia nōerūt q̨̄ ſuſtinemꝰ. Hiere. xxxviij. d. Funes hieremię pānis veteribꝰ inuoluti ſūt. Funes duri ſūt tribulatiōes: pāni vetereſ ꝯuerſatio ⁊ exHauſtū aliquē ſuꝑnę dul (empla antiquoꝝ.cedinis in ꝯtēplatione ꝯferendo. Eccͣj. xliij. c.Ros obuiās ab ardore veniēti. Roma. viij. d. Nō ſūt ꝯdignę paſſiōes hꝰ tꝑis ad futurā gl̓iā q̨̄ reuelabit̉ in nob̓. Gregꝰ.Cōſideratio p̨̄mij minuit vim flagelli. g¶ Donec fodiat̉pctori fouea. Nonē ēt de lege tua docuerꝭ eum. todit̉ fouea niſi mort Ut mitigēs rei a diebꝰ rmal̓: tuo vl̓ in ꝓximo morituro. Accedit aūt hōdonec fodiat̉ pctōri fouea. ad hāc qͣſi qͥbuſdā paſſibꝰ ſucceſſiuis. Primo enī alterat̉ hō: Scd̓o febricitat: Tertio fit phreneticꝰ/ et.ſic morit̉: Quarto/ claudūt̉ ei oculi ⁊ os: Quīto/ lauat̉: Sexto/ īuoluit̉ in ſudario: Septīo/ ponit̉ in pheretro: Octauooperit̉ pāno ſerico: Nono ponit̉ crux ad caput ⁊ affert̉ aqͣ bn̄dicta ⁊ accēdūt̉ cęrei: Decīo/ cātat̉ placebo/ et dirige ⁊ exultabūt ī laudibꝰ/ ⁊ requiē in miſſa: Tādē cū luctu effert̉ ad foueāet ibi ſepelit̉. Alterat̉ hō: qn̄ incipit vellę ꝯͣria. Eccͣj .xxvij. b.Hō ſctūs ī ſapīa manet vt ſol: nā ſtultꝰ vt luna mutat̉. Gen̄.xxxj. a. Iacob aīaduertit faciē laban ꝙ nō eſſet erga ſe ſicutheri ⁊ nudiuſtertiꝰ. Iacob gerit typū chriſti: laban pctōriſ: aqͦ ꝓpt̓ hͦ recedit chriſtus/ qꝛ mutat ei aſpectū ⁊ volūtatē ſuaꝫ.Ecōuerſo d̓r. j. Regꝭ. j. c. Uultꝰ eiꝰ nō ſūt ampliꝰ in diuerſa mutati. Febricitat: qn̄ de faciēdo pctō deliberat: mō enimęſtuat: mō timore frigeſcit .ſ. timore ne poſſit ꝑagere qd̓ cupit. In febricitāte eadē eſt cā calorꝭ īteriorꝭ ⁊ frigiditatꝭ exterioris: Ex hͦ enī ꝙ calor tēdit ad interiora/ ex hͦ accidit ꝙ ꝑtesexteriores frigeſcūt: Et ſimilit̓ ex eo ꝙ aliqͥs ęſtuat ⁊ inflammat̉ ad pctm̄: ex hoc accidit ꝙ frigeſcit ꝓpt̓ timorē impedimētoꝝ. Matth̓. viij. b. Cū veniſſet ieſus ī domū petri/ vidit ſocrū eiꝰ iacētē ⁊ febricitātē. Phreneticꝰ ſit ꝑ ꝯſenſū ⁊ actū ⁊ ſegladio ancipiti trāſfigit/ ⁊ morit̉/ claudūturqꝫ eiꝰ oculi: qꝛ excęcat̉ ꝑ pctm̄. Psͣ. Obſcurēt̉ oculi eoꝝ ne videāt. Claudit̉ etos eiꝰ ne ꝯfiteat̉. Lauat̉ ſordes pęnitentię abijciēdo: de qͥbꝰEſa .xlvij. a. Sede ī puluere .i. in ſqualore pęnitētię. Deindeabſcōdit̉ in ſudario prauę ꝯſuetudīs. Ioh̓. xj. f. Facies eiꝰ ſudario erat ligata. Poſtea ponit̉ in pheretro: qn̄ ponit̉ in exēplū. j. Regꝭ. xxxj. d. Corpꝰ eiꝰ ſuſpenderunt ī muro bethſan.Poſtea tegit̉ panno ſerico .i. qͣdam vrbanitate ⁊ curialitate.Actꝭ. xij. d. Herodes ſtatuto die veſtitꝰ veſte regali ſedebatꝓ tribunali ⁊ ꝯcionabat̉ ad eoſ. Poſtea ponit̉ crux ad caput:ſꝫ nō portat ea: per quam deſignat̉ quędā delicata ⁊ apparēsęnitētia. Eſa. lviij. a. In die ieiunij vr̄i īuenit̉ volūtas vr̄a.Ipſi enī volūt ꝙ alij faciāt ꝓ eis pęnitētiā quā ipſi facere debent. Et ſi aliquā faciūt/ ẜm voluntatē ſuā ⁊ nō ẜm volūtatēꝯfeſſorꝭ eā faciūt. Deīde apponit̉ aqͣ bn̄dicta: ſꝫ inde nō aſꝑgitur mortuꝰ: ſꝫ tm̄ pānꝰ qͦ tegit̉. Per aquā bn̄dictā intelligiturelemoſyna: De qͣ Eccͣj. iij. d. Ignē ardētē extīguit aqͣ: ⁊ elemoſyna reſiſtit pctīs: De qͣ nō aſꝑgit̉ nec refrigerat̉ mortuꝰſed pannus: qꝛ nō
21
Psͣ. 93.
Uidelicet
Psͣ. 106.Psͣ. 38.
pult
At nouitAl̓ ⁊ vir
Al̓ j eumAl̓ r̄ malignis
Proceſſus ſpiritualis ſepultūre pctōris ad ſimilitudinem ſepulture mortuimaterialis
irunt̉idh̓ ꝙ aliqͥs
As .18.
Psͣ .68.