Druckschrift 
2 (1499)
Einzelbild herunterladen
 

XCIII

¶¶ Dn̄s ſcit cogitatiōes hominū: Ergo multo fortiꝰoꝑa. Ecc̄j. xlij. d. pręterit illū oīs cogitatꝰ: abſcōditſe ab eo vllus ſermo. Et de illis cogitatiōibꝰ ſcit: b Qm̄vanę ſūt: Cogitatiōes ꝟo dei iuſtę ſūt licꝫ occultę. Sꝫ hasapit amicꝭ ſuis: Un̄ dic̄ eos bonos eſſe dicēſ: c¶Bęatus quē tu erudieris dn̄e .i. extra puerilē ruditatē poſueris/ vt pueꝝ tuū: diſciplinā ꝟ̓beꝝ. Hiere. vj. b. ẜm Septuaginta: Per omne flagellum erudieris hieruſalē. e Etde lege tua docueris eum: per diſciplinam verboꝝ/ viadultum iam/ non vt puerum. Erudieris dico/ docuerꝭeum ad hoc .ſ. f Ut mitiges ei a diebus maliſ: id eſtvt leuius ferat ſuſtineat tribulatiōes quę ei inferunt̉ in malicia huiꝰ pn̄tꝭ tꝑis: q̨̄ tn̄ diu durabūt ei: Sꝫ tm̄ g Donec fodiat̉ pctōri fouea .i. donec illi ſūt pctōres ſuꝑbiet nolentes pęnitētiā humiliari: compleuerint pctā ſua/ q̨̄ ꝓſꝑitate moderna corruēt ī ſupplicia ęt̓na. Et vere mitigatdn̄s tribulatiōes bonoꝝ: faciet eas finem in breui habere:x Quia repellet dn̄sa Dn̄s ſcit cogitatiōes hominū: qm̄ vanę ſūt: etcito ad vanā gloriā ſurgūt: Propt̓ p̨̄cępit dn̄s Matth̓. x.b. vt diſcipuli excuterent puluerē de pedibꝰ ſuis. Hiere. x. c.Stultꝰ factꝰ eſt oīs a ſciētia ſua: ꝯfuſus ē oīſ artifex in ſculptili: qm̄ falſū ē qd̓ ꝯflauit: eſt ſpūs ī eis: vana ſūt opꝰdignū riſu. Ac ſi aꝑte dicat: ne gloriet̉ ſapiēs in ſapiētia ſua:qꝛ ſi gloriat̉/ ſtultꝰ eſſe cōprobat̉. Et ſubtil̓ cōpoſitor ſermo ornatu vel ſubtilitate ſermonū gloriet̉: qꝛ niſi a dn̄oſpūs vita ſuꝑinfundat̉/ potiꝰ ſūt ad aures mulcēdū riſumꝓuocādum/ qͣꝫ ad ędificandum. Et ideo be a Dominꝰ rſcit cogitatiōes hone ſubdit̉: ci Bea­ ęminū: qm̄ va̓ne ſūt. Bēatꝰ rtus homo que tu: ꝯhomo quē tu e̓rudierꝭ dn̄e: aliꝰ d Erudieris dn̄e: de legetua docuerꝭ. Ioh̓. vj. e. Erūt oēs docibiles dei. Eſa.liiij. d. Ponā vniuerſos filios tuos doctoſ a dn̄o. Btī ſcholares dn̄i/ qͦs ī ſcholis ſuis erudit .i. exͣ tꝑaliū ruditatē groſſiciem ponit. Hiere. vj. b. Erudire hieruſaleꝫ ne forte recedataīa mea a te: ne forte ponā te deſertū terrā inhabitabilē. Clerici enī pingues ſūt abūdātes ī tꝑalibꝰ niſi oīa relinquāt aūt ſaltē ꝯtēnāt/ in deſertū redigent̉: Tutiꝰ ē oīa relinq̄re ſcholarē dn̄i fieri diſcipulū ieſu chriſti. Sed qꝛ pauciſūt velint facere: bn̄ in ſingl̓ari dicit: Btūs quemt tu erudieris dn̄e. Ad aūt ſit diſcipulꝰ chriſti: triareqͥrunt̉ .ſ. vt relinquat ſua/ ſuos/ ſeip̄m/ ſe tribulationiexponat. Lucꝭ. xiiij .ſ. Si qͥs venit ad me odit pr̄eꝫ matre vxorē filios fratres ſorores: adhuc aūt aīam ſuā pōt meꝰ diſcipulꝰ. Et baiulat crucē ſuā venit pꝰme pōt meꝰ diſcipulꝰ. Et.. g. Qui renūciauerit oībꝰq̨̄ poſſidet pōt meꝰ diſcipulꝰ. aūt ita erudierit extra iſtā ruditatē poſuerit diſcipl̓os ſuos: tūc docet eos legeſua: ẜm ꝓmittit Oſee. ij. c. Ducā in ſolitudinē .i. religio: et ibi loquar ad cor eiuſ. De lege/ inqͥt tua/ quę vna eſt: de legibꝰ hoīm: quę tot ſūt/ quot caſus particulares accidūt. Hęc lex dn̄i eſt charitas: q̨̄ ligat adhęrere fac̄ deo: De Roma. xiij. c. Plenitudo legis ē dilectio. Et in Psͣ. Lexdn̄i īmaculata ꝯuertēs aīas. Hec eſt enī q̨̄ oīa dura fac̄ mollia: Nihil enī difficile amāti j. Corꝭ. xiij. b. Charitas patiēseſt/ benigna ē. Hoc ē ſequit̉: f Ut mitiges ei a diebꝰmal̓: Qd̓ duobꝰ modis legi pōt .i. vt dies mali ſint mitigati legē charitatꝭ: et huic ꝯcordat qd̓ modo p̨̄dictū eſt. Uel vttantū faciat ī eo charitas vt ipſi dies mali mitigēt delectēthoīem. Eph̓. v. d. Redimētes tp̄s: qm̄ dies mali ſunt .i. tp̄smalū emite quaſi vtile vobis. Iaco. j. a. Omne gaudiū exiſtimate fratres cum ī varias temptatiōes incideritꝭ. Roma.v. a. Gloriamur in tribulationibꝰ/ ſciētes qm̄ tribulatio patiētiam oꝑat̉ ⁊cͣ. g Donec fodiatur pctōri fouea. Corpctōris cōfodit̉ iaculis ſuꝑbię/ ligonibꝰ auaricię/ roſtro porcino luxurię. Eſa. xxxiiij. d. Ibi habuit foueā hericius: id eſtauaricia/ quę vallatur ſpinis ſicut hericius. Prouer. xxiij. c.Fouea ꝓfunda meretrix: id eſt luxuria. Item fodit̉ ei foueain inferno: in mortuꝰ fuerit ſepeliet̉: Sic̄ Lucꝭ. xvj. f. d̓r

diuite/ mortuꝰ ē diueſ ſepultꝰ ī inferno. Notādū eſt aūtin ꝟſu dn̄s mitigat tribulationē multꝭ modis. Itē peccator accedit ad foueā ſucceſſiue. On̄s mitigat tribulationēInternā ꝯſolationē dādo. Eccͣj. (ſex modis:xxxviij. a. Unguētariꝰ faciet vnguēta ſuauitatet vnctiōes ꝯficiet ſanitatꝭ. Psͣ. Scd̓m multitudinē doloꝝ meoꝝ ī corde meo ꝯſolatiōes tuęPaſſionē chriſti ad (lętificauerūt aīam meā.memoriā reducēdo. Eccͣj .xxxviij. a. Nōne a ligno dulcorata ē aqua amara? Un̄ cantat eccleſia: Dulce lignū/ dulces clauos .ſ. ab effectu.Ipſaꝫ tribulationē/ aut ex toto auferēdo/ aut diminuēdo. Psͣ. Dixit ſtetit ſpūs ꝓcellę. PsͣRemitte mihi vt refrigerer.Patiētiam augmētando .j. Corꝭ. x. c. Fidelis ēdeus non patietur voſ temptari ſupra id qd̓poteſtis: ſed faciet cum temptatiōe ꝓuentū vtExēpla ſctōꝝ oſtendēdo. (poſſitis ſuſtinere.Gregꝰ. Facta p̨̄cedentiū recolamꝰ grauiaerūt q̨̄ ſuſtinemꝰ. Hiere. xxxviij. d. Funes hieremię pānis veteribꝰ inuoluti ſūt. Funes duri ſūt tribulatiōes: pāni vetereſ ꝯuerſatio exHauſtū aliquē ſuꝑnę dul­ (empla antiquoꝝ.cedinis in ꝯtēplatione ꝯferendo. Eccͣj. xliij. c.Ros obuiās ab ardore veniēti. Roma. viij. d. ſūt ꝯdig paſſiōes hꝰ tꝑis ad futurā gl̓iā q̨̄ reuelabit̉ in nob̓. Gregꝰ.Cōſideratio p̨̄mij minuit vim flagelli. Donec fodiat̉pctori fouea. Nonē ēt de lege tua docuerꝭ eum. todit̉ fouea niſi mort Ut mitigēs rei a diebꝰ rmal̓: tuo vl̓ in ꝓximo morituro. Accedit aūtdonec fodiat̉ pctōri fouea. ad hāc qͣſi qͥbuſdā paſſibꝰ ſucceſſiuis. Primo enī alterat̉: Scd̓o febricitat: Tertio fit phreneticꝰ/ et.ſic morit̉: Quarto/ claudūt̉ ei oculi os: Quīto/ lauat̉: Sexto/ īuoluit̉ in ſudario: Septīo/ ponit̉ in pheretro: Octauooperit̉ pāno ſerico: Nono ponit̉ crux ad caput affert̉ aqͣ bn̄dicta accēdūt̉ cęrei: Decīo/ cātat̉ placebo/ et dirige exultabūt ī laudibꝰ/ requiē in miſſa: Tādē luctu effert̉ ad foueāet ibi ſepelit̉. Alterat̉: qn̄ incipit vellę ꝯͣria. Eccͣj .xxvij. b. ſctūs ī ſapīa manet vt ſol: ſtultꝰ vt luna mutat̉. Gen̄.xxxj. a. Iacob aīaduertit faciē laban eſſet erga ſe ſicutheri nudiuſtertiꝰ. Iacob gerit typū chriſti: laban pctōriſ: a ꝓpt̓ recedit chriſtus/ qꝛ mutat ei aſpectū volūtatē ſuaꝫ.Ecōuerſo d̓r. j. Regꝭ. j. c. Uultꝰ eiꝰ ſūt ampliꝰ in diuerſa mutati. Febricitat: qn̄ de faciēdo pctō deliberat: enimęſtuat: timore frigeſcit .ſ. timore ne poſſit ꝑagere qd̓ cupit. In febricitāte eadē eſt calorꝭ īteriorꝭ frigiditatꝭ exterioris: Ex enī calor tēdit ad interiora/ ex accidit ꝑtesexteriores frigeſcūt: Et ſimilit̓ ex eo aliqͥs ęſtuat inflammat̉ ad pctm̄: ex hoc accidit frigeſcit ꝓpt̓ timorē impedimētoꝝ. Matth̓. viij. b. veniſſet ieſus ī domū petri/ vidit ſocrū eiꝰ iacētē febricitātē. Phreneticꝰ ſit ꝯſenſū actū ſegladio ancipiti trāſfigit/ morit̉/ claudūturqꝫ eiꝰ oculi: qꝛ excęcat̉ pctm̄. Psͣ. Obſcurēt̉ oculi eoꝝ ne videāt. Claudit̉ etos eiꝰ ne ꝯfiteat̉. Lauat̉ ſordes pęnitentię abijciēdo: de qͥbꝰEſa .xlvij. a. Sede ī puluere .i. in ſqualore pęnitētię. Deindeabſcōdit̉ in ſudario prauę ꝯſuetudīs. Ioh̓. xj. f. Facies eiꝰ ſudario erat ligata. Poſtea ponit̉ in pheretro: qn̄ ponit̉ in exēplū. j. Regꝭ. xxxj. d. Corpꝰ eiꝰ ſuſpenderunt ī muro bethſan.Poſtea tegit̉ panno ſerico .i. qͣdam vrbanitate curialitate.Actꝭ. xij. d. Herodes ſtatuto die veſtitꝰ veſte regali ſedebat tribunali ꝯcionabat̉ ad eoſ. Poſtea ponit̉ crux ad caput:ſꝫ portat ea: per quam deſignat̉ quędā delicata apparēsęnitētia. Eſa. lviij. a. In die ieiunij vr̄i īuenit̉ volūtas vr̄a.Ipſi enī volūt alij faciāt eis pęnitētiā quā ipſi facere debent. Et ſi aliquā faciūt/ ẜm voluntatē ſuā ẜm volūtatēꝯfeſſorꝭ faciūt. Deīde apponit̉ aqͣ bn̄dicta: ſꝫ inde aſꝑgitur mortuꝰ: ſꝫ tm̄ pānꝰ tegit̉. Per aquā bn̄dictā intelligiturelemoſyna: De Eccͣj. iij. d. Ignē ardētē extīguit aqͣ: elemoſyna reſiſtit pctīs: De aſꝑgit̉ nec refrigerat̉ mortuꝰſed pannus: qꝛ

21

Psͣ. 93.

Uidelicet

Psͣ. 106.Psͣ. 38.

pult

At­ nouitAl̓ vir

Al̓ j eumAl̓ malignis

Proceſſus ſpiritualis ſepultūre pctōris ad ſimilitudinem ſepulture mortuimaterialis

irunt̉idh̓ aliqͥs

As .18.

Psͣ .68.