Pſalmus

et ſtulti aliqn̄ ſapite. Quikplātauit aurē nō audiet: autnͨ qͥ finxit oculū noͣn ꝯſiderat.Quircorripit gētes non arguet: qͥ docet hoīeꝫ ſcientiā.

a Uiduā ⁊ aduenā interfecer̄t: ⁊ pupillos occiderūt: ad litterā: vel ſpoliādo ⁊ auferēdo eis ſub̓aꝫ de qͣ viuerehabēt. Eccͣj. xxxiiij. d. Panis egentiū vita pauperū: et qͥ defraudat illū hō ſanguinis eſt. Quartū eſt blaſphemia in deū:quę duplex ē. Prima qͣ dicūt dn̄m neſcire mala quę fiūt hic:Un̄ dic̄: c¶ Et dixerūt: cum hęc oīa mala facerēt: d ¶ Nonvidebit dn̄s malaq̨̄ facimꝰ. Iob. xxij. bDicꝭ: qͥd nouit dn̄ſ? ⁊qͣſi ꝑ caliginē iudicat:nubes latibulū eius:nec nr̄a ꝯſiderat: ⁊ circa cardines cęli ꝑambulat. Scd̓a eſt:urareiſta: Un̄ addit ꝙ dixerūt etiā hoc: e: immo negliget iſta etiam ſi videat: fb: id eſtchriſtianorum.xxiiij. b. In iſrael hęreditare. Eſa. xix. d. Hęreditas mea iſrl̓.Hęc indiget qͥete: ſꝫ dęmoneſ ⁊ mali hoīes vexant eā ⁊ inqͥetant: ſꝫ vexatio eoꝝ vtilis ē bonis. Exo. j. b. Quāto magꝭ oppͥmebant̉: tāto magꝭ multiplicabant̉. Eſa. xxviij. e. Sola vexatio dabit ītellectū auditui .i. his q̨̄ audiunt̉. Multꝭ aūt nocet: Un̄ ſequit̉: a Uiduā ⁊ aduenā interfecerūt. Uidua ē aīa pęnitētꝭ: q tūc interficit̉/ cū ei ſua viduitas .i. caſtitaſet ſobrietas aufert̉. j. Timoth̓. v. a. Uidua q̨̄ in delitijs viuitviuēſ mortua ē. Aduena ē qui nō habet h̓ manentē ciuitatē ſꝫfuturā inqͥrit: Heb̓. vltꝭ. c. Hic morit̉/ cū ciuis mūdi efficiturqͣſi in terra ſepultꝰ ⁊ fixꝰ. b ¶ Et pupillos occiderunt.Pupillus ē cui mortuꝰ eſt pater / mūdus: et mater ꝯcupiſcētia: De qͥbꝰ Ezech̓ .xvj. a. Pr̄ tuꝰ amorręꝰ ⁊ mat̓ tua cethea.i. garrula: hic occidit̉/ cum filiꝰ diaboli ꝑ pctm̄ efficit̉. c¶ Etdixerūt/ in ſuggeſtione: d ¶ Nō videbit dn̄s hͦ pctm̄ ſifaciatꝭ: vel ſi viderit: e ¶ Nō intelliget .i. nō curabit vindicare. Hoc ē qd̓ ſuggeſſit diabolꝰ pͥmis parētibꝰ: Nequaqͣꝫmoriemini ⁊cͣ. Eſa. xxix. e. Uę qͥ ꝓfundi eſtis corde vt a dn̄oabſcōdatꝭ ꝯſiliū/ quoꝝ ſūt ī tenebris oꝑa: et dicūt: quis videtnos? Peruerſa eſt hęc veſtra cogitatio: quaſi ſi lutum contrafigulum cogitet. Suggerunt etiam dęmones ꝙ dn̄s iuuabiteos ad exeundū de peccato: Unde bene dicit: f ¶ Deꝰ iacob. q. d. deus non vindicabit: ſed potiꝰ te extrahet de peccato ⁊ faciet te vitia ſupplantare.a ¶ UUiduā ⁊ aduenā interfecerūt ⁊ pupillos occiderunt/ auferendo eis ſubſtantiam exactionibus iniuſtis.Quādo enim vidua amiſit virum ſuū/ ⁊ pupilli patrem ſuū:iam ſunt ſemimortui: quia ille quęrebat eis neceſſaria ad ſuſtentamētum: ſacerdos autem penitus interficit eoſ qui illudmodicum qd̓ defunctus reliquerat aufert eis. Eccͣj. xxxiiij.d. Panis egentium vita pauperū eſt: qͥ defraudit illū homoſanguinis ē. c¶ Et dixerūt: facto: d iNō videbit̉ dn̄ſ⁊cͣ. Prouer xvj. a. Oēs vię hoīm patēt oculis eiꝰ: ſpirituūponderator ē dn̄s. Heb̓. iiij. d. Oīa nuda ⁊ aꝑta ſūt ocul̓ eiꝰ.g ¶ Intelligite inſipiētes ī ppl̓o. Scd̓a ꝑs: vbi ꝯͣ blaſphemos inuehit̉/ oſtēdēs deū hͦ ſcire ⁊ curare. Primo gͦ murmur blaſphemoꝝ repͥmit/ arguēs eos maxīe a cauſis murmuris. Due ſūt aūt cauſę: inſipiētia ⁊ ſtulticia. Inſipiētia qͣ male ſentit homo de deo ⁊ de diuinis. Vnde dicit: Intelligite inſipiētes in populo .i. vos qui eſtis in ppl̓o ⁊ eſtis inſipiētes: intelligite/ dei ſapīam/ ſciētiam ⁊ potētiā. Stulticia eſt qͣ deū poſtponit hō tꝑalibꝰ: Un̄ addit: h ¶ Et ſtultiqui deū poſtponitꝭ tꝑalibus: i ¶ Aliqn̄ ſapite .i. ſaporatedei dulcedinē/ vt deſipiāt vobis rerrena. Et q̨̄ intelligere debeant: ſubiūgit dicēs: k ¶ Qui plātauit aurē nō audiet ⁊cͣ. Et on̄dit ꝑ locū a cauſa ꝙ dn̄s oīa audit ⁊ ꝯſiderat etſcit. Et arguit eoꝝ multiplicē blaſphemiā. Primo illam quadicūt deū eſſe ſurdū cū dicit: Qui plātauit aurē nō audiet? q. d. īmo audiet qͥ alijs dat vt poſſint audire. Scd̓o illāqͣ dicūt deū nō videre vl̓ nō curare iſta cū ſb̓iūgit: m ¶ Autqͥ finxit oculū: ad litterā/ vel rōnē: n ¶ Nō ꝯſiderat? immo ꝯſiderat q̨̄cūqꝫ fiūt. Eccͣj. xxiij. c. Nō cognouit qm̄ oculi dn̄i multo plus lucidiores ſūt ſuꝑ ſolē circūſpiciētes omēs

vias hominū. Ualde abſurdū eſt dicere ꝙ ille qui alios facitaudire ⁊ videre/ nec audiat nec videat. Sap̄. xiij. a. Specieigenerator hęc omnia conſtituit. Et poſt: Intelligant ab illisquoniam qui hęc fecit/ fortior eſt illis. Tertio arguit illā blaſphemiam qua dicunt deum non iudicaturum: Vnde dicit:o ¶ Qui corripit gēes/ in pręſenti ꝓ miioribus peccatis: ꝑNon arguet in iudicio pro maioribus?īmo arguet ⁊ puniet.Quarto illam qua dicunt ipſuꝫ eſſe inſciūUnde dic̄: q ¶ Quiocet hominem ſcientiam: nunquid erit inſcius? AbEccͣj. jͣ. a. Omnis ſapientia a domino deo eſt. Sic ergoobauit per locum a cauſa ꝙ deus omnia ſcit quęcunqꝫ facit homo. Idem ꝓbat ꝯſequent̉ per locum a minori dicens:Dn̄s ſcit cogitatiōesPoteſt etiam exponi moraliter de ſacerdotibus ⁊ pręlatis.g ¶ Intelligite inſipientes in populo ſuppoſiti. Sap̄.vj. a. Diſcite iudices finiū terrę: prębete aures vos qui continetis multitudines ⁊ placetis vobis in turbis nationū. Arguit autem h̓ eos de inſipiētia quātum ad affectum/ cum dicit: Intelligite inſipiētes. Et de ſtulticia quātum ad intellectū/ cum ſubiūgit: h ¶ Et ſtulti aliquando ſapite.Quātūcunqꝫ aūt ſit litteratꝰ homo: tn̄ ſi nō intelligit quę deiſunt/ ſtultus eſt: ſi non deſiderat inſipiens eſt. Debet ergo p̨̄latus intelligere/ ꝙ ſicut vult ꝙ populus ei obediat: ita debetipſe chriſto obedire. Debet ⁊ ſapere ⁊ deſiderare ipſiꝰ chriſtiobedientiā: vt ſicut chriſtꝰ pr̄i: ita ipſe chriſto obediat: qd̓ notatur cum ſubditur: k ¶ Qui plantauit aurem non audiet. Per aurem obedientia intelligit̉. Hāc chriſtus plantauit in terra cordiū humanoꝝ volēs vt creſceret. Ad hoc enīplantātur arbores vt creſcant. Sꝫ creſcere nō poſſet niſi a ſole iuſticię ⁊ a reſpectu eius ſumeret incrementū per obedientię exemplū. Chriſtus enī ne videretur ſolum iniūgere obedientiam ⁊ non implere: factus eſt obediens vſqꝫ ad mortē:Phil̓. ij. a. Heb̓. v. c. Et quidem cum eſſet filius dei/ didicit ex his quę paſſus eſt obedientiam. Hoc eſt ꝙ dicit: Quiplantauit aurem: id eſt iniūxit obedientiam: l¶ Nonaudiet: id eſt non erit obediens? īmo chriſtus non ex his q̨̄pręcępit/ ſed ex his quę paſſus eſt didicit obedientiam: vt dicitur Heb̓. v. c. Et in hoc dedit formam pręlatis/ vt ipſi faciant ea quę alijs pręcipiunt. Vnde de eiſdem dicitur: Quiplantauit aurem: id eſt qui alijs iniūgit ⁊ imponit legeꝫ:non audiet .ſ. pręcęptum regulę qd̓ alijs inſonat? Nunqͥdipſe erit ſurdus ad verba ſua? Tales ſunt multi de pręlatis.Matth̓. xxiij. a. Super cathedram moyſi ⁊cͣ. Eſa. xlij. d.Qui vides multa: nōne cuſtodies? Qui apertas habes aures: nonne audies? m ¶ Aut qͥ finxit oculū non conſiderat? Oculus ſubditi fingitur: id eſt informat̉ a pręlato advigilias ad lectionem ad modeſtos contuitus tranſeuntium/ad declinādum aſpectum. Igitur qui ſic alium doces/ teipſūnon doces? Roma. ij. c. Vnde ⁊ ſequitur: o ¶ Qui corripit gentes: id gentiles motꝰ ⁊ geſtus in ſubditis: p. ¶Nōarguet/ ſcilicet ſeipſum? q ¶ Qui docet̉ homineꝫ ſcientiam: nonne docebit ſeipſum qui eſt loco dei? Poſſet hͦeſſe thema in pentecoſte. o ¶ Qui corripit gentes ⁊cͣ.Sicut enim ignis corripit tecta: ſic ſpirituſſanctus corripſigentes relictis iudęis. Iſte arguet mundū: ſicut Ioh̓. xvj. b.dicitur: Cum venerit ille arguet mundum de peccato ⁊ d̓ iuſticia ⁊ de iudicio. De pctō qd̓ nō vitauerūt: de iuſticia quaꝫnon amauerūt: de iudicio qd̓ nō timuerūt. q ¶ Qui etiam/docet hominē ſcientiā neceſſariam ad ſalutē. Ioh̓. xiiij.d. Ille vos docebit omnia ⁊ ſuggeret vobiſ oīa ⁊cͣ. Et Ioh̓.xvj. c. Cum autem venerit ille ſpiritus veritatis docebit vosomnem veritatem ⁊cͣ. r ¶ Scientiam. Sap̄. j. b. Spiritꝰdomini repleuit orbem terrarum: et hoc qd̓ cōtinet oīa ſcientiā habet vocꝭ. Quia vero hō p̨̄latꝰ qn̄ alioſ docet v̓bo ⁊ exeplo/ cito inanit̉ gloriatur: et ſibi qd̓ fac̄ aſcribit: bn̄ ſubiūgit:X Dn̄s ſcit cogitationes

Z

Al̓ ⁊ pupillosl̓. ⁊ proſelytū

Al̓ ⁊ erudit

Al̓ r nunc quiAl̓ ⁊ eſtis

Moraliter X

Pruimade prelatiscerdotibus

Gen̄. 3. a.

De pręlatis ⁊ſacerdotibus

Secūda pars

Contra negantes dei prouidētiam et curam