XCIII

maiorem autem confirmationē repetit/ aſ DDeus vlnum. Et dicit pluraliter/ vltionū: quia deus multipliex vunit malos: videlicetCorpore ⁊ anima. Apocꝭ. j. d. Gladius bis acutus exibat de ore illius. Iudith. vltꝭ. c. Dabit ignem ⁊ vermes in carnes eoꝝ vt vrantur ⁊ ſentiant vſqꝫ in ſempiternū. Uri ad corpus: ſentire ad animam pertinet.Pręſenti et in futuro. Hiere. xvij. c. Induc ſuper eosdiem afflictionis: et duplici contritione contere eos:ſcilicet in hręſenti ⁊ in futuro.Se et in alijs. Eſa. viij. d. Iraſcet̉ ⁊ maledicet regi ſuo⁊ deo ſuo: ⁊ ſuſpiciet ſurſū cęlū ⁊ terrā intuebit̉ deorQuia ſclicet odio habebut qcquia ſolent hoīes amare ⁊lere. Eſa. ix. d. Erit populus quaſi eſca igni: frater nō parfratri: vnuſqͥſqꝫ carneꝫ brachij ſui vorabit: manaſſes ꝯtravalin: et epbramm ⁊ manaſſeꝫs: et̓ ſmul ioſis iuaa ꝫſte gis vltionū/ b ¶ Libere ęgit: id eſt ac et ī futuro iudicio.Sine accęptione perſonę. Sap. vj. b. Ronenim ſubtrahet perſonam cuiuſqͣꝫ ⁊cͣ.Nullus eum arguet. Sap̄. xij. b. Quis enimpere: id eſt. dicet tibi: quid feciſti/ aut quis ſtabit contraiudicium tuum?Non ſeruiliter propter munera. Prouerb̓.d. Zelus ⁊ furor viri non parcet in die vindictę: non aceſcet cuiuſqͣꝫ precinec ſuſcipiet proſemptiōe d̓ona plu edeus vltionum libe̓re ęgit.la. Hanc autem li­ Exaltare qui iudicas terrā:tatem etiam ineredde retributionem ſūperti vita oſtenſꝫ bis. Uſqꝫ qu̓o pctōres doidentes ⁊i mine: vſqꝫ quo peccatorestēplo eier

Ad maioretionum. Et dicit pluraliter/ vltionū: quia deus multipliciter punit malos: videlicetCorpore ⁊ anima. Apocꝭ. j. d. Gladius bis acutus exibat de ore illius. Iudith. vltꝭ. c. Dabit ignem ⁊ vermes in carnes eoꝝ vt vrantur ⁊ ſentiant vſqꝫ in ſempiternū. Uri ad corpus: ſentire ad animam pertinet.Pręſenti et in futuro. Hiere. xvij. c. Induc ſuper eosdiem afflictionis: et duplici contritione contere eos:ſcilicet in pręſenti ⁊ in futuro.e et in alijs. Eſa. viij. d. Iraſcet̉ ⁊ maledicet regi ſuoeo ſuo: ⁊ ſuſpiciet ſurſū cęlū ⁊ terrā intuebit̉ deoret odio habebūt qcquid ſolent hoīes amare ⁊Erit populus quaſi eſca igni: frater nō parri: vnuſdſqꝫ carne: brachij ſui vorabit: manaſſes ꝯtramanaſſes: et ſmnul ioſi ꝯiuaai ꝫſte sim: et ep̄hraimgit: id eſt aget ī futuro iudicio.eus vltionū/one perſone. Sap̄. vj. b. Nonhet perſonam cuiuſqͣꝫ ⁊cͣ.rguet. Sap̄. xij. b. Quis enimLibere: id eſt.uid feciſti/ aut quis ſtabit contramn tuum?Iex propter munera. Prouerb̓.vj. d. Zelus ⁊ furor varcet in die vindictę: non acquieſcet cuiniſqͣꝫ precibus: nec ſuſcipiet proredemptiōe dona plurima. Hanc autem libertatem etiam in p̨̄ſenti vita oſtendit/ qn̄vendentes ⁊ ementeſde tēplo eiecit: Ioh̓.ij. c. Quādo ī templodocuit/ tanqͣꝫ poteſtatem habens: Matth̓. vij. d. Conuertēsergo ſe propheta ad deum quaſi deſiderans iudicium/ ſubiūgit: c ¶ Exaltare: veniens ad iudicium. Iob. xl. a. Inſublime erigere ⁊ eſto glorioſus. Eſa. ij. d. Exaltabit̉ dominus ſolus in die illa. d ¶ Qui iudicas: id eſt iudicabis:e ¶ Terram: id terrenos ⁊ terrena ſapientes: non cęlum: id ēcęleſtes/ qui non iudicabunt̉ ſed iudicabunt. Sap̄. iij. b. Iudicabūt ſancti nationes. Matth̓. xix. d. Vos qͥ reliquiſtis omnia ⁊ ſecuti eſtis me: ſedebitis ſuper ſedes duodecim iudicantes duodecim tribus iſrael. f ¶ Redde retributionem/tu qui es patiens redditor: Eccͣj. v. b. g ¶ Superbis: quinolunt pęnitere: nō eis qui humilit̓ pęnitet ⁊ vęniam petūt.Eſa. ij. c. Dies domini ſuper omnē ſuperbum ⁊ excelſum etſuper omnem arrogantē. Iohel̓. iij. a. Cito velociter reddaꝫviciſſitudinē vobis ſuper caput veſtrū. Psͣ. Retribuet abūdanter facientibꝰ ſuperbiā. Nota etiam ꝙ cum dicit: ſuperbis/ omnem peccatorē includit: quia omne peccatum ortumhabet a ſuperbia. Eccͣj. x. b. Initium omīſ peccati ſuperbia.Redde dico velociter: Quia h ¶ Uſqꝫ quo peccatores dn̄e: vſqꝫ qͦ pctōres: nō tm̄ peccabūt: ſed peccantesgl̓iabunt̉. Hoc exclamat ꝓph̓a: qꝛ grauis ē bonis iactantiapctōꝝ. Un̄ Malach̓. iij. d. Ergo nūc btōs dicimꝰ arrogāteſ:ſiqͥdē ędificati ſūt faciētes iniqͥtatē: tēptauerūt deū ⁊ ſalui facti ſūt. Iob. xxj. a. Quare impij viuūt: ſb̓limati ſūt ꝯfortatiqꝫdiuitijs. Abacuk. j. a. Quare reſpicis ꝯtēptores ⁊ taces conculcāte impio iuſtiorē ſe? Hiere. xij. a. Quare via impioꝝ ꝓſperat̉: bn̄ eſt oībꝰ qͥ pręuaricant̉ ⁊ inique agūt. Iſti quęrūt/Quare: iſte vero quęrit Uſqꝫ qͦ. Et ad hͦ duę ſūt reſpōſiones:Donec .ſ. fodiatur peccatori fouea: Et cōpletę ſint iniqͥtateseorum. Vnde Gen̄. xv. d. Nondum completę ſunt iniquitatea amorręoꝝ. Secunda reſponſio eſt: vſqꝫquo/ qͣꝫdiu eruntvtlles bonis ad exercitium. Iudicꝭ. ij. d. Non delebo gentesquas dimiſit ioſue/ vt in illis experiar iſrael ⁊cͣ. Ad exaggerationem autem peccati illorum repetit hoc nomen/ peccalores: et ad exprimendum dolorem in expectatione/ repetitẜſqꝫ quo. Tangit autem in ſumma ⁊ ī generali peccata eorum/ cum dicit peccatores. Aggrauat autem illa primo ꝑdiuturnitatem notatam in hoc ꝙ dicit: vſqꝫ quo. Secundo

His autem duobus reſpondet pęna quā cōminatur dominus/ Apocꝭ. xviij. b. Quātum glorificauit ſe ⁊ ī delitijs fuit:tantū date ei tormētū ⁊ luctū. Quātū/ ecce diuturnitas: Glorificauit/ ecce gloriatio. Sed diuturnitati redditur tantū tormentum: gloriationi/ luctus. Tertio aggrauat peccata ꝑ manifeſtationem peccati: Quę ſit duobus modis: ſcilicet verboet opere. Verbo: Vnde dicit: l ¶ Effabuntur et loquētur: id eſt efferentur ſiue elate ⁊ iactant̉ loquent̉: n ¶ Iniquitatem: ſcilicet opera ſua iniqua loquentur omēs quioperantur iniuſticiam: Et in hoc exprimitur ſecundamanifeſtatio/ quę fit per opꝰ. Poſtea ſpecificat quę ſunt illapeccata quę ſic faciunt/ ⁊ aggrauat. Primū eſt vilificatio populi dn̄i: Un̄ dic̄: o¶opulū tuū/ chriſtianū: pHn̄echriſte: ꝙ Humiliauer̄t: id ē vilificauer̄t. Secūdū ē ꝑſecutio iuſtoꝝ: Un̄ dic̄: r ¶ Et hęreditatē tuā vexauerūt.Hoc fuit tempore iuliant ⁊ perſecutorum. Tertium eſt ſpōliatio miſerabiliū ꝑſonarū ⁊ interfectio earum: Vnde dicit:Uiduam et aduenam.ſic vlciſcet̉ vt dictū eſt/ ī futuro: Tn̄ inzit .i. liberalit̓ expectās ad pęnitētiā etā. Roma. ij. a. Ignoraſ qꝛ benignitaſt vt eis iſta liberalitas valeat:ęnitētꝭ: qͥ iaces ⁊ ꝓſtratꝰ es īcorde pctōrꝭ. Dn̄ſ enīī corde pctōriſ infimūlocū tenet: mūduſ vero ſūmū: Cōtra illudIob. xxix. d. Si volūiſſē ire ad eos: ſedebāpͥmꝰ. Hoc exponit beatus Gregꝰ. d̓ dn̄o dicēs: Dn̄s ⁊ cū vult venit: ⁊ cū venit/ pͥmꝰ ſedet: qꝛ et aduētꝰ eiꝰ ī corde nr̄o gratuitꝰeſt: ⁊ appetitꝰ eiꝰ deſiderij ī cogitatiōe nr̄a cęteris deſiderijsnō eſt ęqͣlis. Ad hͦ aūt vtilis eſt timor iudicij: Vnde bn̄ dicit:d ¶ Qui iudicas terrā. q. d. ſi hͦ cogitarēt hoīeſ ꝙ ita iudicabis ⁊ ꝯdēnabis amatores terrenoꝝ/ te ſolū ꝯtēptꝭ terrenisdiligerēt. f ¶ Redde retributionē ſuꝑbis .ſ. dęmonibꝰ:vt ſic̄ in corde pctōꝝ fuerūt ſuꝑ et tu infra: ita ī corde penitentiū tu ſis ſupͣ ⁊ ipſi infra. Psͣ. Exurgat deꝰ ⁊ diſſipent̉ inimicieiꝰ ⁊cͣ. h ¶ Uſqꝫ qͦ enī pctōres dn̄e .i. dęmones: qͥ antonomatice dicunt̉ pctōres. i ¶ Aſqꝫ qͥ ipſi pctōres: k ¶Gloriabunt̉: qꝛ in cordibꝰ hominū regnāt qͦs creaſti. De hͦ enīgloriant̉ dęmōes: et de pęnitētia pctōꝝ ꝯfundunt̉. Un̄ Micheę. vij. b. Ne lęterꝭ inimica mea ſuꝑ me qꝛ cecidi: ſurgā .ſ. ꝑęnitētiā. Inimicā vocat cateruam dęmonū. Et vſqꝫ quol Effabunt̉ .i. extra fabunt̉ ꝑ iactātiā. Si eſt aliqͥd bonū inhoīe/ ſtatim diabolꝰ aꝑire vult os eiꝰ ad iactandū: et cū iactatſe hō effat̉ diabolus ꝑ os eiꝰ. m ¶ Et loquent̉/ interiꝰ ſuggerēdo: n Iniqͥtatē loquent̉ oēs qͥ oꝑant̉ iniuſticiā. Nō dic̄ rem iniuſtā vel opꝰ iniuſtū qd̓ facit hō: ſꝫ ipſā iniuſticiā quę eſt lex diaboli. Eſa. x. a. Uę qͥ ꝯdūt leges iniquas.Uel de membris diaboli poteſt legi verſus iſte. Et notandūꝙ ter dicit loquentur/ ⁊ ſemel dicit/ operati ſunt: quiapotentiores ſunt mali in lingua qͣꝫ in manu. Eſa. xvj. b. Indignatio eius plus qͣꝫ fortitudo eius. Sap̄. xv. c. Supra modum animę ſuę ſuperbi ſunt. Hiere. xlviij. e. Ego ſcio ait dominus iactantiā eiꝰ ⁊ arrogantiā: eo ꝙ non ſit iuxta eam virtus eius/ nec iuxta qd̓ poterat conata ſit facere. o ¶ Poꝑulum tuum dn̄e: id eſt bonos motus: q ¶ HHumiliauerunt: id eſt depreſſerūt. Amos. vj. c. Tace ⁊ ne recorderisnoīs dn̄i. r ¶ Et hęrēditatem tuam vexauerūt. Hęreditas dn̄i eſt contemplatio cęli ſiue viri contēplatiui. Eccͣj.X xxiiij. b. In iſraelPn̄t etiā hi tres ꝟſus exponi de ſacerdotibꝰ malis ⁊ pręlatꝭ:opulū tuū dn̄e humiliauerūt .i. oppreſſerūt. Miheę. iij. a. Qui comedūt carnē ppl̓i mei ⁊ pellē eoꝝ deſuꝑ excoriauerūt. r¶ Et hęreditate tuā .i. eccleſiā: s exauer̄t/ cauſis ⁊ pompis ſuis. Hiere. ij. b. Ingreſſi ꝯtamīaſtisterram meam ⁊ hęreditatē meaꝫ poſuiſtis in abominationē.Uiduā et ad.

x Ad maltionuiciter p̄I

I15

Moraliter

AII

Al̓ ⁊ Reſpōdēt

Psͣ. 67.

Psͣ. 30.

De pręlatis ⁊ſacerdotibus

N 3