Pſalmus
Actꝭ. vij. d. dicebāt d̓ paulo: Nouoꝝ dęmonioꝝ videtur annunciator eſſe: quia ieſuꝫ ⁊ reſurrectionē annūciabat eis. Nectm̄ reſtiterunt eis: ſed ⁊ eos perſecuti ſunt: Vnde ſubiungit:a¶ Mirabiles elatiōes maris: id eſt mare gentilitatisquę contra eos ſęuiebat: et ſuper eos ſe extulit. Sꝫ dn̄e motum fluctuū eius tu mitigas. Vnde etſi/ mirabiles elationes maris/ tn̄ b ¶ Pirabilis ī altis dn̄s: id eſt in cęlisvel in dignitate ⁊ poteſtate: qui tempeſtatē maris ſedauit ⁊ īvna hora potentes eccleſię ꝑſecutores deiecit: vt dacianoset cęſarianos ⁊ huiuſmodi: in quibus magis eluceſcit potentia eius: qͣꝫ ſi pauperem deijceret. Vnde dicit̉ in Psͣ. Terribili ⁊ ei qui aufert ſpiritū prīcipū: terribili apud reges terrę.Et qꝛ ita mirabilis ī altꝭ dn̄s: ⁊ humiles reſpicit ⁊ ꝯfortat vtꝓmiſit: bn̄ ſubiūgit: d ¶ Teſtimonia tua .i. v̓ba qͥbꝰ ꝓmiſiſti tuos tueri: e ¶ Crędibilia facta ſūt nimis: qꝛ id qd̓ꝓmiſiſti īpleuiſti: Et ē ſextꝰ locꝰ qͥ eſt a ꝟitate dictoꝝ. Et notat h̓ hͦ aduerbiū/ nimis abūdātiā nō ſuꝑfluitatē: vt ibi: Tumādaſti mandata tua cuſtodiri nimis. Et qꝛ ita ſūt credibilia.vt nullꝰ d̓ eis dubitare debeat: nullꝰ peccādo debet ꝯͣuenire.Hoc ē ꝙ dic̄/ ¶ ¶ Domū tuā .i. eccleſiā ⁊ eiꝰ mēbra: g ¶ Decet ſctītudo dn̄educēſ eā: h ¶ In logitudinē dierū .i. inᵐ ⁊ multaꝝ. Mirabilesr elatios ęternā btītudinē: de qͣ ʰnes marꝭ: mirabil̓ īraltꝭ dn̄ſ.a Prouer. iij. b. LōgituTeſtionia tuarcredibilia fado dieꝝ in dext̓a illiꝰ.Et ē hͦ ſeptimꝰ locꝰ qͥs cta ſūt nimis: domū tuā deē a laude domꝰ.famis: Gen̄. xlj. d. Ita veniet cito fameſ: De qͣ Amos. viij. d̓Mittā famē in terrā nō famē panis ⁊ ſitim aq̨̄ ſꝫ audiēdi verbū dei. Uix enī inuenient̉ qui audeāt p̨̄dicare chriſtū. ij. Timoth̓. iiij. a. Erit tp̄s cū ſanā doctrinā nō ſuſtinebūt: ſꝫ ad ſuadeſideria coaceruabūt ſibi mgr̄os pruriētes auribꝰ: ⁊ a ꝟitate qͥdē auditū auertēt: ad fabulas aūt ꝯuertent̉. Un̄ ſequitur:a M Pirabiles elatiōes marꝭ .i. impetus antichriſti: qͥ itaerit elatꝰ vt in tēplo dei ſedeat on̄dēs ſe tanqͣꝫ ſit deꝰ. ij. Theſſal̓. ij. b. Qui etiā bn̄ d̓r mare: Si enī impij qͣſi mare feruēs:Eſa. lvij. d. quid eſt caput īpioꝝ niſi mare? Itē magꝭ moralit̓/ ꝑ mare mūdꝰ intelligit̉: cuiꝰ elatiōes ⁊ etiā dep̄ſſiōes ſuntmirabiles: nunc enī effert indignos ī honores ⁊ dignos depͥmit: ſicut mare nō diſcernit vtꝝ paleā leuet aut palmā. Haselatiōes ⁊ dep̄ſſiōes mirat̉ ſapiēs ſalomon dicēs/ Eccͣs. x. b.Eſt malū qd̓ vidi ſub ſole/ qͣſi ꝑ errorē egrediēs a facie pͥncipis: poſitū ſtultū in dignitate ſublimi ⁊ diuites ſedere deorſū. Itē elatiōes ſūt cauſę diſcordiarū etiā int̓ clericos ⁊ religioſoſ. Eſa. iij. a. Tumultuabit̉ puer ꝯͣ ſenē et ignobilis ꝯtranobilē. Eſa. xvij. d. Uę multitudini ppl̓oꝝ vt multitudo maris ſonātꝭ: ⁊ tumultꝰ turbarū ſicut ſonitꝰ aquarū multarū ⁊cͣ.Int̓ has elatiōes nauis eccleſię vel pęnitētię ꝯcutit̉ ⁊ implet̉ſępe a maris vndis. Sed b Mirabil̓ ē/ dn̄s/ ī patiētia/ ſicut ī potētia ⁊ ſapīa. Eſa. ix. b. Uocabit̉ nomē eiꝰ admirabil̓.c ¶ In altꝭ/ virꝭ. Psͣ. Mirabil̓ deꝰ in ſctīs ſuis. Et quō mirabilis/ ſubiūgit: deus iſrael ip̄e dabit v̓tutē ⁊ fortitudinē plębiſuę. d ¶ Teſtīonia tua credibilia facta ſūt nimiſ/ Nōdic̄ credita/ ſꝫ credibilia. Multi enī credibilibꝰ eiꝰ teſtimonijscredere nolūt. Eſa. liij. a. Quis credidit auditui nr̄o? Et ipſemet Ioh̓. iij. b. Teſtimoniū noſtrum non accipitꝭ: ſi terrenadixi vobis et non creditis: quomodo ſi dixero vobis cęleſtiacredetis? Teſtimonia autem dei ſunt multa ⁊ diuerſa:Martyria. Apocꝭ̓. ij. d. Antipas teſtꝭ meꝰ qͥ occiſus ⁊cͣ.Miracl̓a. Marci vltꝭ. d. Sermonē ꝯfirmāte ſeq̄ntibꝰ ſigniſ.Prophetię. Ecc̄j .xxxvj. c. Prophetę tui fideles inueniant̉.Apoſtoli. Actꝭ. j. a. Eritꝭ mihi teſtes in hieruſalē.Elemēta. Matth̓ xxvij. f. Petrę ſciſſę ſunt ⁊cͣ.Cęlū ⁊ terra. Deut̓. xxxj. g. Inuocabo ꝯͣ eos cęlū ⁊ terrā.Scpͥtura: vn̄ ſignificat̉ ꝑ montē galaad: Gen̄. xxxj. g. et ꝑ taCōſcīę hoīm. Iob. x. c. (bulas teſtimonij: Exo. xxxiiij. d.Inſtauras teſtes tuos contra me.Ip̄a trinitas. j. Ioh̓. v. b. Tres ſūt qͥ teſtimoniū dant ī cęlo:Itē alia trinitas. Ibidem: Tresᵐ (pater/ ꝟbū/ ⁊ ſpūſſctūs.ſunt qͥ teſtimoniū dāt in terra: ſpūs/ aqͣ/ et ſanguis.
f¶ Domū tuam decet ſanctitudo dn̄e: qꝛ tu ſanctꝰ es:h In longitudine dierū: quia ęternus es.ixi. FcoHomo ẜm corpus ⁊ ẜm animā.a.pom.Re-lei: ſcꝫis.Cpꝰ decet ſctītudo .i. caſtitas.ecet ſanctitudo .i. charitaſ.vj. c. Una ē colūba mea.Psͣ. Qui habitare facitTinh̓..c. Pietas3. Prouerb̓. ix. a. Sapienomū.cͣ. Expo. Pſalmi. XCIIIuid quarta ſabbati. Suegno chriſto. Sꝫ qꝛ multi cōbene regit mūdū/ eo ꝙ permittit malos florere īmundo: bonos aūt tribulari: Ideo in hͦ pſalmo repͥmit illud murmur: et hͦ innuit̉ in titulo. Un̄ is eſt ſenſustituli. Pſalmꝰ iſte ēdauid ꝓph̓ę/ habitꝰꝓ his quę ſignificata ſunt per ea quę facta ſunt/ quarta feria. Facta ſunt auteꝫ in quarta feria luminaria/ ſol ⁊ luna: quęquātum in ſe eſt non obſcurantur: et ſignificant ſcientiam etſapientiam: quę qui habet nouit ꝙ nō ſine cauſa ꝑmittit deꝰ h̓florere malos ⁊ affligi bonos. Sic̄ enī ſol ⁊ luna placide peragūt curſus ſuos nō curātes de his q̨̄ fiūt inferiꝰ: ſic ſctī qͦrūꝯuerſatio ī cęlis ē cū patientia ⁊ ſine murmure agēda ꝑagūt: Ptꝑalia iſta nō curātes niſi ad cōpaſſionē ꝓximi ⁊ vitę ſuſtētamētū. Et ſic patꝫ intētio qꝛ monet ad patiētiā. Modꝰ. Tres Paſſit ꝑtitiōes. In pͥma ꝓph̓a q̄rimoniā infirmoꝝ q̨̄ eſt d̓ gloria pſalipctōꝝ aſſumit/ p̨̄mittēs vn̄ illa ſanet̉ .ſ. qꝛ deꝰ vindicaturꝰ ē inillos. In ſcd̓a ꝯͣ blaſphemos inuehit̉: on̄dēs deū ſcire hͨ ⁊ curare/ qͥ prudent̓ ⁊ iuſte d̓ bonis ⁊ d̓ mal̓ diſponit: vt dū illis fouea fodit̉: iſti patiētes efficiant̉/ edocti hͦ ꝯſiliū malis incognitū: ibi: Intelligite. In tertia oſtēdit ꝙ ab iniqͥs iuſti paſſifluctuāt: qͥbꝰ mō refugiū eſt deꝰ futurꝰ vindex peccantiū: ibi:Quis ꝯſurget. Uolēs gͦ ꝓph̓a ſanare ⁊ repͥmere murmurinfirmoꝝ/ ponit qͣttuor ꝑ q̨̄ maxīe repͥmit̉ murm̄ iſtud. Primū eſt potētia vīdicādi quā hꝫ deꝰ ꝯͣ eos qͥ h̓ in mal̓ ꝓſꝑant̉:et ꝯͣ eos qͥ de hͦ murmurāt. Un̄ dic̄: Deꝰ vltionū dn̄ſ: deus vltionū. Scd̓m ē lib̓tas arguēdi. Un̄ ſb̓dit: Libe̓ ęgit.i. aget: qꝛ nihil timebit ī iudicio. Tertiū ē excellētia iudicatꝭ:Un̄ dic̄: Exaltare qͥ iudicas terrā .i. pctōreſ ⁊ terrenos.Quartū eſt iudiciū: Un̄ dic̄. Redde retributionē ſuperbis. Dic̄ gͦ: i ¶ DDeꝰ vltionū dn̄s. q. d. noli ęmulari ī eo qͥꝓſꝑat̉ in via ſua: ī hoīe faciēte īiuſticiā: ⁊ noli ꝯͣ deū murmurare: qꝛ deꝰ d̓ vtriſqꝫ vltionē capiet. Eſa. xlvij. a. Vltionē capiā ⁊ nō reſiſtet mͥ hō. Naū. j. a. Deꝰ ęmulator ⁊ vlciſcēs dn̄ſ:vlciſcēs dn̄ſ ⁊ habēs furorē: vlciſcēſ dn̄s ī hoſtes ſuoſ. Et ponit ibi quater verbum vlciſcendi: videlicetTimeamus vindictam. Abacuk. iij. d. Audiui ⁊ cōDe vindicta ſeruoꝝ dn̄i nō (turbatꝰ eſt venter meꝰ.dubitemus. Deut̓. xxxij. f. Sanguinē ſeruorū ſuoꝝUt ¶ De pęnis malorum certi ſimus. Deūt̓. (vlciſcet.xxxij. Reddā vltionē hoſtibꝰ meis ⁊ his qͥ oder̄t meUindictā nob̓ n̄ vſurpemꝰ. Deut̓. xxxij. e. (retribua.ẜm ſeptuaginta: Mihi vindictam et ego retribua.xAd maiorē aūti Deꝰ vltionū: moralit̓ pōt legi. In pͦ ſenſu allegorice terruit pctōres: in morali auteꝫ iſto ꝯſolat̉ pęnitētes. Deꝰ vltionum dn̄s: Si autē dominus eſt vltionum: ergo poteſtvltionem remittere. Vnde dicitur in collecta: Deus qui omnipotentiam tuam parcēdo maxime ⁊ miſerēdo manifeſtas.
2
Psͣ .88.
Psͣ. 75.
Ps.57.
Psͣ. 118.
Al̓ r ſuſpenfureAl̓ ⁊ excelſisAl̓ ⁊ creditaDe īmu. eccle.c. 2. li. 6.
Al̓ r̄ ſctīfica
Partitiopſalmi
Psͣ. 67.
r AllegoricePsͣ. .36.
Uidelicet-
Moraliter