XCII

s ēt diſꝑgent̉ dēs qͥ oꝑant̉ ini? qͥtatē. Et exaltabit̉ ſicut vniecornis cornu meū: et ſenectꝰg mea in miſe̓ricordiar vberi.Etrde̓ſpexit oculꝰ meꝰ īimicos meos: et inſurgentibusin in me malignātibꝰ audiet auIris mea. Iuſtꝰ vt palma flo-

¶ Et diſꝑgent̉ oēs qui oꝑant̉ iniqͥtatē illam notabilēqua creatorē ſuū ad mortē ꝑſecuti ſūt. Hi diſꝑſi ſunt ꝑ titū etveſpaſianū in vniuerſū mundū. d. Et exaltabit̉ cornumeū .i. chriſtꝰ/ ſic̄ vnicornis. Per cornu qd̓ de carne naſcit̉ ⁊ carnē excedit: ſignificat̉ bn̄ chriſtꝰ: qͥ d̓ carne natꝰ/ carnēexceſſit: quia carnaleſmotus nō habuit/ necpurꝰ hō fuit. Hic ī iudicio exaltabit̉/ ſicutvnicornis ſuꝑ īimicoſſuos: qꝛ indignabit̉ ꝯͣeos/ ⁊ iratꝰ apꝑebit/ ⁊eos cornu ſuo vētilabit ⁊ impinget ad pęnas dicēſ: Ire maledicti ⁊cͣ. Et tibi qͥ ita loq̄ris/ quid faciet dn̄sEcce fi Et ſenectꝰmea ī miſcd̓ia vberi erit. q. d. ſꝑ vſqꝫ ī ſenectutē .i. vſqꝫ infinē miſerebit̉ mei abūdant̉: Hoc dic̄ eccl̓ia. h. Et ꝓpt̓ ſpemhuius miſcd̓ię/ deſpexit oculꝰ meꝰ īimicoſ meos .i. vidieos ⁊ ꝯtēpſi ꝑſecutionē eoꝝ. ¶ Et inſurgētibꝰ ī me malignatibꝰ audiet auris mea. q. d. audiam ⁊ non contradicā eorum inſultibus.a ¶ Et diſꝑgent̉ .i. a numero ſctōꝝ ſeꝑabunt̉: b Oēſ/ nullo excępto: c ¶ Qui oꝑant̉ iniqͥtatē. Mat. vij. d. Tuncꝯfitebor eis: qꝛ nunqͣꝫ noui vos: diſcedite a me qͥ oꝑamī iniqͥtatē. Propt̓ hͦ gͦ nō eſt appetēda ꝓſꝑitas maloꝝ: q̨̄ tā care emitur. Un̄ Psͣ. Noli ęmulari ī eo qͥ ꝓſꝑat̉ in via ſua: noli ęmulari vt malignerꝭ: qm̄ qͥ malignant̉ ext̓mīabunt̉. Et ibidē ſb̓iūgit de p̨̄mio patiētię ſctōꝝ/ dicēſ: Suſtinētes aūt dn̄ꝫ ipſi hęreditabūt t̓rā. Similit̓ et h̓ ſb̓iūgit d̓ illo p̨̄mio/ dicēs: d ¶ Etexaltabit̉ ſic̄ vnicorniſ cornu meū. q. d. nō murmuronō doleo ſi ī mūdo p̄mor: qꝛ tūc exaltabit̉ cornu meū .i.ptās ⁊ dignitas. Et bn̄ dic̄/ e Sic vnicornis: qꝛ nullꝰ exaltabit̉ niſi fuerit d̓ vnitate eccl̓ię. j. Corꝭ. ix. d. Qui in ſtadiocurrūt: oēs qͥdē currunt: ſꝫ vnꝰ accipit brauiū .i. qͥ eſt d̓ vnitate eccl̓ię. ¶¶ Et ſenectꝰ mea .i. nouiſſima mea: g¶ In miſericordia vberi .i. ī vbertate cęleſtꝭ patrię: quā ex miſericordia dabit mͥ dn̄ſ. Psͣ. Inebriabūt̉ ab vbertate domꝰ tuę.h¶ Et/ licet ī exitu īſidient̉ mͥ dęmones: ſic̄ ⁊ ſctō martino: tn̄deſpexit .i. deſpiciet: i OOculꝰ meꝰ/ iam vidēs chriſtū occurrētē mͥ: ¶ Inimicos meoſ .i. dęmones: l Et in ſurgētibꝰ ī me malignātibꝰ dęmonibꝰ vt ſaltē me terreāt:m ¶ Audiet aurꝭ mea. Quid? Illud Mat. xxv. b. Intra ī. gaudiū dn̄i tui. Psͣ. Ab auditiōe mala nō timebit.a ¶ Et diſꝑgent̉ oēs qͥ oꝑant̉ iniquitatē. Ezech̓. v. c.li Tertiā ꝑte tuā in oēꝫ ventū diſꝑgā ⁊cͣ. Tertia ꝑs aīę iē vis cōcupiſcibil̓. Hęc diſꝑgit̉ in oēꝫ ventū tēptatiōis. Diſꝑgit̉ etiāad paleaſ ęgypti: Exo. v. b. Ad ventū inaniſgl̓ię: ad latebrasluxurię. d ¶ Et exaltabit̉ ſic̄ vnicornis cornu meū.Cornu qͥ impetit̉ ⁊ int̓ficit̉ diabolꝰ ſē mucro p̨̄dicatiōis. Hocin vnicorni .ſ. aīali fero ⁊ mōſtruoſo exaltat̉: qn̄ qͥ fuit magnpctōr fit egregiꝰ p̨̄dicator: vt ſaulꝰ Actꝭ. ix. d. Eſa. xxxvij. g.de ſennacherib rege aſſyrioꝝ/ ꝑ queꝫ diabolꝰ intelligit̉/ dicit̉:Filij eiꝰ ꝑcuſſerūt eū gladio fugerūtqꝫ ī terrā ararath .i. filijdiaboli pͥus/ mō occidūt eū in alijs: ſed nō ſūt tuti niſi fugiātin ararath/ q̨̄ interp̄tat̉ mons vellicatꝰ: et ſignificat religionēpauperū. Oīs enī religio mons ē/ et debet eſſe ꝑ eminētiā vitę ⁊ regulę. Sꝫ qͥdā ſūt herboſi ⁊ fruticati ꝑ copiā reddituū:Illa vero religio vellicata: q̄ nihil ſibi reliqͥt niſi ip̄aꝫ ſub̓ammontis. f ¶ Et ſenectꝰ mea .i. vita matura erit/ g ¶ Inmiſcd̓ia vberi .i. habebit vberes fructꝰ opeꝝ miſcd̓ię. Dehac ſenectute/ Sap̄. iiij. b. Senectꝰ venerabilis ē nō diuturſia neqꝫ numero ānoꝝ cōputata: cani ſunt ſenſus hoīs ⁊ ętasſenectutꝭ vita īmaculata. Naturalis ſenecta ſolet eē ſterilis:vt patet ī ſara. Gen̄. xviij. b. Deſierāt ſarę fieri muliebria. Sꝫſenectꝰ iſta fęcūdior ē in ſpūali ꝓle. Deut̓. xxxiij. d. Bn̄dictꝰ īfilijs aſer ⁊cͣ. Et poſt: Sic̄ dies iuuētutꝭ tuę: ſic ⁊ ſenectꝰ tua.Aſer interp̄tat̉ atriū vel diuitię vel btītudo. Hęc tria cōpetut viro iuſto: qͥ habet latū atriū in charitate/ diuitias in fide.

Eſa. xxxiij. a. Et erit fides tꝑibus tuis diuitię. Btītudinē inſpe: quia Roma. viij. e. Spe ſalui facti ſumꝰ. Item ſenectusad litteram debet eſſe in miſericordia vberi: Quia ſenes adlr̄am magꝭ debēt eē miſericordes: ꝓpt̓ multas rōnes: videlicꝫDū deficit via/ debēt alijs imꝑtiri viaticū. Sen̄. Deficiēte via: augere viaticū demētię ē. Lucꝭ. xij. c.Stulte hac nocte repetēt aīaꝫ tuā a te: ⁊ q̨̄ ꝑaſti cuDeficiūt nūdinę huiꝰ vitę quātū ad ip (ius erūt?ſos: vn̄ debēt emere de pecunia ſua qͥcqͥd poſſunt.Ezech̓ .xlvj. d. In nūdinis ⁊ ſolēnitatibꝰ erit ſacrific̄ium .ſ. elemoſyna oblata pauꝑibꝰ.Nauigātes appropīquāt portui vbi nauis ſaluabit̉vl̓ ꝑibit: vn̄ abūdare debēt ī elemoſynis. Iudicꝭ.v. c. Aſer nauigabat ī litore marꝭ. Aſer interp̄tat̉atriū: hͨ ē ſenectꝰ in qͣ quaſi in atrio expectāt vt indomū dn̄i introducant̉. Iob. xiiij. c. Expecto doOīa oportet eos di­ (nec veniat īmutatio mea.mittere. j. Timoth̓. vj. b. Nihil ītulimꝰ ī hūc mūdū: haud dubiū qꝛ nec aliqͥd auferre poſſumus.Dimiſſa nō ꝓſūt eis ſꝫ amittūt ea oīno. Psͣ. Relinquent alienis diuitias ſuaſ. Eccͣj. xiiij. a. In boniſSpūs eoꝝ debēt ire ī longin­ (illiꝰ aliꝰ luxurabit̉.quā regionē: vn̄ debēt eis p̨̄ꝑare viaticū .i. elemoſynā. Eccͣj. xxix. c. Elemoſyna viri qͣſi ſacculꝰ cuꝫillo. Amb̓. Sola miſcd̓ia comes ē defunctoꝝ.Uadit ad curiā/ ⁊ iō indiget amicꝭ ⁊ aduocatꝭ. Lucꝭxvj. c. Facite vob̓ amicos d̓ māmona iniqͥtatꝭ. h ¶ Et deſꝑexit oculꝰ meꝰ īimicos meos .ſ. dęmones ⁊ vitia. Etdic̄ oculus/ qꝛ laruāt ſe vt oculos ſpūales hoīs decipiant.Eccͣj. xij. d. Multa ſuſurrās cōmutabit vultū ſuū. Psͣ. Nōeſt pax oſſibꝰ meis a facie pctōꝝ meoꝝ. Spūalis aūt hō hn̄soculos linceos videt intꝰ latētia: ⁊ iō deſpicit ea q̨̄ exteriꝰ p̨̄tēdūt: pctōres vero p̨̄tēſa amplectunt̉. Un̄ Psͣ. Facies pctōrū ſumitꝭ .i. laruata faciē ꝓ vere pulchra recipitꝭ. Cū aūt nōpōt inimicꝰ ita hoīeꝫ ſeducere incipit aꝑte ſęuire: Un̄ tūc neceſſaria ē patiētia: Un̄ ſb̓iūgit: l Et inſurgentibus inme malignātibꝰ audiet aurꝭ mea: ſed nō exaudiet. q. d.faciam ei ſurdam aurem.n ¶ Iuſtꝰ vt palma ⁊cͣ. Tertia ꝑs: vbi dic̄ iuſtos florere vticeboni gaudeāt. Et pͦ allegorice exponat̉ de chriſto: qͥ antonoſtomatice d̓r iuſtꝰ: Et eſt iuſtꝰ .ſ. chriſtꝰ: qͥ pctm̄ nō fec̄ nec īuentꝰeſt dolꝰ ī ore eiꝰ: Eſa. liij. c. p ¶ Florebit/ ī ſua reſurrectio3. 27.ne. Psͣ. Et refloruit caro mea. o ¶ Ut palma: q̄ habet radicē aſperā inferiꝰ:n ¶ Iuſtꝰ vt palma florebit/ Moraliter hͦ de qͦlibet iuſto Moraliterd̓r: Et pōt eē thema ī feſto vniꝰ martyrꝭ vel ꝯfeſſorꝭ: de qͥbꝰ Iuſtus compaiſte ꝟſus cātat̉. Et cōꝑat̉ iuſtꝰ palmę: ꝓpt̓ ml̓tas ꝓprietates .ſ. ratur palmePoſt cētū ānos vel cētenaria fac̄ fructū: et iuſtꝰ poſt hāc vitā fructum expectat. Iob. xxix. c. Sic̄ palma multiplicabo dies meos.Gen̄. vj. Arca ꝯſummata ē in centū ānis: ſic nos ꝑ totā hāc vitādebemꝰ nob̓ ędificare domū. Un̄ cētenariꝰ numerꝰ trāſit a leua īdexterā ẜm cōputationē Bedę. Gen̄. xxj. a. Abraę cētenario naIn imo ē aſꝑa ⁊ gracil̓ ⁊ ru­ (tus ē iſaac .i. riſus ęt̓nę iocunditatꝭ.goſa: et ſctī h̓ hn̄t vitā aſperā ⁊ ſūt ꝯtēptibiles ⁊ rugoſi ⁊ gracileſ:qꝛ nō q̨̄rūt h̓ niſi ſtricte neceſſaria. jͣ. Timoth̓. vj. b. Habētes alimēta ⁊ qͥbus tegam̄: his ꝯtēti ſimꝰ. Ezech̓. iiij. d. Comedēt panēIn ſuꝑiori lata ⁊ plana ⁊ pulchra: Sic ſctī in his q̨̄ (ſuū ī pōdere.ſūt aīę. Eſa. xxxiij. d. Locꝰ fluuioꝝ riui latiſſimi ⁊ patētes. Loqͥt̉Radix palmę amara ⁊ fructꝰ dulciſſimꝰ: Sic (ibi d̓ ęt̓na btītudīe.ī ſctīs ẜm illud Heb̓. xij. c. Oīs qͥdē diſciplina in pn̄ti videt̉ noneſſe gaudij ſꝫ merorꝭ: poſtea autē pacatiſſimū fructū exercitatꝭ ꝑeā reddet iuſticię. Hoc ſignificatū ē Iudicꝭ. iiij a. vbi d̓r ꝙ delbora ſedebat ſb̓ palma. Delbora interp̄tat̉ apis. Apis aūt hꝫ amaritudinē aculei ⁊ dulcedinē mellis. Et legit̉ de rege apum ꝙ mittatapes ad mare/ vt inde afferāt guttas marꝭ ⁊ ponāt cū dulcedīe florū: et inde ꝯficiūt mel ex amaritudine ⁊ dulcedine.Uictores coronant̉ palma: et chriſtꝰ iuſtꝭ ē corona. Eſa. lxij. a. Erl̓Habet folia ſimilia gladio: qꝛ v̓ba ſctō/ (corona gl̓ię ī manu dn̄i.rū acuta. Hi ſūt gladij ancipites ī māibꝰ eoꝝ .i. v̓ba ī oꝑibꝰ. Eph̓. vltꝭ. c.Et gladiū ſpūs qd̓ eſt v̓bū dei. Dic̄ gͦ: Iuſtus vt palma florebit: hicflore ꝟtutū vt ī futuro afferat fructū dulciſſimū. Uel ī futuro/ florebit/ īX ſtola corꝑiſ ⁊ aīę

x

¶ Senes debēt eēmagꝭ miſericordeg

Al xpinguiipteaebl.j. v. 1.

Psͣ. 48.

aliter X

Ps. 38. 1

Psͣ. 37

Psͣ. 81.

Pr̄. 35. 51

Allegoride chriſto

Psͣ .27.

Pe. iii.

Pe. iii.xIliter de pͥn̄ti

pa-

Quia (