Pſalmus
M ſabbati. ¶ XCI.f bOnū eſt cōfiteri domino: ⁊ pſallere nō-
mini tuo altiſſime. Ad ānūfciandū mane miſericordiātuam: ⁊ veritatem tuam per
ilibent̉ laboremus ꝓ ęternis/ agentes ſabbatū mentis. Modus. Tripertitus eſt pſalmus. Primo oſtendit quō bonusi imꝑturbatus agit ſabbatū mentis/ ſciēs om̄ia a deo bn̄ agi:qd̓ ſtultus nō nouit. Scd̓o malos aſſerit perituros/ vt cęteritimeāt: ibi: Cū exorti. Tertio dic̄ iuſtos florere: vt gaudeant hac ꝓmiſſione deuoti: ibi: Iuſtus vtpalma. Poteſt autēlegi pͥmo allegorice d̓chriſto ⁊ fide ipſius: 5a ¶ Bonū eſt confiteri dn̄o chriſto.Uere bonū: qꝛ ſine hoc nō eſt ſaluſ. Ro. x. b. Ore fit ꝯfeſſioad ſalutē. Matth̓. x. d. Qui me ꝯfeſſꝰ fuerit corā hoībꝰ: ꝯfitebor ⁊ ego eū corā patre meo. Et qꝛ fides ſine oꝑbꝰ mortua eſt: addit: c Et pſallere noī tuo .i. ad honorē noīstui operari O e ¶ Altiſſime chriſte. Et hoꝝ vtrūqꝫ bonūeſt: f ¶ Ad annūciandū mane huius vitę/ miſericordiā tua: i¶ Et veritatē tuam per nocte mortis .i. vtꝟbo ⁊ oꝑe oſtendamꝰ: Qm̄ dū ſumꝰ in hac vita/ ſperamꝰ miſericordiā eiꝰ ꝯſequi: ⁊ ne videat̉ p̨̄ſumptio/ timemꝰ in morte⁊ poſt mortē iuſticiā: quia nūc eſt tempus miſerendi: ſed tūcipſe accipiet tempus: Et cum accęperit tempus ipſe iuſticias iudicabit. Modum autem pſallendi determinat dicens:In decachordoa ¶ Bonū ē ⁊cͣ. Ul̓ ẜm ꝙ exponūt Gloſę/ alit̓ exponamꝰ:Agens gͦ de ſabbato mentis: pͥmo ponit illud qd̓ facit quietēin mente. Fit em̄ maxime ꝑ laudē dei: Un̄ a laude īcipit/ dicēs: a ¶ Bonū eſt ꝯfiteri/ ꝯfeſſione laudis: qd̓ eſt laudare deū .ſ. quia eſt fons omniū bonorū: Un̄ dicit: b ¶ Domino: in cuius manu ſūt omnia bona. Psͣ. Laudate dn̄mqm̄ bonus eſt dn̄s. Et ſumit̉ bonū multis modis.Honeſtū. Tob̓. xij. b. Oꝑa dei reuelare ⁊ ꝯfiteri honori(ficū eſt.Utile. Psͣ. Cōfeſſio eiꝰ ſuꝑ cęlū ⁊ terrā.Delectabile. Psͣ. Iocunda decoraqꝫ laudatio.Conueniēs naturę. Eſa. xliij. c. Populū iſtū formaui mihi: laudem meā narrabit.Conſonū volūtati. Eſa. xxvj. b. Memoriale tuū in deſiderio aīę. Iudicꝭ. v. a. Ego ſū ego ſū/ q̨̄ dn̄o canam: pſallamdn̄o deo iſrl̓. Sic ergo multiplicit̓ bonū eſt ꝯfiteri dn̄o. Un̄alibi dicit Psͣ. Confiteant̉ tibi populi deus: confiteant̉ tibippl̓i omnes. Et quid debent confiteri?Homines/ deū. ij. Machab̓. ix. b. Iuſtū eſt ſubditū eſſedeo: ⁊ mortalē nō paria deo ſentire.Creati/ creatorē. Dan̄. iij. e. Bn̄dicite oīa oꝑa dn̄i dn̄o.Redēpti/ redēptorē. Psͣ. Dicāt qͥ redēpti ſūt a dn̄o.Grati/ benefactorē. Col̓. iij. c. Grati eſtote.Seruati/ ſeruatorē. Deut̓. xxxij. b. Cuſtodiuit eū qͣſi puPromoti/ ꝓmotorē. Eſa j. a. Filios (pillā oculi ſui.enutriui ⁊ exaltaui ⁊cͣ.eEruditi/ eruditiorē. Hiere. vj. b. Erudire hierl̓m: ne forterecedat aīa mea a te. Deūt̓. xxxij. b. Circūduxit eum etdocuit.Caſtigati/ caſtigatorem. Hiere. xxxj. c. Caſtigaſti me domine ⁊ eruditus ſum.Glorificati/ glorificatorē. Psͣ. Glorificabo eū.Oānati/ relaxatorē. Psͣ. Nūqͥd obliuiſcet̉ miſereri deuſ:aut ꝯtinebit ī ira miſericordias ſuas?. Et nō tm̄ ore ꝯfitēdūeſt deo/ ſꝫ ⁊ opere: Un̄ addit: c¶ Et bonū eſt/ pſallere nomini tuo/ o altiſſime .i. oꝑari ad honorē noīs tui. Pſallere dr̄ a pſallin: q̨̄ eſt tāgere: ⁊ ꝑ tactū ſignificat̉ oꝑatio. Bonū ē gͦ pſallere. Un̄ alibi: Laudate dn̄m qm̄ bonꝰ ē pſalmꝰ.d ¶ Nomini tuo. Cur nō dic̄Fugat dęmones.Vocat angelos.pſallere tibi: ſicut/ cōfiteri: quiaExcitat deuotionē. nō ſufficimus deū pſallendo lauda9Placat deū.re: qꝛ incōprehenſibilis nobis eſt:Impetrat veniā.Poſſumꝰ tn̄ vnū aliqd̓ de noībusHilarat animā.eius ꝑ qd̓ nobis eius oꝑa intimāſIlluminat ꝯſcientiā. vtcūqꝫ ſuſtentare: Verbi gr̄a: ꝙieſus ſaluator eſt/ ꝙ pius/ ꝙ iuſtus ꝙ ꝓtector ⁊cͣ. ipſa em̄ nomina laudes eiꝰ ſūt. Poſtea on̄dit ad qͥd laudādus eſt deꝰ .ſ.
Zvt ad talē ſtatū veniat laudās: vt ęqͣlit̓ laudet ⁊ in ꝓſꝑis ⁊ inaduerſis: Un̄ dic̄: f ¶ Ad annūciādū. q. d. bonū eſt ꝯfiteri: ⁊ hͦ vſqꝫ ad annūciādū .i. vſqꝫ dū ad hͦ veniat vt annūciet/ g ¶Manę .i. ī ꝓſꝑitate: h. Miſcd̓iā tuā .i. iuſticiā: k ¶ Per noctē .i. ī tꝑe aduerſitatꝭ. Tūc aūt ē hō inbono ſtatu: qn̄ ęqͣliterlaudat ī ꝓſꝑitate et inaduerſitate. Vel ſic:f Ad annūciādū.q. d. Bonū eſt pſallere ⁊ ꝯfiteri/ nō ꝓpt̓ vanā gl̓iaꝫ: ſꝫ ad tuā verāgl̓iaꝫ anūciandū: q̨̄ apud nos duobꝰ ſignis cogͦſcit̉ .ſ. miſcd̓ia⁊ ꝟitate .i. bn̄ficijs ⁊ vindictꝭ. Bn̄ aūt dicit/ Mane: qꝛ qͥdā an̄ veſperā nolūt ānūciare: neqꝫ ꝯfiteri dei laudes aut ſuapctā. Ueſꝑa eſt ętas vltima vl̓ finis vitę: Mane ꝟo eſt pueritia/ vl̓ initiū ꝯuerſiōis. Bubo ⁊ noctua cantāt ī ſero: ſꝫ indelectabiliter: hęc eſt lętitia dęmonū. Item veritas .i. iuſticia dei annūciat̉ etiā ī nocte inferni: Un̄ de iohāne baptiſtacātat̉ iſte pſalmꝰ: ẜm Gregꝭ. qͥ q̨̄ſiuit/ Matth̓. xj. a. Tu es qͥvēturꝰ es: an aliū expectamꝰ? Ioh̓es mane .i. ī vtero mat̓noānūciauit chriſtū: ⁊ ꝑ noctē īferni etiā mortuꝰ euāgelicauit.j. Pet̓. iij. d.a ¶ Bonū eſt ⁊cͣ. Pōt ⁊ alit̓ exponi moraliter de ꝯfeſſione Epctōꝝ ſic: Bonū eſt ꝯfiteri dn̄o pctā: quę tūc ꝯfitet̉ hō dedeo/ qn̄ ꝯfitet̉ ſacerdoti: qͥ vicariꝰ dei eſt. Et hͦ bonū eſt mul petis de cauſis. Prima ē: qꝛ ī foro pęnitētiali ꝯfeſſus habet̉ ꝓCōabſoluto: qd̓ bn̄ ſignificatū eſt ⁊ exp̄ſſū. ij. Regꝭ. xij. d. Peccaui/ dicit dauid. Et ſtatim ꝓph̓a rn̄dit: Dn̄s trāſtulit pctm̄tuū. Et. j. Ioh̓. j. d. Si ꝯfiteamur pctā nr̄a: fidelis ⁊ iuſtꝰ eſtdeꝰ/ vt remittat nob̓ pctā nr̄a. Ecōtrario aūt eſt ī foro ſęcl̓ari. Un̄: Nō eſt ꝯfeſſi/ cā tuēda rei. Scd̓a cā eſt: qꝛ detegēdoſacerdoti pctā: tegimꝰ chirographū diaboli/ vt nihil poſſit īeo legere: Qd̓ petebat dauid dicēs: Scd̓m ml̓titudinē miſerationū tuaꝝ dele iniqͥtatē meā. Psͣ. Btī qͦꝝ remiſſę ſūt iniquitates: ⁊ qͦꝝ tecta ſūt pctā. Tertia cā eſt: qꝛ ſi nō reuelent̉hic pctā ī ꝯfeſſiōe: oībꝰ patebūt ī iudicio. ij. Regꝭ. xij. c. Tufeciſti hęc abſcōdite: ego ꝟo palā faciā verbū iſtud ī ꝯſpectuoīs iſrl̓: ⁊ ī ꝯſpectu ſolis huiꝰ. Naū. vltꝭ. b. Reuelabo pudēda tua ī facie tua: ⁊ oſtendā gentibꝰ nuditatē tuā. Quarta cāeſt: qꝛ ſacerdos tāqͣꝫ medicꝰ vulnera ſanat: q̨̄ ſanari nō pn̄t niſi on̄dant̉. Eccͣj. xxxviij. b. Qui delinqͥt ī ꝯſpectu eiꝰ qͥ fecitillū: īcidet ī manꝰ medici. Gregꝰ. Sctī qꝛ mentꝭ ſuę vulnꝰ ſine putredine nō ꝯſiderāt: libent̓ ſe ſb̓ manu medici ad ſectionē parāt: vt aꝑta cute virus exeat: qd̓ clauſū miſerabilit̓ latebat. Quinta cā eſt: qꝛ aīa ꝑ ꝯfeſſionē viuit: ⁊ reuiuiſcūt oꝑamortua ꝑ pctm̄. Prouer. x. b. Vena vitę os iuſti: os aūt impioꝝ oꝑit iniqͥtatē. Iohel̓. ij. f. Reddā vob̓ annos qͦs comedit locuſta/ bruchꝰ rubigo/ ⁊ herucha. Sꝫ qꝛ ꝯfeſſio nō ſufficit/ ſi ſatiſfactio negligatur: addit: c ¶ Et ꝑſallere .ſ. bonaoꝑa ſatiſfactoria. Hęc duo ꝯiūxit dn̄s Matth̓. viij. a. qn̄ leproſo qͥ volebat mūdari a lepra: ꝑ quē pęnitēs ītelligit̉/ dixit:Uade on̄de te ſacerdoti .ſ. ꝑ ꝯfeſſionē: ⁊ offer munꝰ qd̓ p̨̄cępit moyſes ī teſtimoniū illis .ſ. ꝑ oꝑa ſatiſfactiōis. Sꝫ qꝛ hęcoꝑa nō debet hō facere ꝓ fauore hoīm/ ſꝫ tm̄ ꝓ ſalute ſua ethonore dei: bn̄ addit: d ¶ Noī tuo altiſſime. Nomē iſtd̓eſt ieſus qd̓ īterp̄tat̉ ſaluator. Nec ī illis oꝑbꝰ debet ꝯfidere nec ſibi arrogant̉ aſcribere ꝙ ad pęnitētiā eſt ꝯuerſus: ſꝫ totū dei miſcd̓ię debet attribuere: Un̄ ſequit̉: f ¶ Ad anūciandū mane ꝯuerſiōis nouę: h ¶ Miſcd̓iaꝫ tuā: qꝛ inillo mane nihil eſt meriti ex ꝑte hoīs: ſed pura dei miſcd̓ia.Thren̄. iij. c. Miſcd̓ię dn̄i eſt qꝛ nō ſumꝰ ꝯſūpti. Psͣ. Mane aſtabo tibi. i ¶ Et veritatē tuā per noctē. Per noctē ītelligi pōt mors: in qͣ debet hō annūciare ꝟitatē: qꝛ tuncdebet merita ſua ⁊ dei ꝓmiſſa ꝯferre. Audi paulū vtrūqꝫ facientē. j. Corꝭ. xv. b. Nō ſū dignꝰ vocari apl̓us: qm̄ ꝑſecutꝰſū eccl̓iaꝫ dei: gr̄a aūt dei ſū id qd̓ ſū. Ecce mane annūciabatmiſcd̓iaꝫ dei. Sꝫ per noctē .i. ī fine ſuo veritatē ꝯferebatꝭdicēs. ij. Timoth̓. iiij. b. Ego em̄ iā delibor: ⁊ tp̄s reſolutiōiſmeę inſtat/ Ecce nox. Bonū certamē certaui: curſū cōſumaui: fidē ſeruaui: in reliquo repoſita eſt mihi corona iuſticię:X quā reddet
Partitiopſalmi
Allegorice ac
Iacob̓. 2. d.
Psͣ. 74.
Alit̓ ẜm Glo.
Psͣ. .134.
Psͣ .148.Psͣ .146.Eſt bonū.
Psͣ. 50.Ps. 31.
Oā .66.
Psͣ. .106.
Debēt ꝯfiteri
Psͣ. 90.Psͣ. 76.
Psͣ .j.
Psͣ. .146.
Quia pſalmꝰ
X quā re