Pſalmus
ērab īcurſu ⁊ dęmonio meridiano. Cadēt a latere tuo mil-
lra qͦ timuit petrꝰ ⁊ negauit: hoc em̄ fuit de nocte. Ieſus ꝟo nōtimens/ ſic̄ Ioh̓. xviij. a. dicit̉: venientibꝰ miniſtris cū laternis ⁊ armis: ſciēs oīa q̨̄ ventura erant ſuꝑ eū/ ꝓceſſit ⁊ dixiteis: Quē quęritꝭ? Et cū rn̄diſſent/ ieſū nazarenū/ dixit: Egoſum. Nec timebis/ a ¶ A ſagitta volāte in die. Sagitta a longe ꝑcutit: in qͣintelligit̉ excogitatioigittā volāterī die/ a ne⁊ malitia iudęoꝝ: qui pͦꝑambulātebriſ:remotas cauſas exqͥrebāt/ vt eum ſagittarēt. Psͣ. Subito ſagittabūt eū: ⁊ nō timebūt. Un̄? Quia firmauer̄t ſibi ſermonē nequā. Et hęc ſagitta dicit̉ volās in die ad lr̄aꝫ: ẜm qd̓ d̓rMatth̓ .xxvij. a. Mane facto ꝯſiliū inierunt om̄es pͥncipesſacerdotū ⁊ ſeniores ppl̓i aduerſus ieſum: vt eū morti traderēt. Nec etiā timebis b ¶ A negocio perambulantein tenebris. Hoc negociū duplex poſſumus aſſignare .ſ.quo ꝯduxerūt falſos teſtes ꝯtra eū. Matth̓. xxvj ſ. Principes ſacerdotū ⁊ om̄e ꝯciliū quęrebāt falſū teſtimoniū cōtraieſū Ecce negociatio: ſic̄ mercatores q̨̄rūt merces qͣs emerevolūt: Et nō īuenerūt: cū ml̓ti falſi teſtes acceſſiſſēt. Et hocnegociū perambulabat in tenebris malitię excęcantꝭ cordaipſoꝝ. Itē negociū iſtud poſſumus appellare factū illud quoempta fuit amicitia inter pilatū ⁊ herodē: ẜm qd̓ dicit̉ Luc̄.xxiij. a. Qd̓ vt cognouit pilatꝰ ꝙ de herodis poteſtate eſſet:remiſit eū ad herodē: Ille ꝟo illuſū ieſū remiſit ad pilatū: ⁊facti ſūt amici herodes ⁊ pilatꝰ in ipſa die: nā antea inimicifuer̄tt adinuicē. Et iſtd̓ negociū ꝑambulabat ita d̓ pilato adherodē/ ⁊ de herode iteꝝ ad ꝑilatū: ⁊ hͦ ī tenebris ignorātię.Nec iterū timebis c ¶ Ab incurſu et dęmonio meridiano. Incurſus iſte fuit occurſus iudęorū: qͥ male a dęmonio vexati clamabāt furioſe: Crucifige eum. Et dicit̉ dęmoniū meridianū: qꝛ dicebāt ſe facere hoc ex feruore ⁊ c̨elolegis diuinę.X cturno: A ſagitta volāte ī die: a negocio perambulāte ī tenebris: ab īcurſu ⁊ dęmonio meridiāno. Hic ponūt̉ qͣttuor genera tēptationū: q̨̄ ſūt ẜm Glo.Occl̓ta: q̨̄ notat̉ cū dic̄. A timore nocturno.Leuis Manifeſta: q̨̄ notat̉ cū dic̄. A ſagitta volāOcculta cū dic̄: A negocio per/ (te ī die.¶Grauis ¶ Manifeſta cū di (ambulāte ī tenebris.cit: Ab īcurſu ⁊ dęmonio meridiano.Btūs Bern̄. ſic exponit. Sūt qͣttuor genera tēptatiōis/ qͥbus vndiqꝫ circūdati: neceſſe habemꝰ ſcuto dn̄i circūdari:An̄ ⁊ retro: a dextris ⁊ a ſiniſtrꝭ. Credo aūt ꝙ eo ordine qͦ h̓numerant̉/ īſurgūt ꝯtra eos qͥ ꝯuertunt̉: ⁊ velut pͥncipes ſūtomniū tēptationū. A timore nocturno: Per noctē aduerſitas. Primū certamē eſt de moleſtijs corꝑis: Caro em̄hactenꝰ indomita/ memor recēter ꝑditę libertatis: concupiſcit aduerſus ſpm̄: Gal̓. v. c. Et ita dicit idē Bern̄. Nō dicita nocte: ſed/ a timore nocturno: qꝛ nō ip̄a afflictio tēptatio eſt: ſed timor afflictionis nocturnꝰ/ ⁊ plane ⁊ tenebroſus:qꝛ abſcōdit ab oculis: ꝙ nō ſūt ꝯdignę paſſiōes huius tꝑisad futurā gl̓iaꝫ q̨̄ reuelabit̉ in nobis. Sed facile hūc radiusveritatꝭ exufflat ꝑ quattuor: Ingerit em̄ oculis cordis nūcpctā q̨̄ fecimus: nūc ęterna ſupplicia: nūc cęleſtia p̨̄mia: nūcea q̨̄ ꝓ nobis ꝑtulit chriſtꝰ. Ergo ad lucē tā multiplicꝭ veritatis/ nox receſſit. Sed time ſagittā q̨̄ in die leuiter volat: ſednō leue vulnꝰ infligit: a ¶ A ſagitta volāte ī die. Bern̄.Hęc ſagitta/ vana eſt gl̓ia: quā oportet cauere feruentiores:nec deſerāt ſcutū veritatꝭ: Quid em̄ tā ꝯtrariū vanitati? Etpoſt dicit: Primū a ſiniſtris pulſat diabolꝰ puſillanimitate:deinde a dextrꝭ humanis laudibꝰ. Si firmā īuenit vtrimqꝫturrim: viribus/ inquit/ deijcere nequeo: ſꝫ forte deciꝑe poſſum alicuiꝰ ꝓditorꝭ ingenio. b ¶ A negocio perambulāte ī tenebris. Hoc eſt ambitio/ ſubtile malū/ ſecretū virus/ peſtis occulta/ doli artifex/ mater hypocriſis liuorꝭ parēs/ vitioꝝ origo criminū fomēs/ virtutū herugo/ tinea ſanctitatꝭ cicatrix cordiū/ ex remedijs morbos creās/ generansex medicina languorē. Cōtēpſit ait vanā gl̓iaꝫ/ qm̄ vana eſt:
Sͣforte ſolidius aliqͥd affectaret: forte honores/ forte diuitias.Quid hūc vermē fouet aliud qͣꝫ mentis alienatio/ ⁊ obliuioveritatꝭ? Aut qͥd ſi veritas ꝓdēdū hūc inueſtigat ꝓditorē/ ⁊negociū arguit tenebraꝝ: non reſtat callido inimico ꝯtra eosqͦs videt omimodis diligere iuſticiā ⁊ odiſſe iniqͥtatē: niſi vtiniqͥtatē palliet virtutū imagine: qͦs em̄ ꝑfectoſ boni nouerit amatores malum eis ſubſpecie boni nō mediocris ſed perfecti/ ſuadere conat̉: vt facile qui currit incurrat: Hoc ergo eſt demoniū nō diurnū ſed meridianū. At vere in re manifeſta noſtronō arbitror opus eſſe eloquio: ꝙ .ſ. ſola ſit veritas q̨̄ palliatādetegit falſitatē: Quattuor has tēptatiōes in generali ſtatueccl̓ię haud difficile diligēs ꝯſiderator inueniet. Nōne em̄ timor nocturnꝰ nouellā adhuc exercebat eccleſiā: qn̄ oīs qͥ occideret ſeruos dei: arbitraret̉ obſequiū ſe p̨̄ſtare deo: Ioh̓.xvj. a. Deinde ꝑſecutiōe ceſſante/ ⁊ die reddita/ turbauit eāgrauiꝰ ⁊ afflixit ſagitta volās: qm̄ exierūt aliqͥ de eccl̓ia inflati ſpū carnis ſuę/ inanis ⁊ volatilis gl̓ię cupidi: ⁊ volentesſibi facere nomē/ linguas ſuas magnificando/ diuerſa ⁊ ꝑuerſa dogmata p̨̄dicauerūt? At nūc qͥdē pax a paganis/ pax abhęreticꝭ: ſed nō eſt pax a filijs falſis: Om̄es chriſtiani/ ⁊ oēsfere q̨̄ ſua ſūt quęrūt: nō q̨̄ ieſu chriſti. Ipſa qͦꝫ eccleſiaſticędignitatꝭ officia: ī turpē quęſtū ⁊ tenebraꝝ negocia trāſiere:nec in his animaꝝ ſalus: ſed luxus quęrit̉ diuitiaꝝ. Suꝑeſtvt iā reuelet̉ hō peccati/ filiꝰ ꝑditiōis/ antichriſtus: dęmoniūnō modo diurnū ſed ⁊ meridianū: qd̓ nō ſolū tranſfigurat ſein angelū lucꝭ: ſed extollit̉ ſuꝑ omne qd̓ dicit̉ deꝰ: aut qd̓ colit̉. Nimirū inſidiat̉ acriꝰ calcaneo matris eccleſię/ a qͣ caputſuū dolet eſſe ꝯtritū. Sed ab hoc qͦꝫ incurſu eccl̓iaꝫ electorūveritas liberabit: ꝓpter eos breuiās dies/ ⁊ dęmoniū meridianū deſtruens/ illuſtratione aduentus ſui.d ¶ Cadēt a latere tuo mille. Secūda pars: in qͣ p̨̄miſſocaſu de ſe p̨̄ſumentiū: dicit caput chriſtū in cęlo leuatū a nullo poſſe ꝯtingi: ⁊ pedes ſuos ī terra ab angelis cuſtodiri. Etpoſſumꝰ ſic ꝯtinuare ad p̨̄miſſa ẜm allegoriā p̨̄dictā: qꝛ p̨̄miſſa expoſita ſūt de ꝑſecutiōe īfideliū iudeoꝝ: Sꝫ ne etiā chriſtiani nō ꝑſeq̄ntes de ipſo ſine meritꝭ aliqͥbꝰ p̨̄ſumāt: h̓ on̄ditꝙ etiā de illis qͥ oīa dimiſerūt/ qꝛ nimis p̨̄ſumūt multi peribūt: ⁊ de alijs etiā ml̓to plures. Hoc ē qd̓ dic̄: d ¶ Cadēta latere tuo mille. Latus vocat eos qͥ ad latus eiꝰ ſeſiuriſunt in iudicio: ẜm ꝙ dicit Matth̓. xix. d. Vos qui reliquiſtis om̄ia ⁊ ſecuti eſtis me: ſedebitꝭ ſuꝑ ſedes iudicātes duodecim tribus iſrl̓. Et hi dicunt̉ latus eiꝰ: ſicut cardinales dicunt̉ latus dn̄i papę: Unde dicit ſe mittere aliquē de latereſuo. Duodecim ergo ſedes ī qͥbus ſedebūt: perfectio eſt tribunalis: In qͥbus mille .i. ꝑfecti iudicabūt: qui om̄ia reliquerūt ⁊ ſecuti ſūt chriſtū: qui de deo/ nō de ſe p̨̄ſumētes radicēcharitatꝭ alte fixerūt: ne ſole tribulationis areſcāt. Sūt autēmulti qui cū chriſto ſe iudicaturos ꝓmittūt: eo ꝙ om̄ia relinquūt ⁊ chriſtū ſequunt̉: ſed qꝛ de ſe pręſumūt feruente ꝑſecutionis calore/ tāqͣꝫ dęmonio meridiano: qꝛ nō alte fixerant radicē: areſcunt: ⁊ in tormentis chriſtū negātes/ cadenta latere iudicis .i. nō iudicabūt cū chriſto: qui cum eo putabant ſe iudicaturos. Et hoc eſt: Cadent a latere tuo Uchriſte/ e Mille .i. ml̓ti: qͥ relinquētes oīa/ putabāt ſe tecūiudicaturos. Sꝫ nō iudicabūt: qꝛ de ſe pręſumūt. Similit.cx Et decē miliaMMoralit̓. d ¶ Cadent a latere tuo mille ⁊cͣ. Perlatus ſiniſtrū ſignificat̉ aduerſitas: per dextrū/ ꝓſperitas.Et licet mille .i. multi/ cadant et frangantur aduerſitate:X Et tn̄ decemd ¶ Cadēt a latere ⁊cͣ. Poſſumus aūt exponere de p̄lato īmalo ⁊ ꝯſiliarijs eiꝰ: qui ſūt eiꝰ latera: Sꝫ ſūt dextrū latꝰ: qͥᶠtractant conſilia de ſpiritualibꝰ: Siniſtrū ꝟo: qui tractāt detemporalibus. Dicit ergo ſpirituſſanctus ad pręlatū: Cadent a latere tuo mille .i. multi eorum qui tibi dant conſilia circa temporalia/ damnabuntur et corruent in infernū.¶k Et decē milia
Allegorice. v
Al̓. Pper diē
Al̓. ra ruina
Psͣ. 63.
Phll̓. 2.c.
Mar. 15. b.
Mozxaliter
Allegorice
Temptatio
Quattuor genera tēptationū
Ro. 8. d.
Moraliter
De p̄latis ⁊ crū conſiliarijt
Mala ābitiōis