XC
ſꝫ venantium: ⁊ a̓ verbo aſpero. Scapulis ſuis obu̓mebrabit tibi: ⁊ ſubipennis eiꝰ
ſperabis. Scuto circūdahbit te veritas eius: non timebis a timore nocturno.
Et ipſi obſeruabāt eū. Vnde vbi nos habemus ꝯſequēterh¶ Et a verbo aſpęro: habet lr̄a Hieronymi: De mōteiſidiaꝝ. Vel A v̓bo aſꝑo .i. a ꝯuitijs iudęoꝝ. c ¶ Scapulis ſuis ⁊cͣ. Hic ꝯuertit ꝓph̓a ſermonē ad chriſtum: loquēs ei de ꝓtectione pr̄is ẜm morē hoīm: qͥ filios ſuos paruulos ſub ſcapulis.i. ſub aſcellis accipiunt / qn̄ aliqͥd timēt pueri. Dicit ergo: Scapulis ſuis .i. ꝓtectione ſua/ d Obumbrabit tibi: ꝯͣ ęſtū ꝑſecutiōis iudęoꝝ. e ¶ Et ſub pēnis eiꝰ .i. ſub hac obumbratiōe: f¶ Sperabis .i. fiducialit̓ ages. Psͣ. Sb̓ vmbraalaꝝ tuaꝝ ꝓtege me: a facie īpioꝝ qͥ me afflixer̄t. g ¶ Scuto patientię h¶ Circūdabit te veritas eiꝰ: qͥ ꝓmiſit/⁊ mētiri nō pōt. i¶ Nō timebis a timore nocturno:a quo timuitX Uos ergo qͥ reliquiſtꝭ oīa/ gr̄as agite/ dicēteſ: Qm̄ ip̄eliberauit me d̓ laq̄o venātiū. Et pꝰ dic̄ etiā Bern̄. Corpus laq̄us eſt/ vn̄ etiā oculꝰ legit̉ aīaꝫ dep̨̄dari: Thren̄. iij. f.Minīe gͦ decet hoīeꝫ eſſe ſecurū/ qͥ portat laqueū ſuū ſecū.Ita exponit btūs Bern̄. Nos aūt poſſumꝰ dicere/ ꝙ laqueꝰeſt ſubtil̓ tēptatio: qͦ capiūt̉ aues .i. ſpūales hoīeſ. Amos. iij.b. Nūqͥd cadet auis in laqueū t̓rę abſqꝫ aucupe? Eſa. xxiiij.c. Qui ſe explicuerit de fouea: tenebit̉ laq̄o .i. qͥ euaſerit luxuriā nō ꝓpt̓ hoc euadet ſuꝑbiā. Notandū aūt ꝙ venator iſte.ſ. diabolꝰ nō tm̄ laq̄o vtit̉ ī venādo: ſꝫ ⁊ multꝭ alijs q̨̄ ſolenthabere venatores: q̨̄ notant̉ his ꝟſibus: Ars/ cornu/ virus/equꝰ/ arcꝰ/ pallida veſtis: Decipulę/ laqueꝰ/ rętia/ tela/ caneſ.Ars: qꝛ ingenioſus ⁊ doloſus eſt. Dan̄. viij. g. Diriget̉ dolus in manu eiꝰ. Et. ij. Corꝭ. ij. c. Nō ignoramꝰ aſtutias eiꝰ.Cornu/ qͦ vocat ſocios ad p̨̄dā: Et tales/ ſūt ſuſurrones ⁊ lenones ⁊ ꝯſiliatrices ſtupri: q̨̄ corniculāt ī auribꝰ hoīm ⁊ fęminaꝝ: Tales pēdēt circa collū diaboli: ꝑ qd̓ exit vox. Oſeev. c. Clangite buccina in gabaa tuba ī rama: vlulate ī bethauen. Amos. iij. b. Si clāget tuba in ciuitate/ ⁊ ppl̓s nō expaueſcet? Uirus qͦ ſagittas ītoxicat/ eſt ſuggeſtio. Deut̓. xxxij.e. Uenenū aſpidū īſanabile. Psͣ. Venenū aſpidū ſb̓ labijseoꝝ. Equus ſuꝑ quē inſidet/ ſūt carnales hoīeſ. Eſa. xxxj. b.Equi eoꝝ caro .i. carnales. Et loquit̉ ibi de ęgyptijs: per qͦsdęmones ītelligunt̉. Exo. xv. a. Equū ⁊ aſcēſorē ꝓiecit ī mare .i. in amaritudinē inferni. Apocꝭ. vj. b. Ecce equꝰ pallidꝰ:⁊ qͥ ſedebat ſuꝑ eū/ nomē illi mors eſt ⁊cͣ. Arcus eiꝰ/ ſūt legiſtę ⁊ aduocati. Oſee. vij. d. Reuerſi ſūt vt eſſent abſqꝫ iugo:facti ſūt qͣſi arcꝰ doloſus. Psͣ. Arcus eoꝝ ꝯfringat̉. Pallidaveſtꝭ. Venatores habēt in hyeme veſtē pallidā: in ęſtate viridē: vt .ſ. ſꝑ ſit ſil̓is arboribꝰ nemorū: ⁊ nō poſſit cognoſci abeſtijs: Sic diabolꝰ ẜm ſtatꝰ hoīm diuerſos trāſfigurat ſe ⁊diuerſa fuggerit. In hyeme aduerſitatꝭ habet pallidā veſtē:qꝛ ſuggerit iniqͥtatē ⁊ inuidiā. Ꝙ veſtꝭ dicat̉ iniqͥtas habet̉Zach̓. iij. b. Auferte veſtimenta ſordida ab eo. Et dixit adcū: Ecce abſtuli a te iniqͥtates tuas. Hęc etiā eſt pallens vl̓liuens/ ꝑ inuidiā: q̨̄ facit pallere. Apocꝭ. vj. b. Ecce equꝰ pallidus: ⁊ qͥ ſedebat ſuꝑ eū nomē illi mors. In ęſtate aūt ꝓſperitatꝭ/ induit ſe veſte viridi: qꝛ arridet ꝓſꝑitati/ ⁊ ſuggerit eāeſſe amplectendā: q̨̄ viret mō vt herba. Sed ſicut herba citotrāſiet: vt in p̨̄cedēti pſalmo dictū eſt: Mane ſic̄ herba trāſeat. Decipula eius/ ſūt ſophiſmata mercatoꝝ. Iob. xviij. b.Decipulę eiꝰ ſuꝑ ſemitā. Quia etiā in ſemita religionis poſuit dolū mercatiōiſ. Hiere. v. g. Sic̄ decipula plena auibꝰ:ſic domꝰ eoꝝ plenę dolo. Laquei ſuꝑbię: vt p̨̄dictū eſt: Laqueū parauerunt pedibꝰ meis .i. oꝑbꝰ meis. Rętia eius/ ſūtfatuę mulieres ⁊ diuitię. Abacuk. j. d. Immolabit ſagenęſuę: ⁊ ſacrificabit ręti ſuo: qꝛ in ipſis incraſſata eſt pars eiꝰ.Eccs. vij. d. Inueni amariorē morte mulierē: q̨̄ laqueꝰ venatoꝝ eſt/ ⁊ ſagena cor eiꝰ: vincula ſūt manus eiꝰ. Tela eiusſūt diuerſa .ſ. iacula / ſagittę ⁊ venabula. Iacula ſiue ſpiculaſūt ad bubalos ⁊ ceruos ⁊ tigres ⁊ leones: Sagittę/ ad daiuulas ⁊ aues: Uenabula ad porcoſ. Per hāc diuerſitatē te-
lorū/ ſignificat̉ diuerſitas temptationū/ ẜm diuerſos moreshoīm. Eph̓. vj. c. In om̄ibꝰ ſumētes ſcutū fidei: in qͦ poſſitꝭoīa tela neqͥſſimi ignea extinguere. Canes eiꝰ/ ſunt detractores. iij. Regꝭ. xxj. f. Si mortuꝰ fuit achab in ciuitate/ comedēt eū canes .i. ſi p̨̄latus peccat in publico: rodit̉ a detractoribꝰ. Dic̄ gͦ: a Qm̄ipſe liberauit mede laq̄o venātiū:in pręſenti: b ¶ Et averbo aſꝑo: in futuro. Qui em̄ hic īcidit⁊ morit̉ in laqueis venantiū: ī futuro audiet verbū aſperū ml̓tiplex. Bern̄. O hōo beſtia/ laqueū nō timebas: time nūc malleū. Qd̓ ē ꝟbū hͦ?Illd̓ gehēnę: Affer affer/ ꝑcute/ dilacera cito/ ſpolia detrahe: Sic dicūt venatores .ſ. dęmones: quō exultat venatorescapta p̨̄da: Infer inquiūt/ pͥmis īpone lebetibus. Itē aſperūerit illud v̓bū: Tollat̉ īpius ne videat gl̓iaꝫ dei: Eſa. xxvj. b.Itē aſperū erit illd̓ dn̄i v̓bū qd̓ angelica tuba ſonabit: Surgite mortui/ venite ad iudiciū. Aſperiꝰ erit illud: Eſuriui ⁊cͣ.Aſperrimū ꝟo illud: Ite maledicti ⁊cͣ. c ¶ Scapulis ſuis obumbrabit tibi. Bern̄. Rn̄det ſpūs .ſ. q. d. nō ſolū q̨̄dixiſti faciet tibi: ſꝫ ⁊ hęc q̨̄ ſequūt̉. Scapulis ſuis ⁊cͣ. Gemina eſt hic ꝓmiſſio .ſ. vitę q̨̄ nūc eſt/ ⁊ futurę: Si em̄ regnūꝓmitteret ⁊ viaticū deeſſet hoīes ꝯq̄rerent̉: nūc aūt cētuplūin hͦ ſęculo: ⁊ poſt hͦ ſęculū vitā ꝓmiſit ęternā. Sub his ſcapulis qͣttuor nobis bn̄ficia ꝯferunt̉. Sb̓ his em̄ abſcōdimur:Sub his ab īcurſu miluoꝝ ⁊ accipitrū ꝓtegimur: qͥ ſūt aereępoteſtates. Sub his vmbraculū ſalubre refrigerat nos/ ⁊ repellit nimiū ſolis feruorem. Sub his qͦꝫ fouemur alimurqꝫ.Neceſſe eſt em̄ abſcōdere īterim ſi qͥd habemꝰ boni: qm̄ theſaurū regni cęloꝝ qͥ īuenit hō abſcōdit: Matth̓. xiij .ſ. Propter qd̓ ī clauſtro ⁊ ſiluis abſcondimur. Nec hͦ infructuoſe:credo em̄ nullū hic eſſe ſi qͣrtā ꝑtē eoꝝ q̨̄ facit ī ſęculo actitaret/ qͥ nō adoraret̉ vt ſctūs: nō reputaret̉ vt angelꝰ: nūc autēqͦtidie tanqͣꝫ negligēs īcrepat̉. Neceſſaria igit̉ ē hęc abſconſio: nō ſolū an̄ oculos alioꝝ: ſꝫ ml̓to magꝭ an̄ teipſū. Sic em̄ait dn̄s: Cū feceritis oīa quę p̨̄cepta ſūt vobis: dicatis/ ſerui inutiles ſumus ⁊cͣ. Lucꝭ. xvij. c. Sic dicebat btūs Bern̄.monachis ſuis. e ¶ Et ſub pēnis eiꝰ ſperabis. Idempoſſumꝰ acciꝑe ꝑ pēnas qd̓ ꝑ ſcapulas. Sub pēnis .i. ſubbrachijs extēſis ī cruce. Malach̓. vltꝭ. a. Sanitas ī pēniseiꝰ. Sic em̄ moriēdo ſanauit nos a pctō ⁊ a morte redemitęterna. Un̄ ſub his pennis ſperare debemꝰ: ẜm ꝙ dicit apl̓sRo. viij .f. Qui etiā ꝓprio filio ſuo nō peꝑcit: ſꝫ ꝓ nobis oībꝰtradidit illū: quō non etiā cū illo om̄ia nobis donauit? Subhis pennis ſecurꝰ ſperabis: vt de ꝑcęptiōe p̨̄ſentiū munerū/firma ſit expectatio futurorū. g ¶ Scuto circūdabit teveritas eiꝰ. Bern̄. Quia circūdati ſumꝰ vndiqꝫ tēptationibꝰ/ ſcuto circūdet nos veritas eiꝰ: vt quēadmodū vndiqꝫbella/ vndiqꝫ ⁊ p̨̄ſidia: Veritas em̄ circūdat: qꝛ verax qͥ ꝓmittit: ⁊ ſic exhibet vt ꝓmittit: Nō īcongrue ſcuto cōparat̉ gr̄adiuinę ꝓtectiōis: qd̓ in ſuꝑiori parte amplū ⁊ latū eſt/ vt caput humeroſqꝫ cuſtodiat: in inferiori ꝟo ſtrictius/ vt minusoneret/ maxime cū graciliores ſint tibię: vt n̄ tā facile vulnerent̉: ſed nec adeo periculoſū ſit illis in partibus vulnerari:Sic omnino militibus ſuis chrſtus ad inferiora tuēda .i. carnē magnā / vt ita dixerim/ ſtrictitatē atqꝫ penuriā rerū temporaliū donat: Nec vult eos illaꝝ multitudine pręgrauari:ſed vt victū ⁊ veſtitū habentes his ꝯtenti ſimus: in ſuperioribus ꝟo ampliorē latitudinē ⁊ abundantiā gr̄ę ſpiritualis:Sic em̄ habes Matth̓. vj. d. Primū quęrite regnū dei ⁊cͣ.Itē dicit idē Bern̄. Scuto ⁊cͣ. Neceſſaria ſane eſt īſuꝑarabilis ꝓtectio veritatꝭ: nō modo interim in carne degentiſed poſtmodū exeunti: et nūc qͥdē ob periculoſos cōflictus:tūc ꝟo ob monſtruoſos incurſus ſpirituū malignorū. Fęlixquē ſic circūdat clypeꝰ veritatꝭ: vt introitū qͦꝫ eiꝰ ⁊ exitū cuſtodiat. Exitū ab hac vita: introitū ī futurā: qͦ .ſ. nec moliat̉ atergo: nec a facie mali qͥppiā inimicꝰ intētet. Et qꝛ ſic ſcutocircūdabit te v̓itas eius: nō timebis a timore no-
p
ter leaal̓nus1
Ps.16. l
aliter
Matth̓. 23. c.
Plabol̓ꝰ cōꝑat̉xori ꝓpter
Sub ſcapulisdn̄i qͣttuor bn̄ficia ꝯferunt̉
Ps. 13. e
Pd. .36.
Psͣ. 89.
Rr. 56.
1. Thimoth̓.6. b.