XC
hes domine ſpes mea: altiſſimum poſuiſti refugium tuum. Nō raccedet ad te maf lum: et flagellum nō appropinquabit tabernaculo tuo.
a¶ Et decē milia a dextris tuis .i. ml̓to plures: qui etſinō ꝑmittūt ſibi iudicantiū ſedes: tn̄ ꝑ elemoſynas ⁊ alia oꝑalittūt ſe collocandos in dextris/ cadent a dextris tuis.h ¶ Ad te aūt .i. ad caput et corpus/ qd̓ de ſe nō pręſumit:c. Nō appropinqͣbit ruina hęc/ ⁊ dęmoniū meridianū:Nā etſi carni approinquat tormentū: aclocū tn̄ fidei nō attingit/ vt ipſā lędat. Etlicet n̄ appropinquet̉:nō tn̄ erit impune malis ꝙ tuos tribulant.Hoc eſt qd̓ ſequitur:d ¶ Uerū tn̄ oculistuis ꝯſiderabis .i. oculis tuę diſcretiōis diligent̓ videbiſ:non qͥd fecerūt: ſed qͥd intēderūt. e ¶ Et retributionempctōꝝ videbis: vt .ſ. retribuas eis: non bonū qd̓ ꝑ neſcientes agit̉: ſꝫ malū qd̓ facere voluerūt. g ¶Qm̄ ⁊cͣ. Oſtēſo caſu maloꝝ/ on̄dit ꝙ ſecuri erūt boni. Et multas aſſignatcauſas ſecuritatis. Prima eſt ſpes quā ip̄i habēt ī deo: Un̄in ꝑſona membroꝝ dicit ad caput: Qm̄. q. d. ideo nō accedet ad nos: qm̄ tu es dn̄e ſpes mea. Scd̓a cā eſt aſcēſio dn̄i: Un̄ addit: h ¶ Altiſſimū poſuiſti refugiū tuum .i. reſurgendo. Aſcēdendo mihi oſtēdiſti vt ad alta refugiā: Et ex qͦ caput aſcēdit/ ſpē habeā ꝙ membra debeāt aſcēdere. Et qui ſic ſperat/ liberat̉ a temptationibꝰ diaboli: Un̄de membris addit: i ¶ Nō accedet ad te .i. ad corpustuū myſticum: malū culpę. Hoc quantū ad animā: quę ſiimmunis fuerit a culpa: corpus poſtea immune erit a pęna:Un̄ dicit: k ¶ Et flagellū nō appropinqͣbit tabernaculo tuo. Tabernaculū vocat corpꝰ. Vel de capite dicit: Ex qͦ aſcēdiſti: iā/ i ¶ Nō accedet ad te malū/ penę:k Et flagellū qͦ ſoles ī terra flagellari: l ¶ Nō approꝑinquabit tabernaculo tuo .i. carni tuę: in qua verbūhabitās militauit. Hoc eſt qd̓ dicit̉ Ro. vj. b. Chriſtus reſurgens ex mortuis: iā nō morit̉: mors illi vltra nō dominabit̉ ⁊cͣ. Tertia cauſa ſecuritatꝭ/ ē cuſtodia angeloꝝ: Un̄ dic̄:Qm̄ angelis ſuisX a ¶ Et tn̄ decē milia .i. multo plures cadūt ⁊ ſeducūtur ꝓſperitate. Un̄. ij. Regꝭ. xj. a. Dauid qͥ ī domo ſua dormiuit in meridie ſurgēs de ſtratu ſuo vidit mulierē ⁊ ceciditī adulteriū ⁊ ī homicidiū. Qui aūt ī aduerſitate ſua talia nōfecerat: nec tūc feciſſet ſi cū exercitu in bellū iuiſſet. Prouer.j. d. Proſperitas ſtultoꝝ ꝑdet eos. b¶ Ad te aūt/ chriſte/nō appropinqͣbit/ ipſe caſus: qꝛ nec in ꝓſperis eſt elatꝰ/qn̄ voluerūt eū raꝑe ⁊ facere regē: Ioh̓. vj. b. nec fractus eſtin aduerſitate: hoc planū eſt. Itē ꝑ latus ſiniſtrū/ carnales ⁊imbecilles ītelligi pn̄t: qͥ tn̄ deo adhęrēt. Per dextrū/ ſpūaales: qͥ fortes ſt̓. Hoc vtrūqꝫ latꝰ īpellūt dęmones. Sꝫ multo plures impellūt dextrū qͣꝫ ſiniſtrū: et impellentiū pluresvincunt̉ ⁊ cadēt a latere dextro qͣꝫ a ſiniſtro: Spirituales em̄hoīes plus ꝑmittit dn̄s tēptari qͣꝫ imbecilleſ: ⁊ ipſi fortioresſūt/ ⁊ fortiꝰ reſiſtūt. Et hoc mō exponit Bern̄/ dicens: Perdextrū/ ſpūaleſ: ꝑ ſiniſtrū latꝰ/ carnales ītellige. Dęmones ⁊plures ⁊ inſtantiꝰ īpetūt latꝰ dextrū: qꝛ Abacuk .j. d. Eſcaeiꝰ electa. Et Iob. xl. c. Abſorbebit fluuiū ⁊ non mirabit̉: ethabet fiduciā ꝙ influat iordanis ī os eiꝰ. Et dn̄s qͥ nō ꝑmittit tēptari ſupra id qd̓ poteſtis j. Corꝭ. x. c. ſpūalibus virisparat numeroſiores de hoſte triūphos. Itē alia latera aſſignat idē Bern̄. dicēs. Per mille intelligunt̉ hoīes: qͥ inuidēt nobis tꝑalia qͣſi ſiniſtra. Per decē milia/ diaboli: qͥ inuidet nobis ęterna qͣſi dextra. Quidā tāto ſtudio ſiniſtrū latꝰdefendūt/ ꝙ ſterquilinio ſuo ⁊ paleis incūbunt: theſaurū ſuum nagligūt. Chriſtꝰ dextrū latꝰ ſibi fodi voluit: vt in dextera tibi pararet locū refugij. In ſiniſtro latere poſitū eſt corhoīs: qꝛ eius affectꝰ ī terrā ꝓcliuis eſt. Qd̓ plangit Psͣ. dicens: Adhęſit pauimento aīa mea. Et poſt dic̄ btūs Bern̄.Terreni milites ſcutū portāt a lęua: qꝛ ſęculo militāt/ ⁊ nonchriſto .i. tꝑalia tuent̉. Exponit etiā Bern̄ hūc ꝟſū de aīabꝰſctīs egrediētibꝰ: qͥbꝰ a dextris ⁊ a ſiniſtris inſidiant̉ malig-
ni ſpūs. Un̄ dic̄. Sctīs exeūtibꝰ/ diabolꝰ nō audet a facie occurrere vt vim faciat: nec a tergo inſiſtere vt decipiat: nō attingit vt feriat/ et ſi accedat vt feriat.k a ¶ Et decē milia a dextris tuis .i. valde plures dānabunt̉ eoꝝ qui de ſpiritualibus tractāt: Hoc em̄ magis arduū ē: ⁊ ibi periculo/ſior ē error. Eſa. xix.b. Sapiētes ꝯſiliarijpharaonis/ ꝯſiliū dederūt inſipiēs. Itē aſiniſtris dicunt̉ mille:a dextris decē milia:qꝛ paucos inueniuntqͥbus velint cōmittere temporalia: multis aūt cōmittūt ſpiritualia. Dāt em̄ aliquibꝰ curas mille animarū: qͥbus nō cōmitterent diſpenſationē centū librarū. Et ex quo tam hi ꝓpter temporalia diſpenſata: qͣꝫ illi ꝓpter ſpiritualia male tractata ꝯſilio eorū cadent in mortē ęternā: quō nō magis ipſe p̨̄latus cadet cū illis? Hoc ē qd̓ addit: b ¶ Ad te aūt nō appropinquabit? Et legat̉ interrogatiue: qͣſi/ immo appropinquabit. Un̄addit: d ¶ Uerū tn̄ ocl̓is tuis ꝯſiderabis .ſ. tu experierꝭ. e ¶ Et nō ſolū tuā/ ſꝫ ⁊ alioꝝ: f ¶ Retributionē peccatoꝝ videbis: qm̄ tu migrabis in capite tranſmigratiū:Amos. vj. c. Sap̄. v. a. Vidētes turbabūt̉ timore horribili.¶ Uel ad deū loquit̉ ⁊ dicit: d ¶ Ueruntū oculis tuisꝯſiderabis: qꝛ nihil te latet: Omīa em̄ nuda ſūt ⁊ apertaoculis tuis: Heb̓. iiij. d. Iob. x. c. Ipſe videt hoīs volūtatē. Iob. xiij. d. Ueſtigia pedū meoꝝ cōſideraſti. Prouer.xvj. a. Om̄es vię hoīs patēt oculis eius. e ¶ Et retributionē peccatorū videbis. Psͣ. Cū perierint peccatores videbis. Eſa .xxvij. b. In menſura contra menſurā cumabiecta fuerit iudicabit eā. Eſa. j. f. Heu ego conſolabor ſuper hoſtibus meis: ⁊ vindicabor de inimicis meis. Et ſi inilla retributione malos ita male perdet: multo fortius (cū ꝓnior ſit ad miſerendū qͣꝫ ad vindicandū) bona bonis reddet⁊ ſuperaddet. Un̄ in hoc ſperat iuſtus ⁊ dicit: g ¶ Qm̄ tues dn̄e ſpes mea. Bern̄. Sperent in alijs alij: hic in ſcientia litterarū: hic in nobilitate: hic in dignitate: hic in aſtutia ſęculi: hic in qualibet alia vanitate: mihi autem adhęreredeo bonū eſt: ponere ī dn̄o deo ſpem meā: Si ſęuiat mūdꝰ:ſi fremat malignꝰ: ſi caro ꝯcupiſcit aduerſus ſpiritū: ſi exurgat aduerſū me p̨̄liū: in hoc ego in te ſperabo. Et vere ſperādū: Quia h ¶ Altiſſimū poſuiſti refugiū tuū. Hocẜm ꝙ dicit̉ vulgariter altū exponi poteſt: dicit̉ em̄ feſtū altū .i. magnū: ſic/ altiſſimū .i. maximū eſt refugiū dn̄i: quiaomnes capit qui ad illud refugiunt. Un̄ Bern̄. Ad omnemtribulationē ad omnē neceſſitatem aperta eſt nobis vrbs refugij/ ſinus matris expanſus/ parata foramina petrę viſcera dei noſtri. Vel altiſſimū/ ſicut cōmuniter accipit̉: quiaqui ad illud refugit/ nō poteſt timere dęmones qui inferiusdeiecti ſūt: nec homines malos/ terrę adhęrentes. Vnde dicit Iob. xvij. a. Pone me iuxta te: ⁊ cuiuſuis manus pugnet contra me. q. d. ſi poſueris me in tuo refugio: nullus hoſtis ad me poterit attingere. Vnde de ipſo iob dicit Gregꝰ.In altum mentē fixerat: ⁊ ideo hoſtis ad eum irrūpere nonvalebat. Hoc eſt quod ſequit̉: et loquit̉ ſpirituſſanctus quaſi reſpondens viro iuſto: i ¶ Non accedet ad te malum: eo ꝙ tam altū refugiū elegiſti. Malum .i. peccatū:Quod tūc primo ad hominē accedit: quando homo victusin illud conſentit. k ¶ Et flagellū .i. pęnaº quę ſequiturpeccatū: l ¶ Non appropinquabit tabernaculotuo .i. corpori tuo in quo militas. Iob. v. d. Scies ꝙ pacēhabeat tabernaculū tuū. Sed multi nō habent illud ſicut tabernaculū: quia militare nolunt/ ſed vinci ſe permittūt/ ⁊ peccato conſentiunt: ⁊ corpus faciunt ſtabulū vel aram porcorū. Alia littera habet: Et lepra nō appropinqͣbit tibi.i. ſimonia eccl̓ię: ſicut. iiij. Regꝭ. v. g. dicit̉ de gieci: Lepranaaman adhęrebit tibi. Deut̓. xxiiij. b. Obſerua diligent̓: neīcurras plagā leprę. Et ꝟe nō accedet ad te malū ⁊ flagellū:
lit e
De p̄latis ⁊ eorū conſiliarijs
l. Pena
Al̓. raccedētad te mala
tate1
Moraliter
Psͣ. 36.
Doraliter
Psͣ. 72.Gal̓. 5. c.Psͣ .26.
Bs .118.