Pſalmus
a adiu̓torio altiſſimi: in ꝓtēctione dei cęli cōmorabitur.Dice̓t dn̄o ſuſcęptor meuses tu: ⁊ refugium meū deusſ mēus: ſpērabo ī eum. Qm̄ipſe̓ lib̓abit me de flaqueo
virgine: quę eſt ciuitas et thalamus in qua chriſtus habitauit. Vnde ſupra dictū eſt ei: Glorioſa dicta ſūt de te: ciuitasdei. Et alibi dicit̉ de chriſto: Ipſe tanqͣꝫ ſpōſus procedēs dethalamo ſuo .i. de virginali vtero: vt dic̄ Glo. vbi deus humanę naturę vt ſpōſus ſpōſę copulatꝰ eſt. Hęc eſt adiutorium altiſſimi: qꝛ iuuat eū ad ſaluandū genus humanū. Un̄ deipſa vere dr̄ Gen̄. ij. c.Faciamus ei adiutoriū ſimile ſibi. Chriſtus gͦ qui temporeīcarnatiōis habitatī hͦ adiutorio altiſſimi: nō derelinquet̉a domino: ſed a ¶ Inprotectione dei cęli cōmorabit̉: licet dicturi ſint iudęi: Deus dereliquit eū: perſequimini ⁊ cōprehēdite eū: qꝛnō eſt qui eripiat. Sed Ioh̓. xiiij. b. dicit: Nō credis qꝛ egoin patre ⁊ pater in me eſt? Ergo in ꝓtectione eius cōmorāſ:b ¶ Dicet dn̄o patri: c Suſceptor meꝰ es tu. Hocimpletū eſt: qn̄ clamans voce magna/ dixit: Pater/ in manꝰtuas cōmendo ſpiritū meū: Lucꝭ. xxiij .ſ. d ¶ Et refugium meū deus meus. Ioh̓. xvij. c. Nūc aūt ad te venio.f ¶ Sperabo in eū: ẜm ꝙ homo/ certā habēs fiduciā. Un̄ſupra dixit: In te dn̄e ſperaui: nō ꝯfundar in ęternū. Quidſperabit? g ¶ Qm̄ ipſe liberabit: vel liberauit/ me delaqueo venantium .i. de inſidijs iudęorū. Lucꝭ. xiiij. a.Et ipſi obſeruabātX nō derelinquis pręſumentes de te: ⁊ p̨̄ſumentes de ſe etde ſua virtute gloriātes humilias: Un̄ hic in pͥncipio dicit:a Qui habitat in adiutorio altiſſimi .i. qͥ ꝯtinue totāſpem ponit in eius adiutorio: a ¶ In ꝓtectione dei cęli ꝯmorabit̉ .i. ꝯtinue ꝓteget̉ ab ipſo: vt nec eleuet̉ ꝓſperis: nec deijciat̉ aduerſiſ. Hiere. xvij. b. Bn̄dictꝰ vir qͥ ꝯfiditin dn̄o/ ⁊ erit dn̄s fiducia eius: ⁊ erit qͣſi lignū qd̓ tranſplantat̉ ſuꝑ aquas: qd̓ ad humorē mittit radices ſuas: ⁊ nō timegit cū venerit ęſtus. Iſta duo verba/ habitat/ et/ cōmorabit̉: frequētiā ⁊ morā notant/ ⁊ peregrinationē ⁊ leuē tranſitū excludūt: Qui em̄ ad horā credit vl̓ ſperat/ ⁊ tꝑe temptatiōis recedit: nō habitat in adiutorio altiſſimi/ ſed ꝑegrinat̉:nec in protectione dei cęli cōmorabit̉ ſed tranſit. Quō autēſciet̉ ſi habitat quis in adiutorio altiſſimi: ſubiungit ſignū:b ¶ Dicet dn̄o: nō tā verbo qͣꝫ oꝑis exhibitione: c¶ Suſcęptor meus es tu. q. d. totū ſe ꝓijciat in deū/ qͥ eius cura ſuſcępit. j. Pet̓. v. b. Omnē ſollicitudinē veſtrā ꝓijciētesin eū: qm̄ ip̄i cura eſt de vob̓. d ¶ Et etiā/ dicet/ p̄dicto modo: refugiū meū deus meus .i. om̄e malū fugiet: ⁊ addeū refugiet. Et hoc facere/ ē habitare ⁊ ſperare omnino inadiutorio altiſſimi: Un̄ ⁊ ſubdit: f ¶ Sperabo in eū. Notandū aūt ꝙ in his duobus verſibus ponit quattuor verba:in quibus notant̉ qͣttuor beneficia quę dn̄s facit nobis. Primū eſt adiutoriū: vt inimicos nr̄os impugnare ⁊ expugnare poſſimꝰ: qd̓ notat̉ cū dicit: Qui habitat ī adiutorio.Secūdū eſt ꝓtectio ab hoſtibꝰ/ ſi impugnati repugnare voluerint/ cū dicit: In ꝓtectiōe ⁊cͣ. Tertiū eſt cura ⁊ recreatio: ſi hoſtes repugnātes nos vulnerauerint vel vexauerīt/cū dicit: Suſcęptor meus/ vt medicus. Quartū eſt recęptatio/ ſi ꝯflictū ferre nō valētes fugerimꝰ: ibi: Et refugiū.u Notandū etiā ꝙ multis modis adiuuat dn̄s in bello.Uirtutē hoſtiū minuendo. Iudith. ix. c. Erige brachiūtuū ſicut ab initio: ⁊ allide virtutē eoꝝ ⁊cͣ.Impetū hoſtiū flagellis impediendo. Iudith. ix. b. Tenuit pedes illoꝝ abyſſus: ⁊ aquę operuerūt illos .ſ. īmenſitas tribulationū.Uirtutē ad impugnandū dando. Eſa. xl. g. His qͥ nō ſūtfortitudinē ⁊ robur multiplicat.Audaciā impetendi tribuendo. Iudith. xiij. a. Stetit iudith ante lectū orans cū lachrymis ⁊ labioꝝ motu in ſilētio dicēs: Conforta me deus iſrl̓. Per ꝯtrariū Oſee.
vij. c. Factus eſt ep̄hraim qͣſi colūba ſeducta: nō habēs cor: qꝛ .ſ. nō repugnat ꝯtra tēptationē. Prouer.vj. d. Propter cordis inopiā perdit animā ſuā.Longanimitatē in pugna tribuendo. Psͣ. Poſuiſti vtarcū ęreū brachia mea. Eſa. xl. g. Currēt ⁊ nō laborabūt: ambulabūt ⁊ nō deficiēt.Arma tribuēdo. Eph̓. vltꝭ. c. Accipite armaturā dei .i.exemplū. ij. Machab̓. vltꝭ. c. Accipe gladiū ſanctūmunus a deo: in quo deijcies hoſtes populi mei iſrl̓.Hoc dixit hieremias ad iudā.Coadiutores p̨̄bendo. Psͣ. Immittit angelus dn̄i in ꝙcircūitu timētiū eū ⁊cͣ. Psͣ. Leuaui oculos meos in 4mōtes: vn̄ veniet auxiliū mihi .i. ad angelos ſanctos.Matth̓. iiij. b. Acceſſerūt angeli ⁊ miniſtrabāt ei.Agilitatē dando ⁊ ī altū ponēdo. Psͣ. Qui poſuit pe 4des meos tāqͣꝫ ceruoꝝ: ⁊ ſuꝑ excelſa ſtatuēs me.Itē faciēdo deſpicere mundū ⁊ ſeipſum. .j. Corꝭ. ix. d.Ois qͥ in agone ꝯtendit: ab om̄ibus ſe abſtinet.In latitudine ponendo .ſ. in charitatē. Psͣ. Et eduxit.me in latitudinē: ſaluū me fecit/ qm̄ voluit me. Namqui eſt in lato/ melius poteſt pugnare: qꝛ poteſt declinare dextrorſū/ ſiniſtrorſū ante/ ⁊ retro: Nō ſic qͥ eſtin anguſto. Thren̄. j. a. Om̄es ꝑſecutores eiꝰ apprehenderūt eā inter anguſtias.Item ꝓ eis pugnādo ⁊ in eis. Exo. xiiij. d. Dn̄s pugnabit ꝓ vobis: ⁊ vos tacebitis.Cadētes erigendo. Psͣ. Dn̄s erigit eliſos. Prouerb̓. ꝙgxxiiij. b. Septies ī die cadit iuſtꝰ ⁊ reſurgit. Uulgarit̓d̓r ꝙ nō eſt adeo bonus miles qui nō cadat aliqn̄ inbello. Psͣ. Iuſtus cū ceciderit nō collidet̉: qꝛ domi ꝙnus ſupponit manū ſuam.Itē deducendo in bello. Psͣ. Tenuiſti manū dexterāmeā / ſic̄ ſcutifer tenet habenas dn̄i ſui: ⁊ cū gloria ſuſcępiſtime. In hoc ergo adiutorio debemꝰ habitare ſicut in caſtroforti: et ſic in protectione dei cęli cōmorantes erimus ſecuri. Sed ſicut dicit beatus Bern̄. non habitat in adiutorioaltiſſimi: qͥ nō poſuit deū adiutoriū ſuū: ſed ſperauit in multitudine diuitiaꝝ ſuarū: Hic morat̉ in ꝓtectiōe viliſſimi dei.ſ. māmonę. Eccͣs. vij. b. Sic̄ ꝓtegit ſapiētia: ſic ꝓtegit ⁊ pecunia. Prouerb̓. x. c. Subſtantia diuitis/ vrbs fortitudiniseiꝰ: Nec vult a deo cęli ꝓtegi ꝯtra inimicos .ſ. ꝯtra peccataꝯtra diuitias/ ꝓſperitatē/ ſanitatē: ſed tm̄ ꝯtra amicos .i. paupertatē īfirmitatē/ ⁊ hmōi. Rogāt em̄ dn̄m vt defendat eosab infirmitate/ a pauꝑtate/ ab aduerſitate/ ⁊ hmōi: qͥ ſūt amici hoīs: qꝛ ꝓſunt ei. Un̄ Prouerb̓. j. c. Uſqꝫ qͦ paruuli diligitis infantiā: ⁊ ſtulti ea q̨̄ ſibi ſūt noxia cupiēt: ⁊ imprudentes odibūt ſcientiā. Et qꝛ dn̄s a talibus nō ꝓtegit: nō dicūtdn̄o: c ¶ Suſcęptor meus es tu: qꝛ in cura eius nolūtſe ponere: nec ad eū refugiūt/ ſed qͣꝫtū poſſūt fugiūt: nec ſperāt in eū/ ſed deſperāt de deo. Sꝫ iuſtꝰ volēs recreari a labore/ ⁊ pęnitēs volēs ſanari a dolore/ dicet dn̄o ſuſcęptormeꝰ es tu. Ipſe em̄ dicit Matth̓. xj. d. Venite ad me oēsqui laboratꝭ ⁊ onerati eſtꝭ: ⁊ ego reficiā vos. Eſa. xlij. a. Ecce ſeruus meus/ ſuſcipiā eū: electus meus/ cōplacuit ſibi inillo aīa mea. d ¶ Et refugiū meū/ fugiētes a facie pctī.Eccͣj .xxj. a. Quaſi a facie colubri fuge peccata. e ¶ Deusmeus. Psͣ. Deus noſter refugiū ⁊ virtus. Securū videbat eſſe hoc refugiū qͥ dicebat/ Iob. xvij. a. Pone me iuxtate: ⁊ cuiuſuis manus pugnet cōtra me. e ¶ Meus. Bern̄.Cur nō dicit/ deus noſter: qꝛ in creatione/ in redemptiōe/ cęteriſqꝫ cōmunibus beneficijs eſt deus omniū: ſed in temptationibus habēt eū ſinguli ꝓpriū. f ¶ Sperabo in eum.Bern̄. Nō dicit ſpero. q. d. hoc eſt ꝓpoſitū meū: nō deſperabo/ nō deſiſtā a ſpe: ſed ſperabo: gͦ ¶ Qm̄ ipſe liberabit/ vel iam liberauit/ me: de laqueo venantiū. Bern̄.Ergo ne beſtię ſimꝰ qͥbus venandis laquei p̄parant̉: venatores ſūt dęmones: qͥ cornu nō ſonāt/ ne audiant̉: ſed ſagittant in occultis immaculatum. Et poſt dicit idē Bern̄. Laquei diaboli/ diuitię ſunt ſęculi. j. Timoth̓. vj. b. Qui volunt diuites fieri: incidūt in tēptationē ⁊ in laqueū diaboli.k Uos ergo qui
Allegorice xMē 86.
ꝗllegorice .4.Psͣ.86.Psͣ .18.
Psͣ .17.
Al̓. reruetAl̓. rmuſcipula
Psͣ .70.
Hgͣ. 17.
Psͣ. 30.
Moraliter
Ngͣ. 36.
Ps. 36.Psͣ .j2.
Psͣ. .j2.
Psͣ. 515.
Psͣ .45.
Quō dn̄s adiuuat in bell̓o
Uidelicet.
Ps. .63.