Druckschrift 
2 (1499)
Einzelbild herunterladen
 

XC

a miliaſti: annis⁊ qͥbꝰ vidimꝰ mala. Reſpicē̓ in ſeruos tuA os ēt ī opera tuar: dirigē fiflios eoꝝ. Et ſit ſplēdor dn̄i dei noſtri ſuꝑ nos: et ōpera

i manuū noſtrarū dirige ſuꝑf nos: opus manuū noſtrarum dirige.Laus cātici dauid. Ui habitat in (XC.L

a AAnnis quibꝰ vidimus mala .i. tribulationes. Poſtea quaſi in duas ſpecies diuidit viatores/ ſūt in hoc ſtatup̄ſenti: qꝛ quidā ſūt in charitate: quidā extra. Illis autē incharitate ſūt/ duo petit: protectionē a malo: eleuationē intentiōis in bono. Primū petit dicit: Reſpice ī ſeruos tuos: vt eostegas .ſ. hoīes qͥrū tudn̄s es creaſti eos:Un̄ qͣſi exponēs allegāſiſb̓iūgit: d Etpro id eſt: in operatua. Secūdum petit dic̄. e Et dirige per recta intētio ad ęterna: f Filios eoꝝ .i. oꝑa q̨̄ faciūt. Vel Filios .i. imitatores eoꝝ dirige/ vt ꝓficiat. Illis ꝟo ſūt excharitatē/ tria petit .ſ. gr̄aꝫ: dic̄: g Et ſit ſplēdor dn̄idei nr̄i ſuꝑ noſ .i. grā nr̄as mētes illumināſ. Prouer. xx.d. Lucerna dn̄i ſpiraculū hoīs: q̨̄ īueſtigat oīa ſecreta vētrꝭ.Et dicit: Super nos: qꝛ gratia quę deo facit gratos/ in ſuperiori parte ratiōis ponit̉. Secūdo petit eis bonā oꝑatio dicit: h Et oꝑa manuū noſtraꝝ dirige: vt .ſ.creſcant dirigant̉ ad ęterna: Hoc eſt qd̓ addit: Suꝑnos .ſ. ad cęleſtia. Tertio petit vinculū charitatꝭ: dicit inſingulari numero: k Et opus manuū noſtraꝝ dirige. q. d. ita dirigas ml̓tiplices oꝑa noſtra: vt oīa in radicecharitatꝭ vniant̉ ſint vnū. Un̄ dicit Augꝰ in regula canonicoꝝ: Om̄ia oꝑa vr̄a in vnū fiant/ maiori ſtudio frequētiori alacritate/ qͣꝫ ſi vobis ſingulis faceretꝭ ꝓpria. Hęc expoſitio ſatꝭ moralis eſt p̨̄ter qͣꝫ in pͥmo ꝟſu.X liaſti/ ſubijciēs alteriꝰ volūtati. Et pro a Annisqͥbus vidimꝰ/ experientiā: b Mala/ pęnę .ſ. pauꝑtatē laborē. Et vere ī his duobus eſt lętandū. Primū em̄ẜm teſtimoniū ſanctoꝝ/ p̨̄cludit nobis viā inferni. Secundūꝟo nos qͣſi violent̓ ducit ad gaudia paradiſi. De pͥmo em̄ dicit btūs Bern̄. Tolle ꝓpriā voluntatē erit infernꝰ. Psͣ.Bonū mihi dn̄e qꝛ humiliaſti me. em̄ deſcendēt in infernū niſi ſuperbiā ꝓpriā voluntatē diuinę voluntati reſiſtunt. De ſecūdo dicit Gregꝰ. Mala q̨̄ nos hic p̄mūt: acdeū nos ire cōpellūt. In cui rei expreſſionē dictū eſt a dn̄oLucꝭ. xiiij. e. dixit pr̄familias ſeruo ſuo: Exi cito ī platęas vicos ciuitatꝭ: pauꝑes debiles cęcos claudos ītroduc huc. Et poſt: Exi ī vias ſepes: cōpelle ītrare/ vt impleat̉ domus mea. Nos ꝟo quātacūqꝫ faciamꝰ dn̄o: ſemper debemus nos pctōres inutiles ſeruos reputare/ veniā petere: ẜm dicit dn̄s Lucꝭ. xvij. c. om̄ia beue feceritis: dicatis/ ſerui inutiles ſumus. Iob. ix. b. Si habueroqͥppiā iuſtū: reſpondebo: ſed meū iudicē deprecabor.bene ſubiungit̉ oratio: c Reſpice dn̄e/ in ſeruos tuos oculo miſericordię: vt liberes eos a peccatis. Exo. iij. b.Uidēs vidi afflictionē ppl̓i mei in ęgypto: deſcēdi/ vt liberarē de manibus ęgyptioꝝ. Sic reſpexit dn̄s petrū Luc̄.xxij. g. vt ſupra dictū eſt. Malos ꝟo impęnitētes reſpicitdn̄s ocl̓o iuſticię. Exo. xiiij .ſ. Reſpiciēs dn̄s ſuꝑ caſtra ęgyptiorū: interfecit exercitū eoꝝ. Itē bonos reſpicit dn̄s .i. retro aſpicit/ duobus modis: quibus petit hic reſpici/ dicens:Reſpice in ſeruos tuos .i. retro aſpice in eos. Primovtrū ſequant̉ te a tergo. Multi em̄ volūt ire poſt: in qͦrūꝑſona dicit Eſa. lix. c. Auerſi ſumꝰ ne iremꝰ poſt tergū dn̄i.Itē Reſpicę .i. retro aſpice eos vtrū ſint gibboſi. Leuitꝭ.xxj. d. Si gibbus/ ſi lippus ⁊cͣ. Dn̄s ſꝑ habet oculos ad nos/ſicut pater ad filios: ne aliqͥd turpe ſit in nobis. Sap̄. iiij. c.Gratia dei miſericordia eſt in ſanctos eius: reſpectus inelectos illius. Et hoc debemus petere. Nec ſolū hoc/ ſꝫ etiāvt ipſa bona oꝑa reſpiciat/ vtrū ſint ſufficientia/ digna eo:An ſequit̉: d Et in oꝑa tua: .ſ. ſerui tui operant̉ tibi pharaoni/ cui pctōres operant̉. Opus aūt dei/ eſt ꝯuerſio peccatoꝝ. Psͣ. Deus aūt rex noſter an̄ ſęcula: oꝑatꝰ eſtſalutē in medio terrę. j. Ioh̓. iij. b. In apparuit filiꝰ dei: vtdiuoluat oꝑa diaboli .i. pctā. Quicūqꝫ em̄ peccat oꝑat̉ di-

abolo vl̓ mūdo vl̓ carni .i. īimicꝭ dei arma. Et adhuc apparet ſint filij dei .ſ. illi hęc oꝑa diaboli diſſoluūt et deſtruūt/ īſe in alijs. Sꝫ hodie iſtud ſignū in multis apparet: ſꝫ magis apparēt in eis oꝑa diaboli vl̓ mūdi vel carnis qͣꝫ deſtructio eoꝝ: p̨̄cipue ī clericꝭ: qͦꝝ officiū deberet illa deſtruere:nūc in multis eoꝝ ſūtmanifeſta oꝑa carnis:ſicut dicit̉ Gal̓. v. d.e Et dirige filioseorū .i. eos qͦs tibieuāgeliū genuerūt. j.Corꝭ. iiij. d. In chriſto ieſu euangeliumego vos genui. g Etſit ſplēdor. Hoc vt ſupͣ expoſitū eſt. Notādū aūt ī hisduobꝰ ꝟſibꝰ ſex petitiōes vel or̄ones ꝯtinent̉ diuerſis gradibus eccl̓ię. Un̄ qͦlibet die dicunt̉ poſt pͥmā ab eccl̓ia: vel areligioſis in capitulo. Primo p̨̄latis p̨̄dicatoribꝰ/ d̓r:c Reſpice in ſeruos tuos: Ipſi em̄ ſpecialit̓ ſūt ſeruidn̄i poſiti in miniſterio chriſti. j. Corꝭ. iiij. a. Sic nos exiſtimet vt miniſtros chriſti: diſpenſatores miniſterioꝝ dei.Scd̓o pace ꝯcordia charitate vnitate in eccl̓ia ꝯſeruanda/ dicit: d Et in oꝑa tua: Hęc em̄ ſūt oꝑa dei chriſti. ij. Corꝭ. v. d. Deꝰ erat in chriſto: mundū recōciliāsſibi. Ioh̓. xj. g. Chriſtꝰ moriturꝰ erat gēte: et tm̄te: ſꝫ vt filios dei erāt diſꝑſi ꝯgregaret ī vnū. Hęc oꝑa deiꝯͣria ſt̓ oꝑibꝰ diaboli: facit ſchiſmata diſcordiaſ. Matth̓.xij. c. Qui ꝯgregat mecū/ diſꝑgit. Tertio orat ſb̓ditꝭ clericꝭ dic̄: e EEt dirige filios eoꝝ. Quarto regibꝰ:Un̄ dauid rex dicit: g Et ſit ſplēdor dn̄i dei nr̄i ſuꝑnos. Hi em̄ ſplēdorē mūdi habet ſꝫ raro dei. Un̄ ſalomonregnaturꝰ petijt a dn̄o. iij. Regꝭ. iij. b. Psͣ. Et nūc regesītelligite ⁊cͣ. Quīto laboratoribꝰ eccl̓ię: dic̄: h Oꝑamanuū nr̄aꝝ dirige: Hi em̄ ſūt manꝰ eccl̓ię vel pugnādo vel agricolando. i Dirige inqͥt: ſuꝑ nos. q. d. nosdirigimꝰ te/ ē ſuꝑior director auctor. Ioh̓. xv. a. Sineme nihil poteſtꝭ facere. Sexto ꝯtēplatiuis virꝭ/ dicit:k Et opꝰ vnicū. Lucꝭ. x. g. Porro vnū ē neceſſariū. l Manuū noſtraꝝ/ ſpūaliū: q̨̄ ędificāt nob̓ ī cęlo: recipiētes a nob̓ elemoſynas/ orāt nobis. Tales ſunt viduę etpauꝑes chriſti religioſi: de alioꝝ elemoſynis ſuſtētati:tēplatiōi or̄oni ītendūt: opus eoꝝ eſt miſcd̓ia .ſ. orare.Ui habitat ⁊cͣ. Titulus. Expoſitio Psͣ. XC.q Lauſ catici dauid. In p̄cedēti pſalmo ęgit ꝓph̓ade miſeria tꝑis: ex qn̄qꝫ ſurgit miſeria tēptatiōis/de agit ī pſalmo. In illo breues dies hoīs ſt̓: Iob. xiiij.a. In iſto/ temptatio eſt vita hoīs ſuꝑ terrā: Iob. vij. a. Etde iſto pſalmo ſūpſit diabolꝰ auctoritatē ad tēptandū dn̄m/dicēs/ Matth̓. iiij. a. Scriptū ē: qꝛ angelis ſuis mādauit dete: vt cuſtodiāt te in oībꝰ vijs tuis ⁊cͣ. Et qꝛ laudabit̉ benepugnauerit: ideo a laude intitulat̉. Laus: humana/ ſedcātici dauid .i. chriſti: pͥus pugnauit vicit/ inde laudandꝰ eſt: cuiꝰ tēptatio victoria nobis in exemplū ꝓponit̉: laus vincentibꝰ ꝓmittit̉. Et hęc ē intētio huiꝰ pſalmi: vt .ſ.exēplo chriſti tēptatiōes diſcamꝰ vincere. Modꝰ. Triꝑtitꝰeſt pſalmꝰ. Primo ꝓph̓a dic̄ in ſolo deo ſꝑantē dei ꝓtectionevallari. Scd̓o p̨̄miſſo caſu de ſe p̨̄ſumentiū dicit caput chriſtū ī cęlo leuatū a nullo poſſe ꝯtingi/ pedes ſuos ī terra abangelis cuſtodiri: vn̄ eſt certitudo ꝓtectiōis ꝓmiſſę: ibi: Cadent a latere. Tertio inducit̉ ipſe dn̄s ꝯſolat̉ ſperantēhic defenſionē/ in futuro p̨̄mia ꝓmittēdo: ibi: Qm̄ in meſꝑauit. Et ſic tota expoſitio huiꝰ pſalmi moralis eſt. Poſſumus aūt pͥmo exponere allegorice de chriſto: vt de ip̄o dicat̉: m Qui habitat in adiutorio altiſſimi .i. in btāvirgine: quę eſtm Qui habitat ⁊cͣ. Moralit̓. Sicut tactū ē ſuꝑ titulū:chriſti tēptatio nob̓ ꝓponit̉ in exēplū: vt ſic̄ ipſe ſuꝑauit om tēptationē: ita nos tēptatiōes vincere ſtudeamꝰ. Hocaūt facere poſſumꝰ/ ſi in nr̄is viribꝰ ꝯfidamꝰ: in deofiduciā noſtrā totā ponamꝰ: qꝛ vt dixit Iudith. vj. d. Dn̄ez X derelinquis

A

Al̓. rin

al̓. jdn̄e

Sex or̄onesdiuerſis gradibus eccl̓ie

Poraliter

Psͣ .2.

Ps 118.

Partitiopſalmi

Allegorice

Mogoliter

Ps.73.