LXXXIX
gͦ diēs annorū noſtroꝝ ī ipſiscſeptuaginta ranniſ. Si autēin potentatibus octogintaanni: ⁊ī ampliuſ eoꝝ labor ⁊f dolor. Quoniam ſuperue-
g nit manſuetudo: ⁊ corripiehͦ mur. Quis nouit poteſtai tē irę tuę: ⁊ prę timore tuokirā tuam dinumerare? Dexiteram tuāˣ ſic notam fact:
¶¶ DDies annoꝝ nr̄oꝝ: ſupple cōplebunt̉: b ¶ In ip̄isſeptuaginta anis. Ul̓ ẜm aliā litterā q̨̄ habet anni: ſiclegit̉: In ipſis .ſ. diebꝰ annoꝝ nr̄oꝝ: ſūt/ ſeptuagintaanni: qͥ tꝑis ſpatio mō aliqͥ viuētes/ dicunt̉ lōgęui. Sꝫ nōne plꝰ qn̄qꝫ viuūt hoīes? Ita: qꝛ qn̄qꝫ vſqꝫ ad octoginta annos viuūt: ⁊ aliqͣs vires habere pn̄t. ſꝫ vltra hoc ſpaciū viuerein potētia ⁊ viribꝰ corporꝭ vix aūt nūqͣꝫ poſſūt mō. Hoc eſt qd̓ ſequit̉: c ¶ Si aūt inpotētatibꝰ octogita anni. Si octoginta anni fuerint eis in poitatibus .i. in aliqua virtute ⁊ fortitudine corꝑis: d ¶ Et ampliꝰ eoꝝ .i. qd̓ ampliꝰ fuerit: ⁊ꝙ vltra octoginta annos vixerint: e ¶ Labor et dolor .i.erit ī labore ⁊ dolore: qꝛ nō eſt vita/ ſꝫ languor in tāto ſenio.Poſitę ſūt gͦ cauſę qͣre clamat ad dn̄m .ſ. diuerſę miſerię humani generꝭ: Cōſeq̄nt̓ aūt ponit qͣttuor cauſas qͣre hō ē pos ſitus a dn̄o ī his miſerijs. Prima eſt domitatio .ſ. vt hō domet̉: De qͣ dicit: f ¶ Qm̄ ſuꝑuenit ⁊cͣ. q. d. p̨̄dicta nobisinfers ꝓpt̓ hͦ: qm̄ ſuꝑuenit manſuetudo .i. vt nos manſuetos facias. Et vocat māſuetudinē domitationē: ſic̄ ī Topicꝭ: Hō eſt aīal manſuetū natura .i. domeſticū vel domabile. Hęc aūt domitatio fit ꝑ miſerias ⁊ flagella: q̨̄ hoī infligūtur. Un̄ dicit Iob. vj. a. Sagittę dn̄i in me ſūt: qͣrū īdignatio ebibit ſpm̄ meū. Iſtę ſagittę dn̄i/ ſūt flagella q̨̄ ſpm̄ hoīs.i. īdignationē ⁊ ſuꝑbiā eiꝰ ebibūt. Scd̓a cauſa ē correptio:Un̄ dic̄: g ¶ Et corripiemur. Iob. v. c. Btūs hō quicorripit̉ a dn̄o. Tertia cauſa ē cognitio dei: Un̄ addit: hQuis nouit poteſtatē irę tuę? q. d. nullꝰ niſi flagellatꝰ.Eſa. xxviij. e. Tm̄modo ſola vexatio dabit ītellectū auditui.Quarta cauſa eſt vt homo timeat: Un̄ addit: i ¶ Et prętimore tuo iram tuā dinumerare? q. d. d̓ gehenna noaudemus dinumerare .i. cogitare p̨̄ timore: Horrore em̄ ꝑcutimur/ loquēdo de gehenna.X facere pęnitentiā. Iob. vij. b. Dies mei velociꝰ trāſier̄tqͣꝫ a texente tela ſuccidit̉: ⁊ ꝯſūpti ſūt abſqꝫ vlla ſpe. Debemꝰetiā cogitare ꝙ dn̄s oīa facta nūerat: dū in hac vita viuimꝰ.Un̄ addit: a ¶ Dies annoꝝ nr̄oꝝ: ſupple a dn̄o diligent̉cōputant̉. Tob̓. ix. b. Scis em̄ ipſe qm̄ numerat dies patermeꝰ. Et hͦ facit/ b ¶ In ip̄is ſeptuaginta annis. Perſeptuaginta annos in qͥbꝰ filij iſrl̓ captiuitatē ſuſtinuerūt/ qꝛdeū offenderāt: ſignificat̉ tp̄s pęnitētię .ſ. vita nr̄a: in qͣ dn̄snumerat dies quo nos expendimꝰ tp̄s. Prouerb̓. v. d. Reſpicit dn̄s vias hoīs: ⁊ oēs greſſus illius ꝯſiderat. Quia ꝟoſt̓ ml̓ti qͥ hͦ tp̄s male expēdūt: ſic̄ d̓r Iob. xxiiij. d. Dedit illidn̄s locū pęnitētię: ⁊ ip̄e abutit̉ eo ī ſuꝑbiā. Vt eos reuocetad pęnitentiā/ bn̄ ſb̓iūgit: c ¶ Si aūt ī potētatibꝰ octoginta anni .i. ſi dent̉ hoī etiā octoginta anni: vt ſit in potētatibus .i. honoribus mūdanis: d ¶ Et ampliꝰ eorū labor et dolor .i. in infinitū ampliꝰ oportebit eos eſſe ī labore ⁊ dolore ęterno: reſpectu cuiꝰ tota vita nr̄a nō eſt niſi inſtās vl̓ momentū. Ecc̄j. x. b. Om̄is potentatꝰ vita breuis.Iob .xxj. b. Ducūt ī bonis dies ſuos: ⁊ in pūcto ad infernadeſcēdūt. Ioh. xx. a. Gaudiū hypocritę adinſtar pūcti. Etdicit pluralit̓/ In potentatibꝰ: nō in vno: qꝛ pͥmo fit hōcanonicꝰ: ſcd̓o archidiaconꝰ: tertio ep̄s: qͣrto legatꝰ ⁊cͣ. Potentatꝰ etiā plures habet/ qͥ habet plures p̨̄bendas vel bn̄ficia/ vel ꝑſonatꝰ: Nullus tn̄ hodie/ vl̓ pauciſſimi habēt iſtospotētatus octoginta annis: ſed amplius eoꝝ labor ⁊ dolor.Quid em̄ ſūt octoginta anni reſpectu ęternitatꝭ ⁊ ꝑpetuitatis pęnaꝝ: in qͥbus erit/ labor/ corporis: et dolor/ cordis.amplius/ qͣꝫ fuerit ꝓſperitaſ? Momētaneū em̄ eſt qd̓ delectat: ęternū qd̓ cruciat: Ubi potēteſ potent̓ tormēta patiētur: Sap̄. vj. a. Eſa. l. d. In doloribꝰ dormietꝭ. Propt̓ hͦ ſigſiant̉ dic̄ ſęorū .ſ. potētū eſt/ labor et dolor: qͥ eos expectat: nō pauperū ⁊ humiliū. Un̄ ibi Sap̄. vj. a. p̨̄cedit: Exiguo ꝯcedit̉ miſcd̓ia. Un̄ ⁊ h̓ bn̄ ſequit̉: f ¶ Qm̄ ſuꝑuenit̉
manſuetudo .ſ. dei miſcd̓ia: g ¶ Et corripiemur: nospauꝑes ⁊ hūiles. Illa aūt miſcd̓ia vel māſuetudo eſt dn̄i p̨̄ſens flagellatio. Vn̄. ij. Machab̓. vj. c. dic̄: Obſecro eos qͥhūc librū lecturi ſūt: ne abhorreſcāt ꝓpt̓ aduerſos caſus: ſꝫ reputēt ea q̨̄ acciderūt: nō ad īteritū/ ſꝫ ad correctionē generiseſſe nr̄i: Etem̄ multotꝑe nō ſinere pctōribꝰex ſentētia agere/ ſꝫ ſtatim vltiōes adhibere/magni bn̄ficij eſt indiciū ⁊cͣ. Et poſt pauca:Propt̓ qd̓ nūqͣꝫ qͥdēa nobis miſcd̓iaꝫ ſuāamouēſ corripiēs ꝟoin aduerſis ppl̓m ſuū nō derelinqͥt. Prouer. iij. b. Diſciplinādn̄i fili mi ne abijcias: neqꝫ deficias cū ab eo corriperꝭ: quēem̄ diligit dn̄s corripit. Hoc etiā qd̓ h̓ dr̄: Qm̄ ſuꝑuenitmāſuetudo et corripiemur: ē ꝯͣ duros ⁊ auſteros p̨̄latos ⁊ correptores: Meliꝰ em̄ corripit̉ ⁊ correptꝰ corrigit̉ hōī ſpū lenitatꝭ: Gal̓. vj. a. qͣꝫ ī ſpū ardorꝭ. iij. Regꝭ. xix. b. Spiritꝰ grādis ⁊ fortꝭ ſubuertēs mōtes ⁊ ꝯterēs petraſ an̄ dn̄m/nō ī ſpū dn̄s: ⁊ pꝰ ſpm̄ cōmotio/ nō ī cōmotiōe dn̄s: ⁊ pꝰ cōmotionē ignis/ nō in igne dn̄s: ⁊ pꝰ ignē ſibulꝰ aure tenuis/ ⁊ibi dn̄s. Per ſpm̄ ī f mōtibꝰ/ cōminatio ⁊ obiurgatio ītelligitur: q̨̄ mētes magnas ſubuertit. Eccͣj .xxj. a. Obiurgatio etiniurię annullabūt ſubſtantiā .i. virtutes aīę. Itē ꝑ cōmotionē terrę/ mutatio ſtatutoꝝ: qꝛ terra ſtat: ⁊ ſtatutū a ſtandodicit̉. Eſa. xxiiij. a. Mutauerūt ius: diſſipauerūt fędꝰ ſempiternū. Itē ꝑ ignē qͥ ꝯgregat homogenia .ſ. res ſui generis .i.hoīes ſuę natiōis/ vl̓ ſibi fauētes accęptio ꝑſonaꝝ. Cū autēcorripiunt̉ ſic hoīeſ ⁊ nō ſe corrigūt: duę p̄nt ſubeſſe cauſę .ſ.vel qꝛ obſtinati ſūt/ ꝑ deſꝑationē: vel qꝛ nimis ſecuri/ ꝑ p̨̄ſūptionē. Cōtra q̨̄ duo ponit .ſ. dei miſcd̓iaꝫ: ⁊ dei irā. Un̄ dic̄:h ¶ Quis nouit poteſtatē irę tuę .i. miſcd̓iaꝫ: q̨̄ eſt poteſtas irę dei: qꝛ peſt ei qͣſi maior. Ecc̄j. ij. d. Scd̓m magnitudinē eiꝰ/ ſic ⁊ miſcd̓ia illiꝰ cū ipſo eſt. Psͣ. Miſeratiōes eiꝰſuꝑ oīa oꝑa eiꝰ. Iacob̓. ij. c. Suꝑexaltat miſericoria iudiciū.Hęc aūt miſcd̓ia tāta ē/ ꝙ q̨̄rit: Quis nouit eā? q. d. nullus nouit eā quāta ſit: maior eſt em̄ qͣꝫ exꝑtus vnqͣꝫ fuerit vllus hō. Un̄ Bern̄. Maior eſt chriſti pietas: qͣꝫ q̨̄uis iniqͥtaſ.Hoc eſt gͦ ꝯtra deſperātes. Subiūgit aūt ꝯtra pręſumētes:i ¶ Et p̨̄ timore tuo irā tuā dinumerare? q. d. tāta eritira dei in malis: ꝙ ꝑ̨ timore nō poterit numerari nec ęſtimari: ſic̄ magnꝰ theſaurꝰ: De qͦ Ro. ij. a. Tu aūt ẜm duritiā tuā⁊ impęnitēs cor theſauricas tibi irā in die irę ⁊cͣ. Itē ſic̄ fluctus marꝭ qͥ nūerari nō pn̄t. Iob. xxxj. c. Semꝑ qͣſi tumētes ſuꝑ me fluctꝰ timui deū: ⁊ pōdus eiꝰ ferre nō potui. IbiGlo. Qui extremi iudicij aduentū ītenta mēte ꝯſiderat: ꝓfecto videt/ qꝛ tātus pauor īminet: quātū nō ſolū tūc videre/ ſꝫ⁊ nūc pręuidere ꝑtimeſcit. Itē ira dei in numerū cadit innumerabilē: qꝛ īnumeri ſūt pctōres qͥs ꝑimit. Indigni etiā ſūtnumero oēs mali. Eccͣj. xix. a. Putredo ⁊ ꝟmes hęreditabūt eū. Et infra. Tollet̉ de nūero aīa eiꝰ. Ezech̓. xiij. b. Inmedio ppl̓i mei nō erūt: ⁊ in ſcpͥtura domꝰ iſrael nō ſcribent̉.Apocꝭ. vij. a. Audiui nūerū ſignatoꝝ ⁊cͣ. Iob. xxj. d. Poſtſe omnē hoīeꝫ trahet: ⁊ an̄ ſe īnumerabiles. k ¶ De xterātuā ⁊cͣ. Tertia pars: vbi orat ⁊ affirmat liberationē. Liberat̉ aūt hō a p̨̄dictꝭ miſerijs p̨̄cipue ꝑ tria q̨̄ notant̉ hic. Primū eſt oſtēſio rectę vię paradiſi .i. manifeſtatio ſiue cognitiochriſti: qͥ eſt via. Ioh̓. xiiij. a. Ego ſū via/ veritas ⁊ vita: Dehͦ dic̄: Dexterā tuā .i. chriſtū: Sic notā fac̄. Sic. i.ſicut ego nōPoteſt totū moralit̓ exponi: k ¶ Dexterā tuam ſic notā fac̄. Dextera dei/ eſt gl̓ia ęterna. Prouerb̓. iij. b. Lōgitudo dierū ī dextera illiꝰ. Si hęc nota fieret hoībꝰ: nō q̨̄rerētgl̓iaꝫ caducā ⁊ īanē. Qualit̓ aūt cogͦſcit̉? Sic .i. ꝑ modūſil̓itudinis diuinę: qͣ ſil̓es ei erimꝰ: ſic̄ dic̄. j. Ioh̓. iij. a. In p̨̄ſenti etiā ei aſſimilamur/ ſi eū ꝓ modulo nr̄o ī ꝟtutibꝰ ⁊ oꝑibus imitari ſtudemꝰ: ſic̄ dicit Matth̓. v. g. Eſtote ꝑfecti ſic̄⁊ pater veſter cęleſtꝭ ꝑfectꝰ eſt. Sꝫ multi mutāt hāc ſil̓itudiX nē/ ⁊ ſumunt
X a
Al. ra
Al̓. raut
Al̓. Idn̄eAl̓. rnobis
hō poſiſit in tantis
Al̓. ruaribus
Psͣ .144.
Doraliter
Tertia pars
Moxaliter