Druckschrift 
2 (1499)
Einzelbild herunterladen
 

LXXXIX

diēs annorū noſtroꝝ ī ipſiscſeptuaginta ranniſ. Si autēin potentatibus octogintaanni: ⁊ī ampliuſ eoꝝ laborf dolor. Quoniam ſuperue-

g nit manſuetudo: corripie mur. Quis nouit poteſtai irę tuę: prę timore tuokirā tuam dinumerare? Dexiteram tuāˣ ſic notam fact:

¶¶ DDies annoꝝ nr̄oꝝ: ſupple cōplebunt̉: b In ip̄isſeptuaginta anis. Ul̓ ẜm aliā litterā q̨̄ habet anni: ſiclegit̉: In ipſis .ſ. diebꝰ annoꝝ nr̄oꝝ: ſūt/ ſeptuagintaanni: tꝑis ſpatio aliqͥ viuētes/ dicunt̉ lōgęui. Sꝫne plꝰ qn̄qꝫ viuūt hoīes? Ita: qꝛ qn̄qꝫ vſqꝫ ad octoginta annos viuūt: aliqͣs vires habere pn̄t. ſꝫ vltra hoc ſpaciū viuerein potētia viribꝰ corporꝭ vix aūt nūqͣꝫ poſſūt. Hoc eſt qd̓ ſequit̉: c Si aūt inpotētatibꝰ octogita anni. Si octoginta anni fuerint eis in poitatibus .i. in aliqua virtute fortitudine corꝑis: d Et ampliꝰ eoꝝ .i. qd̓ ampliꝰ fuerit: vltra octoginta annos vixerint: e Labor et dolor .i.erit ī labore dolore: qꝛ eſt vita/ ſꝫ languor in tāto ſenio.Poſitę ſūt cauſę qͣre clamat ad dn̄m .ſ. diuerſę miſerię humani generꝭ: Cōſeq̄nt̓ aūt ponit qͣttuor cauſas qͣre ē pos ſitus a dn̄o ī his miſerijs. Prima eſt domitatio .ſ. vt domet̉: De dicit: f Qm̄ ſuꝑuenit ⁊cͣ. q. d. p̨̄dicta nobisinfers ꝓpt̓: qm̄ ſuꝑuenit manſuetudo .i. vt nos manſuetos facias. Et vocat māſuetudinē domitationē: ſic̄ ī Topicꝭ: eſt aīal manſuetū natura .i. domeſticū vel domabile. Hęc aūt domitatio fit miſerias flagella: q̨̄ hoī infligūtur. Un̄ dicit Iob. vj. a. Sagittę dn̄i in me ſūt: qͣrū īdignatio ebibit ſpm̄ meū. Iſtę ſagittę dn̄i/ ſūt flagella q̨̄ ſpm̄ hoīs.i. īdignationē ſuꝑbiā eiꝰ ebibūt. Scd̓a cauſa ē correptio:Un̄ dic̄: g Et corripiemur. Iob. v. c. Btūs quicorripit̉ a dn̄o. Tertia cauſa ē cognitio dei: Un̄ addit: hQuis nouit poteſtatē irę tuę? q. d. nullꝰ niſi flagellatꝰ.Eſa. xxviij. e. Tm̄modo ſola vexatio dabit ītellectū auditui.Quarta cauſa eſt vt homo timeat: Un̄ addit: i Et prętimore tuo iram tuā dinumerare? q. d. gehenna noaudemus dinumerare .i. cogitare p̨̄ timore: Horrore em̄cutimur/ loquēdo de gehenna.X facere pęnitentiā. Iob. vij. b. Dies mei velociꝰ trāſier̄tqͣꝫ a texente tela ſuccidit̉: ꝯſūpti ſūt abſqꝫ vlla ſpe. Debemꝰetiā cogitare dn̄s oīa facta nūerat: in hac vita viuimꝰ.Un̄ addit: a Dies annoꝝ nr̄oꝝ: ſupple a dn̄o diligent̉cōputant̉. Tob̓. ix. b. Scis em̄ ipſe qm̄ numerat dies patermeꝰ. Et facit/ b In ip̄is ſeptuaginta annis. Perſeptuaginta annos in qͥbꝰ filij iſrl̓ captiuitatē ſuſtinuerūt/ qꝛdeū offenderāt: ſignificat̉ tp̄s pęnitētię .ſ. vita nr̄a: in dn̄snumerat dies quo nos expendimꝰ tp̄s. Prouerb̓. v. d. Reſpicit dn̄s vias hoīs: oēs greſſus illius ꝯſiderat. Quia ꝟoſt̓ ml̓ti tp̄s male expēdūt: ſic̄ d̓r Iob. xxiiij. d. Dedit illidn̄s locū pęnitētię: ip̄e abutit̉ eo ī ſuꝑbiā. Vt eos reuocetad pęnitentiā/ bn̄ ſb̓iūgit: c Si aūt ī potētatibꝰ octoginta anni .i. ſi dent̉ hoī etiā octoginta anni: vt ſit in potētatibus .i. honoribus mūdanis: d Et ampliꝰ eorū labor et dolor .i. in infinitū ampliꝰ oportebit eos eſſe ī labore dolore ęterno: reſpectu cuiꝰ tota vita nr̄a eſt niſi inſtās vl̓ momentū. Ecc̄j. x. b. Om̄is potentatꝰ vita breuis.Iob .xxj. b. Ducūt ī bonis dies ſuos: in pūcto ad infernadeſcēdūt. Ioh. xx. a. Gaudiū hypocritę adinſtar pūcti. Etdicit pluralit̓/ In potentatibꝰ: in vno: qꝛ pͥmo fitcanonicꝰ: ſcd̓o archidiaconꝰ: tertio ep̄s: qͣrto legatꝰ ⁊cͣ. Potentatꝰ etiā plures habet/ habet plures p̨̄bendas vel bn̄ficia/ vel ꝑſonatꝰ: Nullus tn̄ hodie/ vl̓ pauciſſimi habēt iſtospotētatus octoginta annis: ſed amplius eoꝝ labor dolor.Quid em̄ ſūt octoginta anni reſpectu ęternitatꝭ ꝑpetuitatis pęnaꝝ: in qͥbus erit/ labor/ corporis: et dolor/ cordis.amplius/ qͣꝫ fuerit ꝓſperitaſ? Momētaneū em̄ eſt qd̓ delectat: ęternū qd̓ cruciat: Ubi potēteſ potent̓ tormēta patiētur: Sap̄. vj. a. Eſa. l. d. In doloribꝰ dormietꝭ. Propt̓ ſigſiant̉ dic̄ ſęorū .ſ. potētū eſt/ labor et dolor: eos expectat: pauperū humiliū. Un̄ ibi Sap̄. vj. a. p̨̄cedit: Exiguo ꝯcedit̉ miſcd̓ia. Un̄ bn̄ ſequit̉: f Qm̄ ſuꝑuenit̉

manſuetudo .ſ. dei miſcd̓ia: g Et corripiemur: nospauꝑes hūiles. Illa aūt miſcd̓ia vel māſuetudo eſt dn̄i p̨̄ſens flagellatio. Vn̄. ij. Machab̓. vj. c. dic̄: Obſecro eoshūc librū lecturi ſūt: ne abhorreſcāt ꝓpt̓ aduerſos caſus: ſꝫ reputēt ea q̨̄ acciderūt: ad īteritū/ ſꝫ ad correctionē generiseſſe nr̄i: Etem̄ multotꝑe ſinere pctōribꝰex ſentētia agere/ ſꝫ ſtatim vltiōes adhibere/magni bn̄ficij eſt indiciū ⁊cͣ. Et poſt pauca:Propt̓ qd̓ nūqͣꝫ qͥdēa nobis miſcd̓iaꝫ ſuāamouēſ corripiēs ꝟoin aduerſis ppl̓m ſuū derelinqͥt. Prouer. iij. b. Diſciplinādn̄i fili mi ne abijcias: neqꝫ deficias ab eo corriperꝭ: quēem̄ diligit dn̄s corripit. Hoc etiā qd̓ dr̄: Qm̄ ſuꝑuenitmāſuetudo et corripiemur: ē ꝯͣ duros auſteros p̨̄latos correptores: Meliꝰ em̄ corripit̉ correptꝰ corrigit̉ī ſpū lenitatꝭ: Gal̓. vj. a. qͣꝫ ī ſpū ardorꝭ. iij. Regꝭ. xix. b. Spiritꝰ grādis fortꝭ ſubuertēs mōtes ꝯterēs petraſ an̄ dn̄m/ ī ſpū dn̄s: pꝰ ſpm̄ cōmotio/ ī cōmotiōe dn̄s: pꝰmotionē ignis/ in igne dn̄s: pꝰ ignē ſibulꝰ aure tenuis/ibi dn̄s. Per ſpm̄ ī f mōtibꝰ/ cōminatio obiurgatio ītelligitur: q̨̄ mētes magnas ſubuertit. Eccͣj .xxj. a. Obiurgatio etiniurię annullabūt ſubſtantiā .i. virtutes aīę. Itē cōmotionē terrę/ mutatio ſtatutoꝝ: qꝛ terra ſtat: ſtatutū a ſtandodicit̉. Eſa. xxiiij. a. Mutauerūt ius: diſſipauerūt fędꝰ ſempiternū. Itē ignē ꝯgregat homogenia .ſ. res ſui generis .i.hoīes ſuę natiōis/ vl̓ ſibi fauētes accęptio ꝑſonaꝝ. autēcorripiunt̉ ſic hoīeſ ſe corrigūt: duę p̄nt ſubeſſe cauſę .ſ.vel qꝛ obſtinati ſūt/ deſꝑationē: vel qꝛ nimis ſecuri/ p̨̄ſūptionē. Cōtra q̨̄ duo ponit .ſ. dei miſcd̓iaꝫ: dei irā. Un̄ dic̄:h Quis nouit poteſtatē irę tuę .i. miſcd̓iaꝫ: q̨̄ eſt poteſtas irę dei: qꝛ peſt ei qͣſi maior. Ecc̄j. ij. d. Scd̓m magnitudinē eiꝰ/ ſic miſcd̓ia illiꝰ ipſo eſt. Psͣ. Miſeratiōes eiꝰſuꝑ oīa oꝑa eiꝰ. Iacob̓. ij. c. Suꝑexaltat miſericoria iudiciū.Hęc aūt miſcd̓ia tāta ē/ q̨̄rit: Quis nouit? q. d. nullus nouit quāta ſit: maior eſt em̄ qͣꝫ exꝑtus vnqͣꝫ fuerit vllus. Un̄ Bern̄. Maior eſt chriſti pietas: qͣꝫ q̨̄uis iniqͥtaſ.Hoc eſt ꝯtra deſperātes. Subiūgit aūt ꝯtra pręſumētes:i Et p̨̄ timore tuo irā tuā dinumerare? q. d. tāta eritira dei in malis: ꝑ̨ timore poterit numerari nec ęſtimari: ſic̄ magnꝰ theſaurꝰ: De Ro. ij. a. Tu aūt ẜm duritiā tuā impęnitēs cor theſauricas tibi irā in die irę ⁊cͣ. Itē ſic̄ fluctus marꝭ nūerari pn̄t. Iob. xxxj. c. Semꝑ qͣſi tumētes ſuꝑ me fluctꝰ timui deū: pōdus eiꝰ ferre potui. IbiGlo. Qui extremi iudicij aduentū ītenta mēte ꝯſiderat: ꝓfecto videt/ qꝛ tātus pauor īminet: quātū ſolū tūc videre/ ſꝫ nūc pręuidere ꝑtimeſcit. Itē ira dei in numerū cadit innumerabilē: qꝛ īnumeri ſūt pctōres qͥs ꝑimit. Indigni etiā ſūtnumero oēs mali. Eccͣj. xix. a. Putredo ꝟmes hęreditabūt. Et infra. Tollet̉ de nūero aīa eiꝰ. Ezech̓. xiij. b. Inmedio ppl̓i mei erūt: in ſcpͥtura domꝰ iſrael ſcribent̉.Apocꝭ. vij. a. Audiui nūerū ſignatoꝝ ⁊cͣ. Iob. xxj. d. Poſtſe omnē hoīeꝫ trahet: an̄ ſe īnumerabiles. k De xterātuā ⁊cͣ. Tertia pars: vbi orat affirmat liberationē. Liberat̉ aūt a p̨̄dictꝭ miſerijs p̨̄cipue tria q̨̄ notant̉ hic. Pri eſt oſtēſio rectę vię paradiſi .i. manifeſtatio ſiue cognitiochriſti: eſt via. Ioh̓. xiiij. a. Ego ſū via/ veritas vita: De dic̄: Dexterā tuā .i. chriſtū: Sic notā fac̄. Sic. i.ſicut egoPoteſt totū moralit̓ exponi: k Dexterā tuam ſic no fac̄. Dextera dei/ eſt gl̓ia ęterna. Prouerb̓. iij. b. Lōgitudo dierū ī dextera illiꝰ. Si hęc nota fieret hoībꝰ: q̨̄rerētgl̓iaꝫ caducā īanē. Qualit̓ aūt cogͦſcit̉? Sic .i. modūſil̓itudinis diuinę: ſil̓es ei erimꝰ: ſic̄ dic̄. j. Ioh̓. iij. a. In p̨̄ſenti etiā ei aſſimilamur/ ſi modulo nr̄o ī ꝟtutibꝰ oꝑibus imitari ſtudemꝰ: ſic̄ dicit Matth̓. v. g. Eſtote ꝑfecti ſic̄ pater veſter cęleſtꝭ ꝑfectꝰ eſt. Sꝫ multi mutāt hāc ſil̓itudiX/ ſumunt

X a

Al. ra

Al̓. raut

Al̓. Idn̄eAl̓. rnobis

poſiſit in tantis

Al̓. ruaribus

Psͣ .144.

Doraliter

Tertia pars

Moxaliter