Pſalmus
a Pōſuiſti iniqͥtates nr̄as inbcōſpectu tuo: ſęculū noſtrūc in illumīatiōe vultꝰ tui. Qm̄oēs diē̓s noſtri defecerūt: etg ī ira tua de̓fecimꝰ. Anni nōh ſtri ſicut aranea meditabūt̉:
luspeiores fiūt. Eſa. xxvj. b. Miſereamur impio ⁊ nō diſcetre iuſticiā. Heſter. xvj. a. Multi bonitate principū et hoqui in eos collatus eſt abuſi ſunt in ſuꝑbia. Itē quidamua bene deficiūt .ſ. a malo: qꝛ inter flagella corrigunt̉:ulꝰ Act̉. ix. a. qui dixit: Domine quid me vis facere.dū ꝙ multiplex eſt defectꝰ .ſ. animę corporis/ ⁊ poſEt quibet iſtoꝝ multiplex eſt.In ſciētia. Oſee. iiij. a. Nō eſt ſciētia dei interra .i. in anima amāte terrena.In iocūditate. Baruch. ij. e. Auferā a vobis vocem iocūditatis.In cōpaſſione. Psͣ. Defectio tenuit me ꝓAīę pctōribꝰ derelīquētibꝰ legē tuā. Amos. vj.b. Nihil cōpatiebāt̉ ſuꝑ ꝯtritiōe ioſeph.In ſtudio. Hiere. vj. c. Oēs auaricię ſtudēt.¶ CōtritionePęnitētia ⁊ Cōfeſſiōe¶ In gratuitꝭ ¶ Iuſticia ¶ Satiſfactiōe (GloriaEcc̄i. xj. b. Deficiēs virtute ⁊cͣ. Eccͣs. ix. b. (Oleū de capite tuo non deficiat.In vita. Gen̄. xxv. b. hiſmael deficiensmortuus eſt.In decore. Iaco. j. b. Decor vultꝰ eiusIn robore. j. Regꝭ. xiiij. d. De (deꝑijt.fecerat autē ppl̓us. Daniel̓. x. d. Nihilremāſit in me viriū.Corꝑis ¶ In ſenſibus. ij. Regꝭ. xix. f. Nūquid vigent hodie ſenſus mei ⁊cͣ.In ſanitate. Ecc̄i. xxx. c. Meliꝰ ē corpꝰvalidū qͣꝫ cēſus immēſus.In cibis. Numeri. xxj. b. Deeſt panis:nō ſunt aquę.In domibus. j. Corꝭ. xj. e. Nūquid domos nō habetis:In ſepulchris. ij. Machab̓. v. b. Inſepultus abijcitur.In ſtipēdijs. j. Machab̓. iij. d. Timuitne nō haberet ⁊ ſemel ⁊ bis ī ſumptꝰ ⁊donatiua q̨̄ dederat an̄ larga manu.In pecoribus. Gen̄. xlvij. d. Simul etpecora defecerunt.¶ In terrę naſcētibꝰ. Thren̄. ij. d. Vbi eſtiticū ⁊ vinū ⁊cͣ. Vt autē nō deficeremꝰ in ira/ ſed corrigerenur: deberemꝰ cogitare de vita nr̄a qͣꝫ inutilis ⁊ qualis vſqꝫuerit. Un̄ bene ſubiūgit: h ¶ Anni nr̄i ſicut araneaibunt̉/ paſſiue. Debet em̄ hō meditari ꝙ anni ſui fueanni araneę: quęFacit telam ſubtilē ⁊ inutilē: ſic aſtutia mūdi. Eſa.xix. b. Cōfundent̉ qui operabant̉ linū/ plectētes⁊ texentes ſubtilia.Seſe euiſcerat: ſic iſti. Eccͣi. x. b. Nihil ē iniquiꝰ qͣꝫamare pecuniā: Hic em̄ ī vita ſua ꝓijcit ītima ſuaMultū laborat ⁊ cito diſſipat̉ opus ſuū: ſic in talihomīe. Iob. viij. c. Sic̄ tela araneaꝝ fiducia eiꝰ.Texit tela ſuā in angulis nō in plano: ⁊ iſti ꝑ fraudes machināt̉. Soph̓. j. d. Dies tubę ⁊ clāgorisſuꝑ ciuitates munitas et angulos excelſos .i. homines anguloſos.Texit in horis veſꝑtinis: ſic iſti. Ioh̓. iij. c. Quimale agit odit lucem. Eph̓. v. c. Nolite cōicareoperibꝰ tenebraꝝ: q̨̄ ī abſcōdito fiūt ab eis turpeIn domibꝰ deſertis oꝑat̉: ſic illi qͥ de/ (eſt dicere.ſerti ſūt a deo/ pleni ſūt hmōi occupatiōibꝰ inutilibus. Eſa. v. c. Domus multę deſertę erūt.Tabeſcit cū tela ſua rumpit̉: ſic tales. Psͣ. Et ta Ibeſcere feciſti ſicut araneā animā eius.Eius tela cito rumpit̉: ſic vita iſtorū. Eſa. xxxviij.c. Dū adhuc ordirer ſuccidit me.Itē rupta non reſui pōt: ſic poſt mortē nō poſſunX facere pęnitent
a ¶ Poſuiſti iniqͥtates noſtras in cōſpectu tuo .i. tubene notas eas: vt ꝓpter eas nos punias. Iob. xj. b. Uidensiniquitatē nōne cōſiderat? Sexta cauſa ē manifeſtatio ipſiuspęnę. Vnde addit: b ¶ Sęculū noſtrū .i. vitā ⁊ actus noſtros pͣuos: ſupple poſuiſti c ¶ In illumīatiōe vultustui .i. in aperto ꝑ vultum .i. per iram tuam.Sic ſumit̉ in Psͣ. vbidicit̉: Uultus aūt domini ſuꝑ faciētes mala vt ꝑdat de terra memoriā eorū. Tūc aūtin aperto ponunt̉ peccata/ quādo vindicant̉aperte. Septima eſtignorātia eorum q̨̄ circa deū ſunt. Vnde ſubiūgit: d ¶ Quoniā om̄s dies noDefecerunt: vt nō illuminent̉ſtri .i. cognitiōes noſtrę:ad cognoſcēdū ſuꝑna. Vel ſic: Dies noſtri ad litterā/ defecerūt .i. abbreuiati ſunt ꝓpter peccatū. Ante em̄ diluuiū prolixior erat vita hoīm qͣꝫ poſt diluuiū. Et vnde hoc ſit/ ſubditdicens: f ¶ Et in ira tua/ quā habes ex peccato pͥmi patrisnoſtri: g ¶ Defecimus: p̄dicto modo. Octaua cauſa eſt mūdana occupatio: de qua dicit: h ¶ Anni noſtri ſicut aranea meditabunt̉ .i. ſunt qͣſi meditatio quę cito euaneſcit: etſicut aranea quę inaniter laborat. Vel ſic vt legatur paſſiue:meditabunt̉ .i. reputabunt̉/ ſicut aranea: qꝛ laborioſi ſūt⁊ tamē inutiles et vani. Aranea em̄ multū laborat: ⁊ totam ſeeuiſcerat vt faciat telam qua doloſe capiat muſcas. Eſa. lix. a.Telas araneę texuerūt. Et poſt pauca: Opera eorum operainutilia. Poſtea determinat ſpacium vitę hominis/ dicens:Dies annorūX a ¶ Poſuiſti iniquitates noſtras in ꝯſpectu tuo:ſęculū noſtrū in illumīatiōe vultꝰ tui. q. d. hoc feciſti:qꝛ tu nō es oblitus maloꝝ quę fecimus. Hoc bn̄ ꝑcipient tuncmali qui modo ita audacter peccāt ac ſi deꝰ cęcus eſſet vel obliuioſus. Vn̄ Ecc̄i. xxiij. c. Non fatigabit̉ trāſgrediens vſqꝫ infinē. Oīs hō qui trāſgredit̉ lectū ſuū cōtemnēs in animā ſuā⁊ dicēs: Quis me videt/ tenebrę circūdāt me parietes cooperiūt me: ⁊ nemo circūſpicit me: quē vereor delictorū meorumnon memorabit̉ altiſſimus: ⁊ non intelligit/ quoniā omnia videt oculus illius. Et poſtea addit: Et nō cognouit quoniā oculi domini ſunt multo plus lucidiores ſuꝑ ſolem/ circūſpiciētesomnes vias hominū ⁊ ꝓfundū abyſſi ⁊ hominū corda intuētes in abſcōditas partes. Et poſſit aliquis quęrere a malis: ſideus poſuit iniquitates noſtras in cōſpectu ſuo: quare ſimilit̓bona nr̄a non poſuit? Ad hoc reſpōdet qd̓ ſequit̉: d ¶ Quoniā omnes dies noſtri defecerūt. q. d. nullū bonū fecimus in vita nr̄a. Hoc eſt qd̓ ſupra dictū eſt: Quę ꝓ nihilohabent̉ eorum anni erūt. Non defecerūt dies ſanctoꝝ qͥmortui ſūt pleni dierum. Gen̄. xxv. a. de abraam. Iob. vlt̓. d.Sed de malis dicit̉ hic ⁊ alibi in Psͣ. Defecerunt in vanitatedies eorum. Prouerb̓. v. b. Ne des alienis honorem tuū: etannos tuos crudeli: ne forte impleant̉ extranei viribꝰ tuis ⁊cͣ.Et dicit omnes vt plenius reſpondeat p̨̄cedenti quęſtioni.Ezech̓ .xvj. a. Ecce tempus tuū/ tempus amantiū. q. d. totūtempꝰ tuū cōſumpſiſti in amore mūdi ⁊ carnis: ⁊ in vano gaudio: ſicut cicāda quę tota ęſtate cantibus vacat: ⁊ perit in hyeme: quia non laborauit cū formica. Prouerb̓. vj. a. Uade adformicā o piger. q. d. nō ad cicadam. Adhuc poſſet aliquis dicere: Qualis ergo eſt deus noſter qui nos videbat ita errare ⁊non corrigebat? Ad qd̓ etiā bene reſpōdet quod ſequit̉: ꝙ dicunt ad dominū: f ¶Et in ira tua defecimꝰ. q. d. dominetu iratus es nobis ꝓpter peccata noſtra et flagellaſti nos: ſednō correximus nos: ſed in ira tua defecimus/ murmurādo impatiēter ſuſtinendo/ a peccatis nō ceſſando. Hiere. v. a.Percuſſiſti eos ⁊ nō doluerūt: attriuiſti eos ⁊ renuerūt acciꝑediſciplinam. Prouerb̓. iij. b. Ne deficias cū ab eo corriperis.Mich̓. vij. b. Irā dn̄i portabo .i. nō deficiā in ea/ qm̄ peccauiei. Multi ergo deficiūt in ira: ſed plures in miſericordia: quia
57
Psͣ .33.
Ps. 11.
LachrymLaude vl̓ElemoCōpaſſio
Eſt defectus
Moraliter:
Poſſeſſionis
Psͣ. 77.
Aranea.
.ꝓſꝫ. .ſ.