LXXXIX
⁊ hōminem in hu̓militatem: ētdixiſti cōuertimini filij hominum. Quoniam mille annigͦ ante oculos tuos: tanqͣꝫ dieſTheſterna quę p̨̄terijt. Etˣ cuf ſtodia in noͣcte: quę pro ni-
hilo habent̉ eorū anni erūt.Mane ſicut herba trāſeat/mane flore̓at ⁊ trāſeat: vēſꝑeqdecidatꝭ induret et are̓ſcat. vQuia defecimꝰ in ira tua: etziffuro̓re tuo turbati ſumus.
.h In hūilitatē .i. in vilitatē tꝑaliū iſtoꝝ q̨̄ ſunt vilia. Undearbitrabat̉ apl̓s ea oīa vt ſtercora: Phil̓. iij. b. Et oſtēdit qͣrepetit hͦ. Primo: qꝛ p̨̄cępit vt hō nō auerteret ſe a deo: ſed conuerteret ſe ad eū. Hoc eſt qd̓ addit: c¶ Et .i. quia/ dixiſti: id ēp̄cępiſti: d Cōuertimi filij hoīꝫ .ſ. ad me ab iſtꝭ vanis tꝑalibus. Hoc eſt ꝙ alibi dicit: Filij hominūvſqꝫ quo graui corde:vt qͥd diligitꝭ vanitatē⁊ quęritis mēdacium.Secūda cauſa quarehoc petit eſt breuitasvite. Un̄ dic̄: ſ QQm̄mille anni an̄ oculos tuos tanqͣꝫ dies heſterna q̨̄ preterijt: Ecce qͣꝫ breuis eſt vita hominis. Iob. xiiij. a. Breuesdies hoīs ſūt. Ad quā etiā breuitatē expͥmendā: nō dicit: tāqͣꝫdies hodierna q̨̄ adhuc eſt: vel ſicut craſtina quę expectat̉ futura: ſed dies heſterna q̨̄ iam p̨̄terijt. q. d. quia eſt deſitura/ ſil̓is eſt p̨̄teritę. Omīa em̄ vt dicit Augꝰ: q̨̄ aliquo fine claudunt̉ modica ſunt ⁊ ꝓ trāſactis habēda. Nec tm̄ breuis: ſꝫ qͣſibreuiſſima eſt vita homīs: Un̄ addit: i ¶ Et cuſtodia ī nocte .i. mille anni ſūt ſic̄ cuſtodia in nocte. Diuidit̉ nox in quattuor cuſtodijs: quaꝝ q̨̄libet ꝯtinet tres horas artificiales: qꝛ inbellis antiqͥtꝰ diuidebat̉ nox ꝑ qͣttuor cuſtodias. Primo vigilabāt pueri: Secūdo adoleſcētes: Tertio iuuenes: Quarto ſenes. Eſt gͦ ſenſus: Mille anni ſunt ante oculos tuos: ſic̄ cuſtodia noctꝭ/ q̨̄ cito elabit̉. Qn̄ em̄ hō dormit/ parū durat ei qͣrtaꝑs noctis: Un̄ ⁊ addit: Quę ꝓ nihilo habent̉ eorūanni erūt. Qd̓ ſic legit̉: Anni hoīs erūt eoꝝ .i. de numero eoꝝ: q̄ ꝓ nihilo habent̉: vt paruus ſomnꝰ. Qn̄ em̄ hōparum dormiuit ⁊ euigilat̉: tūc videt̉ ei ꝙ nihil dormierit. Etvere ꝓ nihilo erūt: eo ꝙ m M Pane .ſ. pueritię: n ¶ Trāſeatſicut herba/ quę euulſa/ cito areſcit. o ¶ Mane/ iuuētutis:p Floreat ⁊ trāſeat .i. ſic̄ flos trāſeat/ qͥ ſuꝑueniente pruinaareſcit ⁊ deficit. r ¶ Ueſꝑe/ frigidę ſenectutꝭ: s ¶Decidatin mortē. t ¶ Induret in cadauer. v¶ Et areſcat in puluerē. Tertia cauſa eſt inflicta neceſſitas moriēdi: de qua addit:x Quia defecimus .i. in hūc defectū incidimꝰ. y ¶ In iratua .i. in vindicta quā nobis infers: qͣ videris nobis iratus .ſ. inneceſſitate moriēdi: ẜm ſententiā dicētis/ Gen̄. ij. c. Quacūqꝫdie comederꝭ ex eo mortę morieris. Quarta cā ē metꝰ mortꝭ.Un̄ ſubiūgit: z ¶ Et ī furore tuo turbati ſumꝰ .i. in executiōe illiꝰ ſentētię: qͥn̄ recogitamꝰ p̨̄cipue quō tu appares iratꝰ:⁊ qͣſi furioſus aīabꝰ pctōꝝ egrediētibꝰ de corꝑibꝰ. Et cū hoc ⁊ipſa memoria mortis horribilis eſt ⁊ hoīem turbat: qꝛ naturaliter viuere appetit. Un̄ dn̄s dixit petro: Aliꝰ te cinget ⁊ ducetquo tu nō vis: Hoc aūt dixit/ ſignificās qͣ morte clarificaturꝰeſſet eū: Ioh̓. xxj .ſ. Et ipſe dn̄s p̨̄uidens mortē ſibi īmineredixit/ Matth̓. xxvj. d. Triſtꝭ eſt aīa mea vſqꝫ ad mortē. Et qꝛtā horribilis eſt mors/ videt̉ infligi a deo/ nō tā irato qͣꝫ furioſo: Un̄ dicit: In furore tuo turbati ſumꝰ. Quīta eſt multiplex pęna quā dominus parauit peccatoribus. Unde dicit:Poſuiſti iniqͥtatesX Regꝭ. ij. d. dixit ſalomō: Pete mr̄ mi: neqꝫ em̄ ē fas vt auerta faciē tuā. b In hūilitatę .i. ī deſꝑationē q̨̄ hūiliat ⁊ deijcithoīeꝫ intantū ꝙ nō audet faciē leuare ad dei miſcd̓iā attēdēdā.Un̄ dixit cain Gen̄. iiij. b. Maior ē īiqͥtas mea/ ecce hūiliatio:qͣꝫ vt veniā merear ecce ꝙ nō reſpicit dei miſcd̓iā. De qͣ beatꝰBern̄. Maior ē chriſti pietas qͣꝫ qͣuis iniqͥtas.ahoīem ad imaginē tuā factū. b ¶ In hūilitatē .i. ī vilificationē pctī: d̓ qͦ Prouer. xv. d. Miſeros fac̄ ppl̓os pctm̄.Hiere. ij. g. Ꝙ vilis facta es nimis iterās vias tuas. De hacauerſiōe/ Prouer. jͣ. d. Auerſio ꝑuuloꝝ int̓ficiet eoſ. Hiere. ij.d. Arguet te malitia tua ⁊ auerſio tua increpabit te. cEEt dixiſti .i. huic petitiōi rn̄diſti. d CCōuertimi. q. d. ſi vultꝭ ꝙ nōauerta: cōuertimī. Zach̓. j. Cōuertimī ad me ⁊ ego cōuertar ad vos. Et dic̄: Cōuertimī .i. ſil̓ vertimī/ intellectu ꝑiter⁊ affectu. Hi ſūt duo oculi qͥ ſil̓ debent deū intueri: Sic̄ eſt deoclis corꝑis: qꝛ ſꝑ acies amboꝝ ad idē dirigit̉. Ul̓ti aūt ſūt qͥ
nō ꝯuertunt̉ ita: ſꝫ oculū ſiniſtrū .ſ. ītellectū ꝟtūt ad cęlū ꝑ ſtudiū: oculū aūt dextꝝ .ſ. affectū figūt ī t̓rā ꝑ deſideriū. Hi fędꝰinier̄t cū naͣas āmonite .i. cū diabolo/ qͥ oculos dextros eruiteis d̓ capite chriſto. j. Regꝭ. xj. a. Nō ſic fecerat dauid qͥ dicebat: Ad te leuaui oculos meos .ſ. ambos: qͥ hītas in cęlis. Etdebetis ita cōuerti: qꝛe ¶ Filij hoīm: Hōem̄ factꝰ ē rectꝰ vt addeū tendat. Vnde dixit qͥdā: Os hoī ſublime dedit cęlūqꝫ videre. Eccͣs. vij. d. Hoc īueni qd̓ fecerit deꝰ hominē rectū. Propt̓ hͦdic̄: Cōuertimi filijhoīꝫ nō pecoꝝ. Hęcaūt cōuerſio dꝫ fieri ſine dilatiōe: ꝓpt̓ duo pͥncipalit̓. Primūē: qꝛ ſi hō ī tota vita ſua ſeruiret deo: adhuc nihil eēt reſpectuęt̓nitatꝭ/ ī qͣ remunerabit̉. Et hͦ notat cū ſb̓iūgit: f ¶Qm̄ mille āni: etiā ſi tā diu viueret hō ⁊ tibi ẜuiret: g. ¶ An̄ ocl̓ostuoſ qͥ ęt̓na vidēt/ Sūt/ h ¶ TTCāꝙͣ dieſ heſterna q̨̄ p̨̄terijt:Et taꝙͣ cuſtodia ī nocte: q̄ ꝓ nihilo habēt̉ eoꝝ anierūt: ẜm qd̓. sͣ. expoſitū eſt. Secūdū ē incertitudo mortis/ q̨̄notat̉/ cū addit: m MPane ſic̄ herba trāſeat ⁊cͣ. Vel ſic:c ¶ Dixiſti cōuertimi: qm̄ mille āni ⁊c̄. q. d. iō monuiſtivt ꝯuerterēt̉: qꝛ tu ſciebas affectū eoꝝ ad pctm̄. Et ita bn̄ ſcisqͥd facere appetāt: ſic̄ qͥd iā an̄ fecerint. Si q̨̄rat̉ a pctōre: qͥd facies craſ? Rn̄debit: Sic̄ die heſterna. Quid feciſti die heſterna? Comedi/ bibi/ luſi/ dormiui/ garriui: ⁊ hmōi. Et qͥd faciesꝰ craſ? Sil̓r. Et qͥd vſqꝫ ad mille ānos ſi viuereſ? Sil̓r. Hocgͦ totū ē an̄ oculoſ dn̄i/ tāqͣꝫ dies heſterna q̨̄ p̨̄terijt: qꝛipſe videt affectū int̓mīabilē peccādi: ⁊ cōproportionabit pęnā: Et eū qͥ peccat ī ſuo ęt̓no/ deꝰ punit ī ſuo ęt̓no: Un̄ ne ſicpeccēt/ dic̄: Cōuertimi ⁊cͣ. Itē iō monet ad ꝯuerſionē: qꝛvidet vitā pctōris breuē eē ⁊ īutilē. De breuitate dic̄: i ¶ Etcuſtodia ī nocte: ſic̄ iā expoſitū ē. Et ī alio ſēſu: Tāqͣꝫ cuſtodia .i. tuguriū qd̓ cito deficit .ſ. vmbraculū cuſtodū. Eſa.j. c. Derelīquet̉ ſic̄ vmbraculū ī vinea: ⁊ ſic̄ tuguriū ī cūcumerario. ¶ In nocte/ poſita .i. ī morte: qꝛ qͣꝫcito īcipit hō viuere/ incipit mori. Seneca. Fallimur qͥ mortē qͣſi futurā expectamꝰ. Quicqͥd em̄ vitę retroactū ē morſ tenet. De īutilitate dicit: ¶ Quę ꝓ nihilo habent̉ eoꝝ anni erūt. Iob. vij.a. Ego habui mēſes vacuos. Mēſes/ Ecce breuitas. Vacuos/ Ecce inutilitas. Iaco. iiij. d. Quę eſt em̄ vita vr̄a? vaporEcce īutilitaſ: Ad modicū parēs/ Ecce breuitas. Et d̓ vtroqꝫetiā h̓ ſb̓iūgit: m MPane ſicut herba trāſeat ⁊cͣ. Manetrāſeat/ Ecce breuitas: Sic̄ herba/ Ecce īutilitaſ. Herba em̄ īutilis ē ſine fructu. Iudicꝭ. vj. a. Sic̄ erāt ī herb̓ cūcta vaſtabāt. Et poſſet aliqͥs dicere: nō eſt ibi tm̄ herba/ īmo flos ex qͦfructꝰ ſeqͥt̉: Un̄ addit ꝙ nō ē verꝰ flos/ dicēs: o anę floreat .i. ī vita iſta. Poſt florē aūt nō fructū faciat: ſꝫ qͦ¶Et trāſeat qꝛ florēſ trāſit. Un̄ Hiere. xlviij. b. dixit dn̄ſ: Date florēmoab qꝛ florēs egrediet̉. Eſa. xviij. c. An̄ meſſē totꝰ effloruit:et īmatura ꝑfectio germīauit. Ita erit ī mane: ſed qͥd ī veſꝑeſubdit: r ¶ Ueſpe .i. in morte. SDecidat: deorſū cadat ininfernū qͥ pͥus florēs ī mūdo ſurſū aſcēdere ꝑ ſuꝑbiā nitebat̉:ẜm iſtā ſnīaꝫ: Qui ſe exaltat hūiliabit̉: Luc̄. xiiij. c. t Induret/ tormēta: ẜm qd̓ gallice dr̄ īdurare/ endurer .i. pati. v Etareſcat/ in igne gehēnali. Hęc oīa īuenimꝰ cōpleta in diuiteepulone: Lucꝭ. xvj. e. qͥ pͥmo floruit in mūdo: Erat em̄ diues⁊ induebat̉ purpura ⁊ byſſo: ⁊ epulabat̉ qͦtidie ſplēdide. Sedtn̄ trāſijt/ ſic̄ dr̄ ei ibidē: Recępiſti bona ī vita tua: ⁊ lazarꝰ ſil̓rmala: nūc aūt hic cōſolat̉: tu ꝟo cruciaris. Ueſꝑe decidit: qꝛmortuꝰ eſt inqͥt diues ⁊ ſepultꝰ in inferno. Indurauit ⁊ aruit.Un̄ ad refrigeriū petijt guttā aquę: qꝛ crucior inqͥt in hac flāma. Et ī ꝑſona taliū/ ſb̓iūgit: x Quia defecimꝰ ī ira tua:id ē nō poſſumꝰ eā portare. Quis em̄ poterit habitare cū ardoribꝰ ſempiternis: ſicut dr̄ Eſa. xxxiij. b. Tn̄ deficiētes oportet eā ferre: ⁊ deficiētes deficere nō poſſūt: ⁊ defectꝰ deficereneſcit. z ¶ Et in furore tuo: id eſt in recordatiōe furoris tui.a ¶ Turbati ſumus. Psͣ. Tūc loquet̉ ad eos in ira ſua ⁊cͣ.Poſuiſti iniqui.
8
Psͣ .122.
Psͣ .4.
Al̓. IꝑtranſeatOuidius .1.Metamorph̓.Al̓. Fīdureſcat
icut
Al̓. īdignatiōetua cōturbati
idit̉ in
Horaliter
Aliter
Psͣ .2.