Druckschrift 
2 (1499)
Einzelbild herunterladen
 

LXXXIX

hōminem in hu̓militatem: ētdixiſti cōuertimini filij hominum. Quoniam mille anni ante oculos tuos: tanqͣꝫ dieſTheſterna quę p̨̄terijt. Etˣ cuf ſtodia in noͣcte: quę pro ni-

hilo habent̉ eorū anni erūt.Mane ſicut herba trāſeat/mane flore̓at trāſeat: vēſꝑeqdecidatꝭ induret et are̓ſcat. vQuia defecimꝰ in ira tua: etziffuro̓re tuo turbati ſumus.

.h In hūilitatē .i. in vilitatē tꝑaliū iſtoꝝ q̨̄ ſunt vilia. Undearbitrabat̉ apl̓s ea oīa vt ſtercora: Phil̓. iij. b. Et oſtēdit qͣrepetit. Primo: qꝛ p̨̄cępit vt auerteret ſe a deo: ſed conuerteret ſe ad. Hoc eſt qd̓ addit: Et .i. quia/ dixiſti: id ēp̄cępiſti: d Cōuertimi filij hoīꝫ .ſ. ad me ab iſtꝭ vanis tꝑalibus. Hoc eſt alibi dicit: Filij hominūvſqꝫ quo graui corde:vt qͥd diligitꝭ vanitatē quęritis mēdacium.Secūda cauſa quarehoc petit eſt breuitasvite. Un̄ dic̄: ſ QQm̄mille anni an̄ oculos tuos tanqͣꝫ dies heſterna q̨̄ preterijt: Ecce qͣꝫ breuis eſt vita hominis. Iob. xiiij. a. Breuesdies hoīs ſūt. Ad quā etiā breuitatē expͥmendā: dicit: tāqͣꝫdies hodierna q̨̄ adhuc eſt: vel ſicut craſtina quę expectat̉ futura: ſed dies heſterna q̨̄ iam p̨̄terijt. q. d. quia eſt deſitura/ ſil̓is eſt p̨̄teritę. Omīa em̄ vt dicit Augꝰ: q̨̄ aliquo fine claudunt̉ modica ſunt trāſactis habēda. Nec tm̄ breuis: ſꝫ qͣſibreuiſſima eſt vita homīs: Un̄ addit: i Et cuſtodia ī nocte .i. mille anni ſūt ſic̄ cuſtodia in nocte. Diuidit̉ nox in quattuor cuſtodijs: quaꝝ q̨̄libet ꝯtinet tres horas artificiales: qꝛ inbellis antiqͥtꝰ diuidebat̉ nox qͣttuor cuſtodias. Primo vigilabāt pueri: Secūdo adoleſcētes: Tertio iuuenes: Quarto ſenes. Eſt ſenſus: Mille anni ſunt ante oculos tuos: ſic̄ cuſtodia noctꝭ/ q̨̄ cito elabit̉. Qn̄ em̄ dormit/ parū durat ei qͣrtaꝑs noctis: Un̄ addit: Quę nihilo habent̉ eorūanni erūt. Qd̓ ſic legit̉: Anni hoīs erūt eoꝝ .i. de numero eoꝝ: nihilo habent̉: vt paruus ſomnꝰ. Qn̄ em̄parum dormiuit euigilat̉: tūc videt̉ ei nihil dormierit. Etvere nihilo erūt: eo m M Pane .ſ. pueritię: n Trāſeatſicut herba/ quę euulſa/ cito areſcit. o Mane/ iuuētutis:p Floreat trāſeat .i. ſic̄ flos trāſeat/ ſuꝑueniente pruinaareſcit deficit. r Ueſꝑe/ frigidę ſenectutꝭ: s ¶Decidatin mortē. t Induret in cadauer. Et areſcat in pulue. Tertia cauſa eſt inflicta neceſſitas moriēdi: de qua addit:x Quia defecimus .i. in hūc defectū incidimꝰ. y In iratua .i. in vindicta quā nobis infers: videris nobis iratus .ſ. inneceſſitate moriēdi: ẜm ſententiā dicētis/ Gen̄. ij. c. Quacūqꝫdie comederꝭ ex eo mortę morieris. Quarta ē metꝰ mortꝭ.Un̄ ſubiūgit: z Et ī furore tuo turbati ſumꝰ .i. in executiōe illiꝰ ſentētię: qͥn̄ recogitamꝰ p̨̄cipue quō tu appares iratꝰ: qͣſi furioſus aīabꝰ pctōꝝ egrediētibꝰ de corꝑibꝰ. Et hocipſa memoria mortis horribilis eſt hoīem turbat: qꝛ naturaliter viuere appetit. Un̄ dn̄s dixit petro: Aliꝰ te cinget ducetquo tu vis: Hoc aūt dixit/ ſignificās morte clarificaturꝰeſſet: Ioh̓. xxj .ſ. Et ipſe dn̄s p̨̄uidens mortē ſibi īmineredixit/ Matth̓. xxvj. d. Triſtꝭ eſt aīa mea vſqꝫ ad mortē. Et qꝛ horribilis eſt mors/ videt̉ infligi a deo/ irato qͣꝫ furioſo: Un̄ dicit: In furore tuo turbati ſumꝰ. Quīta eſt multiplex pęna quā dominus parauit peccatoribus. Unde dicit:Poſuiſti iniqͥtatesX Regꝭ. ij. d. dixit ſalomō: Pete mr̄ mi: neqꝫ em̄ ē fas vt auerta faciē tuā. b In hūilitatę .i. ī deſꝑationē q̨̄ hūiliat deijcithoīeꝫ intantū audet faciē leuare ad dei miſcd̓iā attēdēdā.Un̄ dixit cain Gen̄. iiij. b. Maior ē īiqͥtas mea/ ecce hūiliatio:qͣꝫ vt veniā merear ecce reſpicit dei miſcd̓iā. De beatꝰBern̄. Maior ē chriſti pietas qͣꝫ qͣuis iniqͥtas.ahoīem ad imaginē tuā factū. b In hūilitatē .i. ī vilificationē pctī: Prouer. xv. d. Miſeros fac̄ ppl̓os pctm̄.Hiere. ij. g. vilis facta es nimis iterās vias tuas. De hacauerſiōe/ Prouer.. d. Auerſio ꝑuuloꝝ int̓ficiet eoſ. Hiere. ij.d. Arguet te malitia tua auerſio tua increpabit te. cEEt dixiſti .i. huic petitiōi rn̄diſti. d CCōuertimi. q. d. ſi vultꝭauerta: cōuertimī. Zach̓. j. Cōuertimī ad me ego cōuertar ad vos. Et dic̄: Cōuertimī .i. ſil̓ vertimī/ intellectu ꝑiter affectu. Hi ſūt duo oculi ſil̓ debent deū intueri: Sic̄ eſt deoclis corꝑis: qꝛ ſꝑ acies amboꝝ ad idē dirigit̉. Ul̓ti aūt ſūt

ꝯuertunt̉ ita: ſꝫ oculū ſiniſtrū .ſ. ītellectū ꝟtūt ad cęlū ſtudiū: oculū aūt dextꝝ .ſ. affectū figūt ī t̓rā deſideriū. Hi fędꝰinier̄t naͣas āmonite .i. diabolo/ oculos dextros eruiteis capite chriſto. j. Regꝭ. xj. a. ſic fecerat dauid dicebat: Ad te leuaui oculos meos .ſ. ambos: hītas in cęlis. Etdebetis ita cōuerti: qꝛe Filij hoīm:em̄ factꝰ ē rectꝰ vt addeū tendat. Vnde dixit qͥdā: Os hoī ſublime dedit cęlūqꝫ videre. Eccͣs. vij. d. Hoc īueni qd̓ fecerit deꝰ hominē rectū. Propt̓dic̄: Cōuertimi filijhoīꝫ pecoꝝ. Hęcaūt cōuerſio dꝫ fieri ſine dilatiōe: ꝓpt̓ duo pͥncipalit̓. Primūē: qꝛ ſi ī tota vita ſua ſeruiret deo: adhuc nihil eēt reſpectuęt̓nitatꝭ/ ī remunerabit̉. Et notat ſb̓iūgit: f ¶Qm̄ mille āni: etiā ſi diu viueret tibi ẜuiret: g. An̄ ocl̓ostuoſ ęt̓na vidēt/ Sūt/ h TTCāꝙͣ dieſ heſterna q̨̄ p̨̄terijt:Et taꝙͣ cuſtodia ī nocte: nihilo habēt̉ eoꝝ anierūt: ẜm qd̓.. expoſitū eſt. Secūdū ē incertitudo mortis/ q̨̄notat̉/ addit: m MPane ſic̄ herba trāſeat ⁊cͣ. Vel ſic:c Dixiſti cōuertimi: qm̄ mille āni ⁊c̄. q. d. monuiſtivt ꝯuerterēt̉: qꝛ tu ſciebas affectū eoꝝ ad pctm̄. Et ita bn̄ ſcisqͥd facere appetāt: ſic̄ qͥd an̄ fecerint. Si q̨̄rat̉ a pctōre: qͥd facies craſ? Rn̄debit: Sic̄ die heſterna. Quid feciſti die heſterna? Comedi/ bibi/ luſi/ dormiui/ garriui: hmōi. Et qͥd facies craſ? Sil̓r. Et qͥd vſqꝫ ad mille ānos ſi viuereſ? Sil̓r. Hoc totū ē an̄ oculoſ dn̄i/ tāqͣꝫ dies heſterna q̨̄ p̨̄terijt: qꝛipſe videt affectū int̓mīabilē peccādi: cōproportionabit: Et peccat ī ſuo ęt̓no/ deꝰ punit ī ſuo ęt̓no: Un̄ ne ſicpeccēt/ dic̄: Cōuertimi ⁊cͣ. Itē monet ad ꝯuerſionē: qꝛvidet vitā pctōris breuē īutilē. De breuitate dic̄: i Etcuſtodia ī nocte: ſic̄ expoſitū ē. Et ī alio ſēſu: Tāqͣꝫ cuſtodia .i. tuguriū qd̓ cito deficit .ſ. vmbraculū cuſtodū. Eſa.j. c. Derelīquet̉ ſic̄ vmbraculū ī vinea: ſic̄ tuguriū ī cūcumerario. In nocte/ poſita .i. ī morte: qꝛ qͣꝫcito īcipit viuere/ incipit mori. Seneca. Fallimur mortē qͣſi futurā expectamꝰ. Quicqͥd em̄ vitę retroactū ē morſ tenet. De īutilitate dicit: Quę nihilo habent̉ eoꝝ anni erūt. Iob. vij.a. Ego habui mēſes vacuos. Mēſes/ Ecce breuitas. Vacuos/ Ecce inutilitas. Iaco. iiij. d. Quę eſt em̄ vita vr̄a? vaporEcce īutilitaſ: Ad modicū parēs/ Ecce breuitas. Et vtroqꝫetiā ſb̓iūgit: m MPane ſicut herba trāſeat ⁊cͣ. Manetrāſeat/ Ecce breuitas: Sic̄ herba/ Ecce īutilitaſ. Herba em̄ īutilis ē ſine fructu. Iudicꝭ. vj. a. Sic̄ erāt ī herb̓ cūcta vaſtabāt. Et poſſet aliqͥs dicere: eſt ibi tm̄ herba/ īmo flos exfructꝰ ſeqͥt̉: Un̄ addit ē verꝰ flos/ dicēs: o anę floreat .i. ī vita iſta. Poſt florē aūt fructū faciat: ſꝫ qͦ¶Et trāſeat qꝛ florēſ trāſit. Un̄ Hiere. xlviij. b. dixit dn̄ſ: Date florēmoab qꝛ florēs egrediet̉. Eſa. xviij. c. An̄ meſſē totꝰ effloruit:et īmatura ꝑfectio germīauit. Ita erit ī mane: ſed qͥd ī veſꝑeſubdit: r Ueſpe .i. in morte. SDecidat: deorſū cadat ininfernū pͥus florēs ī mūdo ſurſū aſcēdere ſuꝑbiā nitebat̉:ẜm iſtā ſnīaꝫ: Qui ſe exaltat hūiliabit̉: Luc̄. xiiij. c. t Induret/ tormēta: ẜm qd̓ gallice dr̄ īdurare/ endurer .i. pati. v Etareſcat/ in igne gehēnali. Hęc oīa īuenimꝰ cōpleta in diuiteepulone: Lucꝭ. xvj. e. pͥmo floruit in mūdo: Erat em̄ diues induebat̉ purpura byſſo: epulabat̉ qͦtidie ſplēdide. Sedtn̄ trāſijt/ ſic̄ dr̄ ei ibidē: Recępiſti bona ī vita tua: lazarꝰ ſil̓rmala: nūc aūt hic cōſolat̉: tu ꝟo cruciaris. Ueſꝑe decidit: qꝛmortuꝰ eſt inqͥt diues ſepultꝰ in inferno. Indurauit aruit.Un̄ ad refrigeriū petijt guttā aquę: qꝛ crucior inqͥt in hac flāma. Et ī ꝑſona taliū/ ſb̓iūgit: x Quia defecimꝰ ī ira tua:id ē poſſumꝰ portare. Quis em̄ poterit habitare ardoribꝰ ſempiternis: ſicut dr̄ Eſa. xxxiij. b. Tn̄ deficiētes oportet ferre: deficiētes deficere poſſūt: defectꝰ deficereneſcit. z Et in furore tuo: id eſt in recordatiōe furoris tui.a Turbati ſumus. Psͣ. Tūc loquet̉ ad eos in ira ſua ⁊cͣ.Poſuiſti iniqui.

8

Psͣ .122.

Psͣ .4.

Al̓. IꝑtranſeatOuidius .1.Metamorph̓.Al̓. Fīdureſcat

icut

Al̓. īdignatiōetua cōturbati

idit̉ in

Horaliter

Aliter

Psͣ .2.