Pſalmus
a Bēnedictꝰ dominꝰ in ęterbnum: fiat fiat.¶ Or̄o moyſi hominis dei.M.Omi LXXXIX.d Inē re̓fugiū factus es
nobis: a gēnerationer in gēnerationem. Priuſqͣꝫ montes fiere̓ntr aut formaret̉ terra et orbisr: a ſęculo et vſqꝫ īſęculū tu eſtdeꝰ. Ne auertas
ſanctoꝝ oīm cōī apponit/ cū ſubiūgit: Fiat fiat.r X mutationē exprobrant inimici ſupra dicti. Hāc deplorathieremias/ Thren̄. iiij. a. Quō obſcuratū eſt aurū/ mutatꝰ eſtcolor optimꝰ. Dn̄s aūt īmutabil̓ eſt ī ęt̓nū: Un̄ a ſBn̄dictꝰdn̄s ī ęternū. Sedquō a nobis bn̄dicit̉?ẜm ꝙ dicit̉ Heb̓. vij.b. Sine vlla ꝯͣdictiōeqd̓ minus eſt a meliore benedicitur: Ergodeus ab homine nonpoteſt benedici. ICollatiōis: ſic nō bn̄dicimꝰ illū: ſꝫ ip̄e nos. Psͣ. BenedicatApprobatiōis: ſic bn̄dicimꝰ eū amātes eiꝰ bn̄ (nos deꝰ ⁊cͣ.dictionē. Psͣ. Benedicamꝰ patrē ⁊ filiū cum ſanctoſpū.Laudis: ſic bn̄dicit̉ ab oī creatura. Daniel̓. iij. e. Bn̄diciteCōſecratiōis: ſic bn̄dicimus ipſū in al (oīa oꝑa dn̄i dn̄o.tari .j. Corinth̓. x. d. Calix bn̄dictionis cui benedicimꝰ.¶ Sanctificationis. Ioh̓. xvij. c. Ego pro eis ſanctifico meipſū. j. Regꝭ. xxv f. Bn̄dictus dominus deus iſrael qͥ miſit tehodie ī occurſū meū: ⁊ bn̄dictū eloquiū tuū: ⁊ bn̄dicta tu q̨̄ ꝓhibuiſti me ne irē hodie ī ſanguinē ⁊ vlciſcerer me manu mea.Ita dixit dauid ad abigail. Chriſtus ſignificat̉ ꝑ dauid: beatamaria ꝑ abigail q̨̄ interptat̉ patris mei exultatio. Ipſa occurrit chriſto/ ne puniat nabal virū ſtultū: ꝑ quē peccatores intelligunt̉. Et eius eloquiū eſt oratio ꝓ peccatoribus. b ¶ Fiatfiat: dicit eccleſia optans chriſti benedictionē duplicē: in ſtola¶ Expoſitio Psͣ. LXXXIX.corporis/ ⁊ animę.Omine refugiū. Titulus. Oratio moyſi hod ¶ minis dei. In p̨̄cedenti pſalmo ęgit de ꝓmiſſis quęꝑ chriſtū implebunt̉. Sed qꝛ nō ſunt adhuc oīa implita: ponit̉ in hoc pſalmo/ oratio: in quo petit vt oīa cōpleant̉ꝓmiſſa. Et eſt oratio moyſi: nō qꝛ hūc pſalmū cōpoſueritmoyſes: ſꝫ qꝛ cōſimilia orauit. Uel qꝛ in hoc pſalmo tangunt̉illa q̨̄ facta ſunt: qꝛ ꝓmiſit filijs iſrael terrā ꝓmiſſionis: ⁊ illosinduxit: licꝫ nō intrauerit: q̨̄ terra ſignificat vitā ęternā: de quahic agit̉. Intentio eſt monere ad cōtemptū veteris vitę: ⁊ adamorē nouę. Modus. Triꝑtitꝰ ē pſalmꝰ. Primo ęternū refugiū ꝓponit tꝑali homī. Secūdo petit ſubueniri homī: ⁊ eiꝰ infirmitatē exponit: ibi: Ne auertas. Tertio orat ⁊ affirmat liberationē: ibi: Dexterā. Igit̉ Psͣ. anteqͣꝫ orationē faciat: pͥmo captat beniuolentiā eiꝰ a qͦ vult petere: Primo cōmendāsillū a potētia cū dicit: Dn̄ę. Secūdo a benignitate qͣ iā nosliberauit cū dicit: Refugiū factꝰ es nobis. Tertio a cōtinuatiōe liberatiōis cū dicit: A generatiōe in generationē. Quarto ab ęternitate/ cū dicit: Prius ꝙͣ mōtes fierēt⁊cͣ. a ſęculo ⁊ vſqꝫ in ſęculū .i. ſine pͥncipio ⁊ ſine fine: vthę p̨̄poſitiōes/ a ⁊ vſqꝫ/ ſint incluſiue. Quīto a ſūma bonitate/ cū dicit: Tu es deꝰ. Dicit ergo c ¶ Dn̄e/ deus trinitas: tuſolꝰ d ¶ Factꝰ es refugiū nobis. Factꝰ dico nō qꝛ ꝑ hęcnoīa refugiū/ defenſor/ patronus/ aliqua mutatio oſtēdat̉ factaeſſe circa deū: ſꝫ potiꝰ circa nos. Vel ad filiū loquit̉: Domīechriſte: tu factꝰ es nobis refugiū: ẜm qd̓ hō. Refugiūdico/ noſtrū exiſtēs: e ¶ A generatiōe p̨̄terita: vſqꝫ in generationē/ p̨̄ſentē. Vel a p̨̄ſenti vſqꝫ in futurā q̨̄ erit ī gloria.Et qꝛ dixit: factꝰ es refugiū: poſſet aliquis credere ꝙ ſimpliciter factꝰ eēt: nec ante fuiſſet: Un̄ ęternitatē eius oſtēdit/ dicēs: g ¶ Prius qͣꝫ mōtes fierēt: ad litterā. ¶ Aut formaret̉ terra ⁊ orbis .i. machina mūdialis. l ¶ A ſęculo īſęculū .i. ab ęt̓no ī ęternū. m ¶ Tu es deꝰ. Pręſens tm̄ verbū ei attribuit: qꝛ oīa ſūt ei p̨̄ſentia. Vn̄ ait Exo. iij. d. Ego ſūqui ſum. Et qꝛ parū eſt hęc ad litterā ſic exponere: myſtice exponant̉: g ¶ PPriuſqͣꝫ mōtes .i. celſitudines angelicę quę denihilo creatę ſūt. h ¶ Fieret .i. crearent̉. i ¶ Aut formaret̉terra .i. hō qͥ de limo terrę plaſmatꝰ ē. kEt orbis .i. eccl̓ia.l ¶ A ſęculo ⁊ vſqꝫ in ſęculū tu es deꝰ. Hoc nō mutat̉.Moraliter: c ¶ Dn̄e refugiū factꝰ es nobis. Ita debēt dicere pęnitētes qui fugiūt a peccato: ꝓficientes qͥ fugiūta facie tēptationū: ⁊ ꝑfecti qͥ a curis ⁊ ſtrepitu mūdi. e AA generatiōe/ ꝑſequēte: q̄ vt dicit̉ Prouerb̓. xxx. b. ꝓ dentibꝰ gla
Sdios habet. f In generationē/ q̄rētiū deū. Hiere. xvj. d.Dn̄e fortitudo mea ⁊ robur meū: ⁊ refugiū meū ī die tribulatiōis. Mali ꝟo ad hͦ refugiū nolūt refugere: ſꝫ habēt alia refugia ad q̨̄ fugiūt: ne forte a dn̄o capiāt̉ ī pnīa. Un̄ refugiū ē eiſēplū p̨̄latoꝝ: ⁊ facta maioꝝ. Hęc ē ſion: de qͣ dr̄. j. Mach̓.j. d. ꝙ facta eſt illis inarcē .ſ. ꝑſecutoribꝰ ppl̓idn̄i: et poſuerunt illicgentē pctōꝝ: viros iniquos et cōualuerūt in ⁊ea. Alid̓ refugiū eoꝝ ēconſilia aduocatoꝝ etſapientū mundi. Hęceſt bethſura: de qͣ. j.Machab̓. x. a. dr̄: In bethſura remāſerūt aliqͥ eoꝝ qͥ legē reliq̄rāt: erat em̄ eis hęc ad refugiū. Bethſura īterp̄tat̉ domꝰ anguſtiās ppl̓m: hͨ eſt domꝰ aduocatoꝝ. Sꝫ tā hi qͥ ad eos fugiūttā ipſi ad qͦs fugiūt/ in neceſſitate nō inueniēt refugiū. Vn̄ dic̄eis dn̄s/ Eſa. x. a. Quid facietis ī die viſitatiōis ⁊ calamitatisdelōge veniētis? Ad cuiꝰ cōfugietis auxiliū? Tūc dicēt illudThren̄. iiij. c. Defecerūt oculi nr̄i ad auxiliū noſtrū vanū: cūreſpiceremꝰ attenti. Dn̄s aūt dr̄ refugiū bonoꝝ ⁊ pęnitentiūmultis modis: qꝛ dn̄s dicit̉ refugiū:Ciuitas. Ioſue. xx. a. Seꝑate vrbes fugitiuoꝝ .i. ſanTurrꝭ. Prouer. xviij. b. Tur (ctos: ⁊ p̨̄cipue chriſtū.ris fortiſſima nomē dn̄i: ad ipſum currit iuſtꝰ.Dux exercitus. ij. Regꝭ. x. c. Si p̨̄ualuerint aduerſumme ſyri eris mihi in adiutoriū.Mater. Matth̓. xxiij. d. Quotiēs volui cōgregare filios tuos quēadmodū gallina cōgregat pullos ⁊cͣ.Domꝰ. Psͣ. Eſt o mihi ī deū ꝓtectorē ⁊ in domū ⁊cͣ. YMedicus. Eſa. xxxviij. a. Cōuertit ezechias faciē ſuāad parietē: qͣſi quęrēs verū medicū.Nauiſ. Sap̄. xiiij. a. Spes orbis t̓raꝝ ad ratē ꝯfugiēs.Magiſter. Psͣ. Ad te cōfugi doce me facere volūtatē ꝙColūbariū. Eſa. lx. b. Quaſi colūbę ad feneſtras (tuā.ſuas. Eſa. ij. c. Ingredere in petrā.Altare vel eccleſia. iij. Regꝭ. ij. e. Fugit ioab in taberculū ⁊ app̄hēdit cornu altarꝭ. g ¶ Priꝰ qͣꝫ mōtes fierēt autformaret̉ t̓ra ⁊ orbis. Mōtes fiūt moralit̓: qn̄ de pauꝑibꝰ fiūt magni ⁊ potētes. Daniel̓. iij. e. Lapis qͥ ꝑcuſſerat ſtatuā factꝰ eſt mōs magnꝰ. Terra format̉: vt fiat olla vl̓ later/ vl̓forma vaſoꝝ: ſic hō vt fiat vaſ ī honorē ī domo dn̄i. iij. Regꝭ.vij. g. Fudit ea rex ī t̓ra argilloſa: q̄ .ſ. cōculcari ſe ꝑmittit ⁊ tenax eſt. Ml̓ti ꝟo ſūt t̓ra arenoſa: qꝛ manētes ī flumībꝰ diuitiarū ⁊ delitiaꝝ/ lapidibus .i. duris aculeis ꝯͣdictionū pleni: nectenaces ꝑ cōcordiā ⁊ amorē: ſꝫ diuiſi ꝑ ſchiſmata: nō ſūt aptivt ex eis formet̉ qd̓cūqꝫ vas ī honorē: ſꝫ ī ꝯtumeliā vas ꝯfractū ⁊ ꝑforatū: qd̓ oēm ſapīaꝫ nō tenebit: ſed ſordes admittet.Orbis eſt cęlū orbiculatū: qd̓ tūc fit cū hō fit ꝯtemplatiuꝰ: ⁊ęterna q̨̄ fine nō habēt meditat̉ ⁊ appetit. Dicit ergo: Priusqͣꝫ mōtes fierēt tu es deꝰ. Et ſubiūxit hͦ ſtatī/ poſtqͣꝫ d̓ dn̄irefugio locutꝰ ē: qd̓ tāgit qͦſdā qͥ cū ſūt ī dignitatibꝰ vel ī altoſtatu: ⁊ monent̉ vt deſcēdāt ⁊ refugiāt ad dn̄m: ſubmittētes ſe⁊ ſuā volūtatē alteriꝰ volūtati ꝓ dn̄o: dicūt ꝙ ſi hoc faceretforte in loco in qͦ ſūt/ poneret̉ hō inſufficiēs ⁊ malꝰ. Cōtra hͦ gͦdicit ꝙ de hoc nō ſint ſolliciti: ſꝫ deo curā dimittāt: quia ipſeeſt deus: ⁊ erat ſemꝑ anteqͣꝫ ipſi eſſent facti montes: et adhucpoterit facere ita bonos montes. Quod autē ſequit̉: Anteqͣꝫformaret̉ t̓ra ⁊ orbis/ etiaꝫ tu es deꝰ: eſt ꝯͣ eos qͥ de ſuisoꝑbꝰ aūt de ſua ꝯtēplatiōe gloriāt̉/ qͣſi magnū qͥd ꝓ dn̄o fecerint. q. d. eis: bonoꝝ vr̄oꝝ nō indiget dn̄s: qꝛ anteqꝫ iſta vnqꝫab aliqͦ hoīe fierēt ip̄e ē deꝰ ꝑfectꝰ ⁊ ſūme bonꝰ. Iob .xxxv. b.Si iuſte ęgeris qͥd donabis ei: aut qͥd de manu tua accipiet:n ¶ Ne auertas ⁊cͣ. Secunda ꝑs: in qͣ petit ſubueniri hoī ⁊eius infirmitatē exponit. Orat gͦ ne ꝓpter amorē tꝑaliū dn̄sillū a ſe ſeꝑari ꝑmittat. Un̄ dic̄: Ne auertas hoīem/ a te:In hūilitatē¶Moraliter: n ¶ Ne auertas hoīeꝫ ī hūilitatē. Ita debet dicere hō orās: Auertere em̄ eſt or̄onē repellere. Un̄. lij.X Regꝭ. ij. d. dixitUel ſic: n ¶ Ne auertas: id eſt auerti non permittas a te ⁊Hominē
CiMoxaliter
Moxaliter
Al̓. Bn̄dictionem aūt dn̄i
Al̓. r et ꝓc-
Al̓. Ptu
n Al̓. retx Al̓. ſterrec Al̓. nō hꝫ rj
Psͣ. .66.Eſt bn̄dictio
Sc
Usͣ. 30.
Pā. 152.
ſAd litterā
Secunda p-
Myſtice
Moraliter