LXXXVIII
na ꝙ vil a mortē nō videai: 1i a Eiuli aīaꝫ ſua o Inanūinferi? q. d. nullus eſt niſi chriſtꝰ. Licꝫ em̄ d̓uo pͥma cōueniātomnibꝰ beatis poſt reſurrectionē: vt ſcꝫ viuāt ⁊ vltra mori nōpoſſint: non tn̄ tertiū cōuenit alicui eoꝝ: Nullus em̄ eruit animā ſuā de manu īferi/ excępto ſolo chriſto/ qͥ poteſtatē habuitponēdi aīaꝫ ſuā: et iterū ſumēdi eā: ſic̄ dic̄ lh̓ eruet animā ſuam dermanuſe Ioh̓. x. d.Lrei habeat fiduciā. binferi. Ubi ſunt miſericordięEcci. vij. d. In omībꝰ Ituę antique dn̄e: ⁊ ſic̄ iuraſtioperibꝰ tuis memora/ dauid in veritate tua. MMere nouiſſima tua: et inmor eſto domine opproprijęt̓nū nō peccabis. Etpoſſet aliqͥs dicere: verū eſt ꝙ mori me oportet: ſed tn̄ nolo ceſſare a pctō: quia poſtmortē faciā penitentiā ⁊ liberabo me a pęna. Un̄ addit contrahoc: a ¶ Cruet animā ſuā de manu inferi: qͣſi quis eſtqͥ hoc poſſit facere? Nullꝰ poſt mortē. Ante mortē aūt nō pōthoc facere hō ꝑ ſe: Poſtqͣꝫ em̄ cecidit ī pctm ⁊ in manū īferni:nō pōt ꝑ ſe reſurgere: Eſt em̄ ſpūs vades ⁊ nō rediēs. Sꝫ dn̄seruit eā ſi ille pęnitere velit. Eſa xlix. g. Ęquidē ⁊ captiuitas aforti tollet̉: ⁊ qd̓ ablatū fuerit a robuſto ſaluabit̉. Fortē ⁊ robuſtū vocat diabolū. Oſee. xiij. d. De manu mortis liberaboeos: de morte redimā eos. b ¶ bi ſunt miſcd̓ię. Sextays: in qua on̄dit ꝙ etiā in mēbris implent̉ ꝓmiſſiōes ſpūalit̓.Et ſic pōt cōtinūari: Nullꝰ eruit animā niſi tu: Ergo cū differas venire ⁊ eruere: Ubi ſūt miſcd̓ię tuę antiquę dn̄eꝫid eſt vbi ē mō ille vſus miſerēdi qͦ ſolitꝰ es miſereri ant̓iquitꝰMiſerere gͦ nūc eruendo nos: ſicut miſertus es antiquitꝰ educēdo populū de ęgypto. Et d Sicut iuraſti dauid .i. firmiter ſtatuiſti: ſicut ſupra dixiſti: Semel iuraui in ſancto meo.f ¶ In veritate tua .i. in teipſo/ qͥ verax es: īmo ipſa ꝟitas.Ioh̓. xiiij. a. Ego ſuꝫ via veritas ⁊ vita. Primo gͦ allegat deimiſericordiā/ dicēs. Ubi ſunt ⁊cͣ. Secūdo veritatē eius/ dicens: Sicut iuraſti in veritate tua. Tertio allegat vituperiū qd̓ ſuſtinebāt ſancti: Et aggrauat illud pͦ a ꝑte eorū qͥbꝰinfert̉/ cū dicit: g ¶Memor eſto dn̄e opprobrij ſeruorū tuoꝝ .i. qd̓ infert̉ ſeruis tuis. Unde dicebat Hiere. xv. c.Scito qm̄ ꝓpter te ſuſtinui opprobriū. Secūdo aggrauat illd̓a ꝑte inferentiū qͣꝫtū ad multitudinē/ cū ſubiūgit: iMultarū gentiū .i. a multis gentibꝰ illatū. Quarto allegat charitatē qua ſuſtinebāt ſancti opprobria/ cū dicit: h QQd̓ ꝯtinuiin ſinu meo: ſicut re dilecta in ſinu abſcōdimꝰ. Quinto allegat maliciā inferētiū/ dicēs: k ¶ Qd̓ exprobrauerūt inimici tui dn̄e .ſ. iudęi ⁊ gentiles/ te odio habētes. Et determinat qd̓ eſt illud opprobriū/ dicēs: l Qd̓ exprobrauerūtcōmutationē chriſti tui .i. ꝙ chriſtus commutatus eſt demorte ad vitam. Hęc cōmutatio ſignificata fuit. j. Regꝭ. xxj.d. vbi dauid īmutauit faciē ſuam cora achis: et tympanicabatad oſtium: ⁊ defluebāt ſaliuę in barbā eius. In paſſione enimdeus pater coram iudęis mirabiliter immutauit faciem ſuā .i.filium. Abacuk. iij. a. Ibi .i. in paſſione abſcondita ē fortitudoeius. Ad vltimū agit gratias de iſto opprobrio oſtedens quāvtilitatem habent ſancti in ſuſtinētia opprobrioꝝ. Vnde dicit:Bn̄dictus dn̄sMoraliter: b ¶ Ubi ſunt miſericordię tue. Verbūeſt querētis vb̓i ſit ⁊cͣ. Sic ergo debet quiibet dicere: quia debet quęrere miſericordiā. Lucꝭ. xj. b. Qui quęrit inuenit. Prouerb̓. xxj. c. Qui ſequit̉ iuſticiā ⁊ miſericordiā/ inueniet vitam⁊ iuſticiā ⁊ gloriā/ Ecce plus inuenit qͣꝫ qͣrat. cagintiquę.Hoc pōt legi ī bono ⁊ ī malo. In bono ſic. Si vttera vulneraredeant/ oportet redire ad veterē medicinā: vt antiquis morbis reſpōdeat antiqua miſericordia. Primę autē et antig miſerię fuerunt/ ſeruire pharaoni in luto/ latere ⁊ palea: Exod̓. j. c.Hęc ſeruitus iā redijt. Pharao interp̄tat̉ diſſipatio. Suo iſtorege la ſeruit ppl̓us iſrael .i. clerici: qui iā in magna parte ſūt inſchiſmate: ⁊ ẜuiūt ī luto luxurie: ⁊ latere auaricie: ⁊ palea ſuꝑbię. Neceſſariū ergo eſt vt ẜm antiquam miſericordiā veniretaliquis moyſes .i. aliquis p̨̄latꝰ extractus de aquis voluptatis⁊ diuitiarū per quē liberarent̉. Item alia miſeria fuit populoiſraeli ꝙ oppreſſit eos eglon: Iudict. iij. b. Eglon interpretal
h ſeruorū tuorum: qd̓ cōtinuiin ſinu meo multarū gentiū.k Qd̓ exprobrauerūt inimicil tui domine: qd̓ exprobrauerunt cōmutationē chriſti tui.
Iira ꝙ vltra mortē nō videat: Et a Eruet aīaꝫ ſuā d̓ manuinferi? q. d. nullus eſt niſi chriſtꝰ. Licꝫ em̄ d̓uo pͥma cōueniātomnibꝰ beatis poſt reſurrectionē: vt ſcꝫ viuāt ⁊ vltra mori nōpoſſint: non tn̄ tertiū cōuenit alicui eoꝝ: Nullus em̄ eruit animā ſuā de manu īferi/ excępto ſolo chriſto/ qͥ poteſtatē habuitponēdi aīaꝫ ſuā: et iterū ſumēdi eā: ſic̄ dic̄ ipſe Ioh̓. x. d.X rei habeat fiduciā.Ecc̄i. vij. d. In omībꝰoperibꝰ tuis memorare nouiſſima tua: et inęt̓nū nō peccabis. Etpoſſet aliqͥs dicere: verū eſt ꝙ mori me oportet: ſed tn̄ nolo ceſſare a pctō: quia poſtmortē faciā penitentiā ⁊ liberabo me a pęna. Un̄ addit contrahoc: a ¶ Cruet animā ſuā de manu inferi: qͣſi quis eſtqͥ hoc poſſit facere? Nullꝰ poſt mortē. Ante mortē aūt nō pōthoc facere hō ꝑ ſe: Poſtqͣꝫ em̄ cecidit ī pctm ⁊ in manū īferni:nō pōt ꝑ ſe reſurgere: Eſt em̄ ſpūs vadēs ⁊ nō rediēs. Sꝫ dn̄seruit eā ſi ille pęnitere velit. Eſa xlix. g. Ęquidē ⁊ captiuitas aforti tollet̉: ⁊ qd̓ ablatū fuerit a robuſto ſaluabit̉. Fortē ⁊ robuſtū vocat diabolū. Oſee. xiij. d. De manu mortis liberaboeos: de morte redimā eos. b ¶ bi ſunt miſcd̓ię. Sextays: in qua on̄dit ꝙ etiā in mēbris implent̉ ꝓmiſſiōes ſpūalit̓.Et ſic pōt cōtinūari: Nullꝰ eruit animā niſi tu: Ergo cū differas venire ⁊ eruere: Ubi ſūt miſcd̓ię tuę antiquę dn̄eꝫid eſt vbi ē mō ille vſus miſerēdi qͦ ſolitꝰ es miſereri ant̓iquitꝰMiſerere gͦ nūc eruendo nos: ſicut miſertus es antiquitꝰ educēdo populū de ęgypto. Et d Sicut iuraſti dauid .i. firmiter ſtatuiſti: ſicut ſupra dixiſti: Semel iuraui in ſancto meo.f ¶ In veritate tua .i. in teipſo/ qͥ verax es: īmo ipſa ꝟitas.Ioh̓. xiiij. a. Ego ſuꝫ via veritas ⁊ vita. Primo gͦ allegat deimiſericordiā/ dicēs. Ubi ſunt ⁊cͣ. Secūdo veritatē eius/ dicens: Sicut iuraſti in veritate tua. Tertio allegat vituperiū qd̓ ſuſtinebāt ſancti: Et aggrauat illud pͦ a ꝑte eorū qͥbꝰinfort̉/ cū dicir. ⁊Nen97 υſ9 2 9 9HH99k 9 1 Iri19rū tuoꝝ .i. qd̓ infert̉ ſeruis tuis. Unde dicebat Hiere. xv. c.Scito qm̄ ꝓpter te ſuſtinui opprobriū. Secūdo aggrauat illd̓⁊ pro infono. iū Mrū A vlixi Ai1 ſi. h15. i¶tarū gentiū .i. a multis gentibꝰ illatū. Quarto allegat charitatē qua ſuſtinebāt ſancti opprobria/ cū dicit: h QQd̓ ꝯtinuiin ſinu meo: ſicut re dilecta in ſinu abſcōdimꝰ. Quinto allegat moliciā inforēris 1550. MX49S99 gnn t i nimici tui dn̄e .ſ. iudęi ⁊ gentiles/ te odio habētes. Et determinat qd̓ eſt illud opprobriū/ dicēs: l Qd̓ exprobrauerūtcōmutationē chriſti tui .i. ꝙ chriſtus commutatus eſt demorte ad vitam. Hęc cōmutatio ſignificata fuit. j. Regꝭ. xxj.d. vbi dauid īmutauit faciē ſuam cora achis: et tympanicabatad oſtium: ⁊ defluebāt ſaliuę in barbā eius. In paſſione enim76 not 0 09 A01m10 11 ſ 71 0 ifilium. Abacuk. iij. a. Ibi .i. in paſſione abſcondita ē fortitudoeius. Ad vltimū agit gratias de iſto opprobrio oſtedens quāvtilitatem habent ſancti in ſuſtinētia opprobrioꝝ. Vnde dicit:Rn̄ Ai grusꝫ dn̄qoyalitor. h Uhi ſi. ct iaiſeric92Aie te Uecbūeſt querētis vb̓i ſit ⁊cͣ. Sic ergo debet quiibet dicere: quia debet quęrere miſericordiā. Lucꝭ. xj. b. Qui quęrit inuenit. Prouerb̓. xxj. c. Qui ſequit̉ iuſticiā ⁊ miſericordiā/ inueniet vitam⁊ iuſticiā ⁊ gloriā/ Ecce plus inuenit qͣꝫ qͣrat. cagintiquę.Hoc pōt legi ī bono ⁊ ī malo. In bono ſic. Si vttera vulneraredeant/ oportet redire ad veterē medicinā: vt antiquis morbis reſpōdeat antiqua miſericordia. Primę autē et antig miſerię fuerunt/ ſeruire pharaoni in luto/ latere ⁊ palea: Exod̓. j. c.Hęc ſeruitus iā redijt. Pharao interp̄tat̉ diſſipatio. Suo iſtorege la ſeruit ppl̓us iſrael .i. clerici: qui iā in magna parte ſūt inſchiſmate: ⁊ ẜuiūt ī luto luxurie: ⁊ latere auaricie: ⁊ palea ſuꝑbię. Neceſſariū ergo eſt vt ẜm antiquam miſericordiā veniretaliquis moyſes .i. aliquis p̨̄latꝰ extractus de aquis voluptatis⁊ diuitiarū per quē liberarent̉. Item alia miſeria fuit populoiſraeli ꝙ oppreſſit eos eglon: Iudict. iij. b. Eglon interpretal
feſtiuitas inutilis: ⁊ ſignificat gaudiū mūdi ⁊ comeſationes:et talia: quę multū regnāt in clericis ⁊ in alijs homībꝰ. Miſericordia antiqua quę de hoc liberauit eos/ fuit per aioth/ quiinterfecit eum/ ꝑcutiens ī ventre ſica. Aioth interpretat̉ laus:Et valde laudabilis eſt ſobrietas ⁊ cōtemptus mūdi. Ventrēhuiꝰ eglon bene vulnerauit apl̓us ſica: id eſtgladio verbi dei/ cumdixit j. Corinth̓. vj. c.Eſca ventri/ et ventereſcis: deus autē ⁊ hūc⁊ has deſtruet. ItemIudicꝭ. vj. a. dicit̉/ ꝙmadian oppreſſit eos⁊ cęteri orientales: Hi ſunt ſuperbi ⁊ ambitioſi qͥ ſemꝑ ſunt inortu. Hos autē deſtruxit dei miſericordia ꝑ gedeonē qͥ interpretat̉ circūiens in vtero/ Ecce hūilitas. Qui enim circūit invtero bene paruulus eſt. d ¶ Sicut iuraſti. Ecech̓. xviij.e. In quacunqꝫ hora ingemuerit peccator: omniū iniquitatū eius non recordabor amplius. e ¶ Dauid: id eſt cuilibetfideli. f ¶ In veritate tua: id eſt in chriſto qui eſt veritas:Ioh̓. xiiij. a. ij. Corꝭ. v. d. Deus erat in chriſto mūdū recōcilians ſibi. Vel Sicut iuraſti in veritate .i. ſicut ꝓmiſiſtiin verbo euangelij. Ioh̓. xvij. c. Sermo tuus veritas eſt. Inmalo autē pōt legi: Ubi ſūt miſericordię tuę antiquędn̄ę. Antiqua dei miſericordia fuit dare temporalia. Hancmiſericordiā quęrūt multi. Miſericordia aūt noua eſt/ ſubtrahere tꝑalia ⁊ dare regnū ęternū. Hāc vult dn̄s vt quęramꝰMatth̓. vj. d. Primū q̨̄rite regnū dei ⁊ iuſticiā eiꝰ. g Memor eſto dn̄e opprobrij ſeruoꝝ tuoꝝ. Iſte etiā ꝟſusin bono ⁊ in malo legit̉. Serui em̄ dei ſunt in opprobriū: ẜmqd̓ dicit̉. ij. Timoth. iij. c. Oēs qͥ pie volūt viuere in chriſtoieſu/ ꝑſecutionē patiēt̉. q. d. tales ſūt ī opprobio. Hiere. xx. b.Factus ſum in deriſum tota die: oēs ſubſānabant me: qꝛ iamꝰolim loquor vociferās iniquitatē ⁊ vaſtitatē clamito. q. d. id̓oſubſānant me: qꝛ deteſtor peccata ⁊ cōminor inferni tormēta.h ¶ Qd̓ cōtinui in ſinu meo. Fęlix eſſet qͥ hoc poſſet dicere dn̄o: vt memor eſſet dominꝰ quō ſuſtinet opprobria: ⁊ ꝙtantū ea approbat ꝙ abſcōdit ea ī ſinu ſuo: vt rē charā ⁊ p̄cioſā. Et vere charā/ eo ꝙ beatitudinē affert. Matth̓. v. a. Beati eritis cum maledixerint vobis homīes ⁊cͣ. Act̉. v. g. Ibantapoſtoli ⁊cͣ. Et qd̓ plus eſt: i¶ Multarū gentiū. Psͣ.Multi inſurgūt aduerſū me. In malo ſic legit̉: gͦ ¶Męmoreſto ⁊cͣ. Opprobrium eccleſię et ſeruorum dei/ eſt mala vitapręlatoꝝ. Ex hoc em̄ arguit̉ ſb̓ditos eſſe malos. Ecc̄i. xlj. b.De patre impio querunt̉ filij: qm̄ vpter ipſum ſūt in opprobrio. Et illud opprobriū eſt/ iMMultaꝝ gentiū: qꝛ quāto p̨̄latus eſt in loco ſuꝑiore: tanto a pluribus videt̉ eius turpitudo. Nō tamē debēt eam filij eius ⁊ ſubditi ꝓpalare: Un̄dic̄: h ¶ Qd̓ cōtinui in ſinu meo .i. ī ſecreto mētis meę.Eccͣi. xix. b. Audiſti verbū apud ꝓximū tuū: cōmoriat̉ in tefidens: quoniā nō te dirūpet. Huiꝰ dederūt nobis figuram ⁊exemplū/ ſem ⁊ iaphet: Gen̄. ix. d. qͥ operuerūt verenda pr̄isſui/ q̄ cham diſcoopta nūciauerat. k ¶ Qd̓ exprobrauerūt inimici tui domine. Scd̓m vtranqꝫ expoſitioneꝫ inimici iſti/ ſunt amici mūdi. Iaco. iiij. a. Qui amicus fuerit huius mūdi inimicus dei conſtituit̉. Iſti exprobrant bonis etpauperibus ⁊ deſpiciunt eos. Prouerb̓. xvij. a. Qui deſpicit pauperē exprobrat factori eiꝰ. Prouerb̓. xiiij. d. Qui calumniat̉ egenum/ exprobrat factori ſuo. Item ẜm ſecūdam:inimici chriſti/ ſunt hęretici: qui multum exprobrāt eccleſię ⁊chriſtianis ꝓpter p̨̄latos. Un̄ ſignificati ſunt ꝑ philiſteū: quidicebat. j. Regꝭ. xvij. b. Ego exprobraui agminibꝰ iſrael hodie. Ille quęrebat ſingulare certamē: ⁊ iſti audent chriſtianos⁊ clericos ⁊ p̨̄latos ꝓuocare ad diſputationē. Et quid exprobrāt/ ſubiūgit: l¶ Qd̓ exprobrauerūt cōmutationēchriſti tui. Chriſti dicunt̉ oēs p̨̄lati .i. vncti. Itē reges ⁊ pugiles .i. clauſtrales. Hoꝝ oīm facta ē cōmutatio exprobrabilis .i. de bono ī minꝰ bonū/ vel ī malū. Prouerb̓. xxv. b. Gratia ⁊ amicitia liberant: quas tibi ſerua/ ne exprobabilis fias .i.gratia remiſſiōis peccati ⁊ charitas dei ⁊ ꝓximi. Hanc comX mutationē exprobra
2
manibꝰraliterAll̓. xquas
Psͣ. 77.
exta pars
Psͣ .3.
Ooraliter