Pſalmus

a Deſtruxiſti euꝫ ab emūdabtione: ⁊ ſedē eius in terra colcliſiſti. MMinoraſti diesˣ tꝑisdeiꝰ: ꝑfudiſti eū ꝯfuſiōe. Uſqꝫtͦ quo dn̄e rauertis ī finē: exar-

ſꝫ dēſcet ſic̄ igniſ ira tua. Me̓morare q̨̄ me̓a ſubſtātia: mūkquid em̄ vane ꝯſtituiſti om̄sn filios hominū? Quis eſt hōn̄ qͥ viuet ⁊ noͣn videbit mortē?

I Deſtruxiſti eū ab emūdatiōe .i. cū eū flagellares vt emūdaret̉ nō eſt mūdatus: qꝛ fidē habere noluit qͣ mūdant̉ corda.Un̄ Act̉. xv. b. Fide purificās corda eoꝝ. Poſt hoc ſequit̉ deſtructio regni: Un̄ dicit. b Et ſedē eiꝰ in t̓ra colliſiſti .i.regnū eiꝰ deſtruxiſti: vt iā nō ſit aliqͥs rex vel pͥnceps ī populoillo. Et loqͥt̉ d̓ regno illo ſicut de vaſe fictili:qd̓ cū volumꝰ oīno cōfringere ad terrā colliti dimꝰ et ꝓijcimꝰ. Necᵍ ſolum deſtructū eſt inʰ fine regnū: ſed deſtruSctio eius accelerata ꝓpter peccata eoꝝ. Un̄addit c¶ Minoraſtdiēs tꝑisſe regnaturosputabāt: et etiā quibꝰ regnaſſent niſi a deiuitio receſſiſſent.Ultimū eſt vilitas eoꝝ ⁊ confuſio. Vnde ſubiūgit: Perfudiſti eum cōfuſione.¶¶ Deſtruxiſti eū ab emūdatiōe .i. vt nos a peccatomūdares/ ipſū morti tradidiſti. Hoc ē qd̓ dicit ip̄e pater/ Eſa.liij. c. Propter ſcelus populi mei ꝑcuſſi eum. b ¶ Et ſedemeius in terra colliſiſti .i. nō dediſti ei regnū in terra. Vndedixit Ioh̓. xviij. g. Regnū meū nō eſt de hoc mūdo. cinoraſti dies tēporis eius: quia nō multū vixit ſuꝑ terrā.d ¶ Perfudiſti eū cōfuſiōe: in flagellis/ ī ſputis iudęorū:et in ignominioſa morte crucis.c vincēdi genus eſt patiētia. Sed oſtēdit hic de malo populo ꝙ nec ſic: Un̄ dicit: a Deſtruxiſti eū ab emūdatiōe:q. d. tribulatio nihil ei ꝓfuit: ſed multū obfuit: qꝛ non patiēterſuſtinuit. Un̄ Hiere. v. a. Percuſſiſti eos ⁊ nō doluerūt: attriuiſti eos ⁊ renuerūt acciꝑe diſciplinā: indurauerūt facies ſuasſuꝑ petrā ⁊ noluerūt reuerti. q. d. medicina verſa eſt eis in venenū. Roma. vij. b. Inuentū eſt mihi mādatū qd̓ erat ad vitā/ hͦeſſe ad mortē. Ita eſt de ppl̓o. Et qͥd de maioribꝰ/ ſeqͥt̉: b ¶ Etſedē eius in t̓ra colliſiſti. Sedes eſt thronꝰ regū: ⁊ cathedra p̨̄latoꝝ: ⁊ p̨̄cipue pontificū ⁊ doctoꝝ. Iſtę ſedes inuicē collidunt̉ dn̄o ꝑmittente: qꝛ inuicē guerras ⁊ bella habēt. Hoc ſignificatū fuit Gen̄. xxv. c. vbi dicitur ꝙ paruuli collidebant̉ invtero rebeccę: in ſignū ꝙ magni colliderent̉ in vtero eccleſię.Hi erāt eſau ⁊ iacob. Per eſau/ qͥ fuit vir piloſus ⁊ gnarus venandi ⁊ hō agricola: vt ibidem dicit̉: ſignificant̉ pͥncipes laici.Per iacob qui fuit vir ſimplex ⁊ lenis habitans in tabernaculis: ſignificant̉ pͥncipes eccleſiaſtici. Quę duo genera inuicēin terra .i. ꝓ t̓renis collidūt̉: ſicut cōminatus eſt dn̄s/ Hiere.lj. c. Collidā in te paſtorē ⁊ gregē eius: collidā in te duces ⁊ magiſtratꝰ: ⁊ reddā babyloni ⁊ cūctis habitatoribꝰ chaldęę malūqd̓ fecer̄t ī ſion. Per babylonē intelligit̉ aliqn̄ eccleſia ꝯfuſiōeplena vel roma: ſicut. jͣ. Pet̓. v. d. Salutat vos eccl̓ia q̨̄ eſt inbabylone. Glo. in romana vrbe. Per chaldęā etiaꝫ ipſa poteſtintelligi. Chaldęa em̄ interp̄tat̉ qͣſi fera/ vel quaſi dęmoniū: vtfera em̄ deuorat: ⁊ vt dęmoniū vexat. His ergo qͥ in ea habitant dicit dn̄s ſe redditurū malū qd̓ faciūt in ſion .i. in eccleſia.Et qꝛ ita cōcutit̉/ iam ſignū eſt ꝙ incipit malū ⁊ cōcuſſio a domo dn̄i. Et ideo bn̄ ſequit̉: c¶ Minoraſti dies tꝑis eiꝰ.q. d. ꝓpt̓ mala q̨̄ faciūt: minꝰ durabit īperiū ⁊ dominiū ipſorū. Psͣ. Viri ſāguinū ⁊ doloſi nō dimidiabūt dies ſuos. Iobxxij. c. Uiri impij qͥ ſublati ſūt ante tempꝰ ſuū. Prouer. x. d.Anni impioꝝ breuiabunt̉. Et interim/ d ¶ Perfudiſti eumꝯfuſionē. Ipſa em̄ pompa ſęcularis ⁊ aſtutia emūgendi/ eſtei magna confuſio ſi aduertēt. Eſa. xxx. a. Erit vobis fortitudo pharaonis ī cōfuſionē .i. pompa vel prudētia mūdi vel carnis. Vel perfudiſti .i. ꝑfundes: ẜm qd̓ ꝓmittis/ O ſee. iiij. b.Gloriā eorum in ignominiā cōmutabo. e ¶ Uſqꝫ quo dn̄e.Quinta ꝑs. Oſtēſo pͥus ꝙ ī dauid nō implent̉ ꝓmiſſiōes: hicoſtēdit in qͦ impleant̉. q. d. minoraſti dies regni iudęorū: nō tn̄ablato chriſto: ſꝫ dilato. Sꝫ vſqꝫ quo dn̄e auertꝭ? id ē vſqꝫquo durabit cęcitas iſta/ qua auertit̉ iſrael a fide ⁊ ſalute? Erithoc vſqꝫ f In finē .i. ſemꝑ? q. d. nō: quia cęcitas ex ꝑte cōtigit in iſrael vt plenitudo gentiū intraret: et ſic tandē iſrl̓ ſaluꝰneret: Ro. xj. c. Interim tn̄/ g ¶ Exardeſcet ſic̄ ignis ira

Stua .i. tota vindicabit ſe de ipſis. Vel ſub interrogatiōe: ſicutillud p̨̄miſſū ē: Exardeſcet/ ne/ ſicut ignis ira tua .i. nūquid totū cōſumet ad modū ignis? Abſit: ſꝫ potiꝰ hMemorare: Or̄o eſt vel p̨̄dictio. i. Quę mea ſubſtātia/ ſitradix .ſ. ieſſe: videlicet beata virgo ⁊ apl̓i. Et loquit̉ hic ꝓph̓ain ꝑſona ſua/ orās progenere ſuo: qd̓ licꝫ pecauerit/ ex eius tn̄ ſubſtātia orta ē beata virgo: de qua chriſtꝰ carnē ſumpſit/ in qͣ genushūanū redemit. Dicitergo: Memorare q̨̄mea ſubſtantia: inſenſu illo in qͦ nos dicimꝰ: Memēto ſalutis auctor ꝙ nr̄i quōdā corꝑis ex illibata ꝟgine naſcēdo formā ſūpſeris. Et hͦ decetvt facias: k ¶ Nūquid em̄ vane cōſtituiſti oēs filioshoīm? q. d. non in vanū creaſti hoīem: qd̓ fieret ſi eū ex totodeleres. Vere nō ī vanū cōſtituiſti eos: qꝛ ſaluabūt̉ ꝑ chriſtūqui eſt de mea ſubſtātia: ꝑ aliū aūt ſaluari nō poſſunt. Sed p̄admiratiōe hoc dicit interrogatiue ⁊ nō ęnūciatiue. Et inſurgendū eſt ꝓlationi huius dictionis: ¶ Quis. q. d. quātus:m¶ Eſt hō qͥ viuet ab effectu faciēs alios viuere in gloria.n ¶ Et nō videbit mortē: ęternū intellige. Chriſtꝰ em̄ adhorā mortuꝰ ē ⁊ reſurrexit. Ro. vj. b. Chriſtꝰ reſurgēs ex mortuis: iā nō morit̉ ⁊cͣ. Uel ꝯiūctim pōt dici: et dici ſic: Quiseſt hō qui viuet ⁊cͣ i. cui cōueniāt ſimul iſta tria/ ꝙ viuatita ꝙ vltraMoraliter/ vox eſſe poteſt pęnitētis ⁊ ad patriā ſuſpirātis:e ¶ Uſqꝫ quo dn̄e auertis in finē: nō dicit qͥd: Unde dicipōt: Faciē tuā a nob̓: vel noſtrā a te. Faciē miſericordię a nobis peccatoribꝰ: faciem iuſticię ab impęnitētibꝰ: faciē glorię acōtemplātibus ⁊ deſiderātibꝰ te videre. Hiere. xiiij. b. Multę ſunt auerſiones noſtrę: tibi peccauimꝰ expectatio iſrl̓. Ueldicit̉ auerſio dn̄i/ eius nō cōuerſio: ſic̄ dicit̉ induraſſe cor pharaōis/ eo ꝙ ipſum nō emolliuit: ſicut dicit̉ Iob. xxiij. d. Dn̄smolliuit cor meū. Hoc aūt fit ꝓpter peccata. Un̄ Amos. ij.a. Suꝑ tribus ſceleribꝰ iuda: et ſuꝑ quattuor nō ꝯuertā eū/ eoꝙ abiecerit legē dn̄i. Et ſequit̉: Mittā ignē in iuda ⁊ deuorabit ędes hierl̓m. Et hͦ eſt qd̓ ſequit̉: g. ¶ Exardeſcet ſicutignis ira tua. Soph̓. j. d. In igne c̨eli eiꝰ deuorabit̉ omīsterra: qui cōſūmationē cū feſtinatiōe faciet cūctis habitātibꝰterrā .i. amatoribꝰ terrę faciet finē quē illi nō ſperabāt. Sꝫ vtiſtā irā auferas a nob̓: h ¶ Męmorare q̨̄ mea ſubſtātia:id eſt qͣꝫ vilis ⁊ fragilis: qꝛ vapor ⁊ lutū. Iaco. iiij. d. Quę eſtvita vr̄a? vapor ad modicū parēs. Iob. vj. b. Nec fortitudolapidū fortitudo mea: nec caro mea ęnea ē. Hiere. xviij. a. Sic̄lutū ī manu figuli: ſic vos ī manu mea dicit dn̄s. Eſa. lxiiij. c.Fictor nr̄ es tu/ nos vero lutū. Hęc autē memoratio mitigatirā dei. Un̄ dixit Gen̄. vj. a. Nō ꝑmanebit ſpūs meꝰ in hoīeqꝛ caro ē. Allegat ⁊ aliā rationē/ qͣre dn̄s debeat irā auertereab eo .ſ. qꝛ dn̄s creauit ⁊ recreauit eū: vt ad ęterna gaudia ꝑueniret. Vn̄ dicit: k ¶ Nūquid em̄ vane cōſtituiſti omnes filios hoīm? Dn̄s em̄ in creatiōe ſtatuit primū ī ſtatuinnocētię: in recreatione aūt cōſtituit quātū in eo fuit omneshomīes in ſtatu iuſticię. Hoc aūt vane feciſſet deus ſi in fineoēs homīes dānaret. Propter hoc petit eccleſia dicēs: Nucchriſte te petimꝰ miſerere q̨̄ſumꝰ: qui veniſti redimere perditos/ noli dānare redēptos. Roma. v. b. Si cū adhuc pͣctōreseſſemꝰ: chriſtus ꝓ nobis mortuus eſt: multo igit̉ magis iuſtificati nūc in ſanguine ipſiꝰ ſalui erimus ꝑ ipſum ab ira. Noergo vane cōſtituit hominē dn̄s: ſed vt ad veritatē ſumma cōtemplandā ꝑueniat: ⁊ eam interim ꝑ ſpeculū cōtemplet̉. Sedipſi homīes introduxerūt vanitatem ⁊ deſeruerūt veritateꝫ.Hiere. ij. a. Ambulauerūt poſt vanitatē: ⁊ vani facti ſūt. Roma. j. c. Euanuerūt in cogitationibꝰ ſuis. Sed quia hęc nonſaluant hominem niſi a peccato ſtudeat abſtinere: ſubiungitremediū contra ardorem peccati .ſ. memoriā mortis/ dicens:¶ ¶ Quis eſt homo qui viuet ⁊ nō videbit mortem?q. d. nullꝰ. Ecc̄s. ix. a. Nemo eſt qui ſemꝑ viuat: ⁊ qui huiusrei habeat

F

al̓. ¶iſſoluiſti

Al̓. I MerAl̓. mon

Al̓. MMinuiſtiAl̓. ⁊ ſedisAl̓. QuouſqꝫAl̓. rauerteris

Allegorice

Alit̓ moralit̓

Moralite

Exo. 10. 5.

Psͣ .54.

Quinta pars

X rei hal