LLXXXVIII

Diripuerunt eum omnestranſeuntes viam: factuseſt opprobriū vicinis ſuis.d Exaltaſti dexteram depri-

ementiū eum: flętificaſti omſꝫ nes inimicos eius. Auertiſti adiutorium gladij eius: ⁊h no̓n es⁊ auxiliatꝰ ei in bello.

e ad timorē. Ul̓ ẜm Glo. illud in quo pͥus firmi ⁊ inexpugnabiles erāt: mō timebāt pro culpa ſua .ſ. deū: Cōfirmati em̄ erātcū vnꝰ ſub iuda machabeo fugaret decē milia. Nec eſt mirū ſitimeāt: quia ſequit̉/ ꝙ a ¶ Diripuerūt eū/ dauid .i. populūiudaicū per mundū diſperſum. b ¶ Oēs trāſeuntes viā:ad litteram: qꝛ omnescōcutiunt ⁊ impellunteos qn̄ obuiāt eis. Ul̓de eoꝝ dep̨̄datiōe pōtlegi/ qua a pͥncipibꝰ etbedellis diripiūt̉ ⁊ expoliāt̉. Iudęi em̄ modo facti ſunt ſpongię ⁊ſāguiſugę regū ⁊ pͥncipū: vt cum collegerint ſugētes ſanguinēpauperū/ euomāt eis collecta: Et hoc ꝓceſſit ex auaricia pͥncipū. Potiꝰ em̄ eijcere ſordes ⁊ mūdare platęas deberēt iudęi:qͣꝫ pauꝑes chriſtianos vſuris ⁊ calūnijs opprimere: cū in figura huiꝰ officij olim ſeruierint ī ęgypto in luto ⁊ latere ⁊ palea.Nec tm̄ in factis ſuſtinēt iniuriā: ſed ⁊ in verbis: Vnde addit:c ¶ Factꝰ ē opprobriū vicinis ſuis. Ezech̓. xxij. b. Dedi te opprobriū gentibꝰ: et irriſionē vniuerſis t̓ris. Poſtea addit qd̓ grauiꝰ ē .ſ. ꝙ inimici eoꝝ potētes ſūt. Un̄ dicit: d ¶ Exaltaſti dexterā deprimentiū eum: vt pͥmo titi ⁊ veſpaſiani: tandē alioꝝ oīm īimicoꝝ. Et ꝑ hoc e ¶ Lętificaſti omnes inimicos eius. Thren̄. j. g. Oēs inimici mei audierūtmalū meū: lętati ſt̓/ qꝛ tu feciſti. Adhuc aūt aliqd̓ eēt remediūſi ꝯtra fortes inimicos: ⁊ ipſi fortes eſſēt: ⁊ adiutoriū a fortibꝰhaberēt. Sꝫ hoc remouet cū ſubiūgit: g ¶ Auertiſti adiutoriū gladij eiꝰ: vt .ſ. gladio pugnādo nō poſſit ſe defēdere:⁊ tu qͥ fortꝭ es/ qͥ ſolebas illū ppl̓m adiuuare: h ¶ Nō es auxiliatus ei in bello: vnde ab inimicis victus eſt ⁊ captiuus.Et qd̓ inter omnia peius eſt ⁊ miſerabilius/ cum ꝑ hęc flagellaſe deberent emendare: inde deteriorati ſunt. Vnde addit:Deſtruxiſti eūfuit niſi ad tempus/ quaſi falſa poſitio quę fit cauſa exercitationis: Sic dominus fecit falſam poſitionem petro vt exercitaret̉: ⁊ ſuam cognoſceret infirmitatem. Dominus autemdixit: Cedat tempus huius poſitionis: quādo induit eum virtute ex alto: vt ꝓmiſerat/ Lucꝭ. xxiiij. g. Quādo verbo dominicęli firmati ſunt: ⁊ ſpiritu oris eius oīs virtus eorum. a¶ Diripuerūt eum: detrahentes ei: b ¶ Omnes trāſeuntesviam: ẜm quod dicit̉/ Matth̓. xxvij. e. Prętereūtes blaſphemabāt eum/ mouētes capita ſua ⁊ dicētes: Vah qui deſtruistemplum dei: ⁊ in triduo illud reędificas. c ¶ Factus eſtopprobrium vicinis ſuis .ſ. iudęis qui dicebāt ei: vt ibidem Matth̓ .xxvij. e. dicit̉: Alios ſaluos fecit/ ſeipſum nō poteſt faluū facere: ſi rex iſrl̓ eſt/ deſcēdat nūc de cruce/ et credimꝰei. d ¶ Exaltaſti dexteram deprimentiū eum. Vndedixit pilato/ Ioh̓. xix. b. Non haberes poteſtatē aduerſum mevllam/ niſi tibi datū eſſet deſuꝑ. e¶ Lętificaſti omnes inimicos eius .ſ. iudęos qui de eiꝰ morte lętati ſūt. g ¶ Auertiſti adiutoriū gladij eius: quādo reſpuit adiutoriū gladij/ dicēs petro: Ioh̓. xviij. b. Mitte gladiū tuū in vaginam.Uel de gladio p̨̄dicationis loquit̉: cuiꝰ adiutoriū auertit deusa chriſto in paſſiōe: quia tūc nō p̨̄ualuit eius p̨̄dicatio. h ¶ Etnon es auxiliatus ei in bello: vt .ſ. eū morti ſb̓traheres:ſꝫ tormētis expoſuiſti. Un̄ ipſe dicebat/ Matth̓ .xxvij. f. Heliheli lāma azabtani: hͦ eſt deꝰ meꝰ deꝰ meꝰ/ vt qͥd me dereliqͥſtix Deſtruxiſti eūX eſſe in fide ⁊ dilectione: pauidū erit: ẜm qd̓ dicit dominꝰ /Deut̓. xxviij. g. In gentibus illis nō quieſces: neqꝫ erit requies veſtigio pedis tui: Dabit em̄ tibi dominꝰ ibi cor pauidū etoculos deficientes ⁊ animā merore cōſumptā. Et erit vita tuapendēs ante te quaſi expoſita .ſ. vt tibi defacili auferat̉ a quolibet tranſeunte. Vnde ſequitur: Diripuerūt eum omnestrāſeuntes viam ⁊cͣ.A ti qui debent ſubditos cōfirmare ⁊ cōſolari: ſicut dictū eſtprimo pręlato: Lucꝭ. xxij. d. Et tu aliquādo cōuerſus cōfirmafratres tuos. Sed hos modo poſuit dn̄s formidinē: quia confitmare ⁊ conſolari neſciunt: ſed tm̄ terrere ⁊ torquere. Iob.

xlj. a. Per gyrū dentiū eiꝰ formido .i. habet oīa ꝟba terribilia ⁊ nulla cōſolatoria. Cōtra qd̓ dicit̉/ Hiere. xvij. c. Nō ſismihi tu formidini/ ſpes mea tu in die afflictiōis. Item poſuiteos formidinē in eccleſia: ſicut ponit̉ formido .i. expauētaculū in cūcumerario ⁊ in horto: de qͣ dicit̉ Baruch. in fi. Sicutin cūcumerario formido nihil cuſtodit: ita ſt̓dij eoꝝ .i. p̨̄lati. Cumprimo ponit̉ formidoin cūcumerario timēteam aues et putant ꝙhō ſit/ cū arcu ⁊ ſagittis: Sed vidētes eamnon moueri/ accedūt paulatim ⁊ comedūt fructꝰ: ⁊ poſtmodūſedent ſuꝑ ipſam formidinē: et ſtercora emittūt ſuꝑ eam: Sicp̨̄latus quādo pͥmo cōſtitutus eſt aliquātulū timet̉ a dęmonibus ⁊ tyrannis: Sed paulopoſt vidētes eū inſenſibilē ⁊ mortuū nō timent eū: ſed in facie eius cōtumelias dicūt et faciūt.Hoc eſt qd̓ ſequit̉ a ¶ Diripuerūt eū/ deſtructis ſepibus:⁊ poſito firmamēto in formidinē. bi Omnes tranſeūtesviā .i. ipſum cōculcantes qͣſi viā: ẜm qd̓ dicūt/ Eſa. lj. g. Incuruare vt tranſeamꝰ. Ezech̓. xvj. b. Expoſuiſti fornicatiōestuas omī trāſeunti vt eius fieres. c Factus eſt opprobriū vicinis ſuis: qꝛ ꝓpt̓ malū exēplū clericoꝝ ⁊ p̨̄latoꝝ/facti ſt̓ chriſtiani opprobriū iudęis ⁊ gentibꝰ ⁊ hęreticis. Psͣ.Facti ſumus opprobriū vicinis noſtris. Et huiꝰ cauſam ſubiūgit dicēs: d ¶ Exaltaſti dexterā deprimentiū eū i.tu ꝑmiſiſti exaltari ſuꝑ populū tuū p̨̄latos malos qui eū depͥmūt ⁊ opprimūt. Un̄ dicit Neemias. v. d. Duces pͥmi qͥ fuerūt ante me grauauerūt populū. Et poſt addit: Sꝫ ⁊ miniſtrieoꝝ dep̄ſſerāt populū .ſ. decani rurales ⁊ ſacerdotes ⁊ ipſi archidiaconi. Amos. v. d. Hoſtes iuſti accipiētes munꝰ ⁊ pauperes deprimētes ī porta. Thren̄. j. b. Facti ſūt hoſtes eiꝰ incapite .i. facti ſunt pręlati. Et ideo ſequit̉: Inimici eiꝰ locupletati ſūt .ſ. dęmones: qui aīas ſubditorū lucrant̉ ꝑ negligentiā⁊ malitiā pręlatorū. Hoc eſt qd̓ ſequit̉ hic: e ¶ Cętificaſtioēs inimicos .ſ. dęmones ⁊ malos hoīes: de qͥbꝰ Prouer.ij. c. Exultāt in rebꝰ peſſimis. f Eius .i. populi vel eccleſię.Et dicit/ om̄s: qꝛ dęmon luxurię lętificat̉/ cum vincit ſua tēptatio. Similiter dęmon auaricię: Et ſic de alijs. Inimicosaūt iſtos .ſ. dęmones deberēt p̨̄lati ꝑſequi gladio verbi dei: etmalos homīes gladio potentię ſęcularis. Sed ſequit̉ ecōtrario: g ¶ Auertiſti adiutoriū gladij eius .ſ. illiꝰ duplicisgladij. Lucꝭ. xxij. d. Ecce gladij duo hic .ſ. poteſtas eccl̓iaſtica ⁊ ſęcularis. Vtraqꝫ videt̉ auerſa a fine ſuo. Ro. xiij. b. Nōſine cauſa gladiū portat. Sed mō pōt dicit de multis ꝙ ſinecauſa gladium portāt. Baruch. vj. b. Sceptrū habet vt hōſicut iudex regionis qui in ſe peccantē non interfecit. Habetetiaꝫ in manu gladium ⁊ ſecurim: ſe autem de bello ⁊ de latronibus nō liberat. De pace enim tuenda non ſeruit gladius poteſtatis ſęcularis: ſed de pompa ꝓpalanda. Hocipſum fit degladio verbi dei. Alter tamē gladius debet tueri pauperes ap̨̄donibus: alter a dęmonibꝰ. Sed cum gladius eſt in ore/ nonadiuuat: nec ferit hoſtes. Psͣ. Gladius in labijs eorum: qm̄quis audiuit .ſ. vnqͣꝫ tale ridiculū. Et ī vtroqꝫ gladio nō quęrit̉ hodie niſi fulgor: Tamē Ecech̓. xxj. g. dicit̉: Mucro mucro/ euagina te ad occidendū: ſima te vt interficias ⁊ fulgeascū tibi viderent̉ vana ⁊cͣ. Bis dicit/ mucro: propter illa duogenera gladiorū qui deberēt euaginari ad occidendū vitia: ⁊limari/ non tm̄ ad fulgendū: ſed ad ſecandū: Nunc autem itahebetes ſunt iſti gladij ꝙ carnem non poſſunt ſecare: ſed carni cedunt. Vnde non poſſunt dici gladij: ſed gladioli: Eſt em̄herba quę dicit̉ gladiolus/ quę habet formā gladij: ſed nō ſecat. Similiter penna de ala auis. Tales gladios habent hypocritę: id eſt pręlati remiſſi. Un̄ de ipſis non pōt dici: Gladij ancipites in manibus eorū. Et ideo bene dicit hic: Auertiſti adiutoriū gladij eius: ⁊ nō es auxiliatus ei inbello: per manū principū vel pręlatorū: qui ſunt duces exercitus. Et poſſet aliquis dicere ſicut aliqn̄ cōtingit: licꝫ bellando nō vincā: tn̄ patiēdo vincā. Vnde dicit quidā: Nobile

B

Al̓. riocūdaſti

Al̓. ropitulatꝰ

oꝝeiꝰ

Psͣ. 78.

rice deſto ⁊ eccl̓ia

Psͣ. 32. 1

De duplici gladio ſiue ptāteeccleſiaſtica etſeculari

Psͣ .58.

Horaliter

Psͣ .149.

oralit̓