LXXXVIII

a Thābor ⁊ hermō in nominetuo exultabūt: tuū brachiūcū pōtētia. Firmēt̉ manusſͦ tua ⁊ exaltet̉ dextera tua: iu-

ſticia et iudiciū p̨̄paratio ſedis tuę. Miſericordia ⁊ vēritasˣ p̨̄cedent faciē tuā: beatus ppl̓s qͥ ſcit iubilationē.

ium mali ſunt: ſed inquātum ſunt. Item cōmendat eum a conuerſione hominū/ cū dicit: a ¶ Thabor ⁊ hermō ⁊cͣ. montes ſunt ſyrię: ⁊ ꝑ eos ſignificant̉ gentes q̨̄ in chriſti nomīe exultauerūt. Uel ẜm interp̄tationes/ thabor interpretat̉ lumenveniens: ⁊ ſignificat iudęos ad quos pͥmo venit lumen cognitionis ꝑ legē. Hermōinterpretat̉ anathemaeius: et ſignificat gentes/ quę pͥus erāt anat thematizatę: id ē a deoſeꝑatę et alienatę. Dehis gͦ dicit: Thabor⁊ hermō .i. iudęi ⁊ gēri lapide cōiuncti: b ¶ In notiles in chriſto quaſi in amine tuo o chriſte: c ¶ Exultabūt/ eo ꝙ a chriſto chriſtiani vocabunt̉: et qꝛ ꝑ illud nomē ſaluabunt̉. Act̉. iiij. c. Nō eſtaliud nomē ſub cęlo datū hoībꝰ in qͦ oporteat nos ſaluos fieri.Quia d ¶ Tuū brachiū qͦ feciſti ⁊ redemiſti chriſtiāoſ: ⁊ diſpſiſti inimicos: eſt e ¶ Cū potentia/ qͣ potes ⁊ amicos defendere: ⁊ inimicos ꝑdere. Et vt hoc fiat/ f ¶ Firmet̉ manꝰtua .i. operatio tua cōtra ſuꝑbos. g ¶ Et exaltet̉ dexterātua .i. numerus eorum qui in dextera ſunt cōſtituēdi augeat̉.Poſtea cōmendat eū a iuſticia: Vnde addit: h ¶ Iuſticia ⁊iudiciū p̨̄paratio ſedis tuę .i. ſedes tua q̨̄ ęterna eſt/ p̨̄parabit̉ .i. apparebit parata ad faciendū iuſticiā ⁊ iudiciū: id ē adiuſte iudicandū/ cū manifeſte ſeꝑabunt̉ oues ab hędis. Sed neiuſticia crudelitas videat̉: poſtea cōmēdat ipſū a miſericordiaquā modo facit/ quā ſꝑ comitat̉ veritas. Un̄ dicit: i Miſericordia ⁊ veritas p̨̄cedēt faciē tuā. q. d. tūc ita exercebis iuſticiā: ſed interim anteqͣꝫ faciē iratā oſtēdas/ miſericordia/ qua deles peccata: et vęritas qua ſoluis ꝓmiſſa: p̨̄cedent faciē tuā/ quā iratam oſtēdes in iudicio. Et qꝛ de hocgrati debēt eē fideles ⁊ nō ingrati/ addit/ m ¶ Bęatus populus qͥ ſcit iubilationē .i. qui ſcit deo gratias agere proimpēſis bn̄ficijs miſericordię: ſicut ſupͣ dixit: Miſericordiasdn̄i in ęternū cantabo. Quia ꝟ̓o illa bn̄ficia explicari verbo nōpoſſunt: nō dixit laudationem: ſed iubilationē/ quę eſt gaudiūquod verbis exprimi nō poteſt. Propter quid aūt debeat poαk pulus iubilareX Et ꝓpter hoc bene ſequit̉: a Thabor ⁊ hermon innomine tuo exultabūt. Thabor interpretat̉ lumen veniens: ⁊ ſignificat eos qui ita per exercitiū temptationū illuminant̉ ⁊ erudiūt̉. Hermon/ anathemata męroris vel triſticię: ⁊ſignificat eos qͥ in bello cōtra vitia facti victores ſeꝑant̉ a merore ⁊ ęterna triſticia. Hęc ergo duo genera hominū exultabunt in nomīe domini: qꝛ in eo per temptatiōes illuminant̉ etfiunt victores. Nec mirū dn̄e: quia d ¶ Tuū brachiū quoeos in tēptatiōe ꝓtegis: Eſt e ¶ Cū potentiāa. Heb̓. ij. d.Potēs eſt ⁊ eis qͥ temptant̉ auxil̓iari. ij. Pet̓. ij. b. Nouit deꝰde tēptatiōe pios eripere. Vel per thabor/ ītelligi poſſūt iuuenes: quoꝝ lumen ſcientię ⁊ glorię eſt adhuc in veniēdo. Perhermon ſenes qui ſeꝑationi ⁊ męrori ꝓximi ſunt. Hi debētexultare in nomīe domini ⁊ in operibꝰ ſalutis: nō in operibusdiaboli. Iuuenes multi lętantur in luxuria: ſenes in auaricia.Prouer. ij. c. Relinquūt iter rectū ⁊ ambulant per vias teneoroſas: qui lętant̉ cum malefecerint: ⁊ exultant in rebus peſſimis. Psͣ. Senes cum iunioribꝰ laudent nomē domini. Uel ꝑthabor/ intelligunt̉ luminoſi .i. ſapientes: Per hermon hilares in operibꝰ bonis: a quibꝰ ſeparat̉ triſticia ⁊ accidia. Iſtiexultabunt in futuro in nomīe domini .i. in laude eius qui eos. ſaluabit. Psͣ. Exultabūt ſancti in gloria. Ecc̄i. xxx. d. Exultatio viri eſt longuęuitas: id eſt ęternitas. Vir eſt qui eſt ſapiens⁊ fortis: ⁊ qui hic ſciuerit conuerſari in medio prauę ⁊ peruerſę natiōis: ⁊ virilia opera fecerit: tūc gaudebit. Qd̓ etiā innuitcum ſubiūgit: Tuū brachiū cum potentia: quod ſic legipoteſt: Ipſi exultabunt qui fuerūt tuū brachiū cum polentia: id eſt qui fortiter operati ſunt. Brachiū enim ⁊ manꝰdn̄i/ ſunt boni operarij. Numeri. xj. e. Nūqͥd manus dominiinualida eſt? Ita videt̉ in hoc ſenſu: qꝛ Lucꝭ. x. a. dicit̉: Operarij pauci. Sed briareus: id eſt diabolꝰ eſt centimanus ad fa-

ciendos loculos: ⁊ recipiēdas prębendas. Item ſicut de domino dicit̉ ꝙ brachium eius eſt cum potētia: ita deberet eſſevt poſſet dici de vicarijs eius: ſcꝫ de pręlatis ⁊ clericis. Sedlingua eorum eſt cum potentia: brachiū auteꝫ aridum. Cumauſteritate enim imperant ⁊ cum potentia: vt dicitur Ezech̓.xxxiiij. a. Et cū remiſſione operantur: Unde verum eſt de ipſisqd̓ de phariſęis dicitdominꝰ Matth̓. xxiij.a. Alligant onera grauia et importabilia/ etimponūt ſuper humeros hoīm: digito aūt ſuo nolūt ea mouere. Et quia modo itavidetur infirmata manus domini ⁊ vicariorum ſuorum/ orat:f ¶ Firmet̉ manus tua: id eſt confirment̉ in hominibꝰ opera bona. Psͣ. Confirma hoc deus qd̓ operatus es in nobis.Et ne opera careant intentione pura: et per hoc remuneraon ęterna careant/ addit: g ¶ Et exaltet̉ dextera tua.Dextera enim manus ſunt opera facta in ſpe ęternę remunerationis: quia vt dicit̉ Prouerb̓. iij. b. Longitudo dierum indextera eius. Hęc autē dextera in p̨̄ſenti exaltat̉/ cum homotalia opera facere conatur. In futuro exaltabit̉/ cum pro eishomo remunerabit̉: quando dicetur illud Prouerb̓. xxxj. d.Laudent eū vel eam in portis opera eius. Vel ſic poteſt legi:vt hic duę manus intelligant̉. Siniſtra cum dicit: Firmet̉manꝰ tua. Dextera/ cū dicit: Et exaltet̉ dextera tua.iij. Regꝭ. x. c. dicit̉ ꝙ duę manus erant hinc atqꝫ inde tenentes ſedile: ⁊ duo leones ſtabant iuxta manus ſingulas. Sedile dei in eccleſia ⁊ ī fideli anima eſt charitas. Duę manꝰ/ duoopera quę cuſtodiūt in hominibꝰ charitatem .ſ. cōdonare mala/ ⁊ dare beneficia. Duo leones indignatio cōtra peccatum:⁊ timor cōtra iudiciū: quę duo/ ſingulas manus: id eſt ſingulanoſtra opera debent cōcomitari. Iob. ix. d. Cōmuto faciemmeā ⁊ dolore torqueor. q. d. faciem indignantē habeo contrapeccatū: qui prius illud hilariter recipiebam: et quia ita fecinūc dolore torqueor per pęnitētiā/ Ecce vnus leo. De ſecūdo: ſcꝫ de timore iudicij addit: Uerebar omnia opera mea/ ſciens ꝙ non parceres delinquēti. De his ergo duabus manibus loquit̉ hic ⁊ dicit: Firmet̉ manus tua: ſiniſtra quę adſiniſtram partē: id eſt ad mala cōdonanda ſe extendit. Et hęcbene habet neceſſe vt firmet̉: quia infirmi valde ſunt homīesad cōdonandas iniurias. Et exaltetur dextera tua: id eſtopera quę ad dexterā partē: id eſt ad beneficia agenda ſe extendūt: Et neceſſe habet hęc dextera exaltari/ ne per vanamgloriā ad terram decidat. De duobus autē leonibus/ addit:h ¶ Iuſticia ⁊ iudiciū ꝑparatio ſedis tue. Quaſi alludere videt̉ ei ſentētię/ quā. iij. Regꝭ. x. c. dicit̉ d̓ ſedili ⁊ manibus ⁊ leonibus. q. d. ſedile charitatis tenent duę manus p̨̄dictę. Sed ne ibi puluis vel immūdicia aliqua adhęreat/ ipſum ſedile p̨̄parant duo leones ſtantes iuxta manus. Hoc eſtquod dicit: Iuſticia ⁊ iudicium p̨̄paratio ſedis tuę.Iuſticia enim indignatur contra peccatū: et punit illud ſi factum eſt: Iudicium vero: id eſt conſideratio ⁊ timor iudicijetiam bene facta diſcutit ⁊ examinat: nec aliquid recipit qd̓non deceat ſedem dei. Et qui ſic per opera ſiue per duas manus in ſe tenuerit ſedem dei .ſ. charitatem: ⁊ per duos leones:ſcꝫ per iuſticiam ⁊ iudicium/ eandem ſedem p̨̄parauerit ⁊ purgauerit: ſecurus veniet ante cōſpectum dei ad iudiciū. Vndebene ſequit̉: i ¶ Miſericordia quę conſiſtit in duabusmanibus: videlicet in dimittendo iniurias: ⁊ pręſtando beneficia: k ¶ Et veritas quę conſiſtit in duobus leonibus: ſcꝫin veritate hominis vere in ſe punientis peccatum/ et in veritate diſtricti iudicij pręuiſa: l¶ Pręcedent faciem tuā:id eſt neceſſe eſt pręcedere: vt tandem videamus ſecuri ⁊ cumgaudio faciem tuam/ in quā deſiderant angeli proſpicere:De qua Iob. xxxiij. d. Uidebis faciē eius ī iubilo. Uel propter ineffabile illud gaudium quod ex viſione illius faciei ſuret/ addit: m ¶ Beatꝰ ppl̓s qͥ ſcit iubilationē: id eſt inſpe illiꝰ viſiōis ſcit iubilare et gaudere. Ibi aūt qͥd erit? Ecce:

rmet̉

Al̓. ppreeūtAl̓. Iſciens

Psͣ. 67.

Horaliter

Ps. 148. 1

Ps. 149.

1. Pet̉ .i. e.