Pſalmus

¶ Domine in lumīe vultus tuiambulabūt: ⁊ in noīe tuo exeultabūt tota die: ⁊ in iuſficiaſꝫ tua exaltabunt̉. Qm̄ gloria

i virtutis eorū tu es: ⁊ ī beneplacito tuo exāltabit̉ cornuin nr̄m. Qu̓ia dn̄i eſt aſſūption nr̄a: et ſancti iſrael regis nr̄i.

pulꝰ iubilare/ apertiꝰ ſubiūgit/ dicens: a ¶ Domine/ paterin lumine vultus tui .i. in illuminatiōe fidei chriſti filij tui:vel in illuſtratione ſpirituſſancti: b ¶ Ambulabunt: id eſtꝓficient in bonis operibus. c ¶ Et in nomine tuo exultabunt tota die: id eſt continuā lęticiam dabis eis ad gloriam ⁊ honorē nomīstui. e ¶ Et in iuſticia: id eſt ī iuſta vita.f ¶ Tua: id ē a te datanō a ſe habita. g ¶ Exaltabunt̉: hic ⁊ in futuro. Uel ad filiū loquit̉ ꝓpheta: an̄echriſte: in lumīe vultus tui ambulabūt: id eſt in cognitione tua ꝓficient. c Et in nomīe tuo chriſtiano d ¶ Exultabūt tota die: id eſt ꝑſeueranter: ſicut martyres qui propter illud nomē interfecti ſunt gaudētes ⁊ exultātes in nominechriſti. Et tādem/ e ¶ In iuſticia tua: id eſt in iuſto iudiciovbi facies iudiciū ⁊ iuſticiam ſimul: g ¶ Exaltabunt̉: quiaquidā ſedebunt iudicantes alios: Omnes autē ad regnum exaltabunt̉/ dicēte domino/ Matth̓. xxv. c. Venite benedicti patris mei: percipite regnū ⁊cͣ. Dico ꝙ hic ꝑſeuerabūt ⁊ in futuro exaltabunt̉: h ¶ Quoniā gloria virtutis eorum tues: id eſt de virtutibꝰ quas habēt/ vel quas faciūt: nō quęrūtgloriā apud mūdū: ſꝫ tm̄ apud te: et ꝓpt̓ hoc nō deficiūt ī ꝑſecutiōibꝰ mūdi: ſicut de mercēnario dicit̉/ Ioh̓. x. c. Mercēnarius autē fugit/ qꝛ mercēnariꝰ eſt ⁊cͣ. Iō etiā exaltabunt̉: qꝛ hicnon ſe: ſed deū per ſua opera exaltauerūt. Sed ne credat aliquis ꝙ velit hoc dicere ex ſuis meritis prouenire addit: i¶ Etin beneplacito tuo: id eſt nō noſtris meritis: ſed tua bonavolūtate: k ¶ Exaltabit̉: in futuro. l ¶ Cornu noſtrū:id eſt illa dignitas quā habebimus in ſuturo. Et de hoc habemus ſpem: quia iam ꝓ nobis incarnari voluiſti: vt nos ſanctificares ⁊ regeres. Hoc eſt qd̓ ſubiūgit: m QQuia dominieſt aſſumptio noſtra: id eſt qꝛ dominus aſſumpſit carnemnoſtrā. n ¶ Et ſancti iſrael regis noſtri: id ē regis noſtriſanctificātis iſrael: id eſt ppl̓m chriſtianū videntē deū ꝑ fidē.Eſa. xij. b. Magnus in medio tui/ ecce carnis aſſumptio: ſanctus iſrael/ ecce ſāctificatio. Eph̓. v. e. Chriſtꝰ dilexit eccleſiā:⁊ ſeipſū tradidit ꝓ ea: vt eā ſanctificaret.K a ¶ Domine in lumine vultus tui ambulabūt: ideſt in cognitione diuinitatis ⁊ totius trinitatis iugiter ꝑſeuerabunt: ſicut de angelo dicit̉/ Matth̓. xviij. b. Angeli in cęlisſemꝑ vident faciem patris. Ex hac aūt viſione ſequit̉ gaudiū:Unde addit: c ¶ Et nomine tuo exultabūt. Illud autēgaudiū non eſt momentaneū: ſicut gaudium hypocritę eſt adinſtar puncti: Iob. xx. a. ſed ęternum: Vnde dicit: d ¶ Totadię: id eſt in ęternū: quia tūc erit dies vna quā nox non interpolabit. Zach̓. xiiij. b. Erit dies vna quę nota eſt domino: nōdies neqꝫ nox: ⁊ in tempore veſperi erit lux. Non autē tm̄ cognitio ⁊ exultatio erit ibi: ſed ⁊ honor ⁊ exaltatio. Vnde addit:e ¶ Et ī iuſticia tua exaltabunt̉: quia tu reddes vnicuiqꝫiuxta opera ſua. Et qui hic magis ſe humiliauerit/ magis ibiexaltabitur. ¶ Nota ꝙ hic ponunt̉ tria verba .ſ. Ambulabunt/Exultabunt/ Exaltabunt̉. Primū eſt corporis ex ſe pigritantis: Secundū animę iocūdantis: Tertiū vtriuſqꝫ regnantis.Item tria nomina hic ponunt̉: Lumen Nomē/ Iuſticia: ẜmtres vires .ſ. rationalē/ in qua lumē ſcientię: iraſcibilem/ in quanomen glorię nominate late: concupiſcibilē in qua iuſticia humiliationis proprię/ miſerationis alienę venerationis diuinę.Sꝫ nota ꝙ ī medio poſuit: Tota dię. Gloria em̄ nō caret fine in die ęternitatis/ quę eſt tota non partialis: ſicut prędictūeſt. Dico ꝙ exaltabunt̉: quia hic humiliauerūt ſe: Hoc eſtquod ſequit̉: h ¶ Quoniā gloria virtutis eorū tu es:id eſt quia non in ſe nec in ſua virtute gloriant̉ hic: ſed tm̄ in te:et dicunt cum apoſtolo/ Gal̓. vj. d. Mihi abſit gloria niſi incruce domini noſtri ieſu chriſti. i Et ī benepiacito tuo:id eſt propter humilitatē quę tibi placet: Vnde Luc̄. j. e. Reſpexit humilitatē ancille ſuę. k ¶ Exaltabitur cornu noſtrū. Psͣ. Exaltabunt̉ cornua iſti: id eſt īmortalitas et liberū

arbitrium. Et poſſit aliquis quęrere: Feciſti ne beneplacitūdomini? Ita: m ¶ Quia domini ē aſſumptio noſtra:q. d. dominꝰ ꝓpoſuit nobis exemplū humilitatis: ⁊ nos ab eoaſſumpſimꝰ. Dominꝰ em̄ abſolute ꝓpoſuit humilitatē: Ioh̓.xiij. b. quādo dixit: Exemplū dedi vobis vt quēadmodū egoeci vobis: ita ⁊ vos faciatis: Si enim ego laui pedes veſtros magiſter ⁊ dominꝰ: ⁊ vosdebetis alter alteriuslauare pedes. Et ſubiūgit quattuor verbaquare ab ipſo aſſumeneſt exemplū/ cum dicit: n ¶ Et ſancti iſrael regis nori. Exemplū enim ſumendū eſt nō a malis hominibꝰ: ſed aīs: Un̄ dicit: ſancti. Un̄ multotiens dicit: Sctī eſtote qm̄ſanctꝰ ſū. Itē a magno ſumendū ē exemplū/ p̨̄cipue hūitis: Un̄ dicit: regis. Apocꝭ. xix. c. Rex regū ⁊ dominꝰminātiū. Item ab amico: Vnde addit: noſtri. Ioh̓: iij. c.Sic deus dilexit mundū: vt filiū ſuū vnigenitū daret. Eph̓.v. a. Chriſtus dilexit nos: ⁊ tradidit ſemetipſum ꝓ nobis ⁊cͣ.Itē ſub diſiunctiōe ꝓponit dn̄s nobis Deūt̓. xj. d. En ꝓponō in ꝯſpectu tuo hodie bn̄dictionē ⁊ maledictionē. Ecc̄i. xv.d. An̄ hoīeꝫ vita ⁊ mors ⁊cͣ. Noſtrū aūt ē aſſumere/ et tn̄ hicdicit̉: Quia dn̄i eſt aſſumptio noſtra. Dn̄i em̄ eſt/ eo ꝙdat vl̓ ſubtrahit gratiā: Noſtra eſt: qꝛ gratię cooꝑamur. Tādem eiꝰ erit cōcludere. Un̄ dicit pater filio/ Ezech̓. vij. f. Facconcluſionē: De qua dicit̉/ Matth̓ .xxv. c. Uenite bn̄dicti ⁊cͣ.Ite maledicti ī ignē ⁊cͣ. ¶ De theologis pōt legi ab illo loco:a ¶ Dn̄e in lumīe vultus tui ambulabūt. Lumē vultꝰeſt euangeliū filij dei in quo debēt theologi ambulare: vt ẜmdoctrinā euangelij in bonis operibꝰ ꝓficiant. Ioh̓. xij. e. Ambulate dum lucem habetis: vt nō tenebrę vos cōprehendāt.Iob. xxix. d. Lux vultꝰ mei nō cadebat in terrā .i. ſciētia meanō fuit ocioſa: nec didici ꝓpter terrena: nec p̨̄dicaui: nec legi.Quo cōtra Daniel̓. x. b. Audiui vocē ſermonū eius: ⁊ audiēsiacebā cōſternatus ſuꝑ faciē meā: vultuſqꝫ meus hęrebat t̓rę.Hoc autē poſſunt dicere hodie multi theologi. c. EEt in nomine tuo exultabūt tota die nō in nomīe ſuo. q. d. honorē ⁊ laudē noīs tui quęrēt ſtudēdo/ ⁊ p̨̄dicando/ ⁊ legēdo: etnon ſuā gloriā. Eſa. xxiiij. c. In doctrinis glorificate deū. Etnō ſufficit eis ſcire ⁊ docere niſi operent̉: Un̄ addit: e Et iniuſticia tua .i. in bona vita: g ¶ Exaltabunt̉/ re ⁊ nomīe.Re apd̓ ſe: noīe apd̓ alios ꝑ bonā famā. Et ex illa iuſticia ſiueex fama nō debēt inanit̉ gl̓iari: h ¶Qm̄ gl̓ia virtutis eoꝝtu es/ qͥ eā dediſti .i. tua ē gl̓ia: nō illoꝝ: qꝛ tu dediſti v̓tutē. jͣ.Corꝭ. iiij. b. Quid habeſ hō qd̓ nō accępiſti? Si aūt accępiſtiqͥd gloriaris qͣſi nō accęꝑis? Qui aūt talis theologꝰ eſſet: dignus eſſet fieri ep̄us: Un̄ addit: i ¶ Et in bn̄placito tuoexaltabit̉ cornu noſtrū. Cornua multoꝝ p̨̄latoꝝ hodieexaltant̉ nō in bn̄placito: ſed in ira dei: ſicut dicit dn̄s Oſee.xiij. c. Dabo tibi regem in furore meo. Psͣ. Nō in tibijs viri ⁊bn̄placitū erit ei. q. d. nō debet eligi homo ad p̨̄lationē ꝓptercorꝑis magnā ſtaturā. j. Regꝭ. xvj. b. Ne reſpicias vultū eiꝰneqꝫ altitudinē ſtaturę eius/ qm̄ abieci eum. Sed ſicut dicit̉ inPsͣ. Bn̄placitū eſt domino ſuꝑ timentes eum. Quare autēſit ei bn̄placitū/ ſubdit: m ¶ Quia dn̄i eſt aſſūptio nr̄a:qꝛ dn̄s aſſumpſit nos ⁊ vocauit ad p̨̄lationē: nō nos ſumpſimus eam auctoritate ꝓpria: aut ambitiōe noſtra. Modo autmulti demētiunt̉ facto apl̓m: qui dicit Heb̓. v. a. Nec quiſqꝫaſſumat ſibi honorē: ſed qͥ vocatus ē a deo tanqͣꝫ aaron: Sic̄⁊ chriſtꝰ nō ſemetipſum clarificauit vt pontifex fieret. Multīaūt mō ſibi ſumūt honorē: ⁊ ītrudūt ſe in p̨̄lationē: quibꝰ dic̄Amos. vj. d. Cōuertiſtis ī amaritudinē iudiciū: ⁊ fructū iuſticię in abſinthiū: qui lętamini in nihili: qͥ dicitis: nūquid nō infortitudine noſtra aſſumpſimꝰ nob̓ cornua? Domini/ dicit̉:vt ei ſeruiant p̨̄lati. Sancti/ vt ſancte viuant. Iſrael/ vt cōtemplationi vacent. Ręgis noſtri/ vt de cōtemplatione admilitiā actiōis deſcēdāt. Hic notāda ē diſtinctio ſuꝑ illd̓ ꝟbūDn̄e in lumīe vultus tui ambulabūt: qꝛ eſt lumē bo-

S

Al̓. jQm̄Al. Iſuſcer

De theolos

Moraliter

Psͣ. 146.

Psͣ .146.

Psͣ. 74.