g tuo. Tū dn̄aris ptāti maris:motū aūt fluctuū eiꝰ tu mitie gas. Tu̓ hūiliaſti ſic̄ vulnerag tū ſuꝑbūtī brachio v̓tutꝭ tuę
diſꝑſiſti inimicos tuos. Tui xſunt cęli ⁊ tua ē t̓ra: oͣrbē t̓rę⁊ plē̓nitudinē eius tu fundaſti/ aqͥlonē etrmare tu creaſti.
Pſala poteſtatē dicēs: a Cu: nō neptunꝰ nō nereꝰ: b Dn̄arispoteſtati maris. Iob xxvj. d. In fortitudīe eiꝰ repēte maria ꝯgregata ſūt. Nec tm̄ dn̄aris: ſꝫ etiā/ cM Potū fluctuūeiꝰ tu mitigas Matth̓. viij. d. Qualis ē h: qꝛ venti ⁊ mareobediūt ei. Sic ad lr̄am legit̉ de mari. Uel myſtice: Poteſtasmaris ē altitudo ſęcl̓icuiꝰ dn̄s dn̄at̉: qꝛ velint nolīt pͥncipes ⁊ tyrāni ſubſūt ei. Ml̓tisetiā dn̄atꝰ ē ꝑ fidē: qꝛꝯuerſi ſeruier̄t chriſto:Motū aūt fluctuūeiꝰ tu mitigaſ. Hocdicit: qꝛ poſſet aliqͥs dicere: Si dn̄at̉ dn̄s poteſtatibꝰ his: qͣreſuſtinet ꝙ opprimūt pauꝑes ⁊ ſanctos? Ad hoc eſt reſpōſio/ ꝙdn̄s motū fluctuū eius .i. tribulatiōes ⁊ ꝑſecutiōes qͣs ſanctis inferūt: nō vult auferre penitus: ſed ita mitigat eas vt ſuſtineri poſſint: ⁊ in eis mereant̉ ſancti. Et hoc eſt/ motū autē⁊cͣ. Nec tm̄ dn̄at̉ in terra ⁊ mari: ſed etiā in inferno: Un̄ additd ¶ Tulo chriſte: ¶ Hūiliaſti ſuꝑbū .i. diabolū ꝑ tuā hūilitatē. f ¶ Sicut vulneratū. Uulneratus amittit vires inparte ⁊ nō in toto: Ita diabolꝰ/ chriſto vulnerato ⁊ paſſo/ debilitatꝰ eſt: vt hoīem nō poſſit vincere ſi ille velit reſiſtere. Un̄Hiero. Debilis eſt hoſtis/ qͥ nō poteſt vincere niſi volētē. Sꝫnō penitus extinctus eſt/ vt eū nō poſſit tēptare: qd̓ totū ceditad vtilitatē homīs. Iob xxvj. d. Prudētia eius ꝑcuſſit ſuꝑbū .i. diabolū: quē ꝑcuſſit dn̄s nō ꝑ potentiā/ ne ille poſſet conqueri de violētia: ſꝫ ꝑ prudētiā. Eccͣs. ix. d. Uir ſapiēs ⁊ pauꝑliberauit vrbē per ſapientiā ſuā. g ¶ In brachio virtutistuę .i. in brachio extento in cruce. h ¶ Diſꝑſiſti/ qͣſi victos ⁊cōfuſos. ¶ Inimicos tuos .ſ. aereas poteſtates. Crux aūtdicit̉ virtꝰ chriſti: qꝛ licꝫ occultata eſſet ibi virtꝰ eius: vt dicit̉Abacuk. iij. a. Ibi abſcōdita eſt fortitudo eius: tamen ꝑ crucēdeuicit dęmones. Un̄ dicit beatus Bern̄. Chriſtꝰ debellauitaereas poteſtates: non manu armata ſed cruci affixa: nō equoreſidēs/ ſꝫ in cruce pendēs. Vel ad patrē loqͥt̉ ꝓpheta dicēs:d ¶ Tu hūiliaſti ſuꝑbū: ſicut expoſitū eſt/ ꝑ chriſtum: qͥ eſtbrachiū virtutis tuę. Et per eū diſꝑſiſti inimicos tuos .i. iudęos per orbē captiuatos. Vel ſic: d ¶ Tu hūiliaſti ſuꝑbū .i. luciferū ſuꝑbientē in cęlo deieciſti: ſicut vulneratū. Corpus nō habebat in quo vulnerari poſſet: et ideo bn̄dic̄: ſicut vulneratū: qꝛ mens eiꝰ ſuꝑba ꝑcuſſa ē ⁊ vulneratagladio diuīę vindictę. Eſa. xxvij. a. Uiſitabit dn̄s ī gladio ſuoduro ⁊ grādi ⁊ forti ſuꝑ leuiathā. Et. jͣ. Et occidet cetū qͥ ī mari eſt. Hoc exponi pōt ⁊ de antichriſto et de diabolo: de quoapertiꝰ dicit̉ Eſa. xiiij. c. Quō cecidiſti de cęlo lucifer qui mane oriebaris ⁊cͣ. Et parū an̄: Et tu vulneratꝰ es ſicut ⁊ nos: nōſtri ſimilis effectus es: vox eſt damnatoruꝫ ad diabolū: detracta eſt ad inferos ſuꝑbia tua. Nec ſolus lucifer cecidit: ſed om̄seius cōplices: Un̄ bene ſequit̉: g ¶ In brachio virtutistuę .i. fortitudine chriſti/ qͥ eſt brachiū tuū. h ¶ Diſꝑſiſti mimicos tuos .ſ. alios dęmones qͥ eiꝰ gloriā ⁊ altitudinē īuadere cupier̄t. Psͣ. Exurgat deꝰ ⁊ diſſipent̉ inimici eiꝰ ⁊cͣ. Supra oſtēdit ꝙ deus potēs ē in terra ⁊ in mari ⁊ etiā in inferno:Cōſequēter oſtēdit ꝙ potēs eſt ⁊ in cęlo. Vnde dicit: k¶ Turſunt cęli: ad litterā. Et hoc oſtēdiſti qn̄ inde expuliſti ſuperbos dęmones. Et vt homīes diligētius intelligat ꝙ ſui ſunt/adhuc d̓ terra replicat/ dicēs: l ¶ Et tua ē t̓ra: qꝛ tu eā creaſti. Un̄ ſequit̉: m ¶ Orbē t̓rę ⁊ plenitudinē eiꝰ .i. qͥcqͥd īeo eſt: o ¶ Tu fundaſti .i. creado ⁊ diſponēdo ſtabilē feciſti.Psͣ. Dn̄i eſt terra ⁊ plenitudo eiꝰ. Et hoc on̄dit/ qn̄ inimicosſuos iudęos ꝑ terrā diſꝑſit. p ¶ Aquilonē / ꝑ quē ⁊ alij ventiintellgunt̉. Vel Aquilonē .i. plagā aquilonare: q ¶ Et mare tu creaſti: Un̄ dn̄s es ventorū ⁊ mariū. Et hͦ oſtēdit dn̄sMatth̓. viij. c. qn̄ imꝑauit vētis ⁊ mari: et facta eſt trāquillitas magna. In hoc aūt verſu elidunt̉ errores multoꝝ. Ꝙ em̄dicit: Tui ſunt cęli/ o chriſte ē ꝯtra marcionē. Tua ē t̓racōtra manicheū. Orbē terrę ꝯtra donatiſtas. Et plenitudinē eiꝰ ꝯtra catharos. Aqͥlonē ꝯͣ metheoricos. Et mare ꝯͣ ariſtotelicos. Sic expoſitū ē de cęlo ⁊ t̓ra ⁊ mari: ad lr̄aꝫ.
Myſtice: k Cui ſunt cęli .i. apl̓i: de quibꝰ. sͣ. Cōfitebūtcęli mirabilia tua. ¶ Et tua eſt t̓ra .i. eccleſia ꝑ illos cęloscōpluta pluuia doctrīę. Et merito tua ē: qꝛ m Orbē tre .i.vniuerſalē eccleſiā: n ¶ Et plenitudinē eiꝰ .i. eoibuscredētibꝰ cōpleta ē: o ¶ Cu fundaſti i. in fide firmaſti. ꝑ¶ Aqͥlonē .i. diabolūqͥ frigidū flatū tēptationum mittit/ ⁊ cordacongelari facit frigoreinfidelitatis ⁊ peccati.q ¶ Et mare .i. malosſuperbos ⁊ elatos. rTu creaſti: nō inqͣꝫtū mali ſunt:X a ¶ Cu dominaris poteſtati maris. O dn̄e cor hominis profūdū ⁊ inſtabile mare dicit̉. Huiꝰ poteſtatis eſt voluntas/ cuius dominat̉ dn̄s. Ecc̄i. x. a. In manu dei poteſtashominis. c Motū aūt fluctuū eius .i. tempeſtatē cogitationum: tu mitigas. De quibus fluctibus Iob. xx.a. Idcirco cogitatiōes meę varie ſuccedunt ſibi: ⁊ mens meain diuerſa rapit̉. De mitigatione .j. Corinth̓. x. c. Fidelis deꝰqui nō patiet̉ vos temptari ſupra id quod poteſtis: ſed facietcum temptatione etiā ꝓuentū vt poſſitis ſuſtinere. d ¶ Tuhumiliaſti ſuperbū/ pauperē: id eſt carnem: de quo Ecc̄ixxv. a. Tres ſpecies odiuit anima mea: ⁊ aggrauor valde animę illorū: Pauperē ſuperbū: ⁊ diuitem mendacē: ⁊ ſenem fatuum. Qua carnem ſuperbientē cōtra ſpiritū humiliat deusper flagella ⁊ infirmitates. Iob. vj. a. Sagittę domini in meſunt: quarum indignatio ebibit ſpiritum meū. Vnde addit:f ¶ Sicut vulneratū. Prouerb̓. xx. d. Liuor vulneris abſterget mala. Sicut de beato Benedicto legit̉ in dialogo/ ꝙcū a ſtimulo carnis ſemel intantū infeſtaret̉ vt deliberaret dereditu ad ſęculuꝫ/ proiecit ſe nudū inter ſpinas ⁊ vrticas. Etdicit ibi Gregoriꝰ/ ꝙ ꝑ vulnus corporis ſanauit vulnus mentis. Ecc̄i. xj. d. Malitia horę obliuionē fac̄ luxurię maxime.¶ In brachio virtutis tuę. Duo ſunt domini brachia:Unū miſericordię: et alterum iuſticię. De primo/ Eſa. xl. c.In brachio ſuo leuabit agnos. De ſecūdo hic ⁊ Eſaię. liij. a.Brachiū domini cui reuelatū ē? De vtroqꝫ tamē poteſt hocintelligi: quia in brachio miſericordię: et in brachio iuſticię:h ¶ Diſperſiſti dn̄e/ inimicos tuos .i. carnis deſideriamūdi curas diaboli temptatiōes. Gen̄. xj. b. Inde diſperſiteos dn̄s ſuper faciē cūctarū regionū. Vel mimicos tuos:id ē mūdi amatores. Iaco. iiij. a. Quicūqꝫ voluerit amicꝰ eēhuiꝰ mūdi: inimicus dei conſtituit̉. Hos diſpergit dominusin brachio virtutis ſuę: qꝛ iuſto ſuo iudicio in curis ⁊ ſollicitudinibus diſtrahunt̉. Exo. v. c. Diſperſus eſt populus ꝑ omnē terrā ęgypti ad colligēdas paleas. Ita vt ſupra dictū eſt/facis reprimendo temptationes. Sed quare? Quia tibi cureeſt d̓ tuis. Hoc eſt qd̓ ſequit̉: k ¶ Tui ſunt cęli: id eſt ad teꝑtinet cura de ꝯtēplatiuis. ¶ ¶ Et tua eſt terra: id eſt ad teꝑtinet cura de actiuis. Deut̓. iiij .ſ. Scito ꝙ dn̄s ipſe eſt deꝰ incęlo ſurſum: ⁊ in terra deorſū. Ideo dicit̉ Matth. vj. b. Fiatvolūtas tua ſicut in cęlo ⁊ in terra. m Orbē terrę: id eſtvniuerſalē eccleſiā: n ¶ Et plenitudinē eius: id eſt actiuos ⁊ cōtemplatiuos: quibus ipſa replet̉: o ¶ Tu fundaſti in charitate. Eph̓. iij. d. In charitate radicati ⁊ fūdati vtpoſſitis cōprehendere cū om̄ibꝰ ſanctis quę ſit latitudo/ longitudo/ ſublimitas/ ⁊ profundū. p ¶ Aquilonē: id eſt ſuggeſtionē diaboli. q Et mare: id eſt motus ex corruptionehomīs ſurgētes. r ¶ Lu creaſti: id eſt ad vtilitatem homīseſſe feciſti. Eſa. liiij. d. Ecce ego creaui fabrum ſufflātē ī igneprunas ⁊ ꝓferentē vas ī opus ſuū. Ad vtilitatē dico: Utilesem̄ ſūt hoī: qꝛ ex hoc humiliat̉: ⁊ quia reſiſtendo meret̉. Un̄dictū eſt populo iſrael de gentibꝰ/ ꝑ quas temptatiōes ⁊ carnales motus intelligunt̉ / Deut̓. vij. d. Nō poteris delere easpariter: ne forte multiplicent̉ contra te beſtię terrę. Itē vtilesſunt: quia ibi exercitat̉ homo ad bellandū contra vitia. UndeIudicꝭ. iij. a. dicit̉: Hę ſunt gentes quas dereliquit dominusvt erudiret ī eis iſraelē: ⁊ oēs qͥ nō nouerāt bella chananęoꝝ.
Ad litterā
Myſtice
Syſtice
Al. jterra
Al̓. ret in virtute brachij tui
Al̓. rmaria
Moralite-
Psͣ. 67.
Ad litterā
Psͣ .23.