Druckschrift 
2 (1499)
Einzelbild herunterladen
 

g tuo. dn̄aris ptāti maris:motū aūt fluctuū eiꝰ tu mitie gas. Tu̓ hūiliaſti ſic̄ vulnerag ſuꝑbūtī brachio v̓tutꝭ tuę

diſꝑſiſti inimicos tuos. Tui xſunt cęli tua ē t̓ra: oͣrbē t̓rę plē̓nitudinē eius tu fundaſti/ aqͥlonē etrmare tu creaſti.

Pſala poteſtatē dicēs: a Cu: neptunꝰ nereꝰ: b Dn̄arispoteſtati maris. Iob xxvj. d. In fortitudīe eiꝰ repēte maria ꝯgregata ſūt. Nec tm̄ dn̄aris: ſꝫ etiā/ cM Potū fluctuūeiꝰ tu mitigas Matth̓. viij. d. Qualis ē h: qꝛ venti mareobediūt ei. Sic ad lr̄am legit̉ de mari. Uel myſtice: Poteſtasmaris ē altitudo ſęcl̓icuiꝰ dn̄s dn̄at̉: qꝛ velint nolīt pͥncipes tyrāni ſubſūt ei. Ml̓tisetiā dn̄atꝰ ē fidē: qꝛꝯuerſi ſeruier̄t chriſto:Motū aūt fluctuūeiꝰ tu mitigaſ. Hocdicit: qꝛ poſſet aliqͥs dicere: Si dn̄at̉ dn̄s poteſtatibꝰ his: qͣreſuſtinet opprimūt pauꝑes ſanctos? Ad hoc eſt reſpōſio/dn̄s motū fluctuū eius .i. tribulatiōes ꝑſecutiōes qͣs ſanctis inferūt: vult auferre penitus: ſed ita mitigat eas vt ſuſtineri poſſint: in eis mereant̉ ſancti. Et hoc eſt/ motū autē⁊cͣ. Nec tm̄ dn̄at̉ in terra mari: ſed etiā in inferno: Un̄ additd Tulo chriſte: Hūiliaſti ſuꝑbū .i. diabolū tuā hūilitatē. f Sicut vulneratū. Uulneratus amittit vires inparte in toto: Ita diabolꝰ/ chriſto vulnerato paſſo/ debilitatꝰ eſt: vt hoīem poſſit vincere ſi ille velit reſiſtere. Un̄Hiero. Debilis eſt hoſtis/ poteſt vincere niſi volētē. Sꝫ penitus extinctus eſt/ vt poſſit tēptare: qd̓ totū ceditad vtilitatē homīs. Iob xxvj. d. Prudētia eius ꝑcuſſit ſuꝑ .i. diabolū: quē ꝑcuſſit dn̄s potentiā/ ne ille poſſet conqueri de violētia: ſꝫ prudētiā. Eccͣs. ix. d. Uir ſapiēs pauꝑliberauit vrbē per ſapientiā ſuā. g In brachio virtutistuę .i. in brachio extento in cruce. h Diſꝑſiſti/ qͣſi victoscōfuſos. Inimicos tuos .ſ. aereas poteſtates. Crux aūtdicit̉ virtꝰ chriſti: qꝛ licꝫ occultata eſſet ibi virtꝰ eius: vt dicit̉Abacuk. iij. a. Ibi abſcōdita eſt fortitudo eius: tamen crucēdeuicit dęmones. Un̄ dicit beatus Bern̄. Chriſtꝰ debellauitaereas poteſtates: non manu armata ſed cruci affixa: equoreſidēs/ ſꝫ in cruce pendēs. Vel ad patrē loqͥt̉ ꝓpheta dicēs:d Tu hūiliaſti ſuꝑbū: ſicut expoſitū eſt/ chriſtum: eſtbrachiū virtutis tuę. Et per diſꝑſiſti inimicos tuos .i. iudęos per orbē captiuatos. Vel ſic: d Tu hūiliaſti ſuꝑbū .i. luciferū ſuꝑbientē in cęlo deieciſti: ſicut vulneratū. Corpus habebat in quo vulnerari poſſet: et ideo bn̄dic̄: ſicut vulneratū: qꝛ mens eiꝰ ſuꝑba ꝑcuſſa ē vulneratagladio diuīę vindictę. Eſa. xxvij. a. Uiſitabit dn̄s ī gladio ſuoduro grādi forti ſuꝑ leuiathā. Et.. Et occidet cetū ī mari eſt. Hoc exponi pōt de antichriſto et de diabolo: de quoapertiꝰ dicit̉ Eſa. xiiij. c. Quō cecidiſti de cęlo lucifer qui mane oriebaris ⁊cͣ. Et parū an̄: Et tu vulneratꝰ es ſicut nos:ſtri ſimilis effectus es: vox eſt damnatoruꝫ ad diabolū: detracta eſt ad inferos ſuꝑbia tua. Nec ſolus lucifer cecidit: ſed om̄seius cōplices: Un̄ bene ſequit̉: g In brachio virtutistuę .i. fortitudine chriſti/ eſt brachiū tuū. h Diſꝑſiſti mimicos tuos .ſ. alios dęmones eiꝰ gloriā altitudinē īuadere cupier̄t. Psͣ. Exurgat deꝰ diſſipent̉ inimici eiꝰ ⁊cͣ. Supra oſtēdit deus potēs ē in terra in mari etiā in inferno:Cōſequēter oſtēdit potēs eſt in cęlo. Vnde dicit: Turſunt cęli: ad litterā. Et hoc oſtēdiſti qn̄ inde expuliſti ſuperbos dęmones. Et vt homīes diligētius intelligat ſui ſunt/adhuc terra replicat/ dicēs: l Et tua ē t̓ra: qꝛ tu creaſti. Un̄ ſequit̉: m Orbē t̓rę plenitudinē eiꝰ .i. qͥcqͥd īeo eſt: o Tu fundaſti .i. creado diſponēdo ſtabilē feciſti.Psͣ. Dn̄i eſt terra plenitudo eiꝰ. Et hoc on̄dit/ qn̄ inimicosſuos iudęos terrā diſꝑſit. p Aquilonē / quē alij ventiintellgunt̉. Vel Aquilonē .i. plagā aquilonare: q Et mare tu creaſti: Un̄ dn̄s es ventorū mariū. Et oſtēdit dn̄sMatth̓. viij. c. qn̄ imꝑauit vētis mari: et facta eſt trāquillitas magna. In hoc aūt verſu elidunt̉ errores multoꝝ. em̄dicit: Tui ſunt cęli/ o chriſte ē ꝯtra marcionē. Tua ē t̓racōtra manicheū. Orbē terrę ꝯtra donatiſtas. Et plenitudinē eiꝰ ꝯtra catharos. Aqͥlonē ꝯͣ metheoricos. Et mare ꝯͣ ariſtotelicos. Sic expoſitū ē de cęlo t̓ra mari: ad lr̄aꝫ.

Myſtice: k Cui ſunt cęli .i. apl̓i: de quibꝰ.. Cōfitebūtcęli mirabilia tua. Et tua eſt t̓ra .i. eccleſia illos cęloscōpluta pluuia doctrīę. Et merito tua ē: qꝛ m Orbē tre .i.vniuerſalē eccleſiā: n Et plenitudinē eiꝰ .i. eoibuscredētibꝰ cōpleta ē: o Cu fundaſti i. in fide firmaſti. Aqͥlonē .i. diabolū frigidū flatū tēptationum mittit/ cordacongelari facit frigoreinfidelitatis peccati.q Et mare .i. malosſuperbos elatos. rTu creaſti: inqͣꝫ mali ſunt:X a Cu dominaris poteſtati maris. O dn̄e cor hominis profūdū inſtabile mare dicit̉. Huiꝰ poteſtatis eſt voluntas/ cuius dominat̉ dn̄s. Ecc̄i. x. a. In manu dei poteſtashominis. c Motū aūt fluctuū eius .i. tempeſtatē cogitationum: tu mitigas. De quibus fluctibus Iob. xx.a. Idcirco cogitatiōes meę varie ſuccedunt ſibi: mens meain diuerſa rapit̉. De mitigatione .j. Corinth̓. x. c. Fidelis deꝰqui patiet̉ vos temptari ſupra id quod poteſtis: ſed facietcum temptatione etiā ꝓuentū vt poſſitis ſuſtinere. d Tuhumiliaſti ſuperbū/ pauperē: id eſt carnem: de quo Ecc̄ixxv. a. Tres ſpecies odiuit anima mea: aggrauor valde ani illorū: Pauperē ſuperbū: diuitem mendacē: ſenem fatuum. Qua carnem ſuperbientē cōtra ſpiritū humiliat deusper flagella infirmitates. Iob. vj. a. Sagittę domini in meſunt: quarum indignatio ebibit ſpiritum meū. Vnde addit:f Sicut vulneratū. Prouerb̓. xx. d. Liuor vulneris abſterget mala. Sicut de beato Benedicto legit̉ in dialogo/ a ſtimulo carnis ſemel intantū infeſtaret̉ vt deliberaret dereditu ad ſęculuꝫ/ proiecit ſe nudū inter ſpinas vrticas. Etdicit ibi Gregoriꝰ/ vulnus corporis ſanauit vulnus mentis. Ecc̄i. xj. d. Malitia horę obliuionē fac̄ luxurię maxime. In brachio virtutis tuę. Duo ſunt domini brachia:Unū miſericordię: et alterum iuſticię. De primo/ Eſa. xl. c.In brachio ſuo leuabit agnos. De ſecūdo hic Eſaię. liij. a.Brachiū domini cui reuelatū ē? De vtroqꝫ tamē poteſt hocintelligi: quia in brachio miſericordię: et in brachio iuſticię:h Diſperſiſti dn̄e/ inimicos tuos .i. carnis deſideriamūdi curas diaboli temptatiōes. Gen̄. xj. b. Inde diſperſiteos dn̄s ſuper faciē cūctarū regionū. Vel mimicos tuos:id ē mūdi amatores. Iaco. iiij. a. Quicūqꝫ voluerit amicꝰhuiꝰ mūdi: inimicus dei conſtituit̉. Hos diſpergit dominusin brachio virtutis ſuę: qꝛ iuſto ſuo iudicio in curis ſollicitudinibus diſtrahunt̉. Exo. v. c. Diſperſus eſt populus om terrā ęgypti ad colligēdas paleas. Ita vt ſupra dictū eſt/facis reprimendo temptationes. Sed quare? Quia tibi cureeſt tuis. Hoc eſt qd̓ ſequit̉: k Tui ſunt cęli: id eſt ad teꝑtinet cura de ꝯtēplatiuis. Et tua eſt terra: id eſt ad teꝑtinet cura de actiuis. Deut̓. iiij .ſ. Scito dn̄s ipſe eſt deꝰ incęlo ſurſum: in terra deorſū. Ideo dicit̉ Matth. vj. b. Fiatvolūtas tua ſicut in cęlo in terra. m Orbē terrę: id eſtvniuerſalē eccleſiā: n Et plenitudinē eius: id eſt actiuos cōtemplatiuos: quibus ipſa replet̉: o Tu fundaſti in charitate. Eph̓. iij. d. In charitate radicati fūdati vtpoſſitis cōprehendere om̄ibꝰ ſanctis quę ſit latitudo/ longitudo/ ſublimitas/ profundū. p Aquilonē: id eſt ſuggeſtionē diaboli. q Et mare: id eſt motus ex corruptionehomīs ſurgētes. r Lu creaſti: id eſt ad vtilitatem homīseſſe feciſti. Eſa. liiij. d. Ecce ego creaui fabrum ſufflātē ī igneprunas ꝓferentē vas ī opus ſuū. Ad vtilitatē dico: Utilesem̄ ſūt hoī: qꝛ ex hoc humiliat̉: quia reſiſtendo meret̉. Un̄dictū eſt populo iſrael de gentibꝰ/ quas temptatiōes carnales motus intelligunt̉ / Deut̓. vij. d. poteris delere easpariter: ne forte multiplicent̉ contra te beſtię terrę. Itē vtilesſunt: quia ibi exercitat̉ homo ad bellandū contra vitia. UndeIudicꝭ. iij. a. dicit̉: ſunt gentes quas dereliquit dominusvt erudiret ī eis iſraelē: oēs nouerāt bella chananęoꝝ.

Ad litterā

Myſtice

Syſtice

Al. jterra

Al̓. ret in virtute brachij tui

Al̓. rmaria

Moralite-

Psͣ. 67.

Ad litterā

Psͣ .23.