LXXXVII

iūquid cognoſceur in tenebris/ peatorū: miabilia/ oꝑa/ tua? q. d. nō. b ¶ Et iuſticia tua/ nūquid conoſcetur/ in terra obliuiōis .i. in pctō in quo obliuiſcunt̉ctōres deū? q. d. nō. Iſta expoſitio ſatꝭ ē moralis.a ¶ Nūquid cognoſcent̉ in tenebris peccatorumt inferni/ mirabiliaua ⁊ iuſticia tua īa Nūquid cognoſcent̉ in teneerra obliuiōis .i.orde peccatoris qui ᵇbris mirabilia tua: et iu̓ſtiblitꝰ ē dei creatoris cia tua in terrar obliuionis?ui? q. d. nō cogͦſcent̉: Et ego ad te domine clāmaideo ignorātes periūt. Iob. iiij. d. Quiaullꝰ intelligit: in ęternū ꝑibūt. Eſa. v. d. Propterea ductꝰ eſtpl̓us meꝰ captiuꝰ: qꝛ nō habuit ſcientiā. Mirabilia aūt dicitztū ad miſericordiā dei q̨̄ mirabilis eſt. Psͣ. Mirificauit miricordiā ſuā mihi in ciuitate munita. Et alibi: Mirifica miſecordias tuas. Ibi require quō miſcd̓ia dei mirabilis eſt/ ⁊ ineccatoribꝰ/ ⁊ in iuſtis. Un̄ nō dicit hic: Nō erūt mirabilia inenebris: ſed dic̄: ꝙ nō cognoſcent̉: qꝛ ſic̄ dicit̉ Ioh̓. j. a. Luxtenebris lucet: ⁊ tenebrę eā nō cōprehēderūt. Suꝑ illo ꝟbo:ut medici ſuſcitabūt: notāda ē diſtinctio: qꝛ ad litterācccͣi. xxxviij. a. Honora medicū ꝓpter neceſſitatē:Deus pater. Iob. v. c. Ipſe vulnerat ⁊ medetur:percutit et manꝰ eius ſanabūt.Chriſtꝰ. Matth̓. ix. b. Nō ē opꝰ valētibꝰ medicꝰ.Spūſſanctꝰ. Hiere. viij. g. Nūquid nō eſt reſinaAngelus. Tob̓. xj. c. dixit raphael ad tobiā: Liniin galaad/ aut medicus nō eſt ibi?ſuꝑ oculos eiꝰ ⁊cͣ.: BonEuāgeliſta. Col̓. iiij. d. Salutat vos lucas medicꝰ.Theologus. Eſa. iij. b. Nō ſum medicꝰ: ⁊ in domo mea non eſt panis.Zelator aīaꝝ. Hiere. viij. g. Nūquid reſina noneſt in galaad/ aut medicꝰ non eſt ibi?Cōfeſſor. Ecc̄i. xxxviij. a. Impingua oblationē ⁊da locū medico .i. ſis ei obediens.Cōſolator. Ezech̓ .xlvij. c. Erūt folia eius in medicinā .i. verba in cōſolationē.Diabolus. Sap̄. j. d. Nō eſt in illis medicamentū exterminij nec inferoꝝ regnū. In vitaſpatrūdicit̉ ꝙ apparuit diabolus cuidam patri portansampullas ⁊cͣ.Magus. Sap̄. xvij. b. Promittebāt timores ⁊ ꝑturbatiōes ſe expellere ab aīa languēte.Adulator. Gen̄. l. a. Pręcepitqꝫ ſeruis ſuis medicis vt aromatibus cōdirent patrē. Adulatorescōdiūt patres .i. p̨̄latos.Doctor qui non facit qd̓ docet. Lucꝭ. iiij. d. Medice cura teipſum.Et ego ad te dominę clamaui. Quarta pars: vbi enuſerat quę chriſtus in ſuis mēbris ſuſtinet. Et ponit̉ hic reſpōio chori: de qua p̨̄dictū eſt ī titulo ꝙ debent membra reſponere per compaſſionē ⁊ tolerantiā tribulationū capiti tribula. Chriſtus ergo qui prius in ꝑſona capitis de ſua paſſionecutus eſt quaſi p̨̄centor: hic in perſona membrorū reſpōdet:t ego/ ne cum illis mortuis perirem: d ¶ Ad te dominelamaui/ qui potes mortuos ſuſcitare ⁊ infirmos curare. Etula clamorem ſequit̉ gratia/ quę in oratione impetrat̉/ addit:Et mane: id eſt in tēpore gr̄ę. g ¶ Oratio mea puellet te venturū ad iudiciū. Licꝫ autē eccleſia ⁊ mēbra chriſtilc gratia habeant: tamē multa mala ⁊ tribulationes multasſatitur: Quorū primū eſt dilatio eius: quod petit in oratiōe:Inde dicit: i ¶ Ut quid domine repellis orationemnea? q. d. ex quo gr̄aꝫ habeo/ cito impetrare deberē qd̓ oro:At quid gͦ repellis orationē meā: quę repelli videt̉ dūiffert̉ qd̓ petit̉. Differt̉ aūt vt ardentiꝰ appetat̉. Idem etiā ꝑlia verba replicat/ cū addit: k ¶ Ut qͥd auertis faciē tuame: qꝛ nō das qd̓ volo/ cū nō expediat q̄d̓ peto. Secūdū ēpauꝑtas mēbrorū

ui: et mane oratio mea pręue̓niet te. Ut quid dominefrepellis orationem meam:krauertis faciem tuam a me?

c ¶ Et ego ad te dn̄e clamaui. Moraliter hęc omīaeodē modo pōt dicere vir pęnitens: quilibet etiā hō ſiue pręlatꝰ ſiue aliꝰ debet talis eē vt vere poſſit dicere: Et ego ⁊cͣ.Ego: nō dic̄ vicariꝰ meꝰ/ vl̓ cōuentꝰ meꝰ: d ¶ Ad te: nō adlites ⁊ iurgia. e ¶ Clamaui nō declamaui: iuxta illd̓: Dū tudeclamas romę p̨̄neſte relegi. Psͣ. Uocemea ad dn̄m clamaui.Mea: nō vicaria. f¶ Et mane cōtra eos Zqͥ dormiūt vſqꝫ ad pͥmā. g ¶ Oro meachriſtiana: ⁊ mih: vtilis nō petens vltionem vel pecuniā. h ¶ Pręueniet te iudicantē/ non te miſerentē: quia vt dicit̉ in Psͣ. Miſericordiaeius p̨̄ueniet me. Sap̄. xvj. d. O portet p̨̄uenire ſolem ad bn̄dictionē tuaꝫ. Psͣ. Mane aſtabo tibi ⁊cͣ. Auguſtinꝰ. Turpeeſt chriſtiano ſi eum radius ſolis in lecto inueniat ocioſum.Item / Manę: id eſt ī prima ętate: Extunc em̄ debet homoſe oratiōi ⁊ dei ſeruitio adaptare. Thren̄. iij. c. Bonū ē virocum portauerit iugū ab adoleſcentia ſua. Iohel̓. ij. d. Cōgregate paruulos ⁊ ſugentes vbera. Et notandū ꝙ multa bonalegunt̉ facta in mane.Lex data fuit. Exo. xix. c. Mane inclaruerat etcęperūt audire tonitrua ⁊cͣ.Datū fuit māna. Exo. xvj. c. Mane ros iacuitper circūitum caſtrorū.Uicti ſūt hoſtes iſrl̓. j. Regꝭ. xj. c. Saul ingreſſus ē caſtra in vigilia matutina: ⁊ ꝑcuſſit āmōMane evſqꝫdū incaleſceret dies.Submerſi ſunt ęgyptij. Exo. xiiij .ſ. Factū eſtin vigilia matutina ⁊cͣ.Laudant auiculę: Iob. xxxviij. a. Ubi eras cūme laudarēt aſtra matutina?Abſcōdunt̉ ferę. Psͣ. Ortus eſt ſol ⁊ cōgregatiſunt: ⁊ in cubilibꝰ ſuis collocabunt̉.Nox fugit. Ro. xiij. d. Nox p̨̄ceſſit: dies autemappropinquauit. Exquo ergo ſic clamaui. i ¶ Ut quid domine repellis orationē meā? Et ſupra dicta eſt vna cauſa .ſ. vt ardentius petat̉ dilatū. Sunt autē ⁊ alię plures cauſęquare repellit̉ oratio.Quia ſera: vt fatuaꝝ ꝟ̓ginū. Matth̓ .xxv. a. Clauſa ē ianua: nouiſſime aūt veniūt ⁊ reliq̄ ꝟgines/dicētes: Dn̄e dn̄e aꝑi nobis ⁊cͣ. Neſcio vos.Qui a falſa. Matth̓. vij. c. Nō oīs qui dicit mihidn̄e dn̄e: intrabit ī regnū cęloꝝ.Quia excōmunicata. Prouerb̓. xxviij. b. Oratioeius erit execrabilis.Quia ſordida. Eſa. j. d. Incenſū abomīatio ē mihi ⁊cͣ. Manꝰ em̄ vr̄ę ſanguine plenę ſunt.Quia cruenta: Lucꝭ. ix. g. Vis dicimꝰ vt deſcendat ignis de cęlo ⁊ conſumat illos? Et ſequit̉ ꝙdn̄s increpauit eos dicēs: Filius homīs nō venit animas ꝑdere: ſed ſaluare.Quia inutilis. ij. Corꝭ. xij. c. Propter qd̓ ter dominū rogaui vt diſcederet a me ⁊cͣ.Quia nimis breuis. Lucꝭ. xj. b. Si ꝑſeueraueritpulſās ⁊cͣ. Et. jͣ. Propt̓ īprobitatē eiꝰ ſurget ⁊cͣ.Ꝙꝛ caret alis .ſ. elemoſyna ⁊ ieiunio: Deut̓. xxxij.b. Sic̄ aqͥla ꝓuocās ad volādū pullos ſuos ⁊cͣ.Tob̓. xij. b. Bona ē or̄o cū ieiunio ⁊ elemoſyna.Quia fit ꝓ īdigno: Hiere. vij. d. Noli orare proppl̓o hoc: neqꝫ aſſumas ꝓ eis laudē ⁊ orationē:neqꝫ obſiſtas mihi: qꝛ nō exaudiā te.Quia friuola: Iob. xxxv. d. Non em̄ fruſtra auQuia indeuota. Augꝰ. Qui indeuotꝰ (diet deꝰ.orat/ iudiciū ſibi poſtulat. Repellere ꝟo or̄onē idē ē qd̓ faciēauertere: De qͦ ſubiūgit: k AAuertꝭ faciē tuā a me. Dn̄sauertit faciem a malis ⁊ turpibꝰ ⁊ horribilibus. Abacuk .j. c.Mōdi ſunt

V

Moraliter

raliter

Psͣ. 76.et. 141.

vblita q

z Al̓. FrepuliſtiAl̓. fauertiſti

Psͣ .58.Psͣ .5.

sͣ. 30.Psͣ. 16.

Psͣ .5.

Psͣ .103º

auarta pars

Repellit̉oratio

¶ Mudi ſunt