Druckschrift 
2 (1499)
Einzelbild herunterladen
 

Pſalmus

ibilia: aut medici ſuſcitabūtin et confitebunt̉ tibi? Nūquidrarrabit aliquis in ſepulchro miſericordiam tuam: et veritatem tuā in perditione?

IPrima fuit: qꝛ oſtēdebat potentiā ſuā: Un̄ dicit: a Et egrediebar .i. ꝓpalabā exterius/ qm̄ deus erā. Abacuk. iij. a. Cornua in manibꝰ eius .ſ. cornua crucis: ibi abſcondita ē fortitudo eiꝰ. Eſa. xlv. c. Vere tu es deꝰ abſcōditꝰ. Secūda cauſa fuit defectꝰ fidei ī ipſis. Vn̄ dic̄: b Oculi mei i.apl̓i: qͦs diligebā/ ſicut diligit ocl̓os ſuos:c Laguerūt/ infiri mati ſunt: d Pręinopia/ fidei. Econtra dicitur Iaco. ij. b.Diuites in fide hęredes regni. Et quid inter hęc fecerit oſtēdit:qꝛ .ſ. ad deū recurrit: Vnde dicit: e Clamaui ad te dn̄e.Matth̓. xxvij. .ſ. Exclamauit voce magna/ dicens: Heli heli⁊cͣ. Et.. Clamās voce magna emiſit ſpm̄. Et oſtēdit oratioeius fuit vacua a bonis oꝑbus/ q̨̄ ex obediētia patris fecit:Un̄ dicit: g Tota die exꝑandi ad te .i. ad p̨̄cęptū tuū:hManꝰ meas .i. oꝑa mea. Et ad lr̄am: manꝰ extēdit ī cruce. Eſa. lxv. a. Extēdi manꝰ meas tota die ad populū incredu. Roma. x. d. Tota die expādi manꝰ ad ppl̓m non credentēſed cōtradicentē mihi. Prouer. j. c. Extēdi manꝰ meas nonfuit qui aſpiceret.X ad pęnas. Hiere. xx. b. Seduxiſti me dn̄e ſeductꝰ ſū: fortior fuiſti inualuiſti. Iob. ix. c. Terra tradita eſt ī manꝰ īpij.Nec egredit̉: qꝛ ꝯͣdicit volūtati dei et huiꝰ traditioni. Psͣ.Qm̄ ego in flagella paratꝰ ſum. Iob. vj. b. Hęc mihi ſit cōſolatio vt affligens me dolore parcat: nec cōtradicā ſermonibus ſācti. Itē tradit̉ a ſeipſo: qn̄ intrat clauſtꝝ: tradit corpꝰaīaꝫ volūtatē ſuā in poteſtatē alteriꝰ. Et ſic ſe tradit/ adhorā ſe tradit: ſic̄ ml̓ti in ſęculo vna die faciūt pęnitētiā aliadie dimittūt. Un̄ dic̄ a Et egrediebar. Aliqͥ tn̄ apoſtatātes egrediūt̉. Exo. xij. d. Nullꝰ vr̄m egrediat̉ oſtiū domꝰſuę vſqꝫ mane. Mane eſt mors viri iuſti/ in qua incipit ei diesęt̓na q̨̄ noctem habebit. Vſqꝫ ad hoc mane eſt egrediē de religione vel de pęnitētia. Ioſue. ij. c. Qui oſtiū domꝰſuę egreſſus fuerit/ ſanguis ipſiꝰ erit in caput eius ⁊cͣ. Hoc dictū fuit raab. Domꝰ ipſiꝰ raab/ pͥmo meretricis: ſed poſtea ſanctę matronę/ pęnitētia eſt. Hęc aūt ſunt facienda tolerāda inſpe retributiōis ęternę: Un̄ bn̄ ſubdit: b Oculi mei .ſ. affectus intellectꝰ: Lāguerūt p̨̄ inopia illaꝝ verarū diuitiarū ad qͣs habeo oculos leuatos. Psͣ. Ad te leuaui oculoſmeos habitas ī cęlis. Deut̓. xxxiij. d. Oculꝰ iacob in t̓ra frumēti vini. Sed qꝛ ſpes q̨̄ differt̉ affligit aīaꝫ: Prouer. xiij. b.dicit: Oculi mei languerūt p̨̄ inopia. Cantꝭ. v. c. Adiuro. vos ⁊cͣ. ſi inueneritis dilectum vt nuncietis ei/ quia amorelangueo. Vt autē a languore iſto me ſanares deſideriū meūimpleres: e ¶lamaui/ in or̄one. Hoc eſt ꝯͣ eos tacēt ī oratiōe. Psͣ. Tacui/ clamarē tota die. f Ad te/ ad ſurdaequora vl̓ idola .i. mūdi poteſtates. Eſaię. xlv. d. Rogāt deū ſaluantē. Clamaui/ Ecce intenſio or̄onis deuotio. Adte/ Ecce finis ītētio. g Tota die/ Ecce ꝑſeuerātia. h Expādi ad te manꝰ meas Ecce elemoſyna pura pia intentiōe facta: q̨̄ debet comes or̄onis. Thren̄. iij. e. Leuemꝰ corda nr̄a ad dn̄m manibꝰ ī cęlos. j. Timoth̓. ij. c. Volo virosorare in omī loco leuātes puras manꝰ. Tob̓. xij. b. Bona eſtoratio ieiunio elemoſyna ⁊cͣ. dicit: exꝑadi/ notat largitatē charitatē/ q̨̄ ad oēs debet ſe extēdere. dicit: ad tenotat purā intentionē. i Nūquid mortuis. Tertia parsvbi on̄dit chriſtꝰ qͥbꝰ ꝓſint oꝑa ſua. Licꝫ em̄ oībꝰ paſſusſit ſufficientiā: tn̄ eiꝰ paſſio omībꝰ ꝓfuit effectū: quiamalis. Vnde dicit: Nūquid mortuis facies mirabilia:Mortuis corꝑe fecit mirabilia: qꝛ quoſdā reſuſcitauit in reſurrectiōe filij. Sed mortuis corde fecit mirabilia: qꝛ factaꝓfuerūt eis. l Aut medici ſuſcitabūt ⁊cͣ. Apl̓i multosſuſcitauerūt: vt dicit̉ Act̉. ix. g. Dixit petrus: Thabita ſurgeAt illa aperuit oculos: et viſo petro reſedit. Vn̄ manifeſtū ēhęc intelligi oportet de mortuis in peccatis. Et ſic eodem moexponet̉ allegorice et moraliter. Et de illo mortuo p̨̄cipue intelligit̉ ad quē dn̄s inuitatꝰ noluit venire: vt habet̉ Ioh̓. iiij. g.

Dicit ergo ſic chriſtus ad patrē: i Nūquid mortuis. l.obſtinatis in peccato qui ſe peccantes excuſant: facies mirabilia .i. nūquid talibus ꝓderūt oꝑa tua? q. d.. Sunt aūtquidā tales qui ſe mortuos recognoſcūt: ſed dicūt ſe adhucemēdabūt/ qn̄ ſatꝭ in peccato vixerūt. Cōtra quos bn̄ ſubiūgit: l Aut mediciūquid ſuſcitabunttos mortuos: et ſuſciati ꝯfitebunt̉ tibi?Medicos poſſumꝰ intelligere: ẜm Glo. vemalos vl̓ bonos. Sūtenim mali medici .ſ. ſapientes huius ſęculi: mortuos ī peccato deliniūt/ impunitatē vel ſaltē longā vitāꝓmittēdo. Et cōcordat hebraice veritati q̨̄ hꝫ/ Gigātes:vbi nos habemꝰ/ medici. Et gigātes ſūt ſapiētes mūdi / altiin ſuꝑbia/ magni ī terra. Et hi ſuſcitabūt a peccato mortuos. Boni ꝟo medici ſiue gigātes/ ſt̓ boni p̨̄lati p̨̄dicatores: alti in ſcīa/ magni ī vita fortes in oꝑe viuētes poſſūt regere curare: ſed mortuos ſuſcitare qd̓ ſoliꝰ gr̄ę dei eſt. VndeIoh̓. vj. e. Nemo venit ad me niſi pr̄ meꝰ traxerit. De hisergo dic̄: Aut mędici: ſiue boni ſiue mali: nūquid ſuſcitabūt: ſuſcitati cōfitebunt̉ tibi? q. d.. Et poſſunt dicereadhuc: Et ſi poſſū a medicis ſuſcitari vt cōfitear: tn̄ inmorte peccati iaceo deū laudabo: et ſic placebo ei/ placabo. Cōtra eſt qd̓ ſequit̉: Nūquid narrabit aliqͥsexiſtēs in ſepulchro peccati: miſericordiam tua? q. d.. Et veritatē tuā in ꝑditione .i. in cōuerſatiōe peccati? q. d. non. Ponit miſcd̓iā veritatē: qꝛ hęc ſunt vniuerſęvię dn̄i quibꝰ cōmēdabilis ē deꝰ. Sed miſcd̓ia p̨̄cedit adperamētū ꝟitatis. Et hęc cōgrue narrant̉ a pctōribꝰ iacētibꝰ in ſepulchro ī ꝑditiōe peccati. Un̄ in Psͣ. Pctōri autēdixit deꝰ: qͣre tu enarraſ iuſticias meas? Poſſet adhuc dicere aliqͥs ex ipſis: ſi narro tn̄ cogͦſcā ꝟitatē. Cōtra qd̓ dic̄:Nūquid cogno.i Nūqͥd mortuis ⁊cͣ. Sꝫ adhuc pōt alit̓ exponi moralit̓vt dicat vir iuſtꝰ: Nūquid mortuis. Supra dixerat: Clamaui ad te dn̄e: tota die exꝑadi ad te manꝰ meas:qd̓ de or̄oe iūcta oꝑbꝰ miſcd̓ię expoſuimꝰ: q̨̄ duo debemꝰ facere inſtāt̉ aſſidue: tota die/ huiꝰ vitę: qꝛ pꝰ diē iſtā licebitnobis aliqͥd facere. Et ſi orauerimꝰ/ vt a pęnis/ ſi ī eis ſumꝰ/ liberemur exaudiemur. Ioh̓. ix. a. Me oportet oꝑari oꝑaeius me miſit donec dies eſt: venit nox qn̄ nemo pōt oꝑari.Hoc innuit dicit: Clamaui: tota die exꝑādi ad temanꝰ meas: qꝛ nūqͥd mortuis facies mirabilia: autmedici ſuſcitabūt ⁊c̄. q. d. facieſ mirabilia oꝑa miſcd̓iętuę mortuiſ ad te p̨̄ dolore tormēti clamabūt: ſic̄ nec diueſpetēs guttā aq̨̄ exauditꝰ ē: Lucꝭ. xvj. f. Nec medici qͣntūcūqꝫſapiētes ſuſcitabūt mortuos: vt ad hāc vitā redeāt: vt ꝯfiteat̉tibi pct̄ā: oꝑa faciāt pnīę. Propt̓ dic̄ Eccͣs. ix. c. Qd̓cūqꝫōt manꝰ tua inſtanter oꝑare: qꝛ nec opꝰ/ nec nec ſcīa necſapīa erūt apud inferos ꝓperas. Eſa. lv. b. Quęrite dn̄m inueniri pōt: īuocate ꝓpe ē. Nec credat aliqͥs etialaudādo deū poſſit veniā īꝑetrare poſt mortē: qꝛ ita erit.Un̄ ſubiūgit: m Nūqͥd narrabit aliqͥs in ſępulchromiſcd̓iā tuā vitatē tuā ī ꝑditiōe?. Psͣ. mortui laudabūt te dn̄e: neqꝫ oēſ deſcēdūt ī īfernū: Immo potiꝰdeū blaſphemabūt. Un̄ Apoc̄. xvj. d. Blaſphemauer̄t hoīesdeū ꝓpt̓ plagā grādinis: qꝛ magna facta ē vęhemēt̓. Glo. Ininferno poſiti qͣꝫuis ſciāt ſe merito puniri: dolebūt tn̄ deꝰtantā potentiā hꝫ eis plagas inferat: Et eſt blaſphemia.Itē in ſepulchro poſiti mortui narrāt dei miſcd̓iā: ſꝫ caſuſuo narrāt dei iuſticiā quā tūc ſentiūt: Et dicūt illd̓ Ecc̄i. xxxviij. c. Memor eſto iudicij mei: ſic em̄ erit tuū: mihi heri ettibi hodie. In ꝑditiōe aūt ęt̓nę pęnę non narrāt ꝟitatē dei: qꝛde ipſa dolēt. Et. j. Regꝭ. ij. b. dicit̉: Impij in tenebris cōticeſcēt .ſ. a laude dei: ſed blaſphemia: vt dictū eſt. Hęc autēmerito eueniēt eis: qꝛ hic ignorauer̄t dei miſericordiā veritatē .i. ſe ignorare oſtēderūt/ q̨̄ rēdo miſcd̓iā/ fuit tempꝰmiſerēdi: nec timendo iuſticiā anteqͣꝫ feriret. Vnde bn̄ ſequit̉:Nūquid cognoſcent̉

Allegorice c

Al̓. infirmatꝭſunt

De pe. diſ. i.poera. circaal̓. fexuſcitaAl̓. enarra

Moraliter

Psͣ. 37.

Psͣ .49.

Moraliter

Psͣ. 122.

Psͣ .31.

Psͣ .113.

Tertia pars