Pſalmus

Pauper ſuꝫ ego ⁊ in labodribꝰ a iuuētute mea: exaltat̉tͦ aūt hūiliātꝰ ſum ⁊ ꝯturbatꝰ.

ſ In me̓ trāſierūt irę tuę: ⁊ t̓ro̓res tui ꝯturbauerūt me. Circūdēder̄t me ſic̄ āqͣ tota die:

pauꝑtas mēbroꝝ tā corporalis qͣꝫ etiā ſpūalis: qꝛ quidā parūhabent de gratia: Unde dicit chriſtus ꝓ corpore ⁊ membris:a ¶ Pauꝑ ſum ego: rebus ⁊ gratia. Tertiū eſt labor: Un̄addit: b ¶ Et in laboribus. Et hoc c ¶ A iuuentutemea .ſ. a tꝑe abel. Tunc em̄ fuit iuuētus eccleſię: ⁊ extūc ſemꝑfuit eccl̓ia in multis tribulatiōibꝰ qͣſi int̓ malleū ⁊ incudē. Un̄ alibiin Psͣ. Sępe expugnauerūt me a iuuētute mea. Quartū ē varietas ⁊ mutatio fortunę. Vn̄ dicit: d ¶ Exaltatus autē hūiliatꝰ ſum. Cū em̄videt̉ eccleſia qͣſi in ſūmo: tūc ſurgit tribulatio q̨̄ ipſā depͥmit:Et ex hoc ſequit̉ ꝯturbatio. Un̄ addit: Et cōturbatus ſū.Uel de exaltatiōe diuitiaꝝ quę datę ſunt eccleſię pōt exponi.d ¶ Exaltatꝰ/ in diuitijs ⁊ potētia ſęculari. e ¶ Hūiliatusſum .i. a ſtatu rectitudinis ſpūalis declinaui. f ¶ Et cōturbatus: qꝛ ꝓpter diuitias amiſſa eſt multū in eccleſia/ pax ⁊ trāquillitas. Etiā expreſſius poteſt dici: Exaltatꝰ aūt hūiliatus ſum: qꝛ vn̄ eccleſia videt̉ exaltata ⁊ dn̄a facta: inde factaeſt ſubiecta ⁊ ſerua. Propter em̄ diuitias eccleſia facta ē ſeruapͥncipū ⁊ tyrānoꝝ: Vn̄ iā nō eſt ī eccleſia qͥ pͥncipibꝰ ⁊ tyrānismēbra eccleſię opprimētibꝰ ſe audeat opponere/ eo ꝙ timēt oēsdiuitijs ſuis. Quītū ē flagella dn̄i. Un̄ addit: g ¶ In me traſierūt irę tuę .i. flagella tua trāſier̄t ſuꝑ me. Sextū ē terror:Un̄ dicit: h ¶ Et terrores tui cōturbauerūt me .ſ. timorcaſus ꝑ peccatū: timor tribulationū grauioꝝ: timor futuri iudicij ⁊ ęt̓noꝝ ſupplicioꝝ. Septimū eſt ml̓tiplex ꝑſecutio facta abinimicis eccl̓ię: Un̄ dicit: i.¶ Circūdederunt me inimici .ſ.ſarraceni/ iudęi / hęretici: k Sicut aquā .i. ex oī parte. Sic̄aqua circūdat hoīem obturādo ei aures/ os ⁊ nares vt reſpirare nō poſſit: ita iſti vndiqꝫ infeſtāt eccl̓iā ⁊ volūt ipſā ſuffocare⁊ ſubmergere. Sed hęc ē nauicula petri: q̨̄ vndis tribulationū⁊ ꝑſecutionū cōcuti pōt: ſubmergi ꝟo non pōt. Et vt grauiorſit ꝑſecutio:3 Mūdi ſunt oculi tui ne videas malū. Hiere. xviij. c. Dorſum ⁊ nō faciē oſtendā eis in die perditiōis eoꝝ .ſ. in die qͣ peccant ⁊ ꝑdunt aīas ſuas. Oſtēdit aūt ꝙ nō debet dn̄s ab eo faciē auertere/ cū ſubiūgit: a ¶ Pauꝑ ſum ego. Hęc eſt bona ratio: qꝛ Tob̓. iiij. b. dicit̉: Noli auertere faciē tuā ab vllopauꝑe. Psͣ. Deſideriū paupeꝝ exaudiuit dn̄s. Nō eſt autempauꝑ qͥ habet diuitias in corde die et nocte. Un̄ de tali paupere dicit Gregꝰ. ſuꝑ Iob. xxj. in fi. In rebus terrenis pauꝑ ⁊diues qͣꝫuis nō pari ꝓſperitate fulciant̉: pari tn̄ anxietate turbant̉: qꝛ qd̓ ille iam cū metu habet: iſte cū anxietate appetit: etqꝛ habere nō valet/ dolet. Neceſſe ē ergo eſſe pauperē: nō tm̄rebus: ſed ſpū. Et vt libētius paupertatē ⁊ labores amplectamur/ de chriſto veriſſime poſſumꝰ exponere verſum iſtū: et adexemplū eiꝰ ea q̨̄ hic dicunt̉/ in nobis debemꝰ implere. Dicitem̄ nobis chriſtꝰ: a Pauꝑ ſū: ita ꝙ nō habeā vbi caput reclinē: Matth̓. viij. c. Ego/ cū pōdere dic̄. Ego .ſ. filiꝰ dei cuiꝰſūt vniuerſę diuitię cęleſtes ⁊ t̓renę. ij. Corꝭ. viij. b. Scitꝭ gratiā dn̄i nr̄i ieſu chriſti: qm̄ ꝓpter nos egenꝰ factus eſt cū eſſetdiues. Ad hͦ monet nos dn̄s Matth̓. xix. c. Uade et vēde oīaq̨̄ habes ⁊ da pauꝑibꝰ/ ⁊ veni ſeq̄re me .ſ. pauꝑ/ pauperē. Et ineodē dicit petrus: Dn̄e ecce nos reliqͥmꝰ oīa ⁊ ſecuti ſumꝰ te:Suꝑ qͦ dicit beatꝰ Bern̄. Bn̄ petre/ ⁊ nō ad inſipiētiā tibi oīareliqͥſti: qꝛ ſequi non poteras oneratꝰ. Sed ſūt aliqͥ pauperesdelicati: ſic̄ ſunt ribaldi ⁊ hiſtriones in curijs magnatū: Vndechriſtꝰ cū pauꝑtate dat nobis etiā exemplū pęnitentię ⁊ laboris/ cū ſubiūgit: b ¶ Et in laboribꝰ: nō ad horā: ſed ſemꝑ.c. ¶ A iuuētute mea/ vſqꝫ ad mortē. Ab hora em̄ natiuitatisſuę incępit labor eiꝰ: ⁊ vſqꝫ ad mortē durauit. Un̄ eccleſia ſicincipit narrare paſſionē eiꝰ: Uagit infās inter arta poſitus p̨̄ſepia ⁊cͣ. Hoc eſt cōtra delicatos iuuenes qͥ nolūt facere pęnitentiā donec ſeneſcant: cū tamē dicat dn̄s Thren̄. iij. c. Bonūeſt viro cum portauerit iugū dn̄i ab adoleſcētia ſua. Sūt etiāaliqͥ pauperes et laborātes: ⁊ ex hoc apud homīes habent̉ inhonore: ⁊ apud ſeipſos eleuant̉ in mēte: Vnde ecōtrario dicit

Ichriſtus: d ¶ Exaltatꝰ autē .i. leuatus in cruce. e ¶ ūiliatus ſum .i. vilis habitꝰ ⁊ deſpectꝰ. Et hūiliatꝰ .i. hūilisin corde. Phil̓. ij. a. Hūilianit ſemetipſū/ factus obediēs vſqꝫad mortē. Itē exaltatꝰ/ ab homībꝰ qn̄ voluerūt eū rapere ⁊facere regē. Hūiliatꝰ eſt a ſeipſo: qꝛ fugit ⁊ abſcōdit ſe: Ioh̓.vj. b. Itē/ Exaltat⁊ factꝰ magiſter ſuperdiſcipulos. Hūiliatꝰeſt lauās pedes eorū:Ioh̓. xiij. a. fEt cōturbatꝰ/ poſtmodū īpaſſiōe .i. ſimul turbatus corꝑe et aīa. Matth̓. xxvj. d. Triſtis eſt aīa mea vſqꝫ admortē: Nūc aīa mea turbata ē. Ita nos quāto magis exaltamur: tāto hūiliores eſſe debemꝰ: Ecc̄i. iij. c. Quāto magnuses hūilia te in omībꝰ. Hoc p̨̄cipue ꝑtinet ad chriſti vicarios:ſcꝫ ad p̨̄latos ⁊ p̄dicatores: qͥ qn̄ ſuper alios exaltant̉/ eo ipſodebēt hūiliari. Un̄ Augꝰ ſubditis loquēs/ de p̨̄lato ait: Honore corā deo p̨̄latus ſit vobis: timore corā deo ꝓſtratus ſitpedibꝰ veſtris. Et cōturbatꝰ. Hoc debet ſequi: vt licꝫ ſintapud ſe hūiles: nō tn̄ alijs inutiles: ſed in actiua laborēt ī quaeſt ꝑturbatio. Lucꝭ. x. g. Martha martha ſollicita es ⁊ turbaris erga plurima. Iſtū verſum nō poſſūt dicere nepotes ⁊cōſanguinei pontificū ⁊ cardinaliū: a ¶ Pauꝑ ſum ⁊cͣ. Sꝫecōtrario/ diues ſum ⁊ ſine laboribꝰ. c. A iuuētute mea.Prębendę em̄ eis dant̉ in cunis: Nec ipſi ſunt in labore aliquo nec corporis/ nec animę. Propter qd̓ dicit pluraliter:in laboribus. Labor animę/ eſt ſtudiū vel ſollicitudo: Labor corporis/ eſt arare vl̓ alio modo quocūqꝫ operari. De talibus dicit Hiere. xlviij. b. Fertilis fuit moab ab adoleſcētiaſua/ requieuit in fęcibus ſuis. Moab interp̄tat̉ ex patre: et ſignificat eos qui ex patre pontifice deſcendūt per cōſanguinitatē. Iſti ſunt fertiles nō pauperes ab adoleſcētia ſua: requieſcūt in fęcibus diuitiarum ⁊ peccatorū: Non laborant manibus/ aut in ſtudio ſcripturarū. Sed Soph̓. j. c. dicit dominus: Uiſitabo ſuper viros defixos in fęcibus ſuis. Item qd̓ſeqͥt̉ nō poſſūt dicere: d ¶ Exaltatꝰ autē humiliatꝰ ſū ⁊cōturbatus: quia tales cum exaltant̉/ inde ſuperbi fiunt etocioſi. Qui autē hęc de ſe vere poſſet dicere/ bona eſſet allezatio ad impetrandū a domino: quia pauperes laborantes ⁊humiles libenter exaudit. Libentius etiā exaudit eos ſi etiaꝫſint in tribulatione/ vel flagellati ab ipſo: Unde ſubiungit:g ¶ In me tranſierūt irę tuę: id eſt diuerſas flagellationes recępi ab ira tua. Sed ira eius quoſdam percutit in p̨̄ſenti ad correctionē: Quoſdā autē ꝑcutere expectat in futuro addamnationē et interitum. Vnde hic determinat ꝙ de ira inp̨̄ſenti intelligit/ cum dicit: tranſierunt. In illis enim quosdominꝰ amat ⁊ flagellat hic: tranſit ira dei. In reprobis autēmanet: ſicut de talibus dicit̉ Ioh̓. iij. d. Non videbit vitamſed ira dei manet ſuper eum. De bonis autē et ira quę tranſitſuper eos: Naum. j. b. In diluuio prętereunte conſūmationem faciet loci eius. De malis ꝟo ſtatim ſubiungit: Et inimicos eius perſequent̉ tenebrę. Locus dei eſt anima iuſti ſiueeccleſia: quę conſūmat̉ ⁊ perficit̉ in diluuio: id eſt in abundantia p̨̄tereuntis irę. Ionę. ij. b. Omnes gurgites tui et fluctustui ſuper me tranſierunt. In his autē cito deficit homo/ niſitimorē dei habeat: ſicut dicit̉ Ecc̄i .xxvij. a. Si non in timoredomini tenueris te inſtanter/ cito ſubuertet̉ domus tua. Unde addit: h ¶ Et terrores tui conturbauerunt me.Iob .xlj. c. Territi purgabunt̉. i ¶ Circūdederunt metribulationes/ vel terrores circūdederunt/ ad defendendum ⁊muniendum: k ¶ Sicut aqua: id eſt abundanter. Aquaetiam quę circumit caſtra munimentū et defenſio eſt eorum.Exod̓. xiiij. e. Aquę erāt eis pro muro a dextris ⁊ a ſiniſtris:X Et qn̄ lateUel ſic: i Circūdederūt me inimici: ſcꝫ dęmones/ caromundꝰ. k Sicut aqua. Aqua multū inoportune ſe ingerit et circumit/ quęrens locum imum ⁊ rimas: et per paruumforamen intrat multum de aqua: ſic temptationes valde ſuntſubtiles et importune: Et ſi homo eis aliquod foramenapertum dimittat

2

Al̓. InopsPPs. 128.Al̓. ⁊cōfuſus

Aliter

⁊ Cōtra nepez prelato

Moraliter:

Psͣ.9.

Chriſtū pauperē et humilem:pauperes et humiles ſequiſdebemus