Druckschrift 
2 (1499)
Einzelbild herunterladen
 

LXXXVII

a Dominꝰ narrabit in ſcripturis pōpuloꝝ: et pͥncipū hoꝝē ffue̓rūt ī ea. Sicut lętātiūomniū: habitatio eſt in te.Cāticū pſalmi filijs chore ī

finē melech ad rn̄dēdū intellectꝰ emā iſrl̓itę vl̓ ecraitę.Ominē LXXXVII.d deꝰ ſalutis meę: in die̓clamaui nocte corā

x eſt illa. Unde non potuit hoc intelligere eccleſia/ niſi in chriſtodiuinitateꝫ intellexiſſet. Chriſtus enim homo natus eſt in ea:Chriſtus autē deus fundauit eam. Et ne hoc videat̉ alicui incredibile/ cōfirmat per ſcripturas/ dicens: a Dominꝰ narrabit: id eſt narrauit: b In ſcripturis populorū: ideſt ſcripturas expoſitas directas ad pepulum. c Et in ſcripturꝭ/ principū hotrum qui fuerūt inea: id eſt moyſi etphetarum apoſtolo: qui omnes ſunt ineccleſia numero merito.deus: Heb̓. xj. c. Ecc̄i. xxiiij. a. Qui creauit me requieuitin tabernaculo meo. Fundauit/ in virtutibus: ſicut ciuitatēvel templū. Ipſa enim fuit ciuitas ſummi dei: vt ſuperius dictū eſt. Ipſa templū veri ſalomonis: De cuius fundatiōe. iij.Regꝭ. v. d. Pręcepit rex vt tollerēt lapides grandes/ lapidesprecioſos in fundamentū templi: id eſt virtutes eminentes infundatiōe beatę marię. Nec mirū: qꝛ vt dicit̉. j. Paral̓. xxix.a. Neqꝫ em̄ hoī parat̉ habitatio: ſꝫ deo. a Dominꝰ narrabit in ſcripturis ⁊cͣ. q. d. in multis ſcripturis narratur etprędicit̉ de beata virgine: ſcꝫ b Populorū et principum. Ecc̄i. xxxviij. c. Narratio eorū in filijs taurorū. ItemEcc̄i. vj. d. In ml̓titudine p̄ſbyterorū prudētiū ſta: ſapiētięillorū ex corde cōiungere: vt omnē narrationem dei poſſis audire. Populos poſſumꝰ vocare pauꝑes prophetas: ſicut fuitamos. Principes ꝟo ditiores nobiliores: ſicut dauid eſaias. Uel populorū: id eſt gentilium: quia ſibyllinis verſibuseſt p̨̄dicta: et Iob gentilis fuit. c. Et principū: id ē prophetarū de iudęis. Vel principes dicunt̉ ęditores ſcripturarum: vt ꝓphetę euangeliſtę apoſtoli: Populi ꝟo expoſitores eiuſdem: vt Hieronymꝰ et Auguſtinꝰ alij. Uel populi dicunt̉ ſancti alij ab apoſtolis: Principes ꝟo apoſtoli. Psͣ.Cōſtitues eos pͥncipes ſuꝑ omnē terrā. Et hi om̄es d Fuerunt in ea: id eſt concordes fuerūt in laude beatę virginis.In ea/ ꝯtra eam / vt hęretici: nec extra/ ſicut philoſophi.e Sicut lętantiū. Tertia pars: vbi de ęterna beatitudinepaucis cōcludit. q. d. multa de ciuitate dei quę eſt eccleſia dicta ſunt. Sed in hoc eſt finis cōſūmatio: quia in eccleſia ẜmſuam ſuperiorē partem: ſcꝫ in eccleſia triūphante eſt perfecta ęterna lęticia. Hoc eſt qd̓ dicit: Sicut lętantiū omniūhabitatio eſt in te/ O tu ſion ſuperna. Qd̓ ſic legit̉: Habitatio omniū eſt in te ſicut lętantiū: id eſt omnes illihabitant in te/ iocūdi ſunt et vere lętant̉. Et eſt hic/ ſicut/ expreſſiuū ꝟitatꝭ nota ſil̓itudinis. De hac lęticia/ Eſaię. lj. a.Cōſolabit̉ dn̄s ſion: gaudiū lęticia inueniet̉ in ea. Et poſt ineodē capitulo. d. Venient in ſion laudātes: et lęticia ſempiter.na ſuper capita eorum: gaudiū lęticiam tenebūt/ fugiet dolor gemitus. Psͣ. Adimplebis me lęticia vultū tuo: Hoceſt: ſion ſuperna quādo te videbo facie ad faciem. Poteſt exponi de beata virginę: ẜm qd̓ hunc verſum cantat eccleſia/ dicens: e Sicut lętantiū omniū noſtrū habitatio eſt inet te/ ſancta dei genitrix. In forti enim munitione habitant homines ſecuri lęti: in infirma auteꝫ ſunt timidi. Item in magna munitione opulenta multi: in maxima omniū eſt ſpes etrefugiū: Sic ad beatam virginē omnes cōfugere debent: quęeſt turris fortiſſima et inexpugnabilis/ terribilis inimicis vtcaſtrorum acies ordinata: Cantꝭ. vj. a. Opulenta eſt virtutūet gratiarū abundantia: quia gratia plena: etiā gloria plena.Maxima aūt eſt charitatis amplitudine/ qua omnes amplectitur. Vnde cantat ei eccleſia: Sub tuum p̨̄ſidium confugimus ſancta dei genitrix ⁊cͣ. Bene cōpetit ei quod de filio ſuodicit Deut̓. xxxiij. a. Dilexit populos: omnes ſancti in manuel̓ꝰ ſūt. Propter hoc bn̄ dicit: Sicut lętantiū: quia ex hisomnibꝰ multa eſt lęticia his qui ad eam ꝯfugiunt. Eſa. lxvj. c.Cętamini cum hieruſalē: exultate in ea omnes qui diligitiseam. Nos poſſumus debemus ei dicere illud Iudith. xv. c.

Tu gloria hieruſalē/ tu lęticia iſrael tu honorificentia populinoſtri/ quę feciſti viriliter ⁊cͣ. Expoſitio Psͣ. LXXXVII.da Omine deus ſalutis meę. Titulus. Canticūpſalmi filijs chore in finem pro melech adreſpōdendum intellectus eman iſraelitę vel eęraitę.In p̨̄cedenti pſalmoęgit ciuitate cęleſti:In iſto agit̉ de p̨̄paratione vię quā itur adillam .ſ. de paſſiōibuschriſti ſanctoꝝ. Et īuitat ad īmitationē dominicę paſſionis in hilaritate: cōcordi charitate: Hoc vult dicere titulus. Sciendū enim eſt: ſicutſupra potuit aduerti in pſalmis illis vbi in titulo apponit̉pſalmus/ ſignificat̉ ille pſalmꝰ agit de operatione. Vbi aūtapponit̉ canticū: ibi agit̉ de ſpirituali lęticia. Ubi autē ponit̉ vtrūqꝫ: ſicut hic: inſinuat̉ de vtroqꝫ agit̉. Vnde poteſtdefacili modo intelligi titulus. Iſte enim eſt ſenſus eius. Hicpſalmus/ dirigit nos in finem: id eſt ī illā cęleſtem ciuitatem: de qua in p̨̄cedenti pſalmo habuimꝰ: Et eſt canticumpſalmi: quia monet nos ad operādū in lęticia ſpirituali. Etcantat̉ filijs chore: id eſt imitatoribus paſſionis chriſti/ quidebent eſſe quaſi chorus per lętam imitationē paſſionis: reſpondens p̨̄centori chriſto qui primus incępit pati voluntarie cum lęticia: vt nos eum in hoc imitaremur: Hoc ē quodhic addit̉: melech ad reſpondendū. Melech eniminterpretat̉ chorus. Cantat̉ ergo pſalmus iſte filijs chore melech: id eſt choro: ad reſpondendū .i. vt ipſicorditer alacriter reſpondeāt imitationē paſſiōibꝰ chriſti:ẜm qd̓ dicit̉ .j. Pet̓. ij. d. Chriſtus paſſus eſt nobis/ vobisrelinquēs exemplū vt ſequamī veſtigia eiꝰ. Et hic eſt intellectus eman .i. cohęredū chriſti. Eman em̄ interp̄tat̉ frater eiꝰ. Et addit̉: iſraelitę vel eęraitę .i. aduenę: qꝛ illi quiſunt fratres dn̄i cohęredes ipſiꝰ chriſti/ ſunt veri iſraelitę .i.ſolū deū intentiōis oculo in ſuis operibꝰ conſiderātes: ſuntaduenę in hoc mūdo. Unde. j. Pet̓. ij. b. Obſecro vos tanqͣꝫaduenas ꝑegrinos abſtinere vos a carnalibꝰ deſiderijs. Eteorū eſt intellectus talis: qꝛ intelligunt reſpondere debentchriſto paſſo cōꝑati ei: vt multas tribulatiōes poſint ꝑuenire de hac miſeria vbi ſūt aduenę ad ciuitatē ſuā cęleſtē. Sic patet titulꝰ. Patet etiā intentio q̨̄ eſt monere nos vt chriſtipaſſionē imitemur. Modꝰ. Quadriꝑtitꝰ eſt pſalmꝰ. Primochriſtus loquēs ī ꝑſona ſerui p̄cat̉ auxiliū/ referens ſe ꝯtēptūab inimicis. Secūdo dicit quid amici eius in paſſiōe fecerūt:ibi: Longe feciſti. Tertio oſtendit quibꝰ oꝑa ſua ꝓſint:ibi: Nunquid mortuis facies mirabilia. Quarto loquens in ꝑſona eccleſię/ oſtendit quāta in ſuis membris ſuſtineat: ibi: Et ego ad te. Primo chriſtꝰ orās dicit: Domine deꝰ formę ſerui auctor/ g Salutis meę corporalis ſpūalis. h In die. .i. in ꝓſperis: i Clamaui/ inoratiōe. k Et noctę .i. in aduerſitate: l Cora te: id eſtin beneplacito tuo: vel his impetrādis quę ſunt corā te. i. cęleſtibus: terrenis. Vel in die noctę .i. ꝑſeueranter. Et oſtendit hic chriſtus illa cōcurriſſe in ſua orationequę neceſſaria ſunt: Oſtendit enim ſe orare pie / ꝑſeuerāter/ſe ad ſalutē. Pie/ cum dicit: Domine deus .i. potens etbonus: hęc eſt fidei ꝯfeſſio qd̓ eſt pietatꝭ. Ad ſalutē/ dicit:Salutis. Pro ſe dic̄: Heę. Perſeuerāter/ dic̄: Indie nocte ⁊cͣ. Et qꝛ talis oro ſolet īpetrare: ꝯcludit:Intret in ꝯſpectuoraliter/ dicit aīa q̨̄ peccati infirmitate ſe ſentit grauatāfuiſſe. f Dn̄e/ metuēde: deus/ colēde. Salutis meęauctor/ dator/ amator/ r̄ſtitutor/ celator/ ꝯſeruator. Act̉. iiij.b. eſt in aliquo alio ſalus. Eſa. xliij. b. Ego ſū ego ſū dn̄set abſqꝫ me eſt ſaluator. h In die/ ꝓſperitatis. k Etnocte aduerſitatis. i Clamaui cora te: qꝛ ex ꝓſperitate qͣꝫ ex aduerſitate qn̄qꝫ naſcūt̉ morbi aīę: qͦs a dn̄o neceſſeX eſt curari

iriſūt ſ loorū ha

Doraliter

Psͣ. .44.

Tertia pars

Allegorice

Psͣ. .15.ta viſit munis: opuna et

Neceſſaria inom̄i oratione

Moraliter