Pſalmus
a te. Intrēt ī cōſpectu tuo or̄ob mea: inclina aurē tuā ad p̄cēc meā. Quia repleta ē malisaīa mea: ⁊ vitā mea ī inferno
f appropinqͣuit. Ęſtimatusg ſum cū deſcendētibꝰ in lacū:hͦ factus ſum ſicut homo ſineadiutorio int̓ mortuos liber.
a IIntret in cōſpectu tuo oratio mea. q. d. exquo taliseſt oratio mea/ debet intrare: nec debet repelli. Sed qꝛ oratiomaximā efficaciā habet ab hūilitate (Un̄ Ecc̄i. xxxv. d. Or̄ohumiliātis ſe nubes penetrabit) hūilitatē allegat/ cum ſubiūgit. b ¶ Inclina aurē tuā ad precē mea. Cū em̄ dicit/inclina/ precē innuiteſſe imā ⁊ hūilē. Poſtea oſtendit qͣre orat.Primo: qꝛ in paſſiōemulta mala ſuſtinuitaīa eius. Vnde dicit:c ¶ Quia repleta ēmalis anima mea.Malis dico: nō culpę ſed pęnę. Aīa em̄ chriſti cōpatiēs corpori/ repleta eſt pęna ⁊ dolore: Un̄ dixit Matth̓. xxvj. d. Triſtis eſt aīa mea vſqꝫ ad mortē. Secūdo on̄dit ꝙ nō tm̄ in aīa:verūetiā in corꝑe vn̄ pęna aīę nata eſt/ pęnam ſuſtinuit. Vndeaddit: d ¶ Et vita mea .ſ. corꝑalis: e ¶ In īferno appropinquauit .i. morti expoſitꝰ ſum: ſicut ille qͥ eſt in morte/ ꝓpeinfernū eſt. Poſtea oſtēdit ꝙ nō tm̄ tormēta: ſed ⁊ cōtumeliaspaſſus eſt. Sap̄. ij. d. Cōtumelia ⁊ tormēto interrogemꝰ eum.Et primo: quia iudęi dicebāt/ ꝙ neceſſitate ⁊ nō volūtarie moriebat̉. Vnde dicit: f EĘſtimatus ſum/ a iudęis. g ¶ Cumdeſcendētibus in lacū .i. ſicut vnus de illis qui neceſſario⁊ inuiti deſcendūt ꝑ mortē: in lacū .i. in ꝓfūdū inferni. Talēęſtimabāt cū dicebāt/ Matth̓. xxvij. e. Alios ſaluos fec̄: ſeipſum nō poteſt ſaluū facere. Secūdo: qꝛ dicebant eum eſſe ſineadiutorio dei. Vnde addit: h FFactus ſum ſicut homoſine adiutorio .ſ. dei. Propter hoc dicebāt: Matth̓. xxvij.e. Cōfidit in deo liberet nunc eū ſi vult: dixit em̄: quia filiꝰ deiſum. Sed oſtēdit ꝙ non ita erat vt illi ęſt imabāt. Vnde addit:i ¶ Inter mortuos liber/ a coactiōe: et ita primū fuit falſū.Liber a peccato: et ita non ſine dei adiutorio: qd̓ nunqͣꝫ ſubtrahit̉ niſi ꝑ peccatū. Sed licꝫ ita eſſem liber: tn̄ ęſtimatus ſū:x Sicut vulnerati.⁊ A curari. Et ideo in vtroqꝫ neceſſe eſt clamare ad dominū. Eſa. xxj. c. Venit mane ⁊ nox: ſi quęritis quęrite.Suꝑbia. Daniel̓. iiij f. Nōne hͨ ē babylon ciuitas magna quā ego ędificaui in robore fortitudīs meę? j. Timoth̓. vj. d. Diuitibꝰ huiꝰ ⁊cͣ.Luxuria ⁊ homicidiū ſimul: ſic̄ habet̉. ij. Regū. xj. de dauid: qui cū in hieruſalē remanſiſſet/ cōmiſit adulteriū cū berſabee: ⁊ homicidiū de vr̄ia. Ezech̓. xvj .f. Hęc fuit iniqͥtasſodomę/ ſaturitas panis ⁊ ociū. Hiere. v. b.Saturaui eos ⁊ męchati ſunt: ⁊ in domo meretricis luxuriabant̉.Ingratitudo ⁊ dei obliuio. Oſee. xiij. b. Adimpleti ſūt ⁊ ſaturati ſūt: ⁊ eleuauerūt cor ſuū ⁊obliti ſunt mei.Apoſtaſia. Prouerb̓. xxx. b. Tribue tm̄ victuimeo neceſſaria: ne forte ſatiatꝰ alliciar ad negandum.Accidia. Sap̄. ij. a. Exiguū ⁊ cum tędio eſt tempus vitę noſtrę.Puſillanimitas. Leuitꝭ. xxvj. f. Terrebit eos ſonitus folij volantis.Suſpitio mali. ij. Machab̓. v. b. Suſpicatus eſtrex ſocietatē deſerturos iudęos.Deſperatio. Gen̄. iiij. b. Maior ē iniquitas meaqͣꝫ vt veniā merear.Fuga. Ioh̓. x. b. Uidit lupū venientē ⁊ fugit.Taciturnitas mala. Amos. v. d. Prudens in tꝑeillo tacebit: qꝛ tempus malū eſt.Apoſtaſia. Ecc̄i .xxvij. b. Stultꝰ vt luna mutat̉.Et poſt ſequit̉: Nouiſſime ꝑuertet os ſuū: et inverbis ſuis dabit ſcandalū. Lucꝭ. viij. b. Tēpore temptatiōis recedunt.Furtū ⁊ ꝑiuriū. Prouer. xxx. b. Aut ęgeſtate cōpulſus furer ⁊ ꝑiurē nomen dei mei. a ¶ Intret in cōſpe-
Sctu tuo or̄o mea/ ac ſi ſit quędā ꝑſona allegās ꝓ me. UndeGlo. ē notāda q̨̄ dicit h̓: Uirtꝰ magna purę or̄onis hic notat̉:quę qͣſi quędā ꝑſona ad deū intrat ⁊ mādatū ꝑagit quo caroꝑuenire nequit. Dicit ergo: Imtret ⁊cͣ. Nō arceat̉ vt excōicata ab eccl̓ia cęli/ qͣlis eſt oro diuitū qͥ nolūt audire pauꝑes:vel legē miſcd̓iā p̨̄cipientē. Prouer. xxviij.b. Qui declinat auresſuas ne audiat legem.or̄o eiꝰ erit execrabil̓. i.nō intrabit eccleſiamceli in conſpectu dei.Nō em̄ decet angeloſſanctos introferre ꝓphanas voces: nec ianitor cęli leproſasoratiōes admittit. Tobias/ interpretat̉ bonꝰ: cui dicit̉ Tob̓.xij. c. Ego obtuli or̄onē tuā dn̄o. Ecc̄i. xxxiij. c. Qui adoratdeū in oblectatiōe ſuſcipiet̉: ⁊ dep̄catio illiꝰ vſqꝫ ad nubes ꝓꝑinqͣbit: Oratio hūiliātis ſe nubes penetrabit. Et. jͣ. Nō diſcedet donec altiſſimꝰ aſpiciat. Hoc ē qd̓ dic̄. Intret ī cōſpectu tuo. Uidet̉ em̄ oratio a dn̄o quaſi ꝑſona: ⁊ audit̉ quaſivox. Un̄ ſequit̉: b ¶ Inclina aurē tuā ad precē meā.Dicit ſingularit̓/ prece̓: qꝛ illd̓ vnū eſt petendū: de quo Luce. x. g. Porro vnū ē neceſſariū. Psͣ. Unā petij a dn̄o. Quidaūt eū moueat ad dep̄candū/ ſubiūgēdo declarat: cQuiarepleta ē malis aīa mea. q. d. ideo dep̄cor: qꝛ mala futura ꝑuideo/ ⁊ qͣꝫ diſtricte iudicabit dn̄ſ. Iob. ix. b. Si habueroquippiā iuſtum nō reſpōdebo: ſed meū iudicē dep̄cabor. Aīęaūt cupidoꝝ ⁊ auarorū nō ſt̓ repletę bonis: ſꝫ p̄ſentibꝰ q̨̄ diligūt: et ſibi falſo ſucceſſura ꝓmittūt: ſicut ille Lucꝭ. xij. c. quidicebat: Aīa habes multa bona poſita ī annos plurimos ⁊cͣ.Sic dicūt ī corde qͥ de ſe p̨̄ſumūt/ ſiue de ſcientia/ ſiue de ſanctitate/ ſiue de diuitijs: de quibꝰ hic loquebat̉/ Sap̄. ij. b. Uenite ⁊ fruamur bonis q̨̄ ſūt. Boni aūt replēt animā ſuā malis:ſic̄ p̨̄cipit̉/ Hiere. xxxj. d. Statue tibi ſpeculā/ pone tibi amaritudines dirige cor tuū. Hoc etiā manifeſte exponit/ cū ſubiūgit: d ¶ Et vita mea ī inferno appropinquauit. Nōdicit mors: ſed vita. Si em̄ dū viuimꝰ deſcendimꝰ meditādoad infernū: nō deſcendemꝰ illuc in morte. Eſa. xxxviij. b. Egodixi in dimidio dierū meorū vadā ad portas inferi. Iob. xxx.viij. b. Nūquid apertę ſunt tibi portę mortis: ⁊ oſtia tenebroſa vidiſti? f ¶ Eſtimatꝰ ſum/ a meipſo ꝑ timorē. g. ¶ Cumdeſcendētibꝰ in lacū inferni: De qͦ Eſa. xxiiij. d. Cōgregabunt̉ in cōgregatiōe vniꝰ faſcis in lacū: ⁊ claudent̉ ibi ī carcere. Cantꝭ. iiij. b. Uadā ad montē myrrhę .i. ad cumulū pęnarū inferni. h ¶ Factꝰ ſum ſicut hō ſine adiutorio .i.cogitaui ⁊ poſui quaſi ſi eſſem in ſtatu illo damnādoꝝ/ quibꝰnullū erit auxiliū: quibꝰ dicit̉ Eſa. x. a. Quid facietis ī die viſitationis ⁊ calamitatis de longe veniētis? Ad cuiꝰ cōfugietis auxiliū? Et per tales cogitationes: factus ſum. ¶ Intermortuos liber .i. ita caueo mihi a peccato: et veniā peto adeo/ ꝙ in morte liber ero a culpa/ et tandeꝫ a pęna. Liber fuitbeatus Martinus/ qui dicebat diabolo inſidianti: Quid hicigis cruenta beſtia? Nihil in me funeſte reꝑies. Nō tamē dehac libertate pręſumens extollor: ſed timens/ factus ſum:X Sicut vulneratiUel aliter: f ĘĘſtimatꝰ ſū/ a malis/ dicit vir iuſtus. g. Cūdeſcendētibꝰ ī lacū .i. reprobꝰ ⁊ vilis. Sap̄. v. a. Nos inſenſati vitā illoꝝ ęſtimabamꝰ inſaniā: ⁊ finē illoꝝ ſine honore.h ¶ Factꝰ ſū ſicut hō ſine adiutorio. Qui nō hꝫ pecuniaadiutricē vel poſſeſſiōes videt̉ inops .i. ſine ope vl̓ adlutorio:Nā talis nō hꝫ amicos. Et dicit/ ſicut: qꝛ ī veritate nō ē ſineadiutorio/ cū deū habeat adiutorē. Vn̄ quomodocūqꝫ de ip̄oſentiāt vel loquāt̉ hoīes: pōt illud dici Eſa. l. c. Dn̄s deꝰ auxiliator meꝰ: et ideo nō ſū cōfuſus. Talis fit i Inter mortuos liber: qꝛ ī morte qn̄ pctōres trahūt̉ ad captiuitate inferni: liber euolat ad regnum. ij. Corinth̓. iij. d. Ubi ſpiritusdn̄i ibi libertas. Itē nō eſt liber int̓ viuos aliqͥs: qꝛ oēs debettributū morti. Sed minus liberi ſūt mali: qꝛ inter peccatoresqͣſi int̓ mortuos ſeruiētes peccato/ debēt ſemetipſos totos inferno. Eſtimatꝰ ſū etiā ab eis hypocrita ⁊ papelardꝰ. Et hoc¶Sicut vulnerati
Allegorice x
Al̓. rappuoiljabitAl. PAepui-
Al̓. Qm̄
Psͣ .26.
Moraliter
Loſt cxi.nū. Eſa. xxj. c. ⁊
Proſperi(tate
Multiplexmorbꝰ naſcitur ex
tii Aliter
Aduerſitate