LXXXXV
ſaluum fac ſeruum tuum deus meus ſperantem in te.S Miſererermei domine qu̓oe niam ad te clamaui tota die:f r lętifica animam ſerui tuig quōniam ad te domine anihmam meam leuaui. Quoiniam tu domine ſuauis et
kmitis ēt ⁊ multę miſericorldię oͥmnibꝰ inuocantibꝰ te.Auribꝰ percipe dn̄e oratiogͦ nem meam: et intende vociqrdep̄catiōis meę. In die̓ trir bulationis meę clamaui adgͦ te: quia exaudiſti me. Noneſt ſimilisˣ tui ī dijſ domine:
x ſunt ſanctificati in baptiſmo. q. d. patri: merito ſanctitatꝭ meęcuſtodi animas membroꝝ meorum ⁊ etiam meam. Secundo petit liberationem a malis hoībꝰ: Vnde addit. a Saluum fac ſeruum tuum: id eſt me qui ex obediētia tua formam ſerui accępi: et meos qui tibi vnanimiter ſeruiunt. Ethoc petit merito ſpei:Unde addit: bPeus meus ſperantem in te. Tertio peitit liberari a multiplici miſeria carnis/ cumdicit: cMiſerere mei domine: ideſt libera me a miſeriacarnis meę/ ne pręualeat ſenſualitas. Hocdicit non qꝛ timeret d̓caſu: ſed in hͦ on̄dit veritatē humanę fragilitatꝭ: in qͣ cōmunicauit nobis. Et hͦ petitmerito deuotiōis: Un̄ addit: d ¶ Qm̄ ad te clamaui: nōad horā: ſꝫ e ¶ Tota dię .i. oī tꝑe. Quarto petit donū .ſ. lęticiā ſpūalē: Un̄ ſb̓iūgit: fi LLętifica aīaꝫ ſerui tui. Hocpetit merito charitatꝭ: Un̄ addit: g. Qm̄ ad te dn̄e animā meā leuaui/ ꝑ deuotū ⁊ ardētem amorē. h ¶ Qm̄ tudn̄e ⁊c̄. Oſtenſo qͥd petit: et oſtenſis etiā pͥus rōnibꝰ q̨̄ ſūtex ꝑte ſui qͣre debeat exaudiri: conſequent̓ on̄dit rōnes q̨̄ ſūtex ꝑte dei qͣre debeat exaudire. Prima ē dei ſuauitaſ. Un̄ dicit: Qm̄ tu dn̄e. q. d. ideo nō exaudire nō potes: Qm̄ tudn̄e ſuauis .i. dulcꝭ ⁊ benignꝰ. Sap̄. xij. a. O qͣꝫ bonꝰ et qͣꝫſuauis ē ſpūs tuꝰ dn̄e ī oībꝰ. Scd̓a ē eiꝰ māſuetudo. Un̄ addit: i Et mitꝭ his qͦs expectaſ. Tertia ē multiplex miſcd̓iadei: Un̄ adiungit: k ¶ Et ml̓tę miſcd̓ię: maxīe/ l Oībꝰīuocantibꝰ te. Si gͦ oībꝰ/ potiꝰ mͥ et multo fortiꝰ me debesexaudire qͣꝫ aliquē purū hoīeꝫ. Poſtea on̄dit quō vult exaudiri .ſ. ꝑfecte ⁊ vtilit̓: Un̄ ſb̓iūgit: m ¶ Auribꝰ ꝑciꝑe dn̄eor̄onē meā: Ecce pͥmū. Auribꝰ .ſ. miſcd̓ię tuę: n̄ ¶ercipe .i. ꝑfecte cape: o Oronē meā/ quā ꝓ me ⁊ meis effundo. De vtilitate dic̄: p ¶ Et ītēde voci dep̄catiōiſ meę:ita .ſ. vt nō inutilit̓ audias. Poſtea on̄dit qͣ audacia ⁊ ſecuritate hͦ petat: Primo: quia ꝑ exꝑientiā nouit ꝙ miſericors ē:Un̄ dic̄: ¶ In die tribulatiōis meę: pręcipue ī die paſſionis/ r ¶ Ciamaui ad te. Et hͦ ſecure feci: s ¶ Quia iāmultotiens alias/ exaudiſti me. Scd̓a ſecuritas ſiue ſcd̓aratio ſecuritatꝭ ē: qꝛ ſcit illū potentē exaudire: Unde addit:t Nō eſt ſimilis tui ī dijs dn̄e. Siue ſumant̉ dij ꝓ dęmonibꝰ: ſiue ꝓ idolis: ſiue ꝓ hoībꝰ: ſiue pro p̨̄latis: nulluseſt ſimilis ei. Tertia ratio ſecuritaris eſt effectus oꝑationis:qꝛ .ſ. ſemꝑ ꝯſueuit oꝑari bona ī inuocantibꝰ ipſū: Un̄ addit:x Et non eſt ẜm oꝑa tuadn̄o ī gabaa. Et poſtea ſequit̉ ꝙ illi ſeptē in monte corā dn̄ocrucifixi ſūt: ⁊ reſpha nō dimiſit aues lacerare eoſꝑ diē/ neqꝫbeſtias ꝑ noctē. Septē illi crucifixi/ ſignificāt oēs qͥ carnē ſuācrucifixerūt cū vitijſ ⁊ ꝯcupiſcētijs: ſic̄ d̓r Gal̓. v. d. Reſphavelox interp̄tat̉ vl̓ currēs: ⁊ ſignificat chriſti ꝓuidētiā vl̓ ip̄iꝰhoīſ prudētiā/ quę a ſic crucifixis effugat aues elatiōis in dieꝓſperitatis: et beſtias triſticię in nocte aduerſitatis. Quoniam ſanctus ſum. Nota ꝙ ſctūs multis modis dicit̉:Sctīficās vel venerabilis ſine terra. Lucꝭ. j. e. Sctm̄ nomēLegitimꝰ. j. Corꝭ. vij. c. Nūc aūt ⁊ filij vr̄i ſctī ſunt. (eius.Initiatꝰ ſacramētꝭ. j. Pet̓. ij. b. Gens ſctā/ ppl̓s acqͥſitiōis.Mūdus. Leuitꝭ. xj. g. Sctī eritꝭ qꝛ ego ſctūs ſum.Caſtus. j. Regꝭ. xxj. b. Fuerunt vaſa pueroꝝ ſancta.Firmus. Leuitꝭ. xxj. a. Sancti erūt deo ſuo.¶ Sanguine tactꝰ. Heb̓. ix .ſ. Oīa pene ī ſanguīe ẜm legē mūdant̉. Et. sͣ. d. Sanguis vitulę aſꝑſus inqͥnatos ſctīficat.Perfectꝰ. j. Theſſal̓. vltꝭ. d. legat̉ epl̓a hęc oībꝰ ſctīs frībꝰ.Sctm̄ .i. ſtatutū. Leuitꝭ. xxiiij. b. Sctm̄ſctōꝝ ē de ſacrificijsdomini iure perpetuo.aſtus. Ecc̄j. vij. d. Sctīfica ſacerdotes .i. paſce.¶ Secretū. Psͣ. Semel iuraui in ſancto meo. Glo. in ſecreto.
In cuſtodia aūt aīę ē integra ſaluſ: Un̄ cū hͦ addit: aSaluum fac ſeruū tuū: qui ſeruit tibi ⁊ ſeruat te ⁊ tua. Et hͦ fitmaxīe ꝑ ſpem: Un̄ addit: b ¶ Deꝰ me ſperātē in te. Roma. viij. e. Spe enī ſalui facti ſumꝰ. Spes aūt duo fac̄: Unūī futuro: aliud in pn̄ti. In futuro ſperatū adipiſcit̉. Un̄ Roma. v. a. Spes nō cōfūdit. Hoc ē qd̓ h̓ addit: c ¶ Miſereremei dn̄e/ tollēdo mea miſeria: qd̓ plene fiet in futuro. Et hͦ. dQuoniā ad te clamaui tota die .i. ꝑſeueraui in clamando.Eſa. lviij. a. Clama neceſſes ⁊cͣ. Lucꝭ. xj. b.Si ꝑſeuerauerit pulſans ⁊cͣ. ꝓpter improbitatē eius ſurget et dabit illi ⁊cͣ. In pręſenti autem ſpes lętificat. Roma. xij. c. Spe gaudentes. Hoc eſt quod ſequitur:f¶ Lętifica animam ſerui tui/ ne p̨̄ſentibus tribulationibus contriſtetur. Et ſupponit bonam cauſam: g ¶ Quoniam ad te dn̄e aīam meam leuaui / ꝑ ꝯtēplationē ⁊ deſideriū ęt̓noꝝ. Thren̄. iij. c. Sedebit ſolitariꝰ ⁊ tacebit: qꝛ leuauit ſe ſupͣ ſe. Quāto enī plꝰ leuat̉ aīa tāto magꝭ lętat̉ ī dn̄o.Sicut alauda q̨̄ dū eſt ī terra nō cātat: ſꝫ cū iā ſuriū aſcēdittūc cātat ⁊ gaudet: ſi aūt iteꝝ deſcēdat ad terrā/ ceſſat a cātu:Sic aīa leuata ad cęlū gaudet. Psͣ. Lętatꝰ ſū ī hiſ q̨̄ dicta ſūtmͥ in domū dn̄i ibimꝰ. Si aūt deſcēdat ad īfima ꝯtriſtat̉. PsͣQuare triſtꝭ es aīa mea ⁊ qͣre ꝯturbas me? Spera ī deo qm̄adhuc ꝯfitebor illi. Et merito ad te dn̄e leuāda eſt aīa ⁊ in tegaudēdū eſt: h. ¶QQm̄ tu dn̄e ſuauis/ guſtantibꝰ te. Psͣ.Guſtate ⁊ videte qm̄ ſuauis ē dn̄s. j. Pet̓. ij. a. Si tn̄ guſtaſtꝭqm̄ ſuauis ē dn̄s. i ¶ Et mitis tāgētibꝰ te. Matth̓. xj. d.Tollite iugū meū ſuꝑ vos ⁊ diſcite a me qꝛ mitꝭ ſum. k Etmultę miſcd̓ię: qꝛ multę ſunt miſerię a qͥbꝰ releuas. Uelmultę miſcd̓ię: qꝛ nō tm̄ qͥbuſdā: ſꝫ l OOībꝰ īuocātibꝰte. Roma. x. c. Oīs qͥcūqꝫ īuocauerit nomē dn̄i ſaluꝰ erit. Etꝓpt̓ hͦ ego īuoco te dicēs: m¶ Auribꝰ ꝑcipe dn̄e or̄onēmeā. Pluralit̓ dic̄ auribꝰ: qꝛ ē aurꝭ miſcd̓ię ⁊ ē aurꝭ celi. Depͥma d̓r. sͣ. in pͥncipio huiꝰ pſalmi: Inclina dn̄e aurē tuā⁊cͣ. De ſcd̓a Sap̄. j. c. Aurꝭ z̨eli audit oīa. n ¶ Percipe .i.ꝑfecte caꝑe. Sꝫ quō ꝑfecte capi pōt or̄o q̨̄ nō ꝑfecte ſꝫ ſyncopando ꝓfert̉? o ¶ Orone mea: quę ē de bonis impetrandis. p ¶ Intēde voci dep̄catiōis meę: quę ē de malisamouēdis. Uoci/ dic̄ etſi nō deuotioni: qꝛ licet qn̄qꝫ non p̨̄ſto ſit deuotio vox ipſa or̄onis dn̄icę ⁊ pſalmoꝝ v̓tutē habetꝯͣ inimicū. Intēde gͦ voci meę/ qͥ clamaui ad te: q Indie/ enī/ tribulationis meę clamaui ad te .i. in aduerſitate q̨̄ d̓r dies: qꝛ illumīat: ⁊ ī ipſa clamat̉ ad dn̄ꝫ. Aduerſitas aꝑit oculos vt videat hō. Hiere. vj. b. Erudire hieruſalē ⁊cͣ. Littera ſeptuagīta: Per oē flagellū erudierꝭ hieruſaleꝫ.Itē aꝑit os hoīs vt clamet. Gregꝰ. Os qd̓ ꝓſperitas clauditaduerſitas aperit. Et intelligendum eſt de interiori tribulatione q̨̄ eſt tēptatio in qͣ pręcipue clamādū eſt ad dn̄ꝫ: ⁊ d̓ exteriori q̨̄ ē ꝑſecutio vl̓ dei flagellatio. Et vtraqꝫ vtilis ē. Hiere. xxx. b. Tp̄s tribulatiōis ē iacob ⁊ ex ip̄o ſaluabitur. Clamaui/ dico/ s ¶ Quia exaudiſti me alias dep̄cantē. Cōſuetudo ē pauperū ꝙ vbi ꝯſueuerūt acciꝑe elemoſynā: illucfrequent̓ currūt ⁊ elemoſynā petūt. Dn̄s etiā exaudit anteqͣꝫclamēt pauꝑes ſui. Psͣ. Deſideriū pauperū exaudiuit dn̄s:p̨̄parationē cordis eoꝝ audiuit aurꝭ tua. Eſa. lxv. d. Anteqͣꝫclamēt ego exaudiā. Et ē exaudire ad exitū ⁊ vtilitatē audire:qd̓ nō facūt falſi dij: Un̄ ſubdit: t ¶ Non ē ſimilis tui indijs dn̄e: qꝛ dij multoꝝ nō audiūt. Psͣ. Aures habēt ⁊ nōaudiēt. Augꝰ. Ꝙ vnuſqͥſqꝫ colit ⁊ venerat̉ hͦ ſibi deꝰ eſt. Etlicet cultꝰ deo de us impendat̉ talibus dijs: non tn̄ ſunt ſimiles deo. Eſa. xl. e. Cui ergo ſimilē feciſtis deum: aut quamimaginē ponetis ei? Licet autē aliqui dij audiant: non tn̄ exaudiunt: quia non ad debitum exitum audiūt. Unde addit:Et nō eſt ẜm oꝑa tua:
e
Spes duo facit
Al̓ rmultummiſericorsAl̓ finfige
Imihi ī
Al̓ forationis
ocunda
Al̓ f tibi
Psͣ. 121.Psͣ. .41.
Psͣ. 33.
Doraliter X
Psͣ .9.
Dicit̉ em̄ctus (
Psͣ .113.