Pſalmus
faciūt qd̓ dicūt: De qͥbꝰ dicit btūs Gregꝰ. Forte iō ꝯtēptūtꝑaliū p̨̄dicāt vt illa ſoli habeāt: nā parꝑtate p̨̄dicāt vt medicamētū ⁊ eā fugiūt vta ¶iEt ponet ī viaª e ponet ī via greſſus ſuos.voron ſiOr̄o dauid. LXXXVgreſſe ſuos .i. ꝑ viāiuſticię veniet. Eſa. b ¶ Nclina dn̄e aurē tuxlvj. d. Prope feci iuſticiā meā ⁊ nō elōgabit̉: ⁊ ſalꝰ mea n̄ morabit̉. Uel d̓ aduētuad iudiciū p̄t exponi. Iuſticia an̄ eū ābulabit .i. neceſſe ēhoī vt anqꝫ veniat iudex iuſticia faciat̉. Ecc̄j. xviij. c. An̄ iudiciū para iuſticiā. Et ponet/ deꝰ ī via/ etiā ſic parata .i. ī iu.ſticia hoīs/ greſſus ſuoſ. Ueniēs enī ad iudiciū etiā iuſticias iudicabit̉: ſic̄ dic̄. sͣ. Cū accępo tp̄s ego iuſticiaſ iudicabo.Notandū aut ꝙ multiplex ē o culū: videlicet bonū ⁊ malū.Uniōnis naturarū. Cantꝭ. j. a. Oſculet̉ me oſcuPęnitentię. Lucꝭ. vij. g. Maria (lo oris ſui.non ceſſauit oſculari pedes dn̄i.Recōciliatiōis. Lucꝭ. xv. d. Cecidit ſuꝑ collū eiꝰCōgratulatiōis. Cantꝭ. viij. a (⁊ oſculatꝰ eſt eū.Quis det vt inueniā te foris ⁊ deoſculer te?Fęderis. Gen̄. xxxj. g. Laban oſculatꝰ ē filios ſuGratię. Prouer. xxiiij. c. Labia (os et filias.deoſculabit̉ qui recta verba reſpondet.Obediētię. Gen̄. xxvij. d. Da mihi oſculū fili mi.Glorie. j. RRegi. x. a. Tulit ſamuei lenticulā olei ⁊effudit ſuꝑ caput eiꝰ ⁊ oſculatꝰ eſt euꝫ/ et/ ait: eccevnxit te dn̄s ſuꝑ hęreditatē ſuā in pͥncipem.Meretricis. Prouer. vij. b. Apprehēſūqꝫ deoſcuFraudis. Prouer .xxvij. a. Melio (lat̉ iuuenē.ra ſūt vulnera diligentis qͣꝫ fraudulēta odientisSuperbię. Iob. xxxj. c. Si oſculatus (oſcula.ſum manum meam.Auaricię. iij. Regꝭ. xix. d. Derelinquā mihi ī iſrl̓ſeptem milia viroꝝ quoꝝ genua non ſunt curuaa ante baal: ⁊ omne os qd̓ nō adorauit eū oſculans manū.Rclina dn̄e aurē tuā. ¶ Expo. Psͣ. LXXXVTitulꝰ: Pro dauid. Pręcedēs pſalmꝰ fuit d̓ chriſti incarnatiōe: Iſte ꝯſequēs ē de eiꝰ or̄one ī pauꝑtate et ī paſſiōis tribulatiōe facta. Un̄ patet titulus: qꝛ is ē ſenſus. Gr̄o iſta attribuit̉/ dauid vero .i. chriſto toti: qͥ hͨ loqͥtur et in ꝑſona capitis ⁊ in piona mēbroꝝ. Et per totum iſtūpſalmū orat: Un̄ intētio ē monere nos ad or̄onē. Modus ē:qꝛ tres ſūt ꝑtes. Primo ponit q̄ ꝑtinēt ad ip̄m caput. Orataūt aſcedēdo/ et oēſ gētes adoraturas ꝯcludit. Scd̓o orat ꝓmēbris iam fidelibꝰ ⁊ adorantibꝰ: ibi: Deduc me. Tertioorat iterū ꝓ ſe: ꝯgrue de paſſiōe cōmemorās: ibi: Deꝰ iniqͥ.Chriſtꝰ gͦ ad deū pr̄em dirigēs or̄onē dic̄: b ¶ Inclina dominę aurē tuā ⁊ exaudi me. Et on̄dit ꝙ exaudiendus ſitmerito humilitatꝭ/ in hͦ ꝙͣ dic̄. Inclina .ſ. ad me qͥ ſū in imotu qͥ es ī alto. Scd̓o on̄dit ſe eſſe exaudiēdum merito duplicꝭpauptatꝭ. Un̄ addit: d Qm̄ inops ⁊ pauꝑ ſum ego.Eſt enī duplex pauꝑtas .ſ. amicoꝝ. Un̄ dicit: Qm̄ inopsſum .i. ſine oꝑe amicoꝝ. Et rerū/ vn̄ dicit: Et pauꝑ. i. ſinerebꝰ. Ego/ cum pondere legendū eſt de chriſto: qͥ cū eēt dn̄set diues: faciꝰ eſt ſeruus ⁊ paup. Un̄. ij. Corꝭ. viij. b. Scitisgr̄am dn̄i nr̄i ieſu chriſti: qm̄ ꝓpt̓ nos egenꝰ factꝰ ē cū eēt diues: vt illiꝰ inopia vos diuites eſſetꝭ. Oſtēſo qͣre debeat exaudiri: on̄dit qͥd petat. Et petit qͣttuor ī vniuerſo. Petit enītriplicē liberationē ⁊ vnū donū. Et pͦ petit liberationē a diabolo: cū dic̄. e ¶ Cuſtodi aīam meā. Hoc dicit in ꝑſonamēbroꝝ/ qͦꝝ aīas petit cuſtodiri/ ne a diabolo rapiant̉. Dicith̓ etiā in ꝑſona ꝓpria: per hͦ oſtēdēs verę humanitatꝭ fragilitatem in ſe. Et hoc facias: f¶ Quoniam ſanctus ſum.Hoc conuenit chriſto capiti proprie: Conuenit etiā ſuis: qꝛſunt ſctīficati ī baptiſmoiri fidelis ī tribulatiōe vel tēptatio-
a ¶ Et ponet ī via greſſus ſuos .ſ. in via pęnitētię quamp̨̄dicabat quā pręꝑare venerat. Multi aūt p̨̄dicatores ſunt qͥparāt viā prędicādo: ſꝫ tn̄ nō ponūt in ea greſſus ſuos: qꝛ nōfaciūt qd̓ dicūt: De qͥbꝰ dicit btūs Gregꝰ. Forte iō ꝯtēptūtꝑaliū p̨̄dicāt vt illa ſoli habeāt: nā parꝑtate p̨̄dicāt vt medicamētū ⁊ eā fugiūt vtvenenū.a ¶ Et ponet ī viagreſſe ſuos .i. ꝑ viāiuſticię veniet. Eſa. b Iaurē tuxlvj. d. Prope feci iuſticiā meā ⁊ nō elōgabit̉: ⁊ ſalꝰ mea n̄ morabit̉. Uel d̓ aduētuad iudiciū p̄t exponi. Iuſticia an̄ eū ābulabit .i. neceſſe ēhoī vt anqꝫ veniat iudex iuſticia faciat̉. Ecc̄j. xviij. c. An̄ iudiciū para iuſticiā. Et ponet/ deꝰ ī via/ etiā ſic parata .i. ī iu.ſticia hoīs/ greſſus ſuoſ. Ueniēs enī ad iudiciū etiā iuſtici.as iudicabit: ſic̄ dic. sͣ. Cū accępo tp̄s ego iuſticiaſ iudicabo.Notandū aut ꝙ multiplex ē o culū: videlicet bonū ⁊ malū.Uniōnis naturarū. Cantꝭ. j. a. Oſculet̉ me oſcuPęnitentię. Lucꝭ. vij. g. Maria (lo oris ſui.non ceſſauit oſculari pedes dn̄i.Recōciliatiōis. Lucꝭ. xv. d. Cecidit ſuꝑ collū eiꝰCōgratulatiōis. Cantꝭ. viij. a (⁊ oſculatꝰ eſt eū.Quis det vt inueniā te foris ⁊ deoſculer te?Fęderis. Gen̄. xxvi. g. Laban oſculatꝰ ē filios ſuGratię. Prouer. xxiiij. c. Labia (os et filias.deoſculabit̉ qui recta verba reſpondet.Obediētię. Gen̄. xxvij. d. Da mihi oſculū fili mi.Glorie. j. RRegi. x. a. Tulit ſamuei lenticulā olei ⁊effudit ſuꝑ caput eiꝰ ⁊ oſculatꝰ eſt euꝫ/ et/ ait: eccevnxit te dn̄s ſuꝑ hęreditatē ſuā in pͥncipem.Meretricis. Prouer. vij. b. Apprehēſūqꝫ deoſcuFraudis. Prouer .xxvij. a. Melio (lat̉ iuuenē.ra ſūt vulnera diligentis qͣꝫ fraudulēta odientisSuperbię. Iob. xxxj. c. Si oſculatus (oſcula.ſum manum meam.Auaricię. iij. Regꝭ. xix. d. Derelinquā mihi ī iſrl̓ſeptem milia viroꝝ quoꝝ genua non ſunt curuaa ante baal: ⁊ omne os qd̓ nō adorauit eū oſculans manū.Rclina dn̄e aurē tuā. ¶ Expo. Psͣ. LXXXVTitulꝰ: Pro dauid. Pręcedēs pſalmꝰ fuit d̓ chriſti incarnatiōe: Iſte ꝯſequēs ē de eiꝰ or̄one ī pauꝑtate et ī paſſiōis tribulatiōe facta. Un̄ patet titulus: qꝛ is ē ſenſus. Gr̄o iſta attribuit̉/ dauid vero .i. chriſto toti: qͥ hͨ loqͥtur et in ꝑſona capitis ⁊ in piona mēbroꝝ. Et per totum iſtūpſalmū orat: Un̄ intētio ē monere nos ad or̄onē. Modus ē:qꝛ tres ſūt ꝑtes. Primo ponit ꝗ̄ ꝑtinēt ad ip̄m caput. Orataūt aſcedēdo/ et oēſ gētes adoraturas ꝯcludit. Scd̓o orat ꝓmēbris iam fidelibꝰ ⁊ adorantibꝰ: ibi: Deduc me. Tertioorat iterū ꝓ ſe: ꝯgrue de paſſiōe cōmemorās: ibi: Deꝰ iniqͥ.Chriſtꝰ gͦ ad deū pr̄em dirigēs or̄onē dic̄: b ¶ Inclina dominę aurē tuā ⁊ exaudi me. Et on̄dit ꝙ exaudiendus ſitmerito humilitatꝭ/ in hͦ ꝙͣ dic̄. Inclina .ſ. ad me qͥ ſū in imotu qͥ es ī alto. Scd̓o on̄dit ſe eſſe exaudiēdum merito duplicꝭpauptatꝭ. Un̄ addit: d Qm̄ inops ⁊ pauꝑ ſum ego.Eſt enī duplex pauꝑtas .ſ. amicoꝝ. Un̄ dicit: Qm̄ inopsſum .i. ſine oꝑe amicoꝝ. Et rerū/ vn̄ dicit: Et pauꝑ. i. ſinerebꝰ. Ego/ cum pondere legendū eſt de chriſto: qͥ cū eēt dn̄set diues: faciꝰ eſt ſeruus ⁊ paup. Un̄. ij. Corꝭ. viij. b. Scitisgr̄am dn̄i nr̄i ieſu chriſti: qm̄ ꝓpt̓ nos egenꝰ factꝰ ē cū eēt diues: vt illiꝰ inopia vos diuites eſſetꝭ. Oſtēſo qͣre debeat exaudiri: on̄dit qͥd petat. Et petit qͣttuor ī vniuerſo. Petit enītriplicē liberationē ⁊ vnū donū. Et pͦ petit liberationē a diabolo: cū dic̄. e ¶ Cuſtodi aīam meā. Hoc dicit in ꝑſonamēbroꝝ/ qͦꝝ aīas petit cuſtodiri/ ne a diabolo rapiant̉. Dicith̓ etiā in ꝑſona ꝓpria: per hͦ oſtēdēs verę humanitatꝭ fragilitatem in ſe. Et hoc facias: f¶ Quoniam ſanctus ſum.Hoc conuenit chriſto capiti proprie: Conuenit etiā ſuis: qꝛſunt ſctīficati ī baptiſmoMoralit̓ legit̉ in ꝑſona viri fidelis ī tribulatiōe vel tēptatio-
ne ꝯſtituti: vel ī ꝑſona pęnitētꝭ pctōris dicētꝭ ad ip̄m chriſtū:b ¶ Inclina dn̄e aure tuā .i. pręꝑate ad audiendū anteqͣꝫore: et me etiā p̨̄para ad dicendū: c ¶ Et/ cum orauero/ exaudi me. Per hͦ qd̓ dic̄: Inclina duo notat. Primo ꝙ deꝓfūdo clamat. Psͣ. De ꝓfundiſ clamaui ad te dn̄e .ſ. d̓ ꝓfūdo pctōꝝ vel tribulationū: vel de ꝓfundocordis. Hic ē ionas qͥDclamat ad dn̄ꝫ d̓ vētredi aīaꝫ me4 oanctꝰ ſum:ceti. Ionę. ij. a. Orauit ionas ad dn̄m deūſuū de ventre piſcis/ et dixit: Clamaui de tribulatiōe mea addn̄ꝫ: ⁊ exaudiuit me d̓ vētre inferi. Scd̓o on̄dit̉ ꝑ hͦ ꝙ dic̄ Inclina ꝙ nihil p̨̄t hō ꝑ ſe: ẜm ꝙ ⁊ alibi ī pſalmo d̓r: Oculi dn̄iſuꝑ iuſtos: et aures eiꝰ in p̄ces eoꝝ. Nō dic̄ preces eoꝝ ī aures eiꝰ: ſꝫ ecōuerſo: qꝛ p̄ces pctōris nō poſſēt aſcēdere vſqꝫ adaures dn̄i/ niſi dn̄s inclinaret aures. Ioh̓. ix. f. Scimus qm̄pctōres nō audit deꝰ. Dn̄s aūt inclinat ſe eis qͥ inclināt ſe perhumilitatem. Iob. xxij. d. Qui inclinauerit oculos ſuos ipſeſaluabit̉. Eſa. xvij. c. Inclinabit̉ hō ad factorem ſuū: et oculieiꝰ ad ſctm̄ iſrael reſpiciēt .i. ad chriſtū humilē in p̨̄ſepio reclinatū: Lucꝭ. ij. a. De qͦ Eſa. xij. b. Exulta ⁊ lauda habitatioſion: qꝛ magnꝰ in medio tui ſctūs iſrael .i. chriſtꝰ. Sꝫ nec ipſūinclinare a nob̓ ē: ſꝫ a dei gr̄a. Prouer. xxj. a. Cor regꝭ ī manu dn̄i: quocūqꝫ voluerit inclinabit illud. Ex parte gͦ dei duoſūt .ſ. inclinare aurē/ ⁊ exaudire. Et hęc neceſſaria ſūt nob̓ ꝓpt̓duo q̨̄ in nob̓ ſūt: De qͥbꝰ addit: d Qm̄ inops ⁊ pauꝑſū ego. Inops eſt/ qͥ ope amicoꝝ ⁊ viriū ac ſeruoꝝ iuuātiūcaret: vt infirmꝰ qͥ iacet ī lecto: nec habet qͥ eū vertat/ nec ip̄epōt ꝑ ſe ſurgere: Et qꝛ ſurgere n̄ pōt: neceſſe habet vt dn̄s adeū ſe inclinet. Pauper autē/ qͥ parū habet: neceſſe habet vt adn̄o exaudiat̉/ a qͦ oē bonū. Hō enī quilibet et p̨̄cipue pctōrlops eſt .i. ſine ope virium ⁊ amicoꝝ. Iob. vj. c. Ecce nontauxilium mihi in me: neceſſarij quoqꝫ mei receſſerūt a me.Pauper eſt qͥ multa debet ⁊ multa habet: pauperior qͥ multa debet ⁊ pauca habet: pauperrimꝰ eſt qͥ nihil habet ⁊ multa debet. Talis ē oīs pctōr licet in multis diuitijs tꝑalibꝰ ſiabūdās. Prouer. xiij. a. Eſt quaſi diues cum nihil habeat.Apocꝭ. iij. c. Dicꝭ diues ſū ⁊ locupletatꝰ ⁊ nulliꝰ egeo: ⁊ neſcꝭqꝛ miſer es ⁊ miſerabilis ⁊ pauꝑ ⁊ cęcus ⁊ nudus. Quid aūtpetendū ſit/ on̄dit dicēs: e¶ Cuſtodi aīaꝫ meā: non dicitcorpꝰ: qꝛ nō timet corpori ſuo vir iuſtꝰ: ẜm illud Matth̓. x.c. Nolite timere eos qͥ occidūt corpꝰ: Sꝫ d̓ aīa ſua ſollicitꝰ ē:qꝛ ſcit ꝙ p̄cioſior ē ⁊ magis infeſtat diabolus aīaꝫ. Un̄ Psͣ.Captabūt in aīaꝫ iuſti. Gen̄. xiiij. d. Da mihi aīas: cętera tolle tibi: Ita dic̄ rex ſodomoꝝ .i. diabolus. Et dn̄s econtrariocętera oīa expoſuit ei: aīaꝫ autē vult ſeruari. Iob. ij. b. Dixitdn̄s ad ſathan: ecce in manu tua eſt: verūtn̄ aīaꝫ eiꝰ ſerua. Etallegat: f ¶Qm̄ ſctūs ſū .i. ſine terra/ ſine amore terrenorū. Ecc̄ͣj. xxx. c. Salꝰ aīę ī ſctītate iuſticię. Psͣ. Redimet dn̄ſaīas ſeruoꝝ ſuoꝝ. Nō ſeruoꝝ māmonę. Mat. vj. c. Nō poteſtꝭ deo ſeruire ⁊ māmonę. Sꝫ ī hͦ ſenſu nō pōt dicere pctōrforſitan: qm̄ ſctūs ſū: qꝛ nō penitꝰ abiecit amorē tꝑaliū: ſedpōt dicere: Qm̄ ſctūs ſū .i. ſctīficatꝰ ī baptiſmo. j. Pet̓. ij.b. Vos eſtꝭ genꝰ electū: regale ſacerdotiū: gēs ſct̄ā: ppl̓s acqͣſitiōis. Itē ſctūs .i. ſctīficatꝰ ⁊ redēptꝰ ſāguīe tuo. Un̄ meliꝰcuſtodire debeſ aīaꝫ meā. Augꝰ. Tāti emit vt amittere nō velit. ei Cuſtodi igit̉ aīaꝫ meā. Dn̄s cuſtodit aīaꝫ iuſti: vtciuitatē vl̓ caſtrū: vt theſaurū: vt pupillā: vt ſacrificiū: vt crucifixū. Vt ciuitatē tuā: De qͣ dixiſti: Hieruſalē q̨̄ ędificat̉ vtciuitas .i. aīa. Et iteꝝ ī Psͣ. Niſi dn̄ſ cuſtodierit ciuitate ⁊cͣ.Eſa .xxvj. a. Urbs fortitudinis noſtrę ſion .i. anima contem.platiua: ſaluator ponetur in ea murus. Item cuſtodi eam vttheſaurum. ij. Corꝭ. iiij. b. Habemus theſaurū iſtum in vaſis fictilibꝰ. Itē vt pupillā. Psͣ. Cuſtodi me vt pupilla oculi. Zach̓. ij. c. Qui tetigerit vos tāgit pupillā oculi mei. Itēvt ſacrificiū. Gen̄. xv. c. Deſcēdebāt volucres ſuꝑ cadauera:et abigebat eas abraā .i. deꝰ vel p̨̄latꝰ vl̓ ratio. Itē vt tuū crucifixū. Gal̓. vltꝭ. d. Mihi mūdus crucifixꝰ ē ⁊ ego mūdo. ij.Regꝭ. xxj. b. Dent̉ ſeptē viri de filijs eiꝰ vt crucifigamꝰ eosabaa. E
c
Psͣ .125.
Moralit̓ X
Al̓ regentet inops
Psͣ .33.
Psͣ. 74.
Bonū(
Oſculum?
ta ante-
Psͣ .33.
Partitiopſalmi
Psͣ. 33.
Allegorice
Psͣ .121.Psͣ. 126.
Psͣ. 16.
Moraliter