FXXXIIII
a ipſius: vt inhabitet gloria inę te̓rra noſtra. Miſericordia8 e̓t veritasª obuiauerūt ſibi:⁊ iu̓ſticia ēt pax d̓ſcultę ſuntr.h Ue̓ritas de terra orta eſt:
ket iu̓ſticia de cęlo proſpelxit. Etenim dominus dabit rbenignitatē: et terra no qſtra dabit fructum ſuū. Iusſticia anter eum ambulabit:
L⁊ dictum eſt: Et ī terra pax hoībꝰ bonę volūtatꝭ. Tn̄ ſpālit̓ miſſus ē ad oues q̨̄ perier̄t domꝰ iſrl̓: vt ip̄e dic̄ Matth̓. xv. c. Etqd̓ p̨̄dixit: exp̄ſſiꝰ aꝑit cū ſb̓iūgit: a Ut inhabitet gloria.i. filiꝰ dei gl̓ioſus. b ¶ In terra nr̄a .i. in terra ꝓmiſſionis.Prouer. x. Gl̓ia pr̄is ē filius ſapiēs. cMiſericordiaet veritas ⁊cͣ. Hicdeterminat ꝓpheta qͦscomites habuit chriſtus: Et ſunt qͣttuor:duo ſunt miſericordiaet veritas: Vnde dic̄:Miſericordia etvitas obuiauerūtſibi/ ī chriſto. Miſericordia .ſ. euāgelij ī gētibꝰ/ q̨̄ longe erāt. Et veritas legis impleta in iudęis/ qui ꝓpe. Ioh̓. j. b. Lex ꝑ moyſen dataeſt: gr̄a ⁊ veritas ꝑ ieſum chriſtū. Gr̄a eſt miſcd̓ia in dimittēdo pctā: veritas ī adīplēdo ꝓmiſſa. Hi duo comites qͣſi p̨̄cedunt dn̄m: ẜm ꝙ in pſalmo d̓r: Miſcd̓ia ⁊ veritas pręcedent faciē tuā. Alij duo ſequunt̉: de qͥbꝰ dic̄: e ¶ Iuſticia ⁊pax oſculatę ſūt .i. ꝯiūctę ſūt ī chriſto ſic̄ duo ī oſculo ꝯiūgunt̉. Chriſtꝰ enim iuſticiā fecit/ ſatiſfaciēdo ꝓ pctīs nr̄is: etpacē recōciliādo nos pr̄i. ij. Corꝭ. v. d. Deꝰ erat ī chriſto mūdū recōciliās ſibi nō reputās illis delicta ip̄oꝝ. Et quō factaſūt hͨ: Per incarnationē filij dei: Un̄ ſb̓dit: h ¶ Ueritas .i.chriſtus: qui dicit Ioh̓. xiiij. a. Ego ſum via/ veritas ⁊ vita.i ¶ De terrā orta ē .i. de btā v̓gine: q̨̄ d̓r terra ꝓpt̓ ſuā humilitatē. Terra enī ē humiliꝰ elemētū. Un̄ de ip̄a d̓r. Eſa. xlv. b.Aperiat̉ terra ⁊ germīet ſaluatorē .i. appareat humilitas btatę ꝟginis humilit̓ ꝯſentientꝭ v̓bis angelicꝭ ⁊ dicētꝭ: Ecce ancilla dn̄i: fiat mͥ ẜm v̓bū tuū: et ſic ꝯcipiat ſaluatorē. Un̄ beatus Bern̄. qͣſi loquēs ei dic̄: Quid tardaſ? qͥd trepidas? ꝓferv̓bū ⁊ ſuſcipe v̓bū. Deinde on̄dit ꝓph̓a q̨̄ ſecuta ſūt ex aduētu ſaluatoris. Primū eſt iuſtificatio: Un̄ dic̄: k¶ Et iuſticia de cęlo ꝓſpexit .ſ. ꝑ gr̄ę infuſionē: ſicut ſol nos reſpicere d̓r/ qn̄ radios ſuos ad noſ dirigit. Psͣ. Reſpice dn̄e ī ſeruos tuos: ⁊ ī oꝑa tua ⁊ dirige filios eoꝝ. Secūdū eſt pctōrūremiſſio: Un̄ dic̄: l Etenī dn̄s dabit benignitatē .ſ.benigniſſime nob̓ ꝯdonādo pctā nr̄a. Et eſt emphatica locutio. Tertiū eſt bonoꝝ operū multiplicatio: Un̄ dic̄: m¶ Etterra nr̄a dabit fructū ſuū. Terra .ſ. liberi arbitrij: fructū bonoꝝ opeꝝ. De his habet̉ Oſee. vj. b. Qūaſi diluculūp̨̄paratꝰ ē egreſſus eiꝰ. Hoc quātū ad duo prima pōt dici .ſ.quātū ad infuſionē gr̄ę/ ⁊ dimiſſionē pctōꝝ: Diluculū enī radios lucꝭ emittit/ ⁊ tenebras fugat .ſ. aduētꝰ chriſti/ ⁊ egreſſuseiꝰ a pr̄e/ et de vētre ꝟginis radios gr̄ę emiſit/ ⁊ tenebraſ peccatoꝝ fugauit. Quātū aūt ad tertiū .ſ. ad multiplicationē bonoꝝ opeꝝ/ addit: Et veniet nob̓ qͣſi imber tēporaneꝰ ⁊ ſerotinus terrę. Imber tꝑaneꝰ .i. primi tꝑis/ fac̄ ſegetes germīare:ſerotinꝰ facit grana ingroſſari ⁊ matureſcere: Sic aduētꝰ dn̄iī nob̓ ꝑ gr̄am ꝑueniētē fac̄ in nob̓ ſemina boni ꝓpoſiti germinare: et ꝑ gr̄aꝫ ſequētē bona oꝑa matureſcere. Et hęc duo notant̉ h̓ ẜm diuerſas lr̄as: Quia Hieroꝰ dicit ſic: Terra noſtra dabit germē ſuū. Lr̄a aūt nr̄a habet: fructū ſuū.Sꝫ qꝛ tāti dn̄i tā vtilis aduētꝰ ſiue p̨̄cone nō fuit nec eſſe debuit: bn̄ de eo ſb̓iungit: ¶ Iuſticia an̄ eū ambulabit:id ē iohannes baptiſta p̄curſor erit chriſti: De qͦ Lucꝭ. jͣ. g.dixit pr̄ eiꝰ: Tu puer ꝓph̓a altiſſimi vocaberꝭ: p̨̄ibis enī an̄ faciē dn̄i ꝑare vias eiꝰ .ſ. viā baptiſmi ⁊ viā pęnitētię. Et bn̄ d̓riohannes/ iuſticia: quia iuſtiſſimus fuit: teſte domino: qui dixit Matth̓. xj. b. Non ſurrexit inter natos mulierum maioriohanne baptiſta. Iuſticia etiā fuit: ẜm ꝙ vulgariter dicitur:id eſt iuſticiator auſteriſſimꝰ carnis ſuę: ẜm ꝙ deſcribitur auſteritas vitę eiꝰ Matth̓. iij. a. Vnde bene ſubdit̉ hic de ipſo:Et ponet in via greſſushō/ dum tn̄ timeat deū vt debet/ in ſtatu ſaluandi ē: et dn̄s ēcū eo. Actꝭ. x. e. In ꝟitate cōperi qm̄ nō eſt ꝑſonarū accęptor deꝰ: ſed ī oī gēte qͥ timet deū ⁊ oꝑat̉ iuſticiā accęptꝰ ē illi.Psͣ. Proꝑe ē dn̄s oībus īuocātibꝰ eū ī veritate. Ita ꝓpe ē:a At inhabitet gl̓ia ī terra nr̄a .i. gl̓ioſa trinitas ī cordi-
bus noſtris. Ioh̓. xiiij. c. Si quis diligit me ſermonē meumſeruabit. Et pꝰ: Ad eū veniemꝰ ⁊ māſionē apud eū faciemꝰ.iij. Regꝭ. viij. b. Impleuit gl̓ia dn̄i domū dn̄i. Uel ſic: Utinhabitet gl̓ia ī terra nr̄a .i. bonū teſtīoniū in ꝯſcīa nr̄a.ij. Corꝭ j. c. Gl̓ia nr̄a hͨ ē: teſtimoniū ꝯſcīę nr̄ę. Roma. viij. cIp̄e ſpūs reddit teſtimoniū ſpūi nr̄o ꝙ ſumus filij dei. Hoc teſtimoniū ꝯſcīę/ vt dic̄btūs Bern̄. in tribusconſiſtit. Neceſſe eſtenim pͦ oīm credere ꝙremiſſionē pctōꝝ hrenon poſſis niſi per indulgētiā dei: deinde ꝙ nil boni oꝑis hr̄e poſſiſ niſi dederit ipſe: poſtremo ꝙ vitā ęternā nullis poſſis oꝑbꝰ ꝓmereri. Etpoſtea dic̄ btūs Bern̄. Hęc velut quoddā fūdamētum fideiſūt hn̄da. Et quō hr̄i poſſit ⁊ acqͥri gloria iſta: oſtendit btūsBern̄. ꝑ textū ſeq̄ntē/ dicēſ ſic: Habitat gl̓ia ī terra nr̄a: ſi miſericordia ⁊ ꝟitaſ obuiēt ſibi: iuſticia ⁊ pax oſculēt̉. Hoc ē qd̓ſeqͥt̉: Miſcd̓ia ⁊ ꝟitas obuiauer̄t ſibi: iuſticia ⁊ paxoſculatę ſūt. Et p̄t eē ꝯſequēs eiꝰ qd̓ p̨̄dicit ſic: Vt īhabitet gloriā ī terra nr̄a: Miſcd̓ia ⁊ v̓itas obuiauer̄t ſibi ⁊cͣ. cMMiſcd̓ia/ dei remittētꝭ pctm̄. d Et ꝟitas/hoīs accuſantꝭ ſeip̄m. Hęc duo ſibi obuiāt ⁊ ꝯcurrūt in veraꝯfeſſiōe: ẜm ꝙ d̓r. sͣ. in pſalmo: Dixi ꝯfitebor aduerſū me īiuſticiā meā dn̄o et tu ⁊cͣ. e ¶ Iuſticia hoīs ſatiſfaciētꝭ ⁊ de ſeip̄o iuſticiā faciētꝭ deo. f ¶ Et pax/ dei recipiētꝭ ad pęnitētiam: g ¶ Oſculatę ſūt: ẜm ꝙ d̓r Lucꝭ. xv. d. de filio ꝓdigoreuertēte ad pr̄em: ꝙ cū adhuc longe eēt/ vidit illū pr̄ eiꝰ ⁊ miſcd̓ia motꝰ ē/ et accurrēs cecidit ſuꝑ collū eiꝰ ⁊ oſculatꝰ ē eum.Eſa. xxxij. d. Erit opꝰ iuſticię pax. Btūs Bern̄. Ubi cōpūgit̉ qͥs iā tunc eū miſd̓ia p̨̄uenit: ſed nequaqͣꝫ egrediet̉ donecꝟitas ꝯfeſſiōis occurrat. Miſericordia ⁊ v̓itas ⁊cͣ. Beatus Bern̄. Videre mͥ videor qͣttuor his ꝟtutibꝰ amictū hominē pͥmū ab ip̄o ſuę creatiōis exordio. Miſericordia/ cuſtodiebat: Ueritas/ docebat: Iuſticia/ regebat: Pax/ fouebat.Sꝫ miſer hō deſcēdit d̓ hieruſalē in hiericho ⁊ īcidit ī latrōeſj ſpoliauer̄t eū: nec poterat ablata reciꝑe veſtimēta: niſi chriſtus amitteret ſua. Et. jͣ. Grauis int̓ ꝟtuteſ ꝯtētio: ꝟitas ⁊ iuſticia miſeꝝ affligebāt: pax ⁊ miſcd̓ia iudicabāt ei eē parcēdū:Iudex ait: Inhoneſta ē ꝟtutū ꝯtētio: fuit mors bona: et habet vtraqꝫ qd̓ petit. Vel oīa iſta dicant̉ d̓ hoīe: vt dicat̉: Miſericordia ⁊ ꝟitas obuiauer̄t ſibi/ ī hoīe: Iuſticia etpax/ in eodem/ oſculatę ſūt. Miſericordia in ꝯcupiſcibili:Ueritas ī rōnabili: Iuſticia ī iraſcibili: Pax ī ſenſu carnali.Prima duo ſibi obuiāt: alia duo oſculāt̉ ſe poſt bellū: De qͥGal̓. v. c. Caro ꝯcupiſcit aduerſus ſpm̄: ⁊ ſpūs aduerſus carnē. Scd̓m aūt pͥmū ſenſū ꝓcedamꝰ. h ¶ Ueritas d̓ terraorta ē. q. d. t̓ra nr̄a germīat nob̓ ſatꝭ ſpinaſ ⁊ tribulos. Gen̄.iij. c. quos ſarculo verę ꝯfeſſiōis reſcīdere ⁊ eradicare oportet. Nā vt dic̄. jͣ. Ioh̓. j. d. Si dixerimꝰ qm̄ pctm̄ nō habemꝰnoſip̄os ſeducimꝰ ⁊ ꝟitas ī nob̓ nō eſt. k Et iuſticia d̓ cęlo ꝓſꝑexit .i. ꝓcul aſpexit ad futuros pctōres terrendos.Iuſticia enī ī cęlo vl̓ d̓ cęlo orta ē: qn̄ lucifer peccāſ ꝓiectꝰ ē.Sꝫ d̓ cęlo ad hoīes ꝓſpexit: vt exēplo illiꝰ hoīes corrigant̉.Pet̓. ij. a. Si enī deꝰ angel̓ peccatibꝰ nō peꝑcit: ſꝫ rudētibus inferni detractos ī tartarū tradidit cruciandos ī iudiciūreſeruari ſupple nec hoībꝰ parcet. Et poſſet aliqͥs q̨̄rere: Poſſem ne facere iuſticiā? Et rn̄det: Ita. ¶ Etenī dn̄s dabitbenignitatē .i. ex benignitate ſua dabit tp̄s pęnitētię vt fiat iuſticiā ī terra nr̄a. Roma. ij. a. Igras qm̄ benignitas deiad pęnitētiā te adducit. mi Et facta eſt iuſticia in terra nr̄a.n ¶ Terra nr̄a .ſ. t̓ra corꝑiſ: terra liberi arbitrij: o ¶ Dabitvolūtarie: p FFructū ſuū .ſ. fructū pęnitētię. Mat. iij. b.Facite dignos fructꝰ pęnitētię. Et qͥ ita fecerit: hēbit qd̓ ſupͣdictū eſt: quia deus habitabit in eo. Hoc eſt quod ſequitur:q ¶ Iuſticia/ quā fecit homo de ſeipſo. r¶ Ante eum: ideſt ante deums ¶ Ambulabit. q. d. ſi pręcedat iuſticia/ ſtatim ſequet̉ deꝰ. Psͣ. Iuſticia ⁊ iudiciū pręparatio ſedis tuę.
Al̓ yſuauitatē
os habuccurrerūtAl̓ſſe5. q. 10. c. i.De pe. diſ. i.c. gratia dei
Al̓ ream preibit
Ps .88.
Psͣ. 31.
Lucꝭ .1.d.
Psͣ. .89.
Lucꝭ. 10. e.
baptiicia
oraliter X
Psͣ .144.
Psͣ .88.