Pſalmus

ꝫꝫ ēt plębs tua lętabitur in te.c Oſtendē nobis dn̄e miſerid cordiam tuam: et ſalutare tuum da nobis. Audiam qͥdſꝫ loquatur in me do̓miuus de-

us: qm̄ loquetur pacem inn plębem ſuam. Et ſu̓per ſannictos ſuos: et ī eoſ qui ꝯuero tuntur ad cor. Ueruntamenprope timētes eum ſalutare

a ¶ Et plebs tua/ fidelis: bQętabit̉ in te per deuotionem. Et vt hͦ cito fiat: c ¶ Oſtēde nobis dn̄e miſcd̓iaꝫtuā .i. filiū tuū ꝑ quē miſereberꝭ ob̓ in carne viſibilē exhibe.Psͣ. Suſcępimꝰ deus miſcd̓iam tuam in medio templi tui.Et ſalutare tuū .i. ieſū qͥ nos ſaluabit: e ¶ Da nobiſ:vt ſit hoſtia tibi placita ꝓ pctīs nr̄is. Ioh̓.iij. b. Sic deus dilexitmūdū vt filiū ſuū vnigenitū daret: vt oīſ qͥcredit ī ip̄m nō pereat ſed habeat vitamęternam.Lucꝭ. xv. g. Fratertuus hic mortuus fuerat et reuixit: perierat ⁊ inuētus eſt. Etde hac viuificatione ſequitur gaudiū ⁊ humilitas: Vnde addit: a ¶ Et plebs tua: id eſt ſe viles ⁊ humiles reputātes:b ¶ Lętabitur/ non in mundo: ſed in te. Psͣ. Lętamini iuſti in dn̄o. Lucꝭ. xij. d. Nolite timere puſillus grex: quia cōplacuit patri veſtro dare vobis regnum. Illi ꝟo vęhement̉et perfecte gaudent ⁊ lętantur in dn̄o: qui perfecte cognoſcūquātam gratiam dn̄s eis fecerit: Unde orat: c ¶ Oſtendenobis dn̄e miſericordiam tuam: id eſt fac nos perfecte cognoſcere magnam miſericordiam tuam: vt non pro peccatis deſperemus: ſed in miſericordia ſperemus. Psͣ. Speraui in miſcd̓ia dei in ęt̓nū. Un̄ cantat eccleſia in qͣdrageſima: Tribularer ſi neſcirē miſd̓ias tuas dn̄e: Tu dixiſti: Nolo mortē pctōris ⁊cͣ. Multi etiā ſūt qͥ miſcd̓iā iam ī ſe factamnō cogͦſcūt: vel qꝛ ſunt ſtulti: vel qꝛ ingrati.: Vnde bn̄ petit:Oſtēde ⁊cͣ. Thren̄. iij. c. Miſcd̓ię dn̄i ē qꝛ nō ſumꝰ ꝯſumpti .i. ꝙ pr̄es nr̄i gētiles ⁊ multi infideles perierūt et nō nos/miſcd̓ię dei ē. Itē quāta miſcd̓ia ē dei ī nos qͥ ꝓ nob̓ dedit filiū et expoſuit morti? Un̄ Roma. viij .ſ. Qui ꝓprio filio ſuonō peꝑcit: ſꝫ ꝓ nob̓ oībꝰ tradidit illū: quō nō oīa cū illo nob̓donauit? Quę vox: q̨̄ poterit lingua retexere bn̄ficia dei? Sꝫquia qͥ oſtendit pulchras ⁊ p̄cioſas merces emptori pauꝑi:irritat appetitū eiꝰ ⁊ ꝯcupiſcentiā: iuxta illud Sap̄. x. b. Iuſtū deduxit dn̄s ꝑ vias rectas: et on̄dit illi regnū dei: Iō ſubdit: d ¶ Et ſalutare tuū .i. ſalutē ęt̓nā: e ¶ Da nobiſ. q.d. nō habemꝰ vn̄ emamꝰ. Cantꝭ. viij. c. Si dederit hō omnēſub̓aꝫ domꝰ ſuę pro dilectione/ qͣſi nihil deſpiciet eā. Hęc dilectio eſt ipſe deꝰ. j. Ioh̓. iiij. d. Deꝰ charitas ē ⁊cͣ.f ¶ Audiā qͥd loquat̉. Tertia ꝑs: vbi ſctīſpūs ī ſe loquētis auctoritate ꝯfirmat ſe certū eſſe de aduētu chriſti quē prędixerat ⁊ petierat. Dicit gͦ: Audiā .i. aure cordis ꝑcipiam.g¶ Quid loquat̉ in me. i. qͥd inſpiret cordi meo: h ¶Dominꝰ deꝰ/ ꝑ ſpm̄ ꝓpheticū. Et qͥd audies? Pacē. Qm̄loquet̉ pace futurā. ¶ ¶ In. i. ſuꝑ l ¶ Plębē ſuā mittēdo filiū/ qui erit ꝓlocutor pacꝭ nr̄ę ad deū. Heb̓. j. a. Multifarie multiſqꝫ modis olim deꝰ loquēs pr̄ibꝰ ī ꝓphetꝭ: nouiſſime diebꝰ iſtis locutꝰ ē nob̓ in filio. Prolocutor aūt fuit pacꝭint̓ deū ⁊ hoīem. Un̄ Iob. xxxiij. c. de hoīe d̓r: Appropinqͣbit aīa eiꝰ corruptioni: et vita illiꝰ mortiferis: Si fuerit ꝓ eoāgelꝰ loquēs vnū d̓ ſimilibꝰ vt annūciet hoīs ęqͥtatē/ miſerebit̉ eiꝰ ⁊ dicet: Libera eū vt nō deſcēdat ī corruptionē: inueni qͦ ei ꝓpitier. Glo. Gregꝭ. Angelꝰ iſte chriſtꝰ accipit̉: qͥ pronob̓ pri loquit̉ vnū de ſimilibꝰ: per hͦ ꝙ ſe nobis ſimilē oſtēdit. Ipſe aūt mediator ī eo miſeret̉ hoīs: qꝛ formā hoīs ſumpſit: et ita in qͦ ei ꝓpitier īueni: ac ſi aꝑte dicat̉: qꝛ nullꝰ hoīmfuit qͥ corā deo int̓ceſſor iuſtus ꝓ hoībus appareret/ memetipſū ad ꝓpitiādū hoībꝰ hoīeꝫ feci: et dū me hoīem exhibuiin qͦ iuxta hoīeꝫ hoībꝰ ꝓpitiarer inueni. Sed in plębe dei ſuntduo genera hoīm .ſ. ꝑfecti ⁊ imꝑfecti: Vn̄ ſubdiuidēdo/ ſubiūgit: m Et ſuꝑ ſctōs ſuos .i. ꝑfectos. n ¶ Et ī eoſ qͥ couertunt̉ ad cor. i. ad cōpūctionē ⁊ pęnitentiā de hͦ ꝙ auerſi erāt a deo / hi ſūt imꝑfecti. Et qꝛ locutꝰ fuerat de aduētu ſaluatoris oſtēdit de qͣ regione oriet̉ .ſ. de iudęa/ cum ſubiungit:o. ¶ Ueruntū ꝓpe timēteſ eū ſalutare ipſiꝰ. q. d. loq̄tur pacē ſuꝑ plębe ſuā .i. ſuꝑ oēs cōmunit̓. Uerū tn̄ ſalutare ipſiꝰ dei .ſ. chriſtꝰ: erit/ prope timētes eū .i. int̓ iudęoſ:

qͥ accęperūt ſpm̄ ſeruitutꝭ ī timore: Roma. viij. c. Licet enīꝑ eū data ſit pax cōmunis tā gētibꝰ qͣꝫ iudęis. Un̄ Lucꝭ. ij. bdictū eſt: Et in terraMoralit̓ d ¶ Audiā quid loquat̉ in me dn̄s deꝰ.Dn̄s loquit̉ in homine/ quādocūqꝫ homo bonū cogitat autꝓponit. Vnde Bern̄.Sciēdū eſt: qꝛ cum incorde mala verſamꝰnoſtra cogitatio eſt:cū bona/ dei ſermo ē:illa cor nr̄m dicit/ hęcaudit. i ¶Qm̄ loq̄tur pacē in plębeꝫſua. Bern̄. Pacem/pietatē iuſticiā/ deꝰ in nobis loquit̉: nec talia cogitamꝰ ex nob̓ſed audimꝰ ī nob̓: cęterū homicidia/ furta/ blaſphemię/ et aliamala q̨̄ cogitant̉: nō dei ſermo ſūt ſed hoīs cogitatio vel diaboli īmiſſio. Mat. xv. b. De corde exeūt cogitatiōes malehomicidia/ adulteria fornicationes/ furta/ falſa teſtīonia/ blaſphemię. Psͣ. Dixit inſipiēs ī corde ſuo non ē deꝰ. Sūt autēīmiſſiōes ꝑ angelos malos: qͣle fuit illud: Ioh̓. xiij. a. Cū miſiſſet diabolꝰ ī cor vt traderet eū iudas ſimonis ſcariothiſ ⁊cͣEt addit: btūs Bern̄. Uerū qͥs ita diligēs ē motuū ſuoꝝ velfactoꝝ obſeruator/ vt liqͥde diſcernat inter morbum mentis ⁊morſum ſerpentis? Quis pure diſcernere valeat malū innatum et malū ſeminatū? Hoc nulli mortaliū poſſibile puto niſi qui a patre ſpirituū accęperit: Nam delicta quis intelligit? Nec multū refert noſtra ſcire vnde eſt nobis malum: dūmodo ineſſe ſciamus: vigilandū eſt potius vndecūqꝫ ſit ne cōſentiamus. Loquitur autem dominus tripliciter:In plębem hiſtorice.Uidelicet. ¶ Super ſanctos allegorice.In eos qui conuertunt̉ ad cor tropologice:m ¶ Et ſuꝑ ſctōs: id eſt clericos/ eſt verbum dn̄i quaſi onusgraue. Hiere. xxiij. g. Onus dn̄i vltra nō memorabit̉: qꝛ onꝰerit vnicuiqꝫ ſermo ſuus. Eſa. xlvj. c. Redite pręuaricatores ad cor. Homo fugit cor ſuum aliquando: aliquādo autēcor fugit hominē. Psͣ. Et cor meum dereliquit me. Quando homo non vult aſpicere ſcelera ſua: tunc homo fugit corſuum. Eccͣj. xxj. b. Qui timet deum conuertet̉ ad cor ſuum.l ¶ In plębem ſuam. Tria ſunt genera hominū: ſcilicet/laici/ clerici/ et religioſi. Et in hos et ſuper omnes hos loquitur deus pacem non diſſenſionem: Quia vt dicitur jͣ. Corꝭ.xiiij. g. Non enim diſſenſionis eſt deus: ſed pacis. Primumgenus intelligit̉ per plębem: Secundū/ per ſanctos: Tertiūper eos qui conuertunt̉ ad cor. Eſt autem triplex pax: quamhis tribus generibꝰ hominū loquitur deus: ſcilicet/ Pax reconciliationis ad deum: Pax pectoris ad ſeipſum: Pax tēporis ad proximū. De prima/ Eſa .xxvij. b. Faciet pacē mihi: pacem faciet mihi. De ſecunda. Ioh̓. xvj. g. Hęc locutuſſum vobis: vt ī me pacem habeatꝭ. De tertia/ Roma. xij. d.Si fieri poteſt qd̓ ex vobis eſt/ cum omnibꝰ hominibꝰ paceꝫhabentes. Primam pacem loquitur deus omnibus: ſed laicis appropriate: quia illam debent habere: Sine illa enī noneſt ſalus: Sine autē duabus alijs poſſunt laici ſaluari: quia ītumultū ſęculi ⁊ litibus ſunt. Secundam loquitur clericis etreligioſis: ſed clericis appropriate: qui vt ſolis ſpiritualibusintendāt redditus eccleſiaſticos habēt: Nec oportet eos intendere negociationibus aūt laboribus ſicut oportet laicos.Tertiam autem proprie loquitur religioſis quibus propriecompetit lites nullas habere. Et ipſis puto illud pręcęptumeuangelicū traditum eſſe: Qui aufert quę tua ſunt/ ne repetas: Lucꝭ. vj. e. Et. j. Corꝭ. vj. b. Iam omnino delictum eſtin vobis ꝙ iudicia habetis inter vos: quare non magis fraudem patimini: quare non magis iniuriam accipitis? ſed vosiniuriam facitis ⁊ fraudatis. Et licꝫ ita ſint diuerſi ſtatus hominū: tn̄ in quolibet poteſt homo acceptꝰ eſſe deo. Hoc eſtqd̓ ſequitur: o ¶ Ueruntū prope timentes eum ſalutare ipſius: id eſt chriſtus per gratiam. Uel ſalutare:id eſt ſalus. q. d. ſiue de iſto ſiue de illo ſiue de tertio ſtatu ſithomo/ dū tn̄ timeat

CX

Psͣ. 45j.

Moroſis

Al̓ r cōuecor ad ipſu-

Moraliter

Psͣ .31.

Psͣ. 13. 5

Ezech̓. 18. g.

Psͣ. .11.

Dn̄s loqutur triplici-

Psͣ. 39.

Tria ſuntra honplex pax

Tertia pars