Druckschrift 
2 (1499)
Einzelbild herunterladen
 

LXXXIIII

Rēmiſiſti iniqͥtatē plęb̓ tuę:cōperuiſti oīa pctā eoꝝ. Miꝝtiga̓ſti dēm irā tuā: auertiſtiſꝫ ab ira indignatiōis tuę.uerte noſr deꝰ ſalutarꝭ nr̄: et

x auerter irā tuā a nob̓. Nunqͥd ī ęternūª iraſcerꝭ nobis:inraut extēdes irā tuā a genen ratione in generationē? De8 tu̓ ꝯuerſus viuificabis noſ:

a RRemiſiſti .i. refrigeraſti baptiſmū. b Iniqͥtatemplębis tuę .i. materiā pctī .ſ. fomitem vel ꝯcupiſcētiā. Psͣ.Ręmitte mihi vt refrigerer. Eſa. xl. a. Dimiſſa eſt iniquitasilliꝰ. Propt̓ de chriſto a quo ſunt oīa hęc bn̄ficia dicit Psͣ.Deſcēdet ſicut pluuia in vellus: Pluuia enī refrigerat. Nectm̄ ſꝫ actuale pctm̄ baptiſmū aufertur:Un̄ addit: c Oꝑeruiſti oīa pct̄a eoꝝ.ſ. aqͥs baptiſmi: ſicutęgyptios aquis marꝭrubri. Exo. xv. b. Flauit ſpiritus tuꝰ operuit eoſ mare. Hoc bn̄competit baptiſmo: vbi pͥmo afflat ſacerdos ī aqua inſinuās ibi deſcēdit virtꝰ ſpūſſctī ad ſubmergēda pctā.a Ręmiſiſti iniqͥtatē plebis tuę .i. in ꝯfeſſiōe. Psͣ. Dixi ꝯfitebor aduerſū me īiuſticiā meā dn̄o tu remiſiſti impietatē pctī mei. j. Ioh̓. j. d. Si ꝯfiteam̄ pctā nr̄a fidelis eſt deusvt remittat nobis omīa peccata noſtra/ emūdet noſ ab omni iniquitate noſtra. c Operuiſti omnia pctā eoꝝ/ inſatiſfactione. Prouer. x. b. Uniuerſa delicta operit charitas:id eſt opera facta in charitate j. Pet̓. iiij. b. Charitas operitmultitudinē pctōꝝ. De hac remiſſione et oꝑtiōe ſimul. Psͣ.Btī qͦrū remiſſę ſūt iniqͥtates: qͥrū tecta ſūt pctā.tat: ipſa peccatoribꝰ temptatis orat. Unde vocat̉ aduocata nr̄a. iij. Regꝭ. ij. d. dixit rex: Pete mater mi: neqꝫ enīfas eſt vt auertam faciem tuam. Et de ea dicit beatꝰ Bern̄.Ille ſolus a laude eius taceat: qui eam in neceſſitatibꝰ ſuis fideliter aduocatam ſibi ſenſerit defuiſſe. Pro his inquā orat:ne in captiuitatē diaboli trāſeant conſentiendo peccatis: velſi tranſierint vt reuertantur. Eſa. xlix. g. Equidem captiuitas a forti tolletur: id eſt a diabolo. Uel a forti: id eſt per fortem mulierē/ btām .ſ. v̓ginē. De qua ꝓprie d̓r illud/ Prouer.vltꝭ. b. Mulierē fortē qͥs īueniet. Et eiꝰ p̄cibꝰ: a Ręmiſiſti iniqͥtatē ꝑlebis tuę .i. retro remiſiſti. Eſa. xxxviij. d.Proieciſti poſt tergū tuū oīa pctā mea. Micheę. vij. d.īmittet vltra furorē ſuū: qm̄ volēſ miſcd̓iā eſt: deponet iniqͥtates nr̄aſ: ꝓijciet ī ꝓfūdū marꝭ oīa pctā nr̄a. c Operuiſti oīa pctā eoꝝ/ ne videant̉ a deo ad puniēdū: neqꝫ abhoīe ad imitandū: neqꝫ a dęmone ad iridendū.d Mitigaſti ⁊cͣ. Scd̓a pars: vbi aſſerit deū auerti abira dicit: Mitigaſti/ O deꝰ pr̄: e Oēm irā tuā: inaduentu filij tui ita mitigaſti: f Auertiſti .i. auerſus es:g Ab ira indignatiōis tuę/ vt .ſ. recōciliares ribi hoīeꝫ mediatorē chriſtū. ij. Corꝭ. v. d. Deꝰ erat ī chriſto mundūrecōciliās ſibi: reputās illis delicta ip̄oꝝ. Scd̓o id qd̓ ſpūꝓphetico qͣſi p̨̄teritū affirmauerat/ p̄catur vt eueniat dicens:h Cōuerte nos ad fidē chriſti filij tui: iO deꝰ pr̄ ſalutaris noſter/ qui nos ſaluare diſponis filiū tuū. Psͣ.Saluabit vel ſaluauit ſibi dextera eius: brachiū ſctm̄ eius.k Et auerte irā tuā a nobis: quā habes erga genꝰ humanū ꝓpt̓ pctm̄ pͥmi parētꝭ. Et on̄dit magnū deſideriū ſuūidipſū repetēs alia ꝟ̓ba. ¶Nunqͥd ī ęt̓nū iraſcerisnobis differēdo aduētū filij tui ꝓlongādo exiliū noſtrū?m Aut extēdes irā tuā a generatione ī generationem: id eſt in ſempiternū: non mittēdo filium qui nos recōciliaturus eſt? q. d. non ita facies ſed potius mittes: Vnde ſequitur: n Deus/ pater: o Tu conuerſus ab illa iraper ſatiſfactionem filij: p Uiuiſcabis nos/ per gratiā.Et plębs tua.Moralit̓ d Pitigaſti ⁊cͣ. q. d. remiſiſti operuiſti oīapct̄a eoꝝ: ſꝫ tn̄ ſine pęnitētia aliqͣ in pn̄ti: Hoc ē: mitigaſti. Non dicit abſtuliſti: ſꝫ mitigaſti oēm irā tuā .i. ꝑfectāirā/ quę erit ī die iudicij/ mitigaſti ꝯuertiſti ī tꝑalē pęnā. Ul̓irā quę eſt oīs pęna vel ira/ ſꝫ qͣſi nulla pęna vel ira reſpectu futurę. Eſa. lxiiij. c. Ne iraſcaris dn̄e ſatis. Iob. xxxv. d.Nūc enī infert furorē ſuū deus: nec vlciſcit̉ ſcelus valde.Ecc̄j .xxxvi. d. Si ē lingua curatiōis/ ē mitigatiōiſ miſericordię .i. ſi tu habes linguā curatiōis in ꝯfeſſiōe: et chriſtꝰ ha-

bebit linguā mitigatiōis miſcd̓ię in pctī remiſſiōe. Un̄. ij.Regꝭ. xij. d. Dixit dauid ad nathan: Peccaui dn̄o. Dixitqꝫnathan ad dauid: Et dn̄s trāſtulit pctm̄ tuū a te. Ecc̄j .vj. a.Dulce ꝟbū multiplicat amicos mitigat inimicos. Et iſtāirā mitigatā f Auertiſti/ hoīes: AAb ira indignationis tuę. Hoīesenī pctā ad illā iraꝫfuturā ſic̄ oueſ currūt ꝯſiderātes ꝑicula:ſꝫ qn̄qꝫ dn̄s tꝑalem?irā auertit iſtoſ ſic curterēteſ: qd̓ petebat Hie Hremias. x. d. dicens:Corripe me dn̄e: ve tn̄ ī iudicio in furore tuo. Eſa. xij. a. Cōfitebor tibi dn̄eqm̄ iratꝰ es: ꝯuerſus ē furor tuꝰ .ſ. ī pęnā tꝑalē/ ꝯſolatꝰ esme. Un̄ dicebat Iob. vj b. Hęc mihi ſit cōſolatio vt affligens me dolore non parcat. Vel ſic/ Mitigaſti oēꝫ irātuā .i. oēꝫ vindictā .ſ. p̨̄ſentē/ purgatoriā et gehenalē. Has mitigat dn̄ſ puniēdo citra ꝯdignū. Vel Omnē irā tuā p̨̄ſentēſcꝫ ſubtractiōis gr̄ę: p̨̄ſentꝭ diffidētię/ material̓ pęnę. Scd̓o idqd̓ p̨̄dixerat affirmauerat p̄cat̉ vt eueniat: Et petit gr̄amdicēs: h Cōuerte nos deꝰ ſalutarꝭ nr̄ .i. ſimul verte adte/ nos auerſos a te: corde/ ore/ oꝑe ꝯſuetudīe. His quattuormodis auertit̉ a deo: Et ꝯuertere ſe debet ad ip̄m. VndeCantꝭ. vj. d. quat̉ d̓r: Reuertere/ reuertere/ ſunamitꝭ: reuertere reuertere. De auerſiōe/ Eſa. lix. c. Auerſi ſumꝰ ne iremꝰ pꝰtergū dn̄i. De ꝯuerſiōe/ Thren̄. vltꝭ d. Cōuerte nos dn̄e adte et ꝯuertem̄. Poſt īpetrationē gr̄ę/ neceſſaria ē dimiſſio: Un̄ ſb̓dit: k Et auerte irā tuā a nobis .i. pęnā peccati p̨̄cipue ęt̓nā dimitte nob̓. Ecc̄j. v. b. In pctōres reſpicitira illiꝰ. Eſa. ix. d. In oībꝰ his eſt auerſus furor eiꝰ. VelAuerte iram tuā: ne .ſ. reſpectu irę ſeruiamꝰ ex timore. j.Ioh̓. iiij. d. Perfecta charitas foras mittit timorē. Iſte verſus cantat̉ in cōpletorio in pͥncipio: ad denotandū petēdūplenā ꝯuerſionē quę erit ī patria vbi cōpleta erūt oīa: vbi motus animi in deū ꝯuertent̉. Modo enī corpꝰ qd̓ corrūpit̉ aggrauat aīaꝫ/ ne oīno poſſit ad deū ita ex toto ꝯuerti. apl̓svolēs oīno ẜm totū cor ſuū ꝯuerti ad dn̄ꝫ clamabat: Roma.vij. d. Infęlix ego homo: qͥs me liberabit de corpore mortishuiꝰ? Dico/ Auerte iram tuaꝫ a nobiſ: Et vere tu auertes: l Nunquid enī in ęternū iraſceris nobiſ? q. d.non iraſcerꝭ in ęternū. Abacuk. iij. a. Cum iratus fueris miſericordię recordaberꝭ: Et maxime nobis/ ſumꝰ fragiles.Gen̄. vj. a. ꝑmanebit ſpūs meꝰ in hoīe ī ęt̓nū: qꝛ caro ē.Eſa. lvij. d. in ſempit̓nū litigabo: neqꝫ vſqꝫ ī finē iraſcar.Quęſtio ē: ſi ſapīa dei per apl̓os loquit̉ vel locuta ē/ vtrū iradei eoꝝ ſucceſſores litiget: Ex ira enī dei ē litigatio. ij. Timoth̓. ij. d. Sed māſuetū eſſe ad oēs. m Aut extēdeſ iratuā a generatiōe ī generationē? q. d. non. Vel ẜm lr̄aꝫHieronymi: Nunqͥd in et̓nū iraſcerꝭ nobis extēdēsirā tuā in generatione generationē? q. d. licet tu iraſcarꝭ ꝓpt̓ pctā nr̄a vſqꝫ ī tertiā quartā generationē: tn̄ inęternū iraſceris nob̓: p̨̄cipue nobis diligimꝰ te. Exo. xx. a.Ego ſum dn̄s deus tuus/ fortis/ celotes viſitās iniqͥtatē patrum in filios vſqꝫ in tertiam quartā generationeꝫ eorū quioderunt me: et faciens miſcd̓iam in milia his qui diligūt me.Hoc eſt etiā qd̓ ſubdit: n Deus tu ꝯuerſus aliquādo abira iſta: p Uiuificabis nos. On̄s auerſus eſt ab impijs propter peccata. Hiere. xviij. c. Dorſum non faciemoſtendam eis. Abacuk. j. c. Mundi ſunt oculi tui dn̄e/ reſpicere ad iniquitatē non poteris. Cōuertit autem ſe ad bonos ad pęnitentes de peccatis per propitiationē. Psͣ.uertere dn̄e vſqꝫ quo: deprecabilis eſto ſuper ſeruos tuos.Sap̄. iiij. c. Gratia dei miſcd̓ia eſt in ſanctos eius: reſpectus ī electos illiꝰ. Cōuerſus auteꝫ ad eos viuificat eos: ſicut conuerſus ad petrum reſpiciens eum/ viuificauit eum.Lucꝭ. xxij. g. Cōuerſus dn̄s reſpexit petrum: et recordatuseſt petrus verbi domini ⁊cͣ. Et egreſſus foras fleuit amare.q. d. qui mortuus erat per peccatū: viuificatꝰ ē pęnitētiā.

Al̓ iracundiāAl̓ NNonAl̓ firaſcarisAl̓ rneqꝫ extendasUl̓ rconuertēs

.38.Ps. 71.

Al̓ Pedaſti

Al̓ iracundiāAl̓ firaſcarisAl̓ NNonAl̓ rneqꝫ extendasAl̓ rconuertēs

pn̄e ſanitaIm noſtrarū

oraliter XPsͣ. 31.

Psͣ. 31.

debiā vgine

Sap̄. 9. c.

5iida pars

Psͣ .97.

Moraliter

Psͣ .89.