Druckschrift 
2 (1499)
Einzelbild herunterladen
 

Pſalmus

a Quia miſcd̓iam veritateꝫb diligit deus: grātiam glocriā dabit dn̄ſ. Non priuabitbonisˣ eoſ ambulāt ī innōſꝫ centia dn̄ē virtutū: be̓atꝰ

ſperat in te. In finē filijschore pſalmꝰ. LXXXIIIIEne̓dixiſti dominebI te̓rraꝫ tuā: auertiſtim ca̓ptiuitateꝫ iacob.

a Quia miſcd̓iā v̓itatē diligit deꝰ .i. miſereri ī pn̄ti ꝓmiſſa reddere ī futuro. Sꝫ miſeret̉ tm̄ miſeros ſe reputātibꝰ abijciētibꝰ ſe. Un̄ diabolo nunqͣꝫ miſerebit̉: qꝛ ſuꝑbꝰ ē:nec ſe p̄t abijcere vel hūiliare. Itē gl̓ia ęt̓na ꝓmiſſa ē huilibꝰet abijciētibꝰ ſe: et ſuꝑbis ꝓmiſſa ē ęt̓na deiectio. Lucꝭ. xviij.c. Qui ſe exaltat humiliabit̉: ſe humiliat exaltabit̉. Et bonus ęſtimator: magꝭęligit ab iectꝰ eſſeſi domo dei qͣꝫ habitare ī tabernaculis pctōꝝ. Vnde demoyſe d̓r Heb̓. xj. e. Fide moyſes grādis factꝰ negauit ſefiliū filię pharaonis: magꝭ eligēs affligi ppl̓o dei qͣꝫ tꝑalispctī hr̄e iocūditatē: maiores diuitias ęſtimas theſauro ęgyptioꝝ īproperiū chriſti. Quare? Aſpiciebat enī in remūeratio: quā miſcd̓ia dabit dn̄s humilibꝰ: ꝟitate ꝓmiſſi reddet: Quia miſcd̓iā ꝟitatē diligit deꝰ. Un̄ illa remuneratiōe ſb̓dit: b Graꝫ gl̓iā dabit dn̄ſ. q. d. dabit gl̓iaꝫquā ꝓmiſit: et hocipſū erit gr̄a. Un̄ Ecc̄j. xj. b. Datio deimanet iuſtꝭ: ꝓfectꝰ illiꝰ ſucceſſus habebūt in ęt̓nū. Vel ſic:Gram/ in p̨̄ſenti: et gl̓iam/ in futuro. Gr̄am/ de miſcd̓iaquā diligit: gl̓iam/ de ꝟitate quā ꝓmiſit.Et faciēdū ē: a Quia miſcd̓iā v̓itatē .i. verā miſericordiā ꝟitatē miſericordē: diligit deꝰ. Multi ſūt ī ſęcl̓odicūt: Si eſſem ī religiōe poſſē facere oꝑa miſcd̓ię q̨̄ facioī ſęculo: vn̄ meliꝰ ē mihi eſſe ī ſęculo. Sꝫ ip̄i ī pctō ſūt ſuntvere miſericordeſ: qꝛ ſibijpſis crudeles ſūt. Et vt dicit̉ Eccͣj.xiiij. a. Qui ſibi nequā eſt/ cui alij bonꝰ erit? vera miſcd̓iaincipit ī hoīe a ſeip̄o. i pͥmo debet miſereri ſibi. Eccͣj. xxx. d.Miſerere aīę tuę places deo. Et vult facere oꝑa miſcd̓ię:debet ſeip̄m dare deo/ ſeip̄m dedit ip̄o. Sic faciūt religioſi tm̄ ſua dāt relinquūt: ſꝫ cōpatiētes chriſto ſibiipſis/ ſeip̄os offerūt deo. Et hęc ē miſcd̓ia vera ꝟitas miſericors quā diligit dn̄ſ. Ipſi etiā licꝫ poſtea multaſ elemoſynas corꝑales erogēt: ſpūales tn̄ erogare ceſſant/ orādoet p̨̄dicādo ꝯfeſſiones audiēdo. Et hęc multo magis diligitdeꝰ qͣꝫ corꝑales elemoſynas. Prouer. xiiij. c. Miſcd̓ia veritas p̨̄parāt bona. Itē Prouer xv. d. Per miſcd̓iā fidē purgant̉ pctā. Itē Prouer .xvj. a. Miſcd̓ia ꝟitate redimit̉ iniqͥtas in timore dei recedit omnis a malo. Et ſic faciētibꝰb Gr̄aꝫ gloriā dabit dn̄s: ſic̄.. expoſitū eſt. Et qͥbꝰdabit? pctōribꝰ in pctō ꝑſeuerātibꝰ: ſꝫ īnocētibꝰ iuſtꝭ.Hoc ē qd̓ ſequit̉: c Non priuabit boniſ gr̄ę in p̨̄ſenti:nec bonis gl̓ię ī futuro: d Eos ambulāt .i. ꝓficiunt:e In īnocētia. Btūs Bern̄. addit: Nec eos dn̄e qui ambulāt ī pęnitētia. Psͣ. Iudica me dn̄e: qm̄ ego in innocētiamea ingreſſus ſū. Multi dormiūt ī innocētia. Prouer. vj. b.Uſqꝫ piger dormiſ? Et aliqͥ volāt ī ea: vt ꝯtēplatiui. Eſa. lx.b. Qui ſūt iſti vt nubes volāt: qͣſi colūbę ad feneſtras ſuas? Et qͥdā trumēt ī ea/ inde ſuꝑbiūt: vt phariſęꝰ Lucꝭ. xviijb. Gr̄as ago tibi deꝰ qꝛ ſū ſic̄ cęteri hoīm. Ergo vt illa bona habeamꝰ/ īnocētiā cuſtodiamꝰ: bona pn̄tia tꝑalia ꝯtēnamꝰ: q̨̄ qui appetūt īnocētiā ꝑdūt: ſic̄ d̓r Prouer. xxviij. c.Qui feſtinat ditari erit īnocēs. Sꝫ qꝛ multi illas diuitiasp̨̄ſentes qͣs vidēt amāt: et vt dicit apl̓s: ſperāt in incerto diuitiarū: notabilit̓ cōcludit dicens: f Dn̄e ꝟtutū ſuꝑcęleſtium: et virtutum .i. miraculoꝝ factor: et virtutum/ theologicarū dator: g Btūs qui ſperat ī te/ in diuitijs. j. Timoth̓. vj. d. Diuitibꝰ huiꝰ ſęculi p̨̄cipe ſb̓lime ſapere: nec ſꝑare ī incerto diuitiarū: ſꝫ ī deo viuo p̨̄ſtat nobisoīa ad fruēdū. Psͣ. exarſerit ī breui ira eiꝰ: btī oēs ꝯfidūt ī eo. Eſa. xxx. d. Btī oēs expectāt te. Ecc̄j. ij. b. Qui timetꝭ deū/ ſꝑate ī illū: veniet ī oblectationē vob̓ miſcd̓ia.Enedixiſti dn̄e ⁊cͣ. Exp̄o. Psͣ. LXXXIIIITitulus. In finē filijs chore pſalmꝰ. In p̨̄ceLdenti pſalmo ęgit de gloria tab̓naculis ęt̓nis deaſcēſu ad ea: In iſto redit ad caput circuli .i. ad īitiū gr̄ę .ſ. adchriſti incarnationē: quę ē nob̓ principalior aſcēdēdi ad ęt̄na tab̓nacula. Et notabile ē iſte pſalmꝰ licꝫ agat incarna-

tiōe: tn̄ intitulat̉ paſſiōe: et tradit̉ vel cātat̉ filijs chore:id ē filijs paſſiōis chriſti in caluaria crucifixꝰ ē. Chore enīinterp̄tat̉ caluꝰ: vt.. fręquent̓ habuimꝰ. Hoc autē cōpetentſit: qꝛ tota chriſti vita fuit paſſio: et incipit a natiuitate: Un̄tꝑe paſſiōiſ qn̄ eccl̓ia recitat eiꝰ paſſionē in hymno: Crux fidel̓⁊cͣ. incipit a natiuitate dicēs: Uagit infāsnt̓ arta poſitus p̨̄ſepia ⁊cͣ. Titulus ſatispatet̉. Intētiōe monet vt fidem ad chriſtū accedamꝰ vt bn̄dictioneꝫ hr̄e meream̄.odus. Tripertitꝰ ē pſalmꝰ. Primo on̄dit ablationē iniqͥtatis a plębe dei bn̄dictionē incarnatiōis chriſti. Scd̓o refert p̄cat̉ deū auerti ab ira: chriſti aduentū propt̓ petit:ibi: Mitigaſti. Tertio aduētū chriſti qͣꝫta veniēs largiatur ꝓphetat: et vt inde certos faciat filios chore hoc ſpūſſctīī ſe loquētꝭ auctoritate ꝯfirmat: ibi: Audiā qͥd loqͣtur inme dn̄s deꝰ. Agēs incarnatiōe: pͥmo oſtēdit vtilitatesex ea nob̓ ꝓueniētes. Prima ē infuſio gr̄ę: q̨̄ notat̉/ dicit:Gn̄dixiſti dn̄e terrā tuā. Scd̓a ē pctī original̓ remiſſioq̨̄ notat̉/ addit: auertiſti captiuitatē iacob. Tertia ērefrigeratio ꝯͣ fomitē: q̨̄ notat̉/ dic̄: Remiſiſti iniqͥtateꝫplebis tuę. Quarta ē remiſſio pctī actual̓: q̨̄ notat̉ dic̄:Operuiſti oīa pctā eoꝝ. Prophetica certitudīe futura qͣſi p̨̄terita narrās dic̄: O i Dn̄ę pr̄ quōdā maledixiſtiterrā ꝓpt̓ pctm̄ pͥmi hoīs Gen̄. iij. c. Maledicta terra ī oꝑetuo) modo: h Bn̄dixiſti/ infūdēdo gr̄aꝫ ſecūdū hoīeꝫ.k Terrā tua .i. eccl̓iā ppl̓m videlicꝫ chriſtianū. Psͣ. Miſericordia dn̄i plena eſt terra .ſ. chriſtū: De in pſalmo. Qm̄dab̓ in bn̄dictionē in ſęculū ſęculi. Et ip̄o dictū eſt abraęGen̄. xij. a. In ſemīe tuo bn̄dicent̉ oēs gētes. Et illā bn̄dictionē: Auertiſti captiuitatē iacob .i. pctm̄ originale: qd̓ genꝰ hūanū captiuū tenebat̉ a diabolo. Vnde dicebatapl̓s/ Roma. vij. d. Uideo aliā legē in mēbris meis repugnā legi mētꝭ meę: et captiuātē me ī lege pctī. Et adiūgit: Infęlix ego qͥs me liberabit corꝑe mortis huiꝰ? Gr̄a deiieſum chriſtū dn̄ꝫ nr̄m. Eſa. xlv. c. Captiuitatē meā dimittet in p̄cio neqꝫ ī muneribꝰ. Et bn̄ dic̄: Iacob: qꝛ oēs accipiūt gr̄aꝫ iſtā niſi in baptiſmo ſupplātāt aduerſariū abrenunciantes ſathanę omnibus pompis eius. Nec tm̄ delet̉ hoc peccatū originale: ſed fomēs debilitat̉. Unde addit:Remiſiſti .i. refrigeraſtih Bn̄dixiſti dn̄e terrā tuā. Moralit̓: Terra dn̄i quamip̄e colit vt fructū afferat: eſt aīa fidel̓: quā bonū fructū alfert/ bn̄dicit dn̄ſ. Un̄ Heb̓. vj. b. Terra ſuꝑ ſe veniētē ſępe bibens imbrē generās herbā oportunā his a qͥbꝰ colit̉ accipit bn̄dictionē a deo: ꝓferēs aūt ſpinas tribulos reproba ē maledicto ꝓxima. Hęc bn̄dictio ē gr̄ę ml̓tiplicatio in p̨̄ſenti/ gl̓ię collatio in futuro Hanc bn̄dictionē debemꝰ petere apr̄e nr̄o cęleſti: ſic̄ axa Ioſue. xv. d. et Iudicꝭ. j. c. q̨̄ dicebatpr̄i ſuo: Da bn̄dictionē qꝛ terrā arētē dediſti .i. bn̄dictam: da et irriguā .i. bn̄dictā. Ezech̓. xxxiiij .f. Pluuię benedictiōis erūt. Auertiſti captiuitatē iacob .i. luctatores contra temptationes ſeruaſti: ne ducerentur in captiuitatem peccati vel inferni: Sicut de malis dicitur/ Eſa .xlvj.a. Anima eoꝝ in captiuitatē ibit. Psͣ. Conuerte dn̄e capti­uitatē nr̄am ſic̄ torrēs in auſtro. Et ſi forte ante peccauerūt:X Remiſiſti iniqͥtatē plębisItē btā virgine p̄t legi: q̨̄ ē terra bn̄dicta .i. ferax.. Dn̄ſ dabit benignitatē et t̓ra nr̄a dabit fructū ſuū. De hac igit̉ dic:h Bn̄dixiſti dn̄e t̓rā tuā .i. btāꝫ ꝟginē/ quā bn̄dixit deſctīficādo ī vtero: fomitē extīguēdo: potētiā generādi illi tribuēdo. De iſta terra d̓r in pſalmo: Terra nr̄a dedit fructu ſuum .i. btā virgo peꝑit filiū. Dedit reddidit: qꝛ ſemē recępit. Hęc aūt terra bn̄dicta tm̄ fructū dedit: ſꝫ qͦtidie pctōribꝰ remediū p̨̄ſtat: Un̄ addit: l Auertiſti/ o chriſte mr̄iſcibꝰ: m aptiuitatē iacob dormiētiū ſꝫ reluctātiū ꝯͣvitia luctāt̉ reſiſtdo deo luctāt̉ orādo. Hoꝝ captiuitateauertit chriſtꝰ p̄cibꝰ beatę mr̄is eiꝰ: qꝛ ip̄e nihil ei negat qd̓ petat: et ipſa

A

yAl̓ fambulāteſ jAl̓ rdeus b

Moralit̓ X

P8. 32i Bsͣ. 20.

Moxalite

Psͣ .25. 1

Al̓ fruuntᵍ

Psͣ .115.

De brā he

Psͣ .2.