Pſalmus
a Quia miſcd̓iam ⁊ veritateꝫb diligit deus: grātiam ⁊ glocriā dabit dn̄ſ. Non priuabitbonisˣ eoſ qͥ ambulāt ī innōſꝫ centia dn̄ē virtutū: be̓atꝰ hō
qͥ ſperat in te. In finē filijschore pſalmꝰ. ¶ LXXXIIIIEne̓dixiſti dominebI te̓rraꝫ tuā: auertiſtim ca̓ptiuitateꝫ iacob.
a ¶ Quia miſcd̓iā ⁊ v̓itatē diligit deꝰ .i. miſereri ī pn̄ti⁊ ꝓmiſſa reddere ī futuro. Sꝫ miſeret̉ tm̄ miſeros ſe reputātibꝰ ⁊ abijciētibꝰ ſe. Un̄ diabolo nunqͣꝫ miſerebit̉: qꝛ ſuꝑbꝰ ē:nec ſe p̄t abijcere vel hūiliare. Itē gl̓ia ęt̓na ꝓmiſſa ē huilibꝰet abijciētibꝰ ſe: et ſuꝑbis ꝓmiſſa ē ęt̓na deiectio. Lucꝭ. xviij.c. Qui ſe exaltat humiliabit̉: ⁊ qͥ ſe humiliat exaltabit̉. Et iō bonus ęſtimator: magꝭęligit ab iectꝰ eſſeſi domo dei qͣꝫ habitare ī tabernaculis pctōꝝ. Vnde demoyſe d̓r Heb̓. xj. e. Fide moyſes grādis factꝰ negauit ſe eēfiliū filię pharaonis: magꝭ eligēs affligi cū ppl̓o dei qͣꝫ tꝑalispctī hr̄e iocūditatē: maiores diuitias ęſtimas theſauro ęgyptioꝝ īproperiū chriſti. Quare? Aſpiciebat enī in remūerationē: quā d̓ miſcd̓ia dabit dn̄s humilibꝰ: ⁊ d̓ ꝟitate ꝓmiſſi reddet: Quia miſcd̓iā ⁊ ꝟitatē diligit deꝰ. Un̄ d̓ illa remuneratiōe ſb̓dit: b ¶ Graꝫ ⁊ gl̓iā dabit dn̄ſ. q. d. dabit gl̓iaꝫquā ꝓmiſit: et hocipſū erit gr̄a. Un̄ Ecc̄j. xj. b. Datio dei ꝑmanet iuſtꝭ: ⁊ ꝓfectꝰ illiꝰ ſucceſſus habebūt in ęt̓nū. Vel ſic:Gram/ in p̨̄ſenti: et gl̓iam/ in futuro. Gr̄am/ de miſcd̓iaquā diligit: gl̓iam/ de ꝟitate quā ꝓmiſit.Et hͦ faciēdū ē: a ¶ Quia miſcd̓iā ⁊ v̓itatē .i. verā miſericordiā ⁊ ꝟitatē miſericordē: diligit deꝰ. Multi ſūt ī ſęcl̓o qͦdicūt: Si eſſem ī religiōe nō poſſē facere oꝑa miſcd̓ię q̨̄ facioī ſęculo: vn̄ meliꝰ ē mihi eſſe ī ſęculo. Sꝫ ip̄i ī pctō ſūt nō ſuntvere miſericordeſ: qꝛ ſibijpſis crudeles ſūt. Et vt dicit̉ Eccͣj.xiiij. a. Qui ſibi nequā eſt/ cui alij bonꝰ erit? Iō vera miſcd̓iaincipit ī hoīe a ſeip̄o. i pͥmo debet miſereri ſibi. Eccͣj. xxx. d.Miſerere aīę tuę places deo. Et qͥ vult facere oꝑa miſcd̓ię:debet ſeip̄m pͦ dare deo/ qͥ ſeip̄m dedit ꝓ ip̄o. Sic faciūt religioſi qͥ nō tm̄ ſua dāt ⁊ relinquūt: ſꝫ cōpatiētes chriſto ⁊ ſibiipſis/ ſeip̄os offerūt deo. Et hęc ē miſcd̓ia vera ⁊ ꝟitas miſericors quā diligit dn̄ſ. Ipſi etiā licꝫ nō poſtea multaſ elemoſynas corꝑales erogēt: ſpūales tn̄ erogare nō ceſſant/ orādoet p̨̄dicādo ⁊ ꝯfeſſiones audiēdo. Et hęc multo magis diligitdeꝰ qͣꝫ corꝑales elemoſynas. Prouer. xiiij. c. Miſcd̓ia ⁊ veritas p̨̄parāt bona. Itē Prouer xv. d. Per miſcd̓iā ⁊ fidē purgant̉ pctā. Itē Prouer .xvj. a. Miſcd̓ia ⁊ ꝟitate redimit̉ iniqͥtas ⁊ in timore dei recedit omnis a malo. Et ſic faciētibꝰb ¶ Gr̄aꝫ ⁊ gloriā dabit dn̄s: ſic̄. sͣ. expoſitū eſt. Et qͥbꝰdabit? Nō pctōribꝰ in pctō ꝑſeuerātibꝰ: ſꝫ īnocētibꝰ ⁊ iuſtꝭ.Hoc ē qd̓ ſequit̉: c Non priuabit boniſ gr̄ę in p̨̄ſenti:nec bonis gl̓ię ī futuro: d Eos qͥ ambulāt .i. ꝓficiunt:e ¶ In īnocētia. Btūs Bern̄. addit: Nec eos dn̄e qui ambulāt ī pęnitētia. Psͣ. Iudica me dn̄e: qm̄ ego in innocētiamea ingreſſus ſū. Multi dormiūt ī innocētia. Prouer. vj. b.Uſqꝫ qͥ piger dormiſ? Et aliqͥ volāt ī ea: vt ꝯtēplatiui. Eſa. lx.b. Qui ſūt iſti qͥ vt nubes volāt: ⁊ qͣſi colūbę ad feneſtras ſuas? Et qͥdā trumēt ī ea/ qͥ inde ſuꝑbiūt: vt phariſęꝰ Lucꝭ. xviijb. Gr̄as ago tibi deꝰ qꝛ nō ſū ſic̄ cęteri hoīm. Ergo vt illa bona habeamꝰ/ īnocētiā cuſtodiamꝰ: ⁊ bona pn̄tia ⁊ tꝑalia ꝯtēnamꝰ: q̨̄ qui appetūt īnocētiā ꝑdūt: ſic̄ d̓r Prouer. xxviij. c.Qui feſtinat ditari nō erit īnocēs. Sꝫ qꝛ multi illas diuitiasp̨̄ſentes qͣs vidēt amāt: et vt dicit apl̓s: ſperāt in incerto diuitiarū: notabilit̓ cōcludit dicens: f ¶ Dn̄e ꝟtutū ſuꝑcęleſtium: et virtutum .i. miraculoꝝ factor: et virtutum/ theologicarū dator: g ¶ Btūs hō qui ſperat ī te/ nō in diuitijs. j. Timoth̓. vj. d. Diuitibꝰ huiꝰ ſęculi p̨̄cipe nō ſb̓lime ſapere: nec ſꝑare ī incerto diuitiarū: ſꝫ ī deo viuo qͥ p̨̄ſtat nobisoīa ad fruēdū. Psͣ. Cū exarſerit ī breui ira eiꝰ: btī oēs qͥ ꝯfidūt ī eo. Eſa. xxx. d. Btī oēs qͥ expectāt te. Ecc̄j. ij. b. Qui timetꝭ deū/ ſꝑate ī illū: ⁊ veniet ī oblectationē vob̓ miſcd̓ia.Enedixiſti dn̄e ⁊cͣ. ¶ Exp̄o. Psͣ. LXXXIIIITitulus. In finē filijs chore pſalmꝰ. In p̨̄ceLdenti pſalmo ęgit de gloria ⁊ d̓ tab̓naculis ęt̓nis ⁊ deaſcēſu ad ea: In iſto redit ad caput circuli .i. ad īitiū gr̄ę .ſ. adchriſti incarnationē: quę ē nob̓ cā principalior aſcēdēdi ad ęt̄na tab̓nacula. Et notabile ē ꝙ iſte pſalmꝰ licꝫ agat d̓ incarna-
tiōe: tn̄ intitulat̉ d̓ paſſiōe: et tradit̉ vel cātat̉ filijs chore:id ē filijs paſſiōis chriſti qͥ in caluaria crucifixꝰ ē. Chore enīinterp̄tat̉ caluꝰ: vt. sͣ. fręquent̓ habuimꝰ. Hoc autē cōpetentſit: qꝛ tota chriſti vita fuit paſſio: et incipit a natiuitate: Un̄tꝑe paſſiōiſ qn̄ eccl̓ia recitat eiꝰ paſſionē in hymno: Crux fidel̓⁊cͣ. incipit a natiuitate dicēs: Uagit infāsnt̓ arta poſitus p̨̄ſepia ⁊cͣ. Titulus ſatispatet̉. Intētiōe monet vt ꝑ fidem ad chriſtū accedamꝰ vt bn̄dictioneꝫ hr̄e meream̄.odus. Tripertitꝰ ē pſalmꝰ. Primo on̄dit ablationē iniqͥtatis a plębe dei ꝑ bn̄dictionē incarnatiōis chriſti. Scd̓o refert ⁊ p̄cat̉ deū auerti ab ira: ⁊ chriſti aduentū propt̓ hͦ petit:ibi: Mitigaſti. Tertio aduētū chriſti ⁊ qͣꝫta veniēs largiatur ꝓphetat: et vt inde certos faciat filios chore hoc ſpūſſctīī ſe loquētꝭ auctoritate ꝯfirmat: ibi: Audiā qͥd loqͣtur inme dn̄s deꝰ. Agēs gͦ d̓ incarnatiōe: pͥmo oſtēdit vtilitatesex ea nob̓ ꝓueniētes. Prima ē infuſio gr̄ę: q̨̄ notat̉/ cū dicit:Gn̄dixiſti dn̄e terrā tuā. Scd̓a ē pctī original̓ remiſſioq̨̄ notat̉/ cū addit: auertiſti captiuitatē iacob. Tertia ērefrigeratio ꝯͣ fomitē: q̨̄ notat̉/ cū dic̄: Remiſiſti iniqͥtateꝫplebis tuę. Quarta ē remiſſio pctī actual̓: q̨̄ notat̉ cū dic̄:Operuiſti oīa pctā eoꝝ. Prophetica gͦ certitudīe futura qͣſi p̨̄terita narrās dic̄: O i Dn̄ę pr̄ qͥ quōdā maledixiſtiterrā ꝓpt̓ pctm̄ pͥmi hoīs Gen̄. iij. c. Maledicta terra ī oꝑetuo) modo: h ¶ Bn̄dixiſti/ infūdēdo gr̄aꝫ ꝑ ſecūdū hoīeꝫ.k ¶ Terrā tua .i. eccl̓iā ppl̓m videlicꝫ chriſtianū. Psͣ. Miſericordia dn̄i plena eſt terra .ſ. ꝑ chriſtū: De qͥ in pſalmo. Qm̄dab̓ eū in bn̄dictionē in ſęculū ſęculi. Et d̓ ip̄o dictū eſt abraęGen̄. xij. a. In ſemīe tuo bn̄dicent̉ oēs gētes. Et ꝑ illā bn̄dictionē: l¶ Auertiſti captiuitatē iacob .i. pctm̄ originale:ꝑ qd̓ genꝰ hūanū captiuū tenebat̉ a diabolo. Vnde dicebatapl̓s/ Roma. vij. d. Uideo aliā legē in mēbris meis repugnātē legi mētꝭ meę: et captiuātē me ī lege pctī. Et adiūgit: Infęlix ego hō qͥs me liberabit d̓ corꝑe mortis huiꝰ? Gr̄a dei ꝑieſum chriſtū dn̄ꝫ nr̄m. Eſa. xlv. c. Captiuitatē meā dimittetnō in p̄cio neqꝫ ī muneribꝰ. Et bn̄ dic̄: Iacob: qꝛ nō oēs accipiūt gr̄aꝫ iſtā niſi qͥ in baptiſmo ſupplātāt aduerſariū abrenunciantes ſathanę ⁊ omnibus pompis eius. Nec tm̄ delet̉ꝑ hoc peccatū originale: ſed ⁊ fomēs debilitat̉. Unde addit:Remiſiſti .i. refrigeraſtih ¶ Bn̄dixiſti dn̄e terrā tuā. Moralit̓: Terra dn̄i quamip̄e colit vt fructū afferat: eſt aīa fidel̓: quā cū bonū fructū alfert/ bn̄dicit dn̄ſ. Un̄ Heb̓. vj. b. Terra ſuꝑ ſe veniētē ſępe bibens imbrē ⁊ generās herbā oportunā his a qͥbꝰ colit̉ accipit bn̄dictionē a deo: ꝓferēs aūt ſpinas ⁊ tribulos reproba ē⁊ maledicto ꝓxima. Hęc bn̄dictio ē gr̄ę ml̓tiplicatio in p̨̄ſenti/ ⁊ gl̓ię collatio in futuro Hanc bn̄dictionē debemꝰ petere apr̄e nr̄o cęleſti: ſic̄ axa Ioſue. xv. d. et Iudicꝭ. j. c. q̨̄ dicebatpr̄i ſuo: Da mͥ bn̄dictionē qꝛ terrā arētē dediſti mͥ .i. nō bn̄dictam: da mͥ et irriguā .i. bn̄dictā. Ezech̓. xxxiiij .f. Pluuię benedictiōis erūt. ¶ ¶ Auertiſti captiuitatē iacob .i. luctatores contra temptationes ſeruaſti: ne ducerentur in captiuitatem peccati vel inferni: Sicut de malis dicitur/ Eſa .xlvj.a. Anima eoꝝ in captiuitatē ibit. Psͣ. Conuerte dn̄e capti ⁊uitatē nr̄am ſic̄ torrēs in auſtro. Et ſi forte ante peccauerūt:X Remiſiſti iniqͥtatē plębisItē d̓ btā virgine p̄t legi: q̨̄ ē terra bn̄dicta .i. ferax. jͣ. Dn̄ſ dabit benignitatē et t̓ra nr̄a dabit fructū ſuū. De hac igit̉ dic:h ¶ Bn̄dixiſti dn̄e t̓rā tuā .i. btāꝫ ꝟginē/ quā bn̄dixit deſctīficādo ī vtero: fomitē extīguēdo: potētiā generādi illi tribuēdo. De iſta terra d̓r in pſalmo: Terra nr̄a dedit fructu ſuum .i. btā virgo peꝑit filiū. Dedit nō reddidit: qꝛ ſemē nō recępit. Hęc aūt terra bn̄dicta nō tm̄ fructū dedit: ſꝫ qͦtidie pctōribꝰ remediū p̨̄ſtat: Un̄ addit: l ¶ Auertiſti/ o chriſte mr̄iſ p̄cibꝰ: m ¶ aptiuitatē iacob nō dormiētiū ſꝫ reluctātiū qͥ ꝯͣvitia luctāt̉ reſiſtdo ⁊ cū deo luctāt̉ orādo. Hoꝝ captiuitateauertit chriſtꝰ p̄cibꝰ beatę mr̄is eiꝰ: qꝛ ip̄e nihil ei negat qd̓ petat: et ipſa
A
yAl̓ fambulāteſ jAl̓ rdeus b
Moralit̓ X
P8. 32i Bsͣ. 20.
Moxalite
Psͣ .25. 1
Al̓ fruuntᵍ
Psͣ .115.
De brā he
Psͣ .2.