LXXXIII
g Etēni bn̄dictionē dabitrlegiſlatorr: ibunt d̓ v̓tu̓te ī virξtutēt: videbit̉ dēꝰ deoꝝ ī ſib̓n.ſꝫ Dn̄e̓ deꝰ v̓tu̓tū exaudi foronē meā: auribꝰ ꝑcipe deꝰ iann cob. Protector noſter aſpi
pce deꝰ: et reſpice ī faciē chriq ſti tui. Quia melior eſt dieſvna in atrijs tuis: ſuper miIlia. Elegirabiectus eſſe ī dox mo dei mei: magiſ qͣꝫ habitare in tab̓naculis peccatorū.
boli/ quas ipſe erigit ꝯtra aſcēſiones et ſcalas domini: et multos ponit in his ſcalis/ ⁊ ſcalas dn̄i deijcit. jͣ. Machab̓. v. d.Ecce ppl̓s multus cuius nō erat numerus portātes ſcalas etmachinas vt cōprehēderēt munitionē. Hi ſūt ambitioſi ꝓprie: qͥ ſemꝑ ſunt in pendilatria ⁊ machinis impetūt frequent̉munitionem eccleſię:t Nā ꝑ violentiā ⁊ armatas p̄ces ingeruntſe in p̨̄latiōes. Uel ẜmaliam lr̄aꝫ: In locūquē poſuit. Et tūclegitur ſic: In locūcęleſtꝭ patrię: quempoſuit deuſ terminūaſcēſionū iſtarū. PsͣTrāſibo in locum tab̓naculi admirabilis vſqꝫ ad domū dei.a ¶ Etenim benedictionē ⁊cͣ. Hęc eſt cauſa quare beatꝰeſt ille prędictus: Quoniā benedictionem dabit/ ei: id ēgr̄am ꝯferet ei: quę dicitur bn̄dictio .i. bona datio. Un̄ Glo.Bn̄dictionē/ euangelicę gr̄ę: b ¶Legiſlator .i. chriſtusvtriuſqꝫ legis ꝯditor. Eſa. xxxiij. d. Dn̄s legifer noſter: dn̄srex noſter ⁊cͣ. Iob .xxxvj. c. Nullus ei ſimilis in legiſlatoribus. Et nota h̓ ꝙ duo ꝯcurrūt ad bonū faciendū .ſ. electio liberi arbitrij: Un̄ dicit: Aſcēſiōes ī corde ſuo diſpoſuit⁊cͣ. Et infuſio gr̄ę: de qͣ dic̄: Bn̄dictionē dabit legiſtator. Sine hac nō pōt liberū arbitriū bonū facere meritoriū.Hāc bn̄dictionē in figura petijt axa/ Iudicꝭ. j. c. dicēs patriſuo: Da mihi bn̄dictionē: qꝛ terrā arētē dediſti mihi .ſ. liberūarbitriū qd̓ ꝑ ſe arēs ē ⁊ infructuoſū/ ſine bn̄dictiōe gr̄ę. Seddata iſta bn̄dictione a nouo legiſlatore c ¶ Ibūt/ ꝓficiēdo:d ¶ De virtute in virtutē .i. de actu vniꝰ virtutis in actūalteriꝰ virtutis. Non enī de ipſis virtutibꝰ intelligi pōt cumoēs ſimul infūdant̉ cū gr̄a: niſi ſic intelligat̉: Ibūt de virtute/ minore: in eandē virtutē maiorē: ẜm ꝙ dicit̉: ꝙ charitas aūt ꝓficit aut deficit. Un̄ Eph̓. iiij. d. Ueritatē faciētesin charitate/ creſcamꝰ in illo per oīa qͥ eſt caput chriſtꝰ. Uelſic: Ibunt de virtute infuſa quā hic habēt: in virtuteꝫid eſt in chriſtū: De qͦ dicit apl̓s j. Corꝭ. j. d. Nos p̨̄dicamꝰchriſtū dei virtutē ⁊ dei ſapīam. Et cū ad ipſum ꝑuenerint:e ¶ Uidebit̉/ facie ad faciem: f ¶ DDeus deoꝝ .i. chriſtus:g ¶ In ſion ſuꝑna .i. in patria. Vel In ſion .i. in ſpeculo .ſ.in ſeipſo: qͥ eſt ſpeculū ſine macula: vt dicit̉ Sap̄. vij. d. Iteriſtud figuratum fuit in itinere filiorum iſrael/ quo per diuerſas deſerti manſiones ꝑuenerūt ad terram ꝓmiſſionis. Perdiuerſas enim manſiones: de quibus habetur Nume. xxxiij.ſignificant̉ diuerſę virtutes. Per terram ꝓmiſſionis ęternapatria deſignatur. Vt autem ad illam domū ⁊ patriam peruenire poſſit ꝓpheta vel quilibet iuſtus in cuius perſona loquitur hic ꝓpheta: tertiam partem addit de pſalmo in qͣ orathumiliter vt illud ei concedatur/ dicens: h ¶ Domine deus virtutum exaudi orationē meam. Dn̄e/ cui cuncta debent ſeruitiū: ⁊ reddunt vniuerſa quę debent/ pręt̓ hominem/ qui magis tenetur: quia magis ab eo accępit. Undede malis hominibꝰ dicit Iob. xij. b. Audacter ꝓuocant deum cum ipſe dederit omnia in manus eorum. Et addit quaſi cum indignatione/ dicenſ: Nimirū interroga iumenta ⁊ docebunt te: ⁊ volatilia cęli ⁊ indicabunt tibi. i ¶ Deus/ creator/ cui debetur cultura a rationali creatura. Matth̓. xv. b.Sine cauſa colūt me docētes doctrinas ⁊ mādata hominū.¶ Uirtutū: qui facis mirabilia ſolus. Uel virtutū/ illarūinfuſarū ꝑ quas aſcēdit̉ ad videndū deū deoꝝ in ſion. Uevirtutū/ cęleſtiū .i. angeloꝝ quibꝰ ſociari deſidero. l¶ Exaudi oronē meā/ qua te p̄cor vt mihi des illas virtutes.m ¶ Auribꝰ ꝑcipę .i. cito audi: n ¶ Deus iacob ad litteram. Uel deus iacob .i. luctātiū in hac vita: int̓ quos egolūctor. q. d. audi me vt me de iacob facias iſrael: vt in gloriavideā te deū deoꝝ in ſion. Psͣ. Exaudi or̄onē meā ⁊ dep̄catione meam: auribꝰ ꝑcipe lachrymas meas ⁊cͣ. Vt autem citius audiat/ blanditur ei ⁊ bn̄ficium eius recognoſcit/ cū ſubiungit: o ¶ Protector noſter aſpice deus. Protectornoſter: qui nos ꝓtegis ꝑ filiū tuū. Eccͣj. xxxiiij. c. Protector
potentię firmamentū virtutꝭ tegimē ardoris. Filiꝰ enim fuit.quaſi ſcutū quo ꝓtexit nos pater: Unde et vulnera ꝑtulit/ nenos ꝑcuterem. Un̄ Eſa. liij. b. Ipſe aūt vulneratꝰ eſt ꝓpteriniqͥtates nr̄as: attritꝰ eſt ꝓpter ſcelera nr̄a ⁊cͣ. Tu gͦ: Protector nr̄ aſpice oculo miſcd̓ię ſuper nos. Et vt noſtri facilius miſerearis: pͥ¶ Reſpice in faciemchriſti tui. Ad litteram: reſpice/ chriſtūhoīem factū/ ꝯſputūflagellatū/ crucifixū/mortuū propter nos.q. d. ſi hoc facis: tuncnon repelles orationēmeaꝫ. Hoc eſt qd̓ dic̄beatus Bern̄. Securum habes acceſſum o homo ad deum:habes filium ante patrem: ante filium habes matrem. Filius oſtendit patri latus ⁊ vulnera: mater oſtendit filio pectuset vbera. Nulla poteſt ergo eſſe repulſa: vbi tot occurruntcharitatis inſignia. Et quaſi quęreret dominus ab ipſo:quare ita deſideras ꝑuenire ad domū cęleſtē? Reddit cauſaꝫdicens: ¶ ¶ Quia melior ē dieſ vna .i. īmutabilis ⁊ ęterna: r ¶ In atrijs tuis: De qͥbꝰ ſupra dixi: Concupiſcit etdeficit anima mea in atria domini. s ¶ Super milia/ diērum qͥ ſunt in hoc ſęculo pręſenti: et quę tn̄ multum deſiderātur ab hominibus huius ſęculi. De illa die vna. ij. Pet̓. iij. b.Unus dies apud dominū ſicut mille anni. Et Zach̓. xiiij. b.Erit dies vna quę nota eſt domino/ non dies neqꝫ nox. Iobxj. d. Quaſi meridianus fulgor conſurget tibi ad veſperum:et cum te conſumptū putaueris/ orieris vt lucifer. Et vt ad illa atria admitti merear: t ¶ Elegi abiectus eſſe: id eſthumiliari ⁊ vilificari. v ¶ In domo dei inferiori: id eſt ineccleſia: vt de hac poſſim aſſumi ad domū ſuperiorē ⁊ cęleſtem. Elegi/ dico x MMagis qͣꝫ habitare in tabernaculis peccatorum: id in gloria ſęculi: quę per tabernacula intelligitur: Quia tabernacula nō habent niſi magni homines: et quia gloria ſęculi non eſt ſtabilis/ ſꝫ mobilis: vt tab̓naculum cito tranſit. Unde mali glorioſi huius ſęculi in finedicturi ſunt illud Sap̄. v. b. Quid nobis profuit ſuperbia:aut diuitiarum iactantia quid contulit nobis? Trāſierūt oīailla velut vmbra et tanqͣꝫ nūciꝰ p̨̄currēs ⁊cͣ. Et hͦ faciendū eſt:x Quia miſericordiāSpecialit̓ et magis proprie poteſt dicere hęc verus religioſus. t ¶ Elegi abiectus eſſe in domo dei. Domusdei ē religio: De qua in Psͣ. In domo dei ambulauimꝰ cūconſenſu. Et alibi: Qui habitare facis vnius moris ī domo.Ibi abiectꝰ eſſe eligit/ qui ſe ex toto abijcit ⁊ ſubijcit alteriusvolūtati. Abiecti etiam ſunt religioſi: id eſt a ſęcularibus deſpecti. Hiere. xxxiij. d. Duę cognationes quas elegerat dominus abiectę ſunt: ⁊ populum meum deſpexerūt/ eo ꝙ noneſſet vltra gens coram eis. Duę cognationes/ ſunt duę religiones quę cognatę ſunt: quia de eodem ſtipite: id eſt de chriſti paupertate procedūt. Cognatiōes ſunt: quia per dei gratiam in multo filiorum numero multiplicatę ſunt. Has elegitdominus poſt apoſtolos vt portent nomen ſuū coram gentibus et regibus et filijs iſrael: id eſt coram populis ⁊ principibus et clericis. Ioh̓. xv. c. Ego elegi vos ⁊ poſui vos vteatis ⁊ fructum afferatis ⁊ fructus veſter maneat. Hoc apoſtolis dictum eſt: et intelligitur dictum eſſe eorum imitatoribus quos elegit dominꝰ de ſęculo/ ⁊ poſuit in religione: nonvt ſedeant in clauſtro qd̓ aliorum religioſorū eſt: ſed vt eantpedibus ſuis: non vt portent̉ in equis: ⁊ fructū afferant animarum qui manet ī ęternum: non fructum queſtuarium quitranſitoriꝰ eſt. Et licꝫ electę ſint a dn̄o: tn̄ abiectę ⁊ deſpectęſunt a mūdo/ ita ꝙ non reputantur quaſi homines. Sed hācabiectionē eligūt boni/ xMagꝭqͣꝫ habitare ī tabernaculis pctōꝝ .i. in mobilibus mūdi. Numeri. xvj. d. Recedite a tabernaculis hominū impiorum/ et nolite tangere q̨̄ad eos ꝑtinent: ne inuoluamini ī peccatꝭ eorum. j. Regꝭ. xv.b. Abite/ recedite atqꝫ diſcedite ab amalech/ ne forte īuoluā tocū eo. Eccͣj. xiij. a. Qui cōmunicauerit ſuꝑbo induet ſuꝑbiā.5 X Et hͦ faciēdū
A
lam etdeditilabūe.diſ. 2.imn ſanctāgtdſPprecem
Al̓ Quoniā
Al̓ rabijciAl̓ f dn̄i
Ps. 41.
Moraliterde religioſisPsͣ. 54.Psͣ. 67.
Psͣ .135.
Psͣ. 38.