Pſalmus
būt te. Be̓atꝰ vir cl̓ꝰ ē rauxi d de ſuo diſpoſuit ī⁊liū abs ter: aſcēſiones ī cor echrymaꝝ uloco qu
Triplex moduſaſcēdēdi ad deūDuodecim gradus humilitatꝭper quas aſcenditur ad deum
clericꝭ: qͥ dicunt̉ paſſeres ꝓpt̓ alias ꝓprietates q̨̄ notant̉ alijsꝟſibꝰ. Laſciuus nido molli/ perit igne/ caducus: Vilis/ riualis/ leproſus/ ſtercorat aras: Qua calēt veneri/ fur frugū/ tēpla colūbis Aufert venat̉ muſcas/ paruꝰ/ male mordet. Illienī ſupͣ dicti ſūt laſciui. Oſee. iiij. d. Quaſi vacca laſciuiēſ declinauit ep̄hraim. Nido molli. Amos. vj. aUę qͥ opulēti eſtis inſion ⁊cͣ. Et pꝰ. b: Quilaſciuitꝭ in ſtratꝭ vr̄is.Columba autē habetdurū nidū .ſ. ſctī: ſic̄ btūs laurētiꝰ habuit lectū ferreū. Peritigne nocturno .ſ. luxurię. Iob. xxxj. b. Ignis ē vſqꝫ ad ꝯſumptionē deuorās. Caducꝰ. Prouer. iiij. c. Neſciūt vbi corruant. Vilis. Prouer. vj. d. Preciū ſcorti vix ē vniꝰ paniſ: Ergo ſimilit̓ ⁊ ſcortatorꝭ. Hiere. ij. g. Q vilis facta es nimiſ iterans vias tuas. Riualis. Amos. vij. d. Uxor tua in ciuitatefornicabit̉. Eccͣj. xiiij. a. In bonis illiꝰ aliꝰ luxurabit̉. Leproſus/ lepra gieci. iiij. Regꝭ. v. g. Lepra naaman adhęrebit tibi ⁊ ſemī tuo .i. his qͥ ſimoniā cōmittunt/ vſqꝫ in ſempit̓num.Stercorat araſ. Roma. ij. d. Per voſ nomē dei blaſphemat̉.Malach̓. j. c. Magnū nomē meū in gētibꝰ dic̄ dn̄s exercituum: ⁊ vos polluiſtis illud. Qua calēt .i. ſpes ardet igne ambitionis. Eccͣj. xxiij. c. Aīa calida qͣſi ignis ardēs nō extinguet̉donec aliqͥd glutiat. Et hͦ veneri: vt .ſ. nutriat ſuā luxuriam.Lucꝭ. xv. c. d̓ filio ꝓdigo d̓r/ ꝙ diſſipauit oēm ſub̓am ſuā viuendo luxurioſe. Fur frugū .i. fructuū eccl̓ię. Ioh̓. x. a. Quinō intrat ꝑ oſtiū ſꝫ aſcēdit aliūde/ ille fur ē ⁊ latro. Et bn̄ dic̄:Frugū/ nō aīarū: de qͥbꝰ nō curat ſꝫ dimittit eas ī manu diaboli. Zach̓. xj. d. Suſcitabo paſtorē in terra qͥ derelicta nonviſitabit: diſꝑſa non quęret. Tēpla colūbis aufert .i. locumoccupat ī eccleſia quē bonꝰ aliqͥs deberet tenere. Eccͣs. x. b.Eſt malū qd̓ vidi ſb̓ ſole qͣſi ꝑ errorē egrediēſ a facie pͥncipiſ:poſitū ſtultū in dignitate ſublimi ⁊ diuites ſedere deorſū .ſ.diuites veris diuitijs ſpūalibꝰ. Et hͦ malū egredit̉ a facie pͥncipis .i. maioris p̨̄lati/ qͣſi ꝑ errorē: nō vere ꝑ errorē ſꝫ ꝑ maliciā: ſed fingūt errorē dicētes ſe decęptos eſſe qꝛ pͥꝰ credebātiſtos eſſe bonos ⁊ ī veritate ſciebāt eos eſſe malos. Venaturmuſcas .i. tꝑalia. Oſee. viij. b. In aranearū telis erit vitulusſamarię/ ſupple occupatꝰ. Vitulus ſamarię ē laſciuꝰ clericꝰ vl̓p̨̄latꝰ eccl̓ię. Paruꝰ corā deo/ licet ī oculis ſuis et ī ocul̓ hominū ſit magnꝰ. Abdię. j. a. Ecce paruulū dedi te in gētibꝰ:ꝯtēpt ibilis tu es valde. Male mordens detrahendo. Ecc̄ͣsx. c. Si mordeat ſerpēs ī ſilētio: nihil eo minꝰ habet qͥ occulte detrahit. Itē notādę ſūt ꝓprietates turturꝭ q̨̄ religioſis cōueniūt his ꝟſibꝰ. Fulua/ gemēs/ neſcit bis nubere/ nūcia veris: Simplex ꝯſtipāſ montes colit/ arbore fętat.a ¶ Btūs vir cuiꝰ ē auxiliū ⁊cͣ. Scd̓a ꝑs: vbi exponit qͦauxilio ꝑueniat̉ ad domū/ cuiꝰ hītatores btī ſūt: Ad eā enī ſine dei auxilio ꝑuenire n̄ poſſumꝰ. Etſi enī ſpūs vocet ſurſū:corpꝰ tn̄ qd̓ corrūpit̉ aggͣuat aīaꝫ: et ſic int̓ ſuſpēſiōis ⁊ pōderis duos conatꝰ/ q̨̄dam eſt colluctatio ꝑtinēs ad torcular: in qͣopꝰ ē dei auxilio: alioqͥn hō penitꝰ deijceret̉: nec ad domū cęleſtē ꝑuenire poſſet. Vult gͦ dicere: Btī/ ſūt ī patria: qͥ habitāt ī domo tua dn̄e. Sꝫ qꝛ ſine tuo auxilio nō ꝑuenit̉ adeā: Btūs ē mō in hac vita: b ¶ uiꝰ ē auxiliū abſtę nōa ſe nō ab hoībꝰ. Iudith. vj. d. Nō derelinqͥs p̨̄ſumētes d̓ teſꝫ p̨̄ſumētes de ſe ⁊ de ſua v̓tute humilias. Eccͣj. vltꝭ. b. Reſpiciēs erā ad adiutoriū hoīm ⁊ nō erat. Thren̄. iiij. c. Defecerūt oculi nr̄i ad auxiliū nr̄m vanū: cū reſpiceremꝰ attēti adgētē q̨̄ ſaluare nos non pot̓at. Et iō btūs: qꝛ ꝑ auxiliū tuūc ¶ Aſcēſiones ī corde ſuo diſpoſuit .ſ. gradꝰ vel ſcalā ꝑſ quā ad domū illā cęleſtē aſcēdat. Eſt aūt triplex modꝰ aſcēdēeū di. Primū docuit btūs bn̄dictꝰ diſcipl̓os ſuos .ſ. ſcalā humilitatꝭ ꝑ quā apud ſeip̄os deſcēdēteſ apud deū aſcēderēt ẜm reaⁿ gulā dn̄i. Lucꝭ. xviij. c. Qui ſe hūiliat exaltabit̉. Et ī ſcala ilc la aſſignat btūs bn̄dictꝰ duodecim gradꝰ hūilitatꝭ. Primꝰ eſtntimor dn̄i. Scd̓s/ abrenūciatio ꝓprię volūtatꝭ vel nō amareꝓpriā volūtatē. Tertiꝰ/ obediētia. Quartꝰ patiētia. Quintꝰ/ꝯfeſſio pctōꝝ. Sextꝰ ꝯtēptꝰ ſui. Septimꝰ/ p̨̄ferre alios ſibi.
Octauꝰ/ nihil ſingularit̓ agere. Nonꝰ/ tacere vſqꝫ ad interrogationē. Decimꝰ nō eſſe facilē ad ridendū. Vndecimꝰ / pauca ⁊ rōnabilia loqͥ. Ouodecimꝰ/ ſtatu ⁊ habitu humilitatē pretendere. Quę oīa breuit̓ pn̄t notari his tribꝰ ꝟſibꝰ. Qui timet/ ⁊ nil vult/ parens/ patiēſqꝫ fatet̉: Se temnit/ pręfert alios nil ſinguluſ audet:Abſqꝫ loqͥ riſuqꝫ grauis/ ſtat pronꝰ vbiqꝫ.Amos. ix. b. Qui ędificat aſcēſioneꝫ ſuā incęlo: ⁊ faſciculū ſuū ſuper terrā fundauit ⁊cͣ. Faſcis p̄mit deorſum ⁊ rapit ſurſum:hęc ē humilitas. Scd̓s modus/ per oꝑa miſcd̓ię. Vnde ſalomon fecit ſex gradus qͥbus aſcēdebat̉ ad thronū ſuū: per qͦsſignificant̉ ſex oꝑa miſcd̓ię/ quibꝰ aſcendit̉ ad thronū cęleſtē.Un̄ Matth̓. xxv. c. dicet his qͥ a dextris erūt: Venite bn̄dicti pr̄is mei poſſidete regnū vob̓ paratū a ꝯſtitutiōe mūdi:Eſuriui enī ⁊ dediſtꝭ mihi māducare. q. d. aſcendite ad cęlūper ſcalā miſcd̓ię quā vobis paraſtis. Tertiꝰ modꝰ ē ꝯtēplatio: in qua a cognitiōe creaturę aſcēdit homo ad cognitioneꝫcreatoris. Ezech̓. xl. d. Ecce porta q̨̄ reſpiciebat ad auſtrum.Et pꝰ pauca: Et in gradibꝰ ſeptē aſcēdebat̉ ad eā. Porta reſpiciēs ad auſtrū eſt ꝯtēplatio q̨̄ reſpicit cęlū: in qͦ eſt feruoramoris in quā aſcēdit hō ſeptē gradibꝰ. Primo ꝯtēplans eaquę ſūt tm̄: vt lapides ⁊ hmōi. Scd̓o ea q̨̄ viuūt tm̄: vt plātęet herbę. Tertio ea q̨̄ ſentiūt: vt aīalia bruta. Quarto ea quędiſcernūt: vt hoīes. Quinto ea quę cōprehēdūt: vt angeloſ ⁊aīas glorificatas. Sexto chriſti humanitatē ⁊ ea quę ꝑtulit īcarne. Septimo eiꝰ diuinitatē ⁊ totā trinitatē. Sic gͦ habemꝰtriplicē aſcenſionē quam homo cuiꝰ eſt auxiliū a deo diſponit in corde ſuo. Et bene dicit/ in corde: quia aſcenſio prima quę eſt humilitatis magis ad cor ꝑtinet. Scd̓a etiā quę ēmiſcd̓ię ⁊ miſeratiōis/ magꝭ ad cor ꝑtinet: qꝛ parū valēt opera miſeratiōis niſi ꝓcedāt de corde miſeris cōpatiēte. Tertiā etiā quę ē ꝯtēplatiōis ad cor planū eſt ꝑtinere. Un̄ autēſumat̉ occaſio iſtarū aſcēſionū/ ſubiungit cum addit: d. Invalle lachrymaꝝ/ vel ploratiōis .ſ. in hac valle miſerię.Cū enī homo reſpicit ꝙ ꝓpt̓ ſuꝑbiā primi hoīs exul factꝰ eſtin hac miſeria: et cū tot ⁊ tātas miſerias hic in ſe ⁊ a ſe ſentiat magnā habet materiā ⁊ occaſionē ſeu etiaꝫ neceſſitatē humiliādi ſe. Eccͣj. x. b. Quid ſuꝑbis t̓ra ⁊ cinis? Uerſus. Un̄ ſuperbit hō cuiꝰ ꝯcęptio culpa: Naſci pęna/ labor vita/ neceſſemori? Cōcęptio enī eſt culpa. Psͣ. Ecce enī in iniqͥtatibꝰ cōcęptus ſū: ⁊ in pctīs ꝯcępit me mat̓ mea. Naſci pęna. Gen̄.iij. c. In dolore paries ⁊cͣ. Labor vita. Gen̄. iij. d. In ſudorevultꝰ tui veſcerꝭ pane tuo. Iob. v. b. Hō natꝰ ad laborē. Neceſſe mori. Psͣ. Quis eſt hō qui viuet ⁊ nō videbit mortem?Itē cū in hac valle miſerię vel lachrymarū videt tot miſerias miſeroꝝ/ neceſſe habet cōꝑati: et aſcenſionē miſericordię īcorde diſponere. Iob. xxxj. b. Ab infantia creuit mecū miſeratio: ⁊ d̓ vtero mr̄is meę egreſſa ē mecū. Et pōt ſic exponi:Miſeratio .i. miſeria ꝓuocans ad miſcd̓iaꝫ. Item cū homohic non habet niſi miſeriā ⁊ dolorē: qͣſi cōpellitur alibi q̨̄rererequiem: et ſic ędificare aſcenſionem ꝯtemplationis. Ecci.xxiiij. a. In oībus requiē quęſiui ⁊ nō inueni: ſupple in his .ſ.inferioribꝰ: et ī hęreditate dn̄i morabor/ contemplādo. Propter hͦ dic̄. Aſcēſiōes ī corde ſuo diſpoſuit ī valle lachrymaꝝ: Qd̓ etiā exponit/ cū ſb̓iūgit: e ¶ In loco quepoſuit .i. in hac valle miſerię: quā poſuit nob̓ dn̄ſ vt ibi ploremꝰ peccata noſtra humiliātes noſ: ⁊ vt ibi alijs miſerijs miſeream: et vt inde reuertētes corde ad patriā tēdamꝰ cogitatione ⁊ auiditate. Et ſignanter dicit: poſuit. Ponitur enimaliquid multotiens in ſcholis vt videatur quid inde ſequat̉:et poſitione facta/ omne ſequens ex poſito eſt concedendum:et omne repugnans eſt negandum. Ex hoc poſito/ vt diximus/ ſequunt̉ ille tres aſcenſiones: humilitas/ miſericordiaet deſiderium cęleſtis patrię: vnde eorum oppoſita eidem repugnant. Vnde cum diabolus ea proponit nobis/ ſempenegare debemus. Eorum oppoſita ſūt: ambitio/ pauperumoppreſſio/ mūdana occupatio. Hę ſunt aſcenſiōes ⁊ ſcalę. diaboli/ quas ipſe erigit
Alie ꝓprietateſpaſſeris ꝯueniētes maliſ clericꝭ
Al̓ ⁊ ſuſceptio eiusAl̓ dn̄e: aſcēſuſ
Al̓ r eiusAl̓ fcōuallerationis¶ Al̓ ⁊ locuAl̓ Ndiſpoſu
Eſa. 52. b.
Septē grat.templationi
Psͣ. .50.
Propͥetateſturturis conueniētes religioſisScd̓a pars. x
Psͣ .88.
Sap̄. 9. c.