LXXXIII

ẜ Cor meū ⁊ caro mea: exultauerūt in deū viuū. Etēnimpaſſer inuēnit ſibi domū: etturtur nidu̓m vbi reponat

f pullos ſuoſ. Altaria tua don mine̓ v̓tu̓tū: rex meꝰ e̓t deus hq̄ meꝰ. Btī qͥ habitāt in domos tua dn̄e: ī ſęcl̓a ſęcl̓oꝝ lauda

ę hoc ẜm tres vires. Rationabilis enī deficit ī illo lumīe inacceſſibili: qd̓ ſignificatū eſt in paulo: Actꝭ. ix. a. qn̄ circūfulſiteū lux de cęlo: et cecidit ī terrā. Cōcupiſcibilis deficit/ tantaꝫſuauitatē nō ſuſtinens. Psͣ. Defecit in ſalutari tuo aīa mea.Iraſcibilis deficit/ ad tantā arduitatē aſcēdere nō valēs. Daniel̓. x. b. Uidi viſionēmagnā hāc ⁊ non remāſit ī me fortitudo:t ſꝫ ⁊ ſpecies mea īmutata ē in me/ et emarcui: nec habui in mequicqͣꝫ viriū. Nec eſtmirū ſi modo deficitaīa corꝑe grauata: ⁊ non pōt caꝑe illud gauoaīam glorificatam ⁊ corpus glorificatum: de quibilit:a ¶ Cor meū ⁊ caro mea .i. aīa et corpꝰ: b ¶ xultauerūt .i. exultabūt: ce An deū viuū: qꝛ ibi in ꝯcordia erūtambo inuicē/ ⁊ ꝯcordit̓ exultabūt: modo autem diſcordant etcaro ꝯcupiſcit aduerſus aīaꝫ/ ⁊ frequent̉ captiuat eā ⁊ fac̄ exultare/ nō in deū viuū/ ſꝫ ī deū mortuū .ſ. in pctm̄. Ad differētiam enī pctōꝝ ⁊ idoloꝝ dicit: deū viuū. Vel viuū: qꝛ facit viuere corpus ⁊ aīam: illa ꝟo faciūt mori. Uel de p̨̄ſentipōt legi. a. ¶ Cor meū ⁊cͣ. exultauerūt ⁊cͣ. nūc in ſpe: qꝛſperāt ſe ꝑuenire ad illa tab̓nacula. Psͣ. Lętatꝰ ſum in his q̨̄dicta ſūt mihi: ī domū dn̄i ibimꝰ. Hoc ē qd̓ ſequit̉: d ¶ Etenim. q. d. merito erit ī futuro/ et eſt in p̨̄ſenti gaudium mihi.Quia ePaſſer īuenit ſibi domū ⁊ turtur nidū vbireponat pullos ſuos .i. aīa mea inuenit cęleſtē māſioneꝫad quā veniēs ſecura ē/ ⁊ gaudēs ſicut/ paſſer veniēs de ſilua ad domū: g ¶ Et turtur .i. aīa hic pęnitens ⁊ gemens/inuenit/ h ¶ Nidū .ſ. ęternū tab̓naculū: ¶ Ubi reponat pullos ſuoſ .i. oꝑa bona ne ꝑdant̉: q̨̄ tūc ibi reponūt̉/qn̄ in ſpe retributiōis ęt̓nę efficiunt̉. Hoc ē qd̓ monebat dn̄sMatth̓. vj. c. Theſaurizate vobis theſauros ī cęlo: vbi nectinea nec erugo demolit̉: et vbi fures nō effodiūt nec furant̉.Multi ꝟo ſūt qͥ nō reponūt pullos ſuoſ ī nido/ ſꝫ exponūt eoſin terra .i. oꝑa faciunt ꝑ ſpe terreni lucri vel vanęglorię. Un̄ibidē Mat. vj. c. d̓r: Nolite theſauricare vobis theſauros interra. Vel pōt legi ita ꝙ hęc duo reſpōdeāt illis duobꝰ p̨̄miſſis: Cor meū ⁊ caro mea exultauerūt ⁊cͣ. d Etenipaſſer .i. cor cogitatiōe volās. f. ¶ Inuenit ſibi domumvbi ſecure qͥeſcat .ſ. cęlū: De qͣ. ij. Corꝭ. v. a. Scimꝰ qꝛ ſi terreſtris domꝰ nr̄a huiꝰ habitatiōis diſſoluat̉ ꝙ ędificationē exdeo habeamꝰ/ domū nō māu factā: ſꝫ ęt̓nā in cęl̓. g¶ Et turtur .i. caro caſta gemitibus ⁊ ieiunijs macerata: Inuenith ¶ Nidū .i. clauſtrū vl̓ pęnitētię ſtatū. Iob. xxix. c. In nidulo meo moriar. i. ¶ Ubi reponat pullos ſuoſ .i. bonaoꝑa: q̨̄ dicūt̉ pulli turturꝭ .i. carniſ: qꝛ aīa oꝑari nō pōt niſi dūeſt ī carne. Vn̄ apl̓s ea appropriat corꝑi. ij. Corꝭ. v. a. vbi dedomo iſta ⁊ nido loquit̉: et d̓ repoſitiōe pulloꝝ. De domo ſiue nido dic̄: Ędificationē ex deo habemꝰ/ domū nō manu factā ſꝫ ęt̓nā in cęlis. Et poſtea addit: Audemꝰ ⁊ bonā volūtatēhabemꝰ magꝭ ꝑegrinari corpore ⁊ p̨̄ſentes eſſe ad dn̄ꝫ: Eccepaſſer volēs auolare de ſilua ad domū. De repoſitiōe pullorū ſubiūgit: Iō ꝯtēdimꝰ ſiue abſentes ſiue p̨̄ſentes placere illi. Pullos aūt appropriat corꝑi/ cū ſubdit: Oēs nos manifeſtari oportet ante tribunal chriſti: vt referat vnuſqͥſqꝫ ꝓpriacorꝑis ꝓut geſſit. Et q̨̄ ſi illa domꝰ vel ille nidus determīat:l¶ AAltaria tua dn̄e virtutū .i. cęleſtē patriā: in qͣ erit ꝑfecta oblatio corꝑis ⁊ aīę. Dicit̉ gͦ h̓ cęleſtꝭ patria: tab̓naculaꝓpt̓ inhabit tionē: atria ꝓpt̓ latitudinē: domꝰ ꝓpt̓ qͥetē: nidusꝓpt̓ ſecuritatē: altaria ꝓpt̓ ꝑfectā oblationē. o ¶ Rex meꝰ:qui me regꝭ ī via euntē ad illa altaria. p ¶ Et deꝰ meꝰ: quime ad hͦ creaſti: Nec mirū ſi cor meum ⁊ caro mea exultentde hͦ: Quia q ¶ Btī­ ſūt/ qͥ habitāt ī domo tua dn̄e .i. īilſa domo cęleſti nō māu facta. Btūs enī ē cui oīa optata ſuccedūt. Et ibi vt dic̄ Augꝰ: qͥcqͥd voles erit: ⁊ qͥcqͥd noles nonerit. Deꝰ enī erit eis oīa in oībꝰ: ſic̄ d̓r. jͣ. Corꝭ. xv. g. Et de hͦlaudabūt dn̄ꝫ ⁊ gr̄as agēt: Un̄ addit: r ¶ In ſęcula ſęculoꝝ. i. in ęt̓nū: s Laudabūt te: ꝓpt̓ bn̄ficia eiſ a te colla-

ta: ⁊ ꝓpt̓ bonitatē tuā. Psͣ. Laudate dn̄m qꝛ bonꝰ dn̄s. Eſalj. a. Gaudiū ⁊ lęticia īueniet̉ ī ea: gratiaꝝactio ⁊ vox laudis.Beatus vir cuiꝰX terrenis delectatiōibꝰ nō deficiūt: qͥ etſi alienū nō ambiūt/ſuis licite vti volūt: et ita iſti ꝯcupiſcūt ī atria dn̄i ſꝫ nō deficiūt: ſꝫ ille ꝑfecte ꝯcupiſcit ⁊ deficit qͥ cū ęt̄na deſiderat: ab amore tꝑaliū ſe penitꝰ necat. Ul̓ atria/ vocatreligionē q̨̄ eſt qͣſi introitꝰ adtēplū cęleſte.Et atria/ dic̄ pluralit̓qꝛ ſūt diuerſę religiōes: ẜm ꝙ de atrijs dictū ſupͣ in loco illo:Btūs quem elegiſti ⁊ aſſūpſiſti: hītabit in atrijs tuis. VelAtria/ vocat materialē eccl̓iā: in quā debēt tēdere: libēt̓ eundo ad eccl̓iā: in qͣ hͨ deſideria feruēt ī or̄one ⁊ pſalmodia: vbidebēt hr̄e deuotionē cordis ⁊ hilaritatē corꝑis. Vn̄ ſequit̉ ꝙdic̄: a Cor meū ⁊ caro mea exultauerūt in deū viuum. Cor ꝑ deuotionē: et caro per hilaritatē. d ¶ Etenīpaſſer īuenit ſibi domū .i. aīa īuenit ſibi vulnera chriſti īqͥbꝰ qͥeſcat. gͦ ¶ Et turtur .i. caro caſta ⁊ macerata: vt pͥꝰ dictū eſt: h ¶ Nidū .ſ. aſperitateꝫ vitę chriſti: ¶ Ubi reponat/ ꝑ humilitatem: k Pullos ſuos: id eſt opera bonane ꝑ ſuꝑbiā amittat. Qui enī vitā chriſti reſpicit d̓ vita ꝓpͥanō ſuꝑbit: Quia vt d̓r Iob. xxv. b. Stellę nō ſūt mūdę ī cōſpectu eiꝰ: quāto magꝭ hō putredo ⁊ filiꝰ hoīs vermis. Et hͨſūt l ¶ Altaria tua dn̄e v̓tutū .ſ. crux ⁊ tota vita tua: in qͣte mactaſti ⁊ deo pr̄i ꝓ nob̓ teip̄m hoſtiā acceptabilē obtuliſti. Uel altaria .i. ſacramētū altarꝭ: in cuiꝰ fide ⁊ ꝑcęptioneoēs fideles/ ⁊ p̨̄cipue religioſi/ qͣſi ī domo qͥeſcūt: et qͣſi ī nidonutriūt ⁊ roborāt pullos bonoꝝ opeꝝ ſuoꝝ. Uel altaria/ adlr̄am/ circa q̨̄ religioſi īueniūt ſibi domū ⁊ nidū: qꝛ ibi morantur ad or̄onē ꝓſtrati: Et ſic loquendo/ ꝑ paſſerē ⁊ turturē intelligimꝰ virū religioſū. Et infra dicemꝰ ꝓprietates iſtarumauiū quę religioſis ꝯueniūt/ ſꝫ nūc ꝓſeqͣmur lr̄am: m ¶ Dn̄ecui .ſ. iugit̉ ſeruio: nō aūt a me hocipſū habeo ſed a te qui es/n ¶ Uirtutū/ dator ⁊ ꝯſeruator. Psͣ. Ip̄e dabit v̓tutē ⁊ fortitudinē plębi ſuę. o¶ Rex meus/ cui in actiua vita milito.p ¶ Et deꝰ meꝰ: cui in cōtēplatiua vita vaco. Psͣ. Uacate ⁊videte qm̄ ego ſū deꝰ. Et ex qͦ hęc bona īueniunt̉ in religiōe:qi GBtī qͥ habitāt ī domo tua dn̄e .i. ī ip̄a religiōe: Deqͣ in pſalmo. Qui īhabitare facit vniꝰ moris ī domo. Et alibi. In domo dei ābulauimꝰ cū ꝯſenſu. Et hi non tm̄ in p̨̄ſentite laudāt: ſed et/ r ¶ In ſęcula ſęcl̓oꝝ laudabūt te. Hicenī incipiūt/ ⁊ ī futuro nō ceſſabūt. Un̄ bn̄ dic̄: Btī qui habitāt ⁊cͣ. q. d. hic iam incipit btītudo eoꝝ: quā in ęt̓nū habebūt: Scd̓m illud Lucꝭ. x. g. Maria optimā partē elegit quęnō auferet̉ ab ea. iij. Regꝭ. x. b. Btī viri tui ⁊ btī ſerui tui hiqͥ ſtāt corā te ſemꝑ ⁊ audiūt ſapīaꝫ tuā. Nūc aūt videamusꝓprietates paſſerꝭ q̨̄ viro religioſo ſiue etiā alijs virꝭ bonisꝯueniūt: q̨̄ notant̉ his ꝟſibꝰ. Prole potēs/ hominū vicinꝰ/ ⁊hoſtia leprę: Callidꝰ/ ⁊ cātās/ hyemans/ cibꝰ eſt/ volat ignit.Uir enī religioſus ⁊ iuſtꝰ ſic̄ paſſer ē: prole potēs. Gen̄. xxij.c. Multiplicabo ſemē tuū ſic̄ ſtellas cęli. Hominū vicinꝰ: qꝛſpūſſctūs qͥ hītat ī eo d̓r ab effectu. Sap̄. vij. c. Humanꝰ benignꝰ. j. Corꝭ. ix. d. Oībꝰ oīa factꝰ ſū: vt oēs ſaluos facerem.Et hoſtia leprę .i. pctī. Leuitꝭ. xiiij. a. d̓ leproſo d̓r: Offerat ꝓſe duos paſſeres qͥbꝰ veſci licitū eſt: ſctī offerre ſe pro aīabusalioꝝ ſūt ꝑati. ij. Corꝭ. xij. e. Ego aūt libētiſſime impēdam ⁊ſuꝑimpēdar ipſe ꝓ aīabꝰ vr̄is. Callidus. Prouerb̓. xxij. a.Callidus videt malū ⁊ abſcōdit ſe. Prouer. xiiij. b. Callidi ēintelligere viam ſuā. Et cantās dn̄o ad lr̄am in eccleſia. Psͣ.Cātabo dn̄o in vita mea pſallā deo meo qͣꝫdiu ſū. Hyemās/nō dimittit locū ſuū ꝓpt̓ aduerſa. Eccͣs. x. a. Si ſpūs ptāteꝫhabētꝭ aſcēderit ſuꝑ te/ locū tuū ne dimiſerꝭ. Cibꝰ ē .i. exēplū.Iob. xxxj. d. Quis det de carnibꝰ eiꝰ vt comedamꝰ .i. etiamcarnalia exēpla ipſiꝰ ſeqͣm̄. Volat/ ꝯtēplādo. Psͣ. Volabo etreqͥeſcā. Ignit/ illo igne/ de qͥ dn̄ſ Lucꝭ. xij. f. Ignē veni mittere ī terrā. Pōt etiā in malū legi de malis p̨̄latꝭ/ canonicꝭ/ etK clericꝭ/ qͥ dicunt̉

Psͣ 134.

Ps .118.

Moraliter

¶ Nam et

24 q. i. c. oībꝰ

Al̓ ⁊ſibiAl̓ ſponat

Psͣ. .64.

pal̓. v. c.

Psͣ. 121.

Psͣ. 67.Psͣ. 45.

Psͣ. 67.Psͣ. .54.

Propͥtates paſſeris cōuenientes religloſis etbonis virisUerſus

Psͣ. .103.

Psͣ. .54.