Druckschrift 
2 (1499)
Einzelbild herunterladen
 

IXXXII

a Deus meꝰ poneillos vt rob tam: et ſicut ſtipulā ante facciē venti. Sicut ignisburit ſiluā: et ſicut flāmad burēs montes: Ita ꝑſeq̄risē illos in tēpeſtate tua: ēt ī iraf cua turbabis eos. Imple̓ fa

g cies eoꝝ ignominia: et q̨̄rēt nomē tuū dn̄e. Erubeſcāt etconturbentur in ſęculum ſęnculi: et confundantur et pen reant. Et cognoſcant quiaͦͦ nomen tibi dominus: tu̓ ſolus altiſſimus ī omni terra.

a Deꝰ meꝰ pone illos vt rotā/ vt .ſ. in eo cogitantopprimere ꝑuertere ſctōs a fide/ ſint ſtabiles: ſed licet adhorā eos ꝯculcēt: tn̄ voluant̉ trāſeant. b Et/ in fine poneeos ſicut ſtipulam ante faciē venti/ vt .ſ. poſſint reſiſtere tuę vindictę: ſicut ſtipula poteſt reſiſtere vento. Etita erit: Quia cSSicignis cōburit ſilua: ſic flāmaburēs monteſ: itaꝑſeq̄rꝭ illos ī tēpeſtate tua .i. in die iudicij/ quādo ipſos ſilueſtres ſteriles eleuatos ſuperbia: incendio trades ęterno. eEt in ira tua turbabis eos: qui prius turbauerunt ſeruos tuos.De oībꝰ iſtis ſequit̉: a Deꝰ meꝰ pone illos vt rotā.In rota quę ex vna ꝑte eleuat̉/ cadit ex alia: et q̨̄ circularꝭeſt/ nec finē habet: ſignificat̉ varietas ęternitas pęnaꝝ. Devarietate/ Iob. xxiiij. c. Ad nimiū calorē trāſiet ab aqͥs niuium. De perpetuitate/ Eſa. vltꝭ. g. Vermis eoꝝ moriet̉: etignis extinguet̉. Sic ponent̉ in inferno vt rota. j. Regꝭ.xxv. e. Aīa inimicoꝝ tuoꝝ rotabit̉ in impetu circulo fundę.b Et ſicut ſtipulā ante faciē venti. Hic notat̉ in mal̓impotētia reſiſtēdi pęnis. Eccͣj .xxij. c. Sicut paleę in excelſis et cemēta ſine impēſa poſita ante faciē venti ꝑmanebūt. Eſa. xl. f. Repente flauit .i. flabit in eos aruerūt et turbo qͣſi ſtipulā auferet eos. c Sicut ignis cōburit ſil: et ſic flāma cōburēs montes. Hic notat̉ acerbitaspęnę ignē et flām ā. Hiere. xv. c. Ignis ſuccēſus ē in furore meo: ſuꝑ vos ardebit .i. amatores mūdi quos appellat ſil et montes: amant enī mūdū ꝓpt̓ diuitias honores. Perſiluā diuites: per montes ſuꝑbos intelligimꝰ. In ſilua eſt copia arboꝝ infructuoſarū: ſic in talibꝰ copia diuitiarū quę infructuoſe ſunt. Ecc̄s. v. b. Qui amat diuitias: fructū capiet ex eis. Montes aūt eleuati ſūt ſuꝑ colles: ſic ſuꝑbi ſuꝑhumiles ſe extollunt. Psͣ. Suꝑbia eoꝝ te oderūt aſcenditſemꝑ. Glo. i. romanoꝝ ad qͦs ꝑtinet pręcipue qd̓ dicit̉. Deſilua et de montibꝰ et de igne cōburēte/ Iob. xv. d. Cōgregatio hypocritę ſterilis/ ecce ſilua ignis: deuorabit tab̓naculaeoꝝ munera libent̓ accipiūt: Qui ſūt hibn̄ norūt frequēter curias adierūt. d Ita ꝑſequeris illos in tēpeſtate tua: qn̄ venies in tēpeſtate. Psͣ. Ignis in ꝯſpectu eiꝰ exardeſcet in circūitu eiꝰ tēpeſtas valida. Hiere. xxiij. d. Ecce turbo dn̄icę indignatiōis: tēpeſtaſ erūpēs ſuꝑ caput īpio veniet. Perſequerꝭ/ eos ī tēpeſtate tua/ te ꝑſecuti ſūt in tranquillitate tua. Iob. xv. c. Cucurrit aduerſus deūerecto collo. Et. xij. b. Audact̉ ꝓuo cāt deū cum ipſe dederitoīa in manꝰ eoꝝ. Psͣ. Perſequar inimicos cōprehēdā illos ⁊cͣ. Et ī ira tua turbabis eos. Sap̄. v. a. Vidētes turbabunt̉ timore horribili. Perſecutio erit exteriꝰ: turbatio/ īteriꝰ. Quia vero viuit in p̨̄ſenti vita: eſt deſperandū de eo: ideo poſtqͣꝫ de culpa pęna maloꝝ ęgit/uertit ſe ꝓph̓a ad orādū impijs vt ꝯuertant̉: et qꝛ ī ꝓſperitate videt eoſ auerſos eſſe a deo: vt aliā viā reuertant̉ ad ipſum/ petit eiſ aduerſitatē/ dicens: f Imple facies eorūignominia .i. exteriori vilificatione vt ſic humilient̉. Eſa.xxiij. b. Dn̄s cogitauit hoc vt detraheret ſuꝑbiā oīſ glorię:ad ignominiā deduceret inclytos terrę. Nume. xij. d. dicit̉maria: Si pr̄ eiꝰ ſpūiſſet in faciē illiꝰ: nōne debuerat ſaltē ſeptem diebꝰ rubore ſuffundi? Separet̉ ſeptē diebꝰ extra caſtraet poſtea reuocabit̉: Et ppl̓us eſt motꝰ de loco illo donecreuocata ē. Sic ad lr̄aꝫ debēt qn̄qꝫ aliqͥ pctōres ſeꝑari excōmunicationē interdictū: vt reuocent̉ a pctīs ſuis. Micheęllij. c. Nūc egredieris de ciuitate habitabis in regiōe/ venies vſqꝫ ad babylonē .i. ad ꝯfuſionē et ibi liberabis/ et ibi redimnet te dn̄s de manu inimicoꝝ tuoꝝ. Septē dies pęnitētięmarię: ſūt ſeptē oꝑa miſcd̓ię .ſ. Ueſtio/ poto cibo/ tego/ viſi-

to/ colligo/ condo. Sputū ꝯtemptꝰ ſui in ꝯtritiōe: rubor/ verecundia in ꝯfeſſiōe: populus non mouet̉/ qꝛ orat pctōre. Dicit bn̄: Imple facieſ eoꝝ ignominia: g ¶Et tūc quęrent nomē tuū dn̄e. Prouer. xviij. b. Turris fortiſſimanomē dn̄i: iuſtꝰ currit ad ipſaꝫ exaltabit̉. Eſa. xxvj. c. Dn̄ein anguſtia reqͥſierūtte: in tribulatiōe murmurꝭ doctrina tua eiſ.Ezech̓. vij. g. Anguſtiā ſuperueniente reqͥrent pacē non erit/ſupple ita cito: ꝯturbatio ſuꝑ ꝯturbationemveniet .ſ. ꝯturbatio interior ꝯtritiōis ſuperꝯturbatiōe exterioretribulatiōis. Un̄ ſb̓iūgit: h Erubeſcāt ꝯturbent̉ ⁊cͣ. Notādꝰ ē ordo. Primo enī eſt vilificatio ſiue ignominia exteriꝰ: ex hac naſcit̉ erubeſcētia ſiue verecūdia īteriꝰ: ex hac tīor vl̓ dolor ꝯturbat.deīde ſequit̉ ꝯfeſſio in eijciunt̉ pctā pereūt. Dic̄: Erubeſcāt/ de pctōꝝ enormitate: Et ꝯturbent̉/ de dei offenſiōe/ de amiſſiōe ęt̓nę vitę/ obligatiōe ęternę pęnę. Qd̓notat̉ in addit: k In ſęculū ſęculi .i. eo hęc meruerunt in ęternū habēda: l Et ꝯfundant̉/ in ꝯfeſſione:Hęc eſt ꝯfuſio adducēs gr̄am gloriā. m Et/ ſic pereāt:vt iam ſint pctōres ſꝫ iuſtificati. Prouer. xij. a. Verte impios erūt. Item. Erubeſcāt ⁊cͣ. Quattuor ꝟba ponunt̉ in ꝟſu ꝯtra qͣttuor genera hominū. Primū eſt/ erubeſcant: ꝯtra effrontes: De qͥbꝰ dicit Hieroꝰ: Nihil adeo diſplicet ſicut ceruix erecta poſt pctm̄. Hiere. iij. b. Frons meretricis facta ē tibi: noluiſti erubeſcere. Secūdū eſt/ ꝯturbent̉: ꝯtraocioſos. Sap̄. v. a. Uidētes turbabūt̉ timore horribili. Modo qͦꝫ ſi viderēt ſe pęnā q̨̄ manet eoſ timerēt horrerēt: Sꝫcęci ſunt multi. Matth̓. xv. b. Sinite illos/ cęci ſunt ducescęcoꝝ. Eſa. xlij. c. Quis cęcꝰ niſi ſeruꝰ meꝰ? Tertiū ē cōfundant̉: contra glorioſos fugiūt oēm ꝯfuſionē: et ipſi inuenient omnē. Oſec. iiij. b. Gloriā eoꝝ in ignominiā cōmutabo.Eſa. xliiij. b. vidēt neqꝫ ītelligūt vt ꝯfundant̉. Eſa. xlij. c.Cōfundant̉ ꝯfuſiōe ꝯfidūt ī ſculptili. Quartū eſt/ pereant:contra delitioſos: tm̄ diligūt ꝓcurāt ſalutē corꝑis. Oſeexiiij. a. Samaria .i. cuſtodia corꝑis: qm̄ ad amaritudinē ꝯcitauit deū ſuū/ in gladio pereat .i. in ꝟbo dei vel cōminationeiudicij. Eſa. xlv. d. Neſcierūt leuāt ſignū ſculpturę ſuę: rogant deū ſaluantē. Sed oībꝰ his verbis appoſuit ſubiectū: nec dixit qui ſunt illi qui ꝯfundant̉ pereāt ꝯturbent̉et erubeſcāt: Sed Hiere. vj. c. et. viij. d. dic̄ qui qͣre/ dicēs:A ꝓph̓a vſqꝫ ad ſacerdotē cūcti faciūt dolū: ſanabāt ꝯtritio filię populi mei ad ignominiā dicētes: Pax/ pax cum noneſſet pax: ꝯfuſi ſunt/ qꝛ abomīationē fecerunt nūc ꝯfuſione ſūt ꝯfuſi et erubeſcere neſcierūt: idcirco cadent int̓ corruētes. Eſa. xlv. c. Cōfuſi ſūt erubuerūt oēs ſimul: abierunt inꝯfuſionē fabricatores erroꝝ .i. hęretici aduocati/ mali p̨̄lati.Sequit̉: Et cognoſcāt/ per experientiā iuſticię tuęnolunt ſcire fidem: o QQuia nomē tibi dn̄s. Psͣ. Cognoſcetur dn̄s iudicia faciens. Exo. vj. a. Nomen meū adonai indicaui eis .i. dn̄iū meū oſtēdi eiſ: Potiꝰ eēt eis ſcire qꝛ nomē tibi ieſus: p Tu ſolus ⁊cͣ. Eſa. ij. c. Exaltabitur dn̄s ſolꝰ ī die illa. Vel in bono. n. Et cognoſcāt/ fideoꝑante dilectionē: o Quia nomē tibi dn̄s. q. d. monſtrēt oꝑbꝰ/ qm̄ te dn̄ꝫ ꝯfitēt̉: tibi ſeruiāt vt vero et ſoli dn̄o.Lucꝭ. vj. g. Quid vocatꝭ me dn̄e dn̄e: facitꝭ q̨̄ dico? Ti. j. d. fitēt̉ ſe noſſe deū: factꝭ aūt negant. Pharao cognoſcebat/ qm̄ nomē eēt deo dn̄s: qn̄ dicebat/ Exo. v. a. Quiſeſt dn̄s vt audiā vocē eiꝰ et dimittā iſrl̓? Neſcio dn̄ꝫ et iſrl̓dimittā. Eſa. xlij. b Ego dn̄s: ē nomē meū. p Et cognoſcāt qꝛ tu ſolꝰ altiſſimꝰ ī terra. Psͣ. Excelſus ſuꝑ oēſtentes dn̄s. Et tm̄/ in terra: ſed ſuꝑ cęlos gloria eiꝰ.Psͣ. Pſallā noī tuo altiſſime. q. d. ideo merito ſeruiēdū eſt tibi ꝯfitendū: qꝛ nomē tibi eſt dn̄s: qꝛ tu es altiſſimꝰ.Q dilecta tab̓nacula

I e

Al̓ reos

alit̓ Xer rotam vatas et eterniis penarū ſig-

Quattuor verba contra quattuor genera hominū

Psͣ. .73.

Psͣ. .49.

Psͣ. .17.

Psͣ .9.

Aliter in bono

Psͣ. 112.Psͣ .9.

I 3 Or