Pſalmū.
b qu̓i dixerūt: hęreditate poſc ſideamus ſanctuarium dei.
cebee et ſalmana/ comp̄hendit eos ⁊ interfecit eos Iudicꝭ.viij. e. Sicut ergo iſti victi ⁊ occiſi ſunt: Ita pone domine/a ¶ Omneſ principes eorum/ antichriſtianoꝝ: b¶ Quidixerunt: hęreditate poſſideamꝰ: id eſt ſubijciamꝰ nobis: cSSanctuariū dei .i. eccleſiam. Ita .ſ. pone eos/ vtvincant̉ in p̨̄ſenti fide⁊ patiētia ſctōꝝ/ et tādem ī futuro crucient̉⁊ moriant̉ ī gehenna.Hoc eſt qd̓ ſubiūgit:Deꝰ meꝰcebee et ſalmana per pęnam. Oreb enim interp̄tatur coruꝰ.Interpretat̉ etiā menſa: et ſignificat loquacitatē ⁊ comeſationes: quibꝰ neglecta cura populi/ intendūt principes multi tam ſęculares qͣꝫ eccleſiaſtici: De quibus loquens Eſa. lvjd. dicit: Canes impudētiſſimi neſcientes ſaturitatem. Canesenim deberēt eſſe vt mederent̉ vulneribꝰ ſubditoꝝ: ſed impudentiſſimi facti ſunt in loquacitate ⁊ ſcurrilitate verboꝝ/ neſcites ſaturitatē in comeſatione. Zeb interpretat̉ lupus vel rapax vel deuorans aut deuorator: qd̓ pͥncipibꝰ noſtris bn̄ cōpetit: qui ſunt lupi rapaces ⁊ deuorāt bona ſubditoꝝ vel ipſos ſubditos. Soph̓. iij. a. Iudices eius lupi veſpere nō relinquebant ī mane. Ezech̓. xxij .ſ. Principes eius quaſi lupiſ rapientes prędam. Sunt autem multę ꝓprietates lupi: quareper lupum ſignificat̉ malus princeps vl̓ malus pręlatuſ: quęnotant̉ his verſibus. Prędo/ famis patiens/ terram vorat/epate ſciſſo. Raucificās hululans/ eſt pede/ dente nocēs. Tela cauet/ caſtus/ nemus eſt caſa/ tergore duro. Annoſus/ caudę villus amoris ineſt. Dens de maxilla/ retro debil̓ ex oculis lux Emicat haud collum flectit/ odore caret. Malus ergo princeps vel pręlatus/ eſt prędo/ vt prius oſtenſum eſt.Et Gen̄. xlix. d. dicit̉: Beniamin lupus rapax: id eſt clericꝰ.Item famis patiens verbi dei: quia vt in pſalmo dicit̉: Omnem eſcam abominata ē anima eoꝝ. Eſa. v. d. Nobiles eiusinterierunt fame. Terram vorat. Eſa. lxv. d. Serpenti puluis panis eius. Micheę. vij. d. Lingent puluerem ſicut ſerpentes: velut reptilia terrę ꝑturbabunt̉ de ędibus ſuis. Epate ſciſſo: quia quot habet annos lupuſ: tot habet in epate ſciſſuras. Epar deſideriū ſignificat. Et quāto plus viuūt in poteſtate principes: tāto ad plura diuidit̉ deſideriū eoꝝ. Prouerb̓. xxj. d. Deſideria occidūt pigrum. Et poſt. Tota dieꝯcupiſcit ⁊ deſiderat. Raucificās aſpectu ſuo hominē vt nōpoſſit loqͥ niſi aſpere: Sic omēs qui aſſiſtunt pͥncipibꝰ ⁊ pręlatis/ dure ⁊ aſpere loquuntur alijs: licet dn̄o ſuo blande etadulando loquant̉. Prouerb̓. xxix. b. Princeps qui libenteraudit verba mendacij: omnes miniſtros habet impios. Psͣ.Uenenū aſpidum ſub labijs eoꝝ. Hululans contra cęlū/ grādia loquēdo contra deum. Eſa. xiij. d. Reſpondebūt ibi hululę in ędibꝰ eius. Sed adhuc aliter hululabūt: quādo vt dicitSopho. j. c. Erit hululatus a ſecūda porta .i. a morte. Iaco. v. a. Agite nunc diuites: plorate hululātes in miſerijs veſtris quę adueniēt vobis. Nocet pede: id eſt affectu. Mat.vij. c. Intrinſecus ſunt lupi rapaces. Et dente: id eſt verbo.Iob. xlj. a. Per gyrum dentiū eius formido. Tela cauet: ideſt rep̄henſiones. Omnes enī illum habent morbū diuitumqui vocatur: noli me tangere. Iob. xlj. c. Non fugabit eū virſagittarius. Caſtus: id eſt ſterilis diu ⁊ ſine filijs bonoꝝ operum ⁊ bonoꝝ imitatoꝝ. Eccͣ j .xxij. a. Omnes loquunt̉ ſuperaſpernationē ipſius. Nemus eſt caſa: id eſt inter ſteriles ⁊ infructuoſos habitat. Iob. xl. c. Circūdant eum ſalices torrētis. Tergore duro. Iob. xlj. a. Corpus eius quaſi ſcuta fuſilia. Non enī poſſunt hoīes huiuſmodi penetrari ſagitta verbi dei vel pluuia gratię dei. Un̄ ibi addit: Et nec ſpiraculumquidē incedit ꝑ eas .ſ. ꝑ ſquamas dorſi. Annoſus in malicia.Eccͣj .xxv. a. Tres ſpecies odiuit aīa mea: paupereꝫ ſuꝑbū:diuitem mendacē: et ſenem fatuū ⁊ inſenſatū. Daniel̓. xiij .f.dixit daniel illi nequā iudici: Inueterate dierum maloꝝ ⁊cͣ.Caudę villus amorꝭ ineſt: Quę ſit cauda dic̄ Eſa. ix. c. Propheta loquēs mendaciū ipſe eſt cauda. Multos tales ꝓph̓ashabent pͥncipes ⁊ p̨̄lati: qui loquunt̉ eis placentia ⁊ mēdacia
padetrahēdo ⁊ adulādo. Huic caudę ineſt villus diuitiaꝝ qui ēamoris qꝛ nimis diligūt eas. Ecc̄s. v. b. Qui amat diuitiasfructū nō capiet ex eis. Dens d̓ maxilla: qm̄ habet nō denteſinfixos: ſed de eodem oſſe: vnde nō cadit ei dens. Dentes ꝑquos incidūt pręlati ⁊ molunt ſubditos: ſunt familia mala: qͥſunt de eodem oſſe: ideſt ꝯſanguinei ipſorūpręlatoꝝ. Vnde poſideamus ſan̄ deiteſt de eis dici: Hocnūc os ex oſſibꝰ meiſ.Et ideo non cadūt: qꝛtantū inhęrent pręlatis per carnalem affectionē ꝙ quantūcunqꝫ ſint mali/ non expellunt̉ ab eis. Retro debilis: quia finis eius infirmus. Iob. xiiij. b. Cum nudatus fuerit atqꝫ cōſumptus vbi queſo eſt? Ex oculis lux emicat: quia torue reſpiciunt. Iob. xvj. b. Hoſtis meus terribilibꝰ oculis intuit̉ꝰeſt me. Heſter. xv. c. d̓ aſſuero dicitur: Cū eleuaſſet faciem ⁊ardentibꝰ oculis furorē pectoris indicaſſet/ corruit regina ⁊cͣ.Haud: id eſt nō/ collum flectit/ per miſericordiam ⁊ compaſſionem. Hiere. vj .ſ. Crudelis eſt ⁊ non miſerebit̉. Odore caret/ illo ſcilicet de quo dicit apoſtolus. ij. Corꝭ. ij. d. Chriſtibonus odor ſumus deo in his qui ſalui fiunt. Exo. v. d. dicūtſubditi pręlatis moyſi .ſ. et aaron: Fetere feciſtis odorē noſtrum coram pharaone. In futuro autem erunt cebee ⁊ ſalmana. Zebee interpretatur victima vel rapina vel deuoratio: Et ipſos tandem victimabit mors: rapiet diabolus: deuorabit infernus. Eſa. xxxiij. a. Uę qui prędaris: nonne ⁊ ipſe p̨̄daberis? Cū cōſūmaueris depredationē/ deprędaberis.Salmana interpretat̉ ſenſibilitas eiꝰ: Et ipſi qui modo nihillaboris ⁊ doloris volunt ſentire: licet eis dicatur illud Phil̓.ij. a. Hoc ſentite in vobiſ qd̓ ⁊ in chriſto ieſu: ſcilicet laboremet dolorem ⁊ humilitatē ⁊ huiuſmodi: tūc ſentient pęnā intolerabilē. Iudith vltꝭ. c. Dabit ignem ⁊ vermes in carnes eorum vt vrantur ⁊ ſentiant in ſempiternū. Et de quibus obſcure locutꝰ fuit: aperit manifeſtiꝰ cū ſubiūgit: a OOēſ prīciꝑes eoꝝ qͥ dixerūt ⁊cͣ. q. d. ita vt dixi: Pone oēs prīcipes .i. oēs pͥmū locum capiētes: b ¶ Qui/ cupiditate etambitione accenſi/ dixerunt/ hęredi tāte poſſideamusſanctuariū dei .i. ꝑbēdas ⁊ dignitates eccl̓iaſticas. Huiꝰmaledictiōis participes ſūt ⁊ ſęculares ⁊ eccleſiaſtici principes: qꝛ ſęculares vel minis vel precibꝰ obtinēt ſuis ꝯſanguineis ſanctuaria dei: id eſt beneficia vel prębēdas. Qd̓ ſignificatū eſt Gen̄. xxxiiij. a. vbi dicit̉ ꝙ ſichem filius emor eueipͥnceps terrę illiꝰ adamauit ⁊ rapuit filiā iacob: ⁊ ꝯglutinataeſt aīa eiꝰ cū illa .ſ. cū prębēda per ardorē cupiditatis. Et ſequit̉ ibi: ꝙ ſichē pater eius locutꝰ eſt cū iacob ⁊ cū filijs ſuisdicens: Sichē filij mei adhęſit anima filię veſtrę: date eā illivxorem ⁊cͣ. Sic ad lr̄aꝫ loquunt̉ pͥncipes epiſcopo ⁊ canonicis vt dent filio vel nepoti ſuo p̨̄bendā quā ipſe adamauit ineccl̓ia eoꝝ. Itē filij militū qͥ habēt iuſpatronatꝰ/ qͣſi hęreditarie poſſidēt ſanctuariū dei. Iudicꝭ. xvij. b. dicit̉ de michaꝙ impleuit vnius filioꝝ ſuorum manū ⁊ factus eſt ei ſacerdos: Sic militeſ implēt manus filioꝝ ſuorum dando eis eccleſias. Prīcipes ꝟo eccleſiaſtici ſine difficultate ⁊ ſine ꝯtradictione poſſidēt hęreditarie ſanctuariū dei: ipſi ⁊ poſteritaseorum: quia conferunt prebendas ⁊ dignitates nepotulis ſuis et conſanguineis: Et ita implēt eccleſiam ſanguine ſuo/ ꝙpoſt mortem eorum quaſi neceſſe eſt vt aliquis de ſanguineſuo ſubſtituatur: quia iterum ſanguinē introducit. Micheęiij. c. Audite principes domus iacob ⁊ iudices domus iſrael?qui abominatis iudicium/ ⁊ omnia recta peruertitꝭ: qui ędificatis ſion in ſanguinibus et hieruſalem in iniquitate. Taceode romanis/ qui etiam hęreditate poſſident ſanctuarium dei.Non enī videmꝰ fieri aliquē papā niſi de romanis. Poſtqͣꝫetiam aliquis romanus habet prębendam in aliqua eccleſia:quando moritur datur alij romano: et ſic aufertur epiſcopispoteſtas conferendi prębendas. Per hęc omnia deſtruitureccleſia. Vnde Thren̄. j. d. Manum ſuam miſit hoſtis adomnia deſiderabilia eius: quia vidit gentes ingreſſas ſanctuarium ſuum de quibus pręcęperat ne intrarent eccleſiā ſuaꝫ.bꝰ iſtis ſeqͥt̉:
cꝰ
IScī. 2. j.
Moraliter X
Propͥetates lvꝑi conuenienteſmalis principibus et prelatisUerſus
Psͣ. 106.
P sͣ. 13. et. 139.