Pſalmus
ſꝫ in tenēbris ambulāt: mouebunt̉ oīa fundamenta terrę.Egō dixi dij eſtꝭ: ⁊ filij r excelſi oēs. Uos autē ſicut homines moͣriemini: ⁊ ſicut vnus
de principibꝰ cādetis. Surſge deus iudica terrā: qm̄ tūHęreditabis in oībꝰ gentibꝰ.¶ Canticum pſalmi aſaph.Psͣ. LXXXII
a In tenebrꝭ ambulāt .l. oꝑa tenebraꝝ faciūt me ꝑſequēdo: ⁊ barrabā dimittēdo. Si em̄ cogͦuiſſēt/ nec deū gl̓ię illi crucifixiſſēt: neqꝫ iſti dimiſſo chriſto barrabā elegiſſēt. Primo gͦon̄dit eos fuiſſe igͦrātes. Et d̓ hͦ arguit eos cū dic̄: Reſcier̄t.Secūdo arguit eos d̓ negligētia/ cū dic̄: Neqꝫ ītellexerūt.Tertio arguit eos demalo oꝑe cū dic̄: Intenebriſ ambulat.Quarto arguit eos deᵉduritia et obſtinatiōe/cū ſb̓iūgit: b Mouebūt̉ oīa fūdamēta t̓rę: qꝛ chriſto moriēte ī cruce/ t̓ra motaē et petrę ſciſſę ſt̓: qͣſi cōpatiētes creatori: Matth̓. xxvij. f. Sꝫduriores fuerūt iudęi qͣꝫ t̓ra ⁊ lapides: qꝛ nec in eū credider̄t:nec patiēti cōpaſſi ſunt: ſꝫ ⁊ in mortuū ſęuierūt faciētes ī laterevulnerari: Ioh̓. xix .ſ. Et ponentes cuſtodes circa ſepulchrū:Matth̓ .xxvij. g. Uel ſic allegorice: b ¶ Pouebunt̉ omīafundamēta terrę .i. corda gentiliū mouebunt̉ ad pęnitētiā⁊ fidē: iudęis ꝑmanētibꝰ ī infidelitate ⁊ cęcitate: qꝛ vt dr̄ Ro.xj. c. Cęcitas ex ꝑte cōtigit ī iſrl̓ donec plenitudo gentiū intraret. ¶ EEgo dixi. Tertia ꝑs ī qͣ oſtēdit a quāta dignitate ceciderūt/ quā habuiſſēt ſi vellēt .ſ. ꝙ eſſent filij dei. Vnde dicit:Ego/ cuiꝰ dicere ē eſſe vel facere: dixi: ꝙ vos oēs d ¶ Dijeſtis ⁊ filij excelſi om̄s .i. ſi vultis credere/ dei bona habebitis/ ⁊ ęternę hęreditatis ꝑticipes eritis ⁊ hęredes. Ioh̓. j. a.Dedit eis poteſtatē filios dei fieri his qͥ credūt ī noīe eiꝰ. Hęceſt dignitas quā habuiſſent ſi voluiſſent. Sed oſtēdit ꝙ nō habuerūt eā. f ¶ Uos aūt: ita dixi: g Sicut homīes moriemini. q. d. nō eritis ſicut dij viuētes in vita ęterna: ſed ſic̄homīes mortales ⁊ terreni/ moriemini/ in peccato infidelitatis. Ioh̓. viij. c. In peccato veſtro moriemini. i ¶ Et ſicutvn̄ꝰ de p̓ncipibꝰ .i. de dęmonibꝰ: k Cadetis ab illa dignitate/ ⁊ corruetis ī inferno. Dęmonesⁱ dicunt̉ pͥncipes. Un̄Eph̓. vj. b. Nō eſt nobis colluctatio aduerſus carnē ⁊ ſanguinē: ſed aduerſus pͥncipes ⁊ poteſtates. Propheta autē vidensdei cōminationē et iudęoꝝ obſtinationē ex ꝑſona ſua/ ſubdit:l ¶ Surge deꝰ ad vindictā. Et m ¶ Iudica terrā .i. iudęost̓rena ſapiētes. Et loquit̉ de iudicio diſcretiōis: vel de iudiciocōdemnatiōis. Et hͦ bn̄ potes facere: qꝛ licꝫ iudęi reprobent̉ ⁊cōdemnent̉: ml̓tos hēbis cultores de gentibꝰ: Et hͦ eſt qd̓ addit: n ¶ Qm̄ tu hęrēditabis ī oībꝰ gentibꝰ. Psͣ. Dabotibi gentes hęreditatē tuā: Hoc dicit pat ad filiū.a ¶ In tenebris ambulant. j. Ioh̓. j. c. Si dixerimꝰqm̄ ſocietatē habemꝰ cū eo: ⁊ in tenebris ambulamꝰ mētimur.j. Ioh̓. ij. c. Qui ambulat in tenebris neſcit quo vadat. Quiaaūt deficit ſcīa ⁊ abūdant opera tenebraꝝ: iuſte iudicare neqꝫſciūt neqꝫ volunt: p̨̄cipue cum voluntas eorum cito ꝑ muneracorrumpat̉. Vnde addit: b Honebunt̉ oīa fundamēta terrę. Fundamēta terrę .i. eccleſię/ ſunt p̨̄lati: ⁊ p̨̄cipue romani cardinales: qui debent portare ⁊ ſuſtinere totam fabricāeccleſię. j. Regꝭ. ij. b. Domini ſūt cardines terrę: et poſuit ſuꝑeos orbem. Mouent̉ aūt hęc fundamēta nūc prece nūc precio. A qͦ mouent̉? A iuſticia/ a veritate/ a bona voluntate: ⁊ tādem mouebunt̉ de loco ſuo vbi turres ⁊ palatia cōſtruxerūt:qn̄ dicet dominꝰ exterminatori angelo illud Amos. ix. a. Percute cardinē ⁊ cōmoueant̉ ſuꝑliminaria. Iob. ix. b. Sub qͦ curuant̉ qͥ portant orbē. Sꝫ cur dicit/ omnia? Sūt ne oēs tales?Dn̄s ſcit: nō eſt noſtꝝ iudicare. Dn̄s tn̄ de ipſis loquēs dicit/Eſa. lvj. d. Oēs in viā ſuā declinauerūt: vnuſqͥſqꝫ ad auariciāſuā a ſummo vſqꝫ ad nouiſſimū. Et ſi forte vita aliquoꝝ ſit cōtemptibilis: tamē gradus ⁊ dignitas eccleſiaſtica in eis eſt honoranda et reuerenda. Un̄ bene ſubdit: c ¶ Ego dixi: ergoverū eſt: d ¶ Dij eſtis ⁊ filij excelſi oēs: O vos pręlatꝭ⁊ cardinales. Ioh̓. x. g. Nōne ſcriptum eſt in lege veſtra: Egodixi dij eſtis? Si illos dixit deos: ad quos ſermo dei factus ē:et nō pōt ſolui ſcriptura: quē pater ſanctificauit ⁊ miſit in mūdum: vos dicitis qꝛ blaſphemo: qꝛ dixi/ filius dei ſum. Sedne de dignitate ſuꝑbiant/ fragilitatē eorū cōmemorans/ ſubiū-
git: f Uos aūt ſicut homīes moriemini/ morte corporis: Vnde nō eſt ſuꝑbiendū. Ecc̄i. x. b. Quid ſuperbis terra ⁊ cinis? Et ne ī tātā veſaniā ꝓrumpāt: vt ſe īmortales eſtiment: probat per locū a ſimili/ vel a maiori/ dicens: i¶ Etſicut vnus de pͥncipibꝰ cadetis. q. d. om̄es pͥncipes etpotentes qui vſqꝫ mōfuerūt/ cecider̄t: ergoet vos cū eiuſdē cōditionis et naturę ſitis.Ioh̓. viij. g. Nūquidtu maior es patre nr̄oabraā qui mortuꝰ eſt:⁊ ꝓphetę mortui ſunt:quē teipſū facis? Uelarguēdo ſuꝑbiā eorū/ dicit: ¶ Ego dixi dij eſtis ⁊cͣ. q. d.vos facitis vos adorari ſuper terrā quaſi ſitis dij: ſed magiseſtꝭ idola. Zach̓. xj. d. O paſtor ⁊ idolū. e ¶ Et filij excelſioēs. Iob. xj. c. Vir vanus in ſuperbiā erigit̉: ⁊ quaſi pullūonagri ſe liberū natū putat. f ¶ Uos aūt ſicut hoīes: ſcꝫadā ⁊ eua: h Moriemini / ꝑ peccatū ambitiōis ⁊ inobediētię. Zach̓. xiij. c. Adā exēplū meū ab adoleſcentia mea: qꝛ abadoleſcētia īcipiūt ambire p̨̄latiōes: ⁊ dei p̨̄ceptꝭ nō obedire.i ¶ Et ſicut vnꝰ de p̓ncipibꝰ dęmonū/ k ¶ Cadetꝭ: ꝓpt̓ſuperbiā: Lucꝭ. x. c. Uidebā ſathanā ſicut fulgur de cęlo cadentē. Eſa. xiiij. d. Qui dicebas in corde tuo: in cęlum aſcendam ⁊cͣ. Et poſt pauca: Uerūtamē ad infernū detraheris ⁊cͣ.Et vt hoc cito fiat: l ¶ Surge dn̄e/ deus/ de ſub pedibuseorū qui modo ab eis cōtemneris: ſurge ad vindicandū contemptū. Et m ¶ Iudica terrā: id eſt terrenū amorem/ quicorda eoꝝ pōſſidet. Hęc eſt terra q̨̄ vſqꝫ ad feneſtras templiaſcēdit: Ezech̓ .xlj. c. id eſt vſqꝫ ad p̨̄latos ꝑ qͦs debet intrarelux in eccleſiā. Hoc aūt fiet ī die illa iudicij: de qua Eſa. ij. d.Hūiliabit̉ altitudo virorū ⁊ eleuabit̉ dn̄s ſolꝰ in illa die: ⁊ idola penitꝰ cōterent̉ .i. iſti falſi dij a facie formidinis dn̄i ⁊ a gl̓iamaieſtatis eius cū ſurrexerit ꝑcutere terrā .i. cū fiet qd̓ hic petit̉/ Surge deus iudica terrā. Et vere ita fiet: n Qm̄tu diſperdes: alia lr̄a .i. diuerſis pęnis ꝑdes eos. o ¶ Inomībꝰ gentibꝰ .i. ꝓ peccatis omniū gentiū q̨̄ corrigere neglexerūt. O ſee. x. c. Non cōprehendet eos p̨̄liū in gabaa ſuꝑfilios iniqͥtatis: iuxͣ deſideriū meū corripiā eos: ꝯgregabunt̉ſuꝑ eos populi cū corripient̉ ꝓpter duas iniqͥtates ſuas. Gabaa interp̄tat̉ vallis eius ⁊ ꝓcliuiū eius: ⁊ ſignificat iſtā vallēmiſerię .ſ. p̨̄ſentē vitā: in qua reprobos nō cōprehēdit p̨̄liū .i.tribulatio vel correctio: ſuꝑ filios iniqͥtatꝭ .i. ſuꝑ iniqͥtate filiorū: ſed ī futurū reſeruat dn̄s. Un̄ dicit: Iuxta deſideriū meūcorripiā eos: ⁊ ꝯgregabunt̉ ſuꝑ eos populi/ in pęna. De quacōgregatione/ Eſa. xxiiij. d. Congregabunt̉ in cōgregationevnius faſcis ī lacum. Et bene dicit: Cum corripient̉ propterduas iniquitates ſuas. Vna enim iniquitas eorum in ꝓprijspeccatis quę fecerunt: Alia in peccatis ſubditorū quę nō cor¶ Psͣ. LXXXII.rexerunt.Eus quis ſimilis erit tibi. Titulus. Canticūdn pſalmi aſaph. In priori pſalmo ęgit de iudiciofuturo: Hic ꝟo petit terminari iudiciū: tum ꝓpter inſolentiam malorū: tum propter liberationē bonorū. Prędicit etiā hic mala ⁊ ꝑſecutiones eccleſię quę erūt tempore antichriſti. Cum em̄ ſit eccleſię triplex interpolata ꝑſecutio: videlicet/ prima in gladio/ a tyrannis: ſecunda in verbo/ ab hęreticis: tertia in oꝑe malo/ a falſis fratribꝰ: tūc id eſt temporeantichriſti erit quarta tribulatio/ quę ex illis tribus conflabit̉:vt ergo breuient̉ illi dies/ petit hic feſtinari iudiciū. Licꝫ autētribulatio ⁊ aduerſitas populum dei affligant: tamē etiam inafflictione deum laudant boni voce ⁊ opere: quod exprimittitulus: qui eſt: Canticum pſalmi aſaph. Intentionemonet vt mali a bonorū ꝑſecutione deſiſtant: ⁊ boni in ꝑſecutione patientiam habeant. Modus. Duę ſunt partitiones.In prima proponit timorem futuri iudicis: et deſcribit maliciam iniquorum perſequentium. In ſecunda agit de vindictainiquorum: ibi: Fac illis ſicut madian. Propheta ergode illo ſecūdo aduentu dicturus/ oſtendit potentiā ⁊ claritateeius in qua
AIllegorice1. Corꝭ. 2. b.Ioh̓ .18. gͦ.
Al̓. rex
ſ17. diſ. c. i.Al̓. raltiſſime.
Al̓. ⁊ dultꝰꝰ
Alit̓ allegorice
Psͣ .2.
De pręlatis
Fundamētaeccleſie ſuntprelati
Peluieccleſie
Partitiopſalmi