Druckschrift 
2 (1499)
Einzelbild herunterladen
 

LXXXI

a in mēdio auteꝫ deos dijudicat. Uſqꝫ quo iudicatꝭ iniqͥē tatē: faciēs peccatoꝝ ſumiftis? Iudicate egē̓no pupil-

lo: hu̓milē pauperē iuſtificate. Eripite pauꝑē: egē manu pctōris liberate.I Neſcierūt neqꝫ intellexerūt:

Secūdo on̄dit eiꝰ liberalitatē/ dic̄. a In medio aūt/ qͣſiomnibꝰ ſe cōmuniter exhibens/ non accipiēdo ꝑſonam. Lucꝭ.vlti .ſ. Stetit ieſus in medio diſcipuloꝝ/ ait: pax vobis. Tertio oſtēdit eius officiū qd̓ eſt iudicare: vt tm̄ liberalis: ſediuſtus eſſe innoteſcat. Un̄ dicit: b Deos dijudicat. Et ēſenſus: Ipſe ſine omīaccęptione ꝑſonaꝝ iudicat: tm̄ pauꝑesviles: ſꝫ deos .i. potentes: iudices mino. Et intelligendū eſtde iudicio diſcretiōis:quo occultā ſuā iuſticiā quoſdā facit vaſa in honorē: quoſdā autē vaſa in cōtumeliā: De quo ipſe dicit Ioh̓. ix. g. Ego in iudiciū veni in mūdūvt qui vidēt videāt: qui vidēt cęci fiāt. Sed qꝛ iſta diſcretio bonorū a malis facta fuit chriſti p̨̄dicationē/ agit de eiusp̄dicatione: quę cōſiſtit in tribus/ in argutiōe/ cōminatione/miſſione. Apocꝭ. iiij. b. De throno ꝓcedebant voces coruſcatiōes tonitrua. Hęc ſunt illa tria q̨̄ ꝓcedunt de throno iudicij diſcretionis. Sicut ergo bonus p̨̄dicator chriſtus pͥmo arguit peccata maiorum: deinde peccata minorū: maioribꝰ dicit: c Uſqꝫ quo iudicatis iniqͥtatē? q. d. ſemꝑ iudicaſtꝭinique cōtradicētes legi quā vobis dederā: ꝓphetas cōtumelijs afficiētes quos vobis miſerā: ſed vſqꝫ quo extendetis iniqͥtatē iudicij veſtri/ qui modo iniquū iudiciū facitis ſuꝑ me viſitatorem veſtrū quē crucifigere diſponitis? Minoribꝰ autē dicit: e Et facies peccatoꝝ ſumitꝭ .i. o vos minores qͣreſumitis facies peccatorū .i. maiorum veſtrorum: eis .ſ. cōſentientes in morte mea barrabā poſtulantes/ me crucifigendūclamātes? De his habet̉ Matth̓ .xxvij. b. vbi dicit̉ principes ſacerdotū ſeniores ꝑſuaſerūt populo/ vt peterēt barrabam: ieſum ꝟo ꝑderēt. Et p̨̄ſes ait illis: Quē vultis vobis deduobus dimitti? At illi dixerunt: Barrabā. Dicit eis pilatꝰ:Quid igit̉ faciā de ieſu qui dicit̉ chriſtus? Dicūt ei om̄s: crucifigat̉ ⁊cͣ. f Iudicate. Secūda pars cuiꝰ cōtinentia p̨̄dicta eſt: monet eos quos prius arguit. Primo maiores: ſecūdo minores. Maioribꝰ dicit: Iudicate .i. iuſte iudicate. Iudiciū enim iniuſtū eſt iudiciū/ recte loquēdo. g Egeno pupillo .ſ. ad honorem chriſti/ qui ꝓpter vos eſuriuit ſitiuit: egenus factus eſt cum eſſet diues: propter vos ſine patre voluit eſſet vt pupillus. Humilē: qui dicit: Diſcitea me quia mitis ſum humilis corde: Matth̓. xj. d. i Etpauperem: qui non habet vbi caput reclinet: Matth̓. viij.c. k Iuſtificate .i. iuſtum credite iuſtū p̨̄dicate: non vtiniuſtum cōdemnate. Et ſi iſti maiores firmauerūt ſermonemnequā: vt ꝑuerterent iuſti iudiciū: vos minores plures eſtis:l Eripite pauperē chriſtum de manu maiorum. Et ipſuꝫm Egenum de manu peccatoris: id eſt principis:Liberate. Et oſtendit neqꝫ maiores neqꝫ minores ita fecerunt vt monuerat/ de vtriſqꝫ ſubiūgens: n Neſcierunt:quia/ neqꝫ intellexerūt: id eſt intus non legerūt/ neqꝫ ī corde/ neqꝫ in ſcripturis. Ioh̓. v.ſ. Scrutamini ſcripturas: quiavos putatis in ipſis vitam ęternā habere: et illę ſunt quę teſtimoniū perhibent de me. Et quia neſcierunt neqꝫ intellexerūt:x In tenebrisX a In medio autē deos dijudicat: id eſt iudicabitetiā ſanctos. In medio .i. in bonis. Psͣ. Ego iuſticias iudicabo. Item/ deos dijudicat .i. facit eos ſeipſos dijudicare. autē tm̄ in malis oꝑibus vel cogitatiōibꝰ vel locutionibꝰ:ſed bonis: hoc eſt in medio: virtus em̄ ī medietate ꝯſiſtit. Etfacit dominꝰ vt ibi ſtet: ẜm qd̓ p̨̄cędit: Deus ſtetit ⁊cͣ.dicit Psͣ. Iuſticia iudicium p̨̄paratio ſedis tuę. q. d. ad hoc dominꝰ ſedeat in corde homīs oportet ſit iuſtus. Et hocnotat̉ dicit: Stetit in ſynagoga deorū. Itē oportet ipſam iuſticiā iudicet diſcutiat ne negligenter aut inaniterfiat. Et hoc notat̉/ dicit: In medio autē deos dijudicat. Sic dijudicabat ſe iob dicens Iob. ix. d. Verebar oīaopera mea/ ſciens parceres delinquēti. Glo. Bona quidem erāt: ſed hęc quoqꝫ timēda his vere volūt deo placere:

qꝛ duo in bonis timēda ſūt: deſidia fraus: Deſidiā facit minor amor dei: fraudē facit ꝓprius amor ſui. Sed ſunt multinon omittūt iudiciū tm̄ bonoꝝ: ſed maloꝝ operū ſuoꝝ: Un̄ad eos ſe cōuertit/ dicens: c Uſqꝫ quo o vos peccatores:d Iudicatis iniqͥtatē .i. iudicio ratiōis deliberatis facereiniquitatē: vel iudicantes quid agendum ſit/iudicatis iniquitatemeſſe faciendam. Iaco.ij. a. Nonne iudicatisapud voſmetipſos etfacti eſtis iudices cogitationū iniquaruꝫ?Nec ſolum iudicatis eſſe faciendā: ſed facitis: hoc eſt e Etfacies peccatoꝝ ſumitis .ſ. faciēdo peccata. Diuerſi em̄peccatores habent diuerſas facies diuerſarū beſtiarū. Suꝑbus enim ſumit faciem leonis: Luxurioſus faciem porci: ſicde alijs. Uel facies ipſorum hominū peccatoꝝ: ſicut in bonoiohānes dr̄ helias: Matth̓. xj. b. Ipſe ē helias ⁊cͣ. Facies ꝟoluciferi pͥmi pctōris ſuꝑbia: Hāc ſumit in ſuꝑbia imitat̉.Facies adę libido ſciēdi: facies cain/ inuidia: lamech crudelitas: nemroth/ ambitio: pharaōis oppreſſio ſubditoꝝ.a In medio aūt deos dijudicat .i. iudicabit eosvtrū ſeruauerint mediocritatē: ẜm quod dicit̉ de beato Auguſtino/ habitꝰ eius erat nec p̄cioſus nimis/ nec deſpectusnimis. Uel In medio .i. ī cōitate: vtrū .ſ. cōit̓ ſe habuerintad ſubditos: accipiētes ꝑſonas: nimis familiares qͥbuſ: alijs nimis extranei. Luc̄. xxiiij .ſ. loq̄rent̉/ ieſus ſtetit in medio: qͣſi cōiter omībꝰ ſe exhibens. Et notabile qd̓ ibiſequit̉: dixit eis: Pax vobis. Si em̄ p̨̄latus ſic eſt ī medio:tūc murmurāt ſubditi: ſed ſunt in pace. Aliter aūt murmurant: ſunt in amaritudine: ſi vel ꝓpter conſanguinitatē: velpter aliud ſingularē familiaritatem aliquibꝰ exhibeat. Un̄Matth̓. xx. c. dicit̉ cognati dn̄i/ iacobus et iohānes petijſſent vt ſederent vnus ad dexterā alius ad ſiniſtrā eiꝰ: audientes decē indignati ſūt de duobꝰ fratribꝰ. Itē in medioiudicabit p̨̄latos .i. ꝓpt̓ ventrē ingluuiē multos cōdēnabit.Mich̓. vj. d. Hūiliatio tua in medio tui. c Uſqꝫ quo iudicatis .i. iudicādo facitis/ iniqͥtatē. Daniel̓. xiij. a. Egreſſa eſt iniqͥtas a ſenioribꝰ iudicibꝰ qui videbant̉ regere populū.e Et facies peccatoꝝ ſumitis: accipiētes ꝑſonas ī iudicio. Prouer. xxviij. c. Qui cognoſcit in iudicio faciē bn̄ facit iſte: buccella panis deſerit veritatē. Et aggrauat acceptionē ꝑſonę/ dicit: facies peccatoꝝ. Grauiꝰ em̄ eſt peccatū in iudicio acciꝑe ꝑſonā peccatoris qͣꝫ ꝑſonā iuſti vel pauperis. Sed modo plati ꝯtra pauperes iuſtos multotiēs accipiūt ꝑſonas pctōꝝ .i. iniquoꝝ hoīm. Vn̄ maledicit eis dn̄s:Eſa. v. f. iuſtificatis impiū muneribus: iuſticiā iuſtiaufertis ab eo. Cōtra qd̓ monet eos/ ſb̓iūgit: f IIudicate egeno pupillo: hūilē pauperē iuſtificate: ſubintellige ſi habeat iuſtā cauſam. Sic̄ intelligit̉ illud Ecc̄i. iiij.b. In iudicando eſto pupillis miſericors vt pater: pro viromatri illorum. Eſa. j. e. Quęrite iudicium: ſubuenite oppreſſo:iudicate pupillo: defendite viduam. Non em̄ tm̄ iudicare: ſed defendere debent pręlati huiuſmodi miſerabiles perſonas.Unde etiā hic addit: l Eripite pauperē de ore leonis:ſcꝫ bedelli/ vel vſurarij/ vel cuiuſcūqꝫ oppreſſoris/ vel calūniatoris. m Et ęgenū de manu peccatoris liberate:Idē eſt Ecc̄i. iiij. b. Libera qui īiuriā patit̉ de manu ſuꝑbi.Hiere. xxij. a. Liberate vi oppreſſum de manu calūniatoris.Iob. xxix. c. Conterebā molas iniqui: de dentibꝰ illius auferebā prędā. Hęc autē multotiens dimittunt pręlati ex ignorātia: q̨̄ tn̄ ī p̨̄latis deberet habere locū/ ꝓfiteant̉ ſe ſcirevetꝰ nouū teſtamēta. Et de hac igͦrātia/ ſubdit: n Nęſcierūt. Eſa. lvj. d. Speculatores eiꝰ cęci oēs: neſcier̄t vniuerſi:canes muti. Malū autem eſt eis ignorare: ſed peius eſt nolleſcire: de quo poteſt intelligi qd̓ ſequit̉: o Neqꝫ intellexerūt: id eſt neglexerūt vel noluerūt ſcire. Psͣ. Noluit intelligere vt bene ageret. Eſa. lvj. d. Ipſi paſtores ignoraueruntintelligentiā. Peſſimum eſt aūt malū operari. de quo addit:

vl c.

T diſternereQuauſqꝫaiiſ

Al̓. Auferteinopē et pauperemAl̓. FeruiteAl̓. ret

Cimoth̓. 2.c.

iſtit

De p̨̄latis

2. Corꝭ. 8. b.

Psͣ. 63.

iliterPsͣ. 74.

Psͣ .88.

Psͣ .35.

In te