Pſalmus

Pſalmus aſaph.da Eus ſte̓tit (LXXXI.in ſynagoga deorum:

Notādū aūt ꝙ ſūt plures ꝓprietates bonę mellis/ qͣre ſignicat ſciētiā diuinā: ⁊ ml̓tę male/ qͣre ſignificat ſciētiā ſęcularē:Et de vtroqꝫ habent̉ duo ꝟſus. Mel in bono ſenſu. Diſꝑgiton̄dit/ mūdat/ ſeruat/ cibat/ eſt ros: Dulce forans/ flauū/ flos/auꝰ ardor/ apes.Diſpergit/ apoſtemata ſuꝑbię: ⁊ diuidit malas humoꝝ collectiones. Matth̓. x. d. Nō veni pacē mittere ſed gladiū.Condit/ medicinā: id eſt pęnitētiā. Prouerb̓. xxvij. a. Aīaeſuriēs etiā amarū ꝓ dulci ſumet: ſupple ꝓ dulci admixto.Mūdat. Ioh̓. xv. a. Et vos mūdi eſtis ꝓpter ſermonē quēlocutus ſum vobis.Seruat .ſ. medicinā: Prouerb̓. ij. b. Conſiliū cuſtodiet te:et prudentia ſeruabit te.Cibat. Deut̓. viij. a. Nō in ſolo pane viuit homo ⁊cͣ.Eſt ros. Exo. xvj. c. Mane ros iacuit per circūitum caſtrorū. Eſa. xxvj. d. Ros lucis: ros tuus.Dulce. Psͣ. Ꝙ dulcia faucibus meis eloquia tua ſuꝑ melForans .i. penetrās. Heb̓. iiij. c. Uiuus eſt ſer­ (ori meo.mo dei ⁊ efficax ⁊ penetrabilior omni gladio ancipiti.Flauum .i. roſcidum coloris balſami vel auri. Prouer. xxv.b. Mala aurea in lectis argenteis: qui loquit̉ verbum inFlos/ miniſtrat mel .ſ. ille flos qui dicit (tempore ſuo.Cantꝭ. ij. a. Ego flos campi ⁊ lilium conualliū.Fauus eſt recęptaculum mellis. Ecc̄i. xxiiij. c. Hęreditasmea ſuper mel ⁊ fauū: id eſt cōtemplatio eſt cęra ſubtilisquę diuinā ſapientiā receptat. Unde dicit Gregoriꝰ: Vtin contemplatione hauriant: quod alijs per p̨̄dicationemArdor .i. calor complexionis et temporis eſt (effundant.in melle: ſic et ī diuina ſciētia. Hiere. xxiij .ſ. Nōne verbamea ſunt quaſi ignis?Apes colligunt ⁊ cōportant mel: ſic ſcholares pauperesſcientiā: Nā diuites nō ſunt ita ſtudioſi. Ecc̄i. xj. a. Breuis in volatilibus apis: ⁊ initiū dulcoris habet fructꝰ illiꝰ.Item mel in malo ſenſu. Inflat ſalſeſcit/ pueris nocet/ igne nireſcit: Ventriforum/ ſpumans/ muſciuocū/ ſtimulans.Inflat/ ſicut mel. j. Corinth̓. viij. a. Scientia inflat.Salſeſcit/ per longam decoctionē: ⁊ ſcientia ſęcularis tandem vertit̉ in amaritudinē. Prouerb̓. v. a. Fauus diſtillans labia meretricis: ⁊ nitidius oleo guttur eius: nouiſſima eius amara: ⁊ lingua eiꝰ ⁊cͣ. In eodē. b. Ne gemas innouiſſimo quando cōſumpſeris carnes tuas: ⁊ dicas: curdeteſtatus ſum diſciplinam?Pueris nocet/ etiā dum adhuc ſunt ī vtero: ⁊ ipſis pregnātibus negat̉: ⁊ tamē appetit̉. Omnes enim pueri nūc volūt leges ſcire: ⁊ ſęculares ſciētias oēs appetunt. Prouer:j. c. Uſqꝫ quo ꝑuuli diligitis infantiā: ⁊ ſtulti ea q̨̄ ſibi ſūtIgne nigreſcit .ſ. igne cupiditatis degene/ (noxia cupient:rat in iniuriā: qd̓ dr̄ ius. Psͣ. Suꝑcecidit ignis ⁊ nō viderūt ſolē. Eſa. xiij. b. Facies combuſtę vultus eorū.Ventriforū .i. penetrās ventrē: qꝛ exit ꝑ vmbilicū eis qͥ nimis comedūt/ maxime pueris .i. ſtultis. Prouer. iij. a. Neſis ſapiēs apud temetipſū. Et poſt pauca: Sanitas qͥppevmbilico tuo erit. Iob. xxxij. d. Plenꝰ ſum ſermōibꝰ: envent̓ meꝰ qͣſi muſtū abſqꝫ ſpiraculo. Vmbilicū leuāt ſtercora ⁊ viſcera introcluſa: Et dr̄ ſedes libidinis in mulieribus: ⁊ ſignificat carnis elationē: per quā ſcientia ſęcularisexit: id eſt manifeſtat̉.Spumās multū in ꝟba grādia et vana. Marci. ix. c. Spumat ⁊ ſtridet dentibꝰ et areſcit. Inde fluctꝰ fieri maris diſMuſciuocū .i. vocat muſcas ⁊ (pumātes ſuas cōfuſiōes.cōgregat .i. viles hoīes ⁊ mordaces ⁊ litigioſos: ⁊ qͥ alienas mēſas ſequunt̉. Exod̓. viij .f. Faciam mirabilem terram geſſen: in qua populus meꝰ eſt vt non ſint ibi muſcę.Et infra: Corrupta ē terra ab huiuſcemodi muſcis: id eſtab aduocatis. Matth̓. xij. b. dicitur diabolus beelcebub:id eſt deus muſcarū.¶ Stimulās/ ad venerē: vel quia acumē habet cū dulcore exaculeis venenoſis. Prouerb̓. v. a. Fauꝰ diſtillās labia meretricis. Et infra: Lingua eius acuta qͣſi gladiꝰ biceps.¶ Expoſitio Psͣ. LXXXXI.

Eus ſtetit in ſynagoga. Titulus. Pſalmus.aſaph: id eſt ſynagogę: quę hic redarguit̉: vt ſaltemnunc recognoſcat chriſtum/ quem crucifigens noluitognoſcere. Continuatio. In p̨̄cedenti pſalmo oſtendit iudeingratos eſſe multis dei beneficijs. Sed quia non tm̄ illiscorꝑalibꝰ et cōmunius bn̄ficijs: verūetiāli mirabili et ſpecialibeneficio quod fuit deincarnatione filij deiingrati fuerūt: bn̄ ſeqͥtur iſte pſalmus: in qͦqꝫ chriſti natura agitur. Itē duo pſalmi pręceſſerunt:de primo aduentu: alius de paſſione: Iſte ꝟo tertiuss de iudicio: ⁊ de duabꝰ naturis iudicis: vt dicit Glo.c ſit obſcurum. Intentio eſt monere infidelem ſynagoj: vt chriſtum verum deum ⁊ hominem credat eſſe. Mo3. Tripertitꝰ eſt pſalmꝰ. Primo chriſtū inducit aduerſas arguentem. Secūdo monet vt chriſtum qͣꝫuis eum egeviderint: tamē deū eſſe intelligant: Quę eſt intentio pſali: Iudicate. Quod eos nō feciſſe/ in eadem parte ſupnit: ibi: Neſcierunt. Tertio oſtendit a quanta dignitateiderint: ibi: Ego dixi. Agēs ergo de vtraqꝫ chriſti natuiit: a ¶ Deus/ Ecce diuinitas. b ¶ Stetit: id eſt viſiꝫ apparuit/ Ecce humanitas. Ioh̓. j. d. Medius veſtrumt quē vos neſcitis. c ¶ In ſynagoga deoꝝ: id ē ī cōatione doctorum/ ſcribarum/ ⁊ phariſęorum/ ⁊ iudicum:quibus Exod̓ xxij. b. Si latet fur: dominus domus apcabitur ad deos ⁊ iurabit. Dominus dicitur ſtare:Carnis oſtenſionem. Ioh̓. j. d. Medius veſtrū ſtetitquem vos neſcitis.Iudicij executionem. Eſaię. iij. c. Stat ad iudicandūdominus: ⁊ ſtat ad iudicandos populos.Auxilij p̨̄ſtationē. Act̉. vij. g. Ecce video cęlos aperos et ieſum ſtantem ⁊cͣ.tlaturę īcorruptionē. Ioh̓. vlt̓. b. Stetit ieſꝰ ī littore.Secūdo oſtēditMoraliter: a¶ Deus ſtetit in ſynagoga deorū.Hoc bene dicit̉: quia vbi eſt congregatio bonoꝝ qui cęleſtiadeſiderent ⁊ ibi habitent: ibi deus ſtat: id eſt ꝑſeueranter manet. Unde Matth̓. xviij. c. Ubi duo vel tres congregati fuerint in nomine meo: ibi ſum in medio eorum. Et notandum ꝙin quibuſdam ſtat dominus ⁊ manet: in quibuſdam aūt tranſit: in quibuſdam autem nec etiam ingredit̉. In viris firmisſtat: in fluctuantibus autem trāſit: qui ad tempus credunt etin tempore temptationis recedunt: vt dicit̉ Lucꝭ. viij. b. Defirmis dicit/ Ecc̄i. xxiiij. a. In hęreditate dn̄i morabor: id ē inis qͥ ſūt firmi et īmobiles. De mobilibꝰ autē ⁊ fluctuantibꝰ:eodem: In fluctibus maris ambulaui: id eſt in eis qui nonnt ſtabiles/ non ſteti: ſed tranſiui. In illis autē qui totos ſeponūt ſęcularibus curis/ non ingredit̉ dominus. Unde diOſee. xj. c. Ego ſum deus ⁊ non homo: in medio tui ſanus et non ingrediar ciuitatem. Sed vt dij: id eſt ſpiritualest cęleſtes homines de ſe non pręſumant: bene addit:X In medio autēItem de pręlatis poteſt hoc exponi: a ¶ Deus ſtetit. Etpoſſet eſſe thema in concilio epiſcoporū/ vel in capitulo abbatum: vbi eſt c. Synagoga deorum: id eſt cōgregatio p̨̄latoꝝ: qͥ ſūt dij: ſicut in auctoritate ſupra dicta. Exo. xij.b. Applicabit̉ ad deos ⁊cͣ. Et in eodē. d. Dijs non detrahes.Stetit/ ergo/ deus/ quondā inter tales: id eſt manſit. Stareenim manere dicitur: ẜm illud Ecc̄i. xj. c. Sta in teſtamentotuo ⁊cͣ. Nunc vero vtrum ſtet ibi ambiguū eſt: quia magisibi conueniūt ad mordendū ⁊ nocendum/ et pauperes opprinendū qͣꝫ ad vtilitatē eccleſię. Unde illa cōgregatio ſi talitetgregent̉ nō eſt ſynagoga deoꝝ: ſed ſathanę. Apoct. .ij.Blaſphemaris ab his qͥ ſe dicūt iudeos eſſe ⁊ nō ſunt: ſedit ſynagoga ſathanę. Ecc̄i. xxj. b. Stupa collecta ſynagogaeccantiū: ⁊ cōſūmatio illorū flāma ignis. Et qꝛ multū excedūt p̨̄lati ī cibis/ in expēſis ī eqͥtaturis/ ⁊ veſtibꝰ: bene addit:¶ In medio aūt

le deos.cat .i. fauis vel

Proprietatesmellis ī bonoVerſus

Psͣ .118.Mel em̄ id eſtdiuina ſapīa

Partitiopſalmi

Alegori

Proprietatesmellis ī maloqUerſus

Morali

Psͣ. 57.

Mel .i. ſapiētia ſęcularis

De pręle