Druckschrift 
2 (1499)
Einzelbild herunterladen
 

LXXX

Et raudiuit populꝰ meusdvocem meam: iſrael rinē tēdit mihi. Et dimiſi eos ẜmfrdeſideria cordis eoꝝ: ibuntin fadinuentiōibus ſuis. Sig populꝰ meus audiſſet me:hiſrael ſi in vijs meis ambui laſſet. Pro nihilo forſitan

inimicos eorū humiliaſſem:k ſuper tribulantes eos milſiſſem manū meam. Inimici domini me̓ntiti ſunt ei: eto erit tempus eorum in ſęcuh la. Et cibauit illos ex adipes frumenti: et de petra mellet ſaturauit eos.

a Et audiuit .i. exaudiuit: b Populꝰ meus.Meus expone vt pͥus. c Uocē meā. Ioh̓. v. d. Venit hora nūc ⁊cͣ. Per arguit eos de inobediētia: de dicit beatꝰBern̄. Magnū inobediētię vitiū angelꝰ cęlū ꝑadiſum.ſaul regnū/ ſalomon ꝑdidit amorē diuinū. Nec tm̄ de inobedientia: ſꝫ de ingratituit dine arguit eoſ ſubt iūgit: d Et iſrl̓intendit mihi. Idēītelligit̉ dic̄: pos pulꝰ meꝰ: et hocdic̄: iſrl̓. ſ. ppl̓s chriſtianꝰ qͣꝫtū ad malos:A licꝫ mali ſint: tn̄ ſt̓ ppl̓sdn̄i: qꝛ ab eo creati/ etū eiꝰ p̄cioſo ſanguīe empti: etiā eiꝰ ſacramētiscōicant. Sūt etiā iſrl̓:qꝛ debēt deū videre fidē. Sed ꝯq̄rit̉ iſrl̓ intēdit ſibi .i.bn̄ficijs ab eo collatis. Prouer. j. c. Extēdi manꝰ meas nonfuit aſpiceret. Vel ppl̓m poſſūt ītelligi laici: iſrl̓ viri lr̄ati.Laici em̄ audiūt vocē dn̄i: qꝛ ē eis p̨̄dicet v̓bo exemplo. Clerici ꝟo audiūt vocē eiꝰ/ theologiā audiūt. Sꝫ audiēteſ intēdūt deo: qꝛ ibi q̨̄rūt deū: ſꝫ purā ſcīaꝫ: maſticāt v̓ba ſacrę ſcpͥturę: ſed glutiūt: Prouer. xxj. c. ſcd̓m aliālr̄aꝫ: Theſaurꝰ deſiderabil̓ reqͥeſcit ī ore ſapiētis: ſtultꝰ aūt glutit illud. Uel ſpecialiꝰ. a Et audiuit .i. exaudiuit. b¶Ppl̓us meꝰ peculiaris .ſ. clerici. Exo. vj. b. Ecce filij iſrl̓me audiūt: quō me audiet pharao .i. laicꝰ pͥnceps. d Et iſrl̓ intēdit mihi .i. religioſi in ml̓tis locis intēdūt deo:ſꝫ litibꝰ vel gulę vel auaricię. Hęc ſūt tria mala ſtudia: Quoꝝpͥmū deſtruit frat̓nū amorē: Secūdū/ cōtinētiā: Tertiū/ pauꝑtatē. De pͥmo. j. Corꝭ. vj. b. qͥdē delictū ē oīno ī vob̓ eoiudicia habetꝭ int̓ voſ. De ſecūdo/ Prouer. xxiij. d. Studēt calicibꝰ epotādis. Hoc deberet ī religioſis deberēt nazarei dn̄i: Nūeri. vj. a. Et filij rechab: Hiere. xxxv. b. De tertio/ Hiere. vj. c. A minore vſqꝫ ad maiorē oēs auaricię ſtudēt.Et ſit verū de iſrl̓. i. de religioſis dic̄ Oſee. vj. d. In domo iſrl̓ vidi horrēdū: ibi fornicatiōes ep̄hraim cōtaminatꝰ eſtiſrl̓. Poſt peccatū aūt ſequit̉ pęna peccati: Un̄ addit: e Etdimiſi eos. Et ponit hic duplicē pęnam ſiue vltionē pctōꝝ.Prima ē ſb̓tractio correctiōis: de dic̄: Et dimiſi eos ẜmdeſideria cordis eoꝝ. q. d. flagellaui eos vt filios: ſꝫ vtſeruos reprobos dimiſi eos libere ire poſt cōcupiſcētias ſuas.Ezech̓. xvj. e. Auferet̉ c̨elus meꝰ a te: nec iraſcar ampliꝰ. O ſeeiiij. c. viſitabo ſuꝑ filias vr̄as fuerīt fornicatę ſuꝑ ſpōſas vr̄as adult̓auerint. Hęc aūt ē magna ira dei. Flagellare autē delinquētes: miſcd̓ia ē. Un̄. ij. Machab̓. vj. c. Multotꝑe ſinere pctōribꝰ ex ſnīa agere: ſꝫ ſtatim vltiōes adhiberemagni bn̄ficij ē indiciū. Et poſt de reprobis ſubiūgit: In alijſnatiōibꝰ deꝰ patiēt̓ expectat vt eas iudicij dies aduenerit/ īplenitudīe pctōꝝ puniat. Secūda pęna ē accumulatio pctōꝝ.Et hęc ex pͥma ſeqͥt̉. Un̄ ſubdit: f ¶Ibūt ī adinuētiōibusſuis .i. in peccatis nouis q̨̄ adinueniēt/ ꝓficiēt eūtes de pctōin peccatū. A malo ꝓfectu reuocat dn̄s: Eſa. j. e. Quieſciteagere ꝑuerſe/ diſcite bn̄facere. Tertia aūt pęna ſequet̉ pꝰ iſtas.Initiū em̄ tantū maloꝝ ſt̓ hęc: ſꝫ ī inferno erit pęna ꝯſūmata:q̨̄ hic etiā pōt intelligi/ dic̄: Ibūt. Ire em̄ motū dicit terminū q̨̄rit: Finis aūt motꝰ/ vię pctōꝝ ē infernꝰ. Propt̓ bn̄dic̄: Ibūt/ ī īfernū: Et in adinuētiōibꝰ ſuiſ: qͣſi ī qͥbuſdāvehiculis qͥbꝰ portabunt̉ ad inferos. Oſee. xij. a. Iuxta viaseiꝰ iuxͣ adinuētiōes eiꝰ reddet ei. Et on̄dit pęna iſta obaliud infligit̉ qͣꝫ ob peccata eoꝝ: qꝛ ſi ei obediſſēt/ cuſtodiuiſſeteos ab malo. Hoc ē qd̓ ſequit̉: g Si ppl̓us meꝰ audiſſet me credēdo obediēdo. Et dicit: ppl̓us meꝰ. q. d. memeliꝰ audire debuiſſet. Et qꝛ ſufficit audire niſi ſubſequant̉ oꝑa: qꝛ Ro. ij. b. auditores legꝭ: ſꝫ factores iuſtificabūt̉Ideo addit: h Iſrael ſi in vijs meis ambulaſſet .i. inp̨̄ceptis meis/ q̨̄ ſunt vię quas ambulaui/ quas feci/ qͣs venit̉ad me. Psͣ. Uiā mādatoꝝ tuorū cucurri. Si inqͣꝫ ita feciſſent:

l Pro nihilo forſitā inimicos eoꝝ hūiliaſſē. Qd̓ ſiclegi dꝫ: Hūiliaſſem inimicos eoꝝ .ſ. viſibiles hoīes: inuiſibiles dęmoneſ vitia intātū eſſēt/ nihilo i. ad nihi redigent̉. Psͣ. Ad nihilū deductꝰ ē in ꝯſpectu eiꝰ malignꝰ.Sed qꝛ multi ſūt facto oſtēdūt ſe de hoc dubitare/ adiūgit:forſitan. Et eſt ironia. q. d. vere feciſſē.Et hoc totum verūſit/ teſtat̉/ Eſaię. xlviijd. Utinaꝫ attendiſſesmādata mea: facta fuiſſet ſic̄ flumē pax tuaiuſticia tua qͣſi gurgites marꝭ: ſupple ſi attēdiſſes. Pax/ dulcis vtflumē iuſticia piſcoſa.Hoc etiā dic̄ Baruchiij. b. Quid eſt iſrl̓ int̓ra inimicoꝝ es? Et poſt addit: ſi in via dei ambulaſſes/hītaſſes vtiqꝫ ī pace ſuꝑ t̓rā. Propt̓ dic̄: Si ī vijs meisābulaſſet: nihilo forſitā inimicos eoꝝ hūiliaſſē.Psͣ. Hūiliabit calūniatoreꝫ. Zach̓. x. d. Humiliabit̉ ſuꝑbiaaſſur/ ſceptrū ęgypti recedet. Et ſubiūgit quō hūiliaſſet eoſſ. affligēdo. Un̄ dic̄: k Et ſuꝑ tribulātes eoſ ſiue fuiſſētmali hoīes ſiue dęmōes aut vitia: lMiſiſſē manu meāſ. manū vindictę. Soph̓. iij. d. Ego int̓ficiā oēs afflixer̄t te.Affligūt̉ aūt dęmones vl̓ vitia/ ab hoīe recedere cogunt̉:ſic̄ dicit Hiero. ſuꝑ Mar. j. vbi dic̄: ſpūs īmūdꝰ: Veniſtidere nos? Et nota dic̄: ſuꝑ/ ſub. Dn̄s em̄ ponit manūſuꝑ reprobos ad ꝯterēdū eos: ſꝫ ponit ſub electis ad ſubleuandū. Psͣ. ceciderit collidet̉: qꝛ dn̄s ſupponit manūſuā. Ipſi ꝟo non meruerūt vt inimicos eoꝝ hūiliaret dn̄s: ſꝫipſi facti ſūt inimici eiꝰ. Un̄ poſt verba dn̄i ſubiūgit ꝓpheta:m Inimici dn̄i .i. ipſi facti īimici dn̄i diligēdo mūdū/ eaq̨̄ ī mūdo ſt̓: qꝛ vt dic̄ Iaco. iiij. a. Amicitia huiꝰ mūdi īimicaē deo: Quicūqꝫ voluerit amicꝰ hꝰ ſęculi/ inimicꝰ dei ꝯſtituit̉. Hētiti ſūt ei .i. recedēdo a ꝓmiſſo baptiſmali. Act̉.v. a. Cur tēptauit ſathanas cor tuū mētiri te ſpūiſācto?tit̉ dn̄o ei ꝓmiſſa ſoluit. Et ex fit inimicꝰ .i. amatꝰ adn̄o. Un̄ Eccͣs.. a. Si qͥd vouiſti ne morerꝭ reddere: Diſplicet em̄ deo infidelis ſtulta ꝓmiſſa. Itē mētit̉ dn̄o ꝯͣdicitreſiſtit veritati. ij. Timoth̓. iij. b. Hi reſiſtūt ꝟitati/ hoīes corrupti mēte ⁊cͣ. Et hi ſūt inimici dn̄i .i. aduerſarij eiꝰ mīſtriantichriſti. Sed qꝛ vt dr̄ Prouer. xix. a. Teſtis falſus eritimpunitꝰ: mēdacia loquit̉ effugiet: Id̓o poſt mēdaciūſequit̉ pęna/ ſubiūgit: o Et erit tp̄us eoꝝ ī ſęculafutura .i. corruptio eoꝝ: pęnaꝝ variatio erit ęt̓na. Uiciſſitudo em̄ pęnaꝝ variatio erit ī īferno. Iob. xxiiij. c. Ad nimiūcalorē trāſiet/ ab aquis niuiū: vſqꝫ ad inferos peccatū illiꝰ. Et tn̄ licꝫ mali ſint: cibauit illos ex adipe frumenti.Hoc iudęis ad lr̄aꝫ pōt legi. Ul̓ pōt de eiſdē legi de māna.Uel allegorice chriſto: ſe vocat granū frumēti: Ioh̓. xij.d. Psͣ. Qui poſuit fines tuos pacē: adipe frumēti ſatiat te.r Et de petra melle ſaturauit eos. Hoc ad lr̄aꝫ legit̉ niſi mel vocemꝰ aquā/ quā eduxit dn̄s de petra: ſic̄.. habuimꝰ: quā ſatis poſſumꝰ vocare mel: qꝛ ꝓpt̓ nimiā ſitim quāabebāt/ dulcꝭ fuit eis. Moraliter/ aūt clericꝭ pōt legi: p Cibauit eos: licꝫ mētiāt̉ dn̄o: tn̄ cibat eos/ q Ex adip̄efrumēti .i. myſtico ſēſu ſacrę ſcpͥturę furfure .i. lr̄a q̨̄ cibꝰ ēporcoꝝ .i. iudęoꝝ: ſꝫ adep̄ſ cibꝰ ē dn̄i ſuoꝝ. Leuit̓. iij. d. O īſadep̄s dn̄i erit. Zach̓. ix. d. Quid ē bonū eiꝰ: qͥd pulchꝝ eiꝰniſi frumētū electoꝝ: vinū germināſ ꝟ̓gines? Et de ꝑetra/ chriſto: s M Mellę .i. dulci ſuaui expoſitiōe. t. Saturauit eos: qꝛ talia frequēt̉ audiūt clerici: tn̄ mētiti ſt̓ dn̄o.Uel ad lr̄aꝫ: cibat eos dn̄s ex adiꝑe frumēti: qꝛ ipſi habētpinguiores poſſeſſiōes qͣꝫ alij. Vn̄ dn̄s dixit aarō filijs eiꝰ:Omnē medullā olei vini ac frumēti qͥcqͥd offerūt filij iſraelpͥmitiaꝝ dn̄o dedi tibi. Et de petra .i. de duricia laboris laicoꝝ: ſaturauit eos melle .i. delitijs. Un̄ vere pōt eis diciillud Ioh̓. iiij. e. Alij laborauer̄t vos ī labores eoꝝ ītroiſtꝭ.Notandū autē

Psͣ .14.

paudiuitIxatiendit

Al̓. feternū

I. In nihilū

Psͣ. 71.

Psͣ. 36.

Psͣ. 147.

Hoxaliterde clericis

Psͣ .118.